menu

Radiohead - The King of Limbs (2011)

mijn stem
3,64 (1143)
1143 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Electronic
Uitgebracht in eigen beheer

  1. Bloom (5:15)
  2. Morning Mr. Magpie (4:41)
  3. Little by Little (4:27)
  4. Feral (3:13)
  5. Lotus Flower (5:00)
  6. Codex (4:47)
  7. Give Up the Ghost (4:50)
  8. Separator (5:20)
totale tijdsduur: 37:33
zoeken in:
avatar van Gloeilamp
4,0
Kritiek op Codex? Dat nummer is hier, na Lotus Flower, het meest vaak aangeduid als favoriet.

avatar van herman
3,5
Berichten die niet over dit album gaan verplaatst naar Radiohead

avatar van WJW
4,0
WJW
Na het optreden van Radiohead in Antwerpen kan ik de stijlkeuze en de kwaliteit van dit album eindelijk begrijpen.

avatar van meneer
4,0
Helemaal eens met WJW ( alhoewel ik in Amsterdam zat).

Ik zat voor TKOL stevig in de 'In Rainbows'. Daarvoor ook zoiets met '' OK Computer '. Dat was toen even wennen aan ' Kid À ' en ' Amnesiac '. Toch door blijven luisteren en ze gaan waarderen.

Omdat ik zo onder de indruk was van ' In Rainbows ' moest ik echt wennen aan TKOL. Vond hem kort, erg computer, vreemde hoes en dan kwam er achteraf nog een vage cd achteraan.

De tour komt er aan, lucky me, ik heb kaarten en ik ga steeds meer naar TKOL luisteren. Ergens ter voorbereiding, maar ook omdat ik daar niet in de Ziggo wil staan luisteren naar nummers die ik niet ken.

En, een periode voor het concert, ga ik steeds meer luisteren, het begrijpen.

Ik denk dat dit de genialiteit van deze band (voor mij ) kenmerkt. Het is niet zomaar even wegluisteren, het is geen top-40, geen achtergrondmuziek. Om dit werkelijk te bevatten, het waarderen en op je in te laten werken heeft deze cd zijn tijd nodig, moet je er voor open staan ( en je moet natuurlijk wel van de muziek houden... ).

En dan ga je naar het concert en dan komt alles tot zijn/haar recht ( WJW's woorden ).

In mijn ogen een stukje muziekgeschiedenis beluisterd en aanschouwd. TKOL is eigenlijk een stukje kunst gemaakt door een stel interessante muzikanten.

Ben dus ook heel benieuwd naar de opvolger van TKOL.

3,0
De meeste nummers op TKOL zitten live intussen nochtans in een gans ander jasje dus dat een concert dit album beter tot zijn recht zou doen komen vind ik een beetje flauwekul. Ik denk dat dat net veel zegt over deze plaat en dat de band zelf ergens ook wel beseft dat hier niet altijd de beste keuzes gemaakt zijn.

avatar van toxief
3,5
Ik vind dit ook nog steeds een minder album. En vind het eerste deel veel beter dan het tweede, in tegenstelling tot de meesten hier. Bloom vind ik echt één van hun beter nummers ooit, maar live vond ik er niet veel aan. En ik was blij dat ze seperator speelden, want ik moest dringend naar het toilet. Op naar het volgende album!

avatar van meneer
4,0
Hm, zelf denken voor een band.. Discutabel.. En het is natuurlijk dat een ieder de muziek op zijn/haar eigen manier beoordeelt. Ik heb het op mijn manier beleefd.. En flink genoten van TKOL...

4,5
Gewoon weer een gigantisch goed album. En wat komen Lotus Flower, Seperator en vooral Morning Mr. Magpie live enorm lekker tot hun recht!

5,0
Lotus Flower is geniaal op dit album, dat ze z'n nummer nou op 2x speed live spelen snap ik zelf echt niet? :S
Een nummer als Morning Mr. Magpie live vind ik dan weer vele malen beter dan op het album.
Maar ook die is sneller dan op het album, oftewel het is wel opvallend dat nummers van TKOL live sneller worden gespeeld.

avatar van DirkM
4,0
Morinfen schreef:
De meeste nummers op TKOL zitten live intussen nochtans in een gans ander jasje dus dat een concert dit album beter tot zijn recht zou doen komen vind ik een beetje flauwekul. Ik denk dat dat net veel zegt over deze plaat en dat de band zelf ergens ook wel beseft dat hier niet altijd de beste keuzes gemaakt zijn.

Beetje late reactie, maar ik ben het niet met je eens, Morinfen. Heel veel bands spelen live hun nummers anders dan op cd. Sommigen doen dat uit onkunde, anderen om zichzelf te blijven ontwikkelen en omdat het gewoon leuk is als muzikant. Tot die laatste groep reken ik Radiohead.* Dat ze hun nummers live in een ander jasje steken betekent niet per se dat ze hun productiekeuzes betreuren, hoewel het ook niet uitgesloten is. Zelf denk ik in ieder geval van niet, omdat ze - Radiohead kennende - heel bewust keuzes hebben gemaakt op TKOL.

Grappig dat meerdere mensen hier Morning Mr Magpie zo goed vonden werken live, zelf vond ik dat één van de mindere uitvoeringen. Tof dat ze A Wolf At The Door speelden trouwens, die had ik niet verwacht. Thom Yorke die zijn harde teksten haast uitspuugt over het publiek.

I keep the wolf from the door
But he calls me up
Calls me on the phone
Tells me all the ways that he's gonna mess me up
Steal all my children
If I don't pay the ransom
But I'll never see them again
If I squeal to the cops


*Over onkunde en nummers live spelen gesproken: het schijnt dat Radiohead er 1,5 jaar over heeft gedaan om Paranoid Android live te leren spelen.

avatar van herman
3,5
Berichten die niets met The King of Limbs hadden te maken verplaatst naar Radiohead

avatar van Johnny Marr
4,0
Alleen codex en lotus flower zijn de moeite waard om te beluisteren, de rest is bagger. Jammer dat ze na zo'n meesterwerk als In Rainbows met zo'n middelmatig album op de proppen komen.

avatar van Niek
4,5
Feral is stiekem ook een meesterlijke track; elke keer dat ik dit draai is er weer een andere track die me opvalt en positief verrast. Ik raak deze plaat maar niet zat. Hij duurt te kort; dat is het enige dat er aan scheelt. En wellicht mist ook de absolute toptrack. Toch snap ik de kritiek niet zo goed, volgens mij heeft de plaat vooral te lijden onder de schaduw van In Rainbows. Maar als ze pas iets uit zouden brengen als het weer van hetzelfde niveau is als In Rainbows dan zouden ze nooit meer wat uitbrengen. The King of Limbs is wat mij betreft gewoon weer een pareltje; zoals Amnesiac een waardige opvolger was van Kid A, zo is dit een waardige opvolger van In Rainbows.

avatar van laserdief
4,0
Erg mooie plaat van Radiohead. Het overtreft natuurlijk niet In Rainbows of OK Computer, maar ze hebben hier toch echt iets mooi van gemaakt! Ik denk juist dat het beperkt aantal nummers een verstandige keuze is geweest wegens hun vorige succes met In Rainbows, als er meer op hadden gestaan had het misschien geleken alsof ze In Rainbows wouden overtreffen. Terwijl (zoals andere ookal in dit forum zeggen) het een mooie opvolger is van In Rainbows.

avatar van LucM
3,5
Dit album van Radiohead was aanvankelijk moeilijk te beoordelen maar heb ik onlangs opnieuw beluisterd. Eigenlijk een typisch en daardoor weinig verrassend Radiohead-album met sfeervolle, vaak melancholieke songs met die kenmerkende stem van Tom York. Alleen spreekt het songmateriaal mij globaal minder aan dan die op voorganger In Rainbows al staan ook hier mooie songs bij (Lotus Flower, Give Up the Ghost).

avatar van rien
3,5
Seperator is toch wel een topper hoor

avatar van JoaMuse
4,0
Absoluut, 'Separator' is samen met 'Lotus Flower' het beste nummer van het album vind ik.

3,5
Het eerste Radiohead album dat sinds het debuut (bij lange na) niet in de top 250 beland. Maar 19 personen die hem in zijn/haar top 10 hebben staan, ik weet zelf nooit zo goed wat ik van dit album moet denken.

avatar van peterjames777
4,5
Ik snap de kritiek op dit album nooit zo goed. Vind het een geweldig album, met name de laatste drie nummers. Heerlijk om bij weg te dromen, geweldige sfeer. Ik vind dit album zelfs een stuk beter dan In Rainbows. Maar dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik deze eerder kende dan In Rainbows.

3,5
Tsja. Ik hou van Radiohead en dit album is zeer beluisterbaar. Het mist wat mij betreft de urgentie en magie van OK Computer en Kid A. Meer geluid en sfeer dan echte songs. Radiohead is voer voor de liefhebbers geworden. Ik zou ze, net als velen, graag wat meer songgericht willen zien.

avatar van Yann Samsa
Vreemd, ik zou albums die minder songgericht zijn en focussen op 'geluid en sfeer' - zoals jij het noemt - eerder typeren als albums 'vol magie'. Bij de meeste albums waarvan ik denk 'nou, dat was magisch', ken ik (na zoveel luisterbeurten) nog steeds niet de namen van de nummers (noch hun structuur). Kid A vind ik trouwens echt niet songgericht. In vergelijking met z'n voorganger toch al veel minder houvast, en volgens mij toch ook meer gericht op sfeer en geluid.

Zo'n platen zijn daarom trouwens niet beter. Ik heb deze ook 'maar' op 3.5 staan. 't Is gewoon een andere manier van luisteren (en genieten) denk ik.

3,5
Kid A is net als King of Limbs experimenteel, maar er staan toch een aantal pakkende nummers op zoals Everything in its right place, Idioteque, Morning bell, How to disappear, Optimistic. Dat zijn toch aardig herkenbare nummers. Ik heb King of Limbs een keer of vijf beluisterd en kan absoluut niets van de plaat naar boven halen in mijn geest, het blijft niet hangen bij mij.

Ik kan ook genieten van albums met geluid en sfeer, ben groot Boards of Canada fan. Persoonlijk vind ik Radiohead het beste wanneer songstructuur en experiment beiden aanwezig zijn en ik denk dat die balans mooi is bij OK Computer (meer structuur dan experiment) en Kid A (meer experiment dan structuur). The Bends vind ik dan weer relatief weinig experimenteel en deze plaat vind ik gewoon niet urgent klinken, op zich niets mis mee maar voor mij voelt hij niet essentieel.

avatar van Supersid
4,0
Héél stilletjesaan is dit een favoriet van mij gaan worden. Dat zal meer met de sfeer van de plaat te maken hebben dan met eventuele klassiekers die er zouden opstaan (want die zijn er niet). Maar ik draai 'm toch verdacht vaak

avatar van Yann Samsa
Favoriete nummer op deze blijft toch wel Codex. Ik hou van de piano-Radiohead, met Yorke die melancholisch z'n teksten zit te mompelen (zie: Motion Picture Soundtrack, Pyramid Song, Videotape,...).

Het nummer straat zo'n ongelofelijke rust uit. Tijdelijke ataraxia. Zo'n nummertje waarbij het duidelijk wordt waarom men op Youtube begonnen is met natuurprentjes te posten bovenop liedjes als deze. Alles is even goed, eigenlijk had dit nummer 'Everything in Its Right Place' mogen heten.

avatar van Johnny Marr
4,0
Johnny Marr schreef:
Alleen codex en lotus flower zijn de moeite waard om te beluisteren, de rest is bagger. Jammer dat ze na zo'n meesterwerk als In Rainbows met zo'n middelmatig album op de proppen komen.


Moet ik ondertussen op terugkomen, blijkt inderdaad een echte groeier te zijn dit album!

avatar van Johnny Marr
4,0
'Het is net drugsmuziek' wist mijn moeder te vertellen toen ik deze liet spelen in de woonkamer

avatar van masterdude
5,0
Wat is dit een groeiplaat. Moest meer 'wennen' dan eerdere Radiohead albums maar is nu één van mijn favoriet.

avatar van Woutout
5,0
Inderdaad een enorme groeiplaat en ik vind Bloom 1 van Radiohead's beste nummers inmiddels. Nu helpt het wel dat ik dit album voor het eerst in de wolken op weg naar Mexico hoorde. Ik had er speciaal een dag mee gewacht en hij kwam direct erg binnen. De live versie van Bloom in de Ziggo dome was ook adembenemend. Overigens was dit zeker niet het Radiohead album waar ik het meeste aan moest wennen. Dat was Kid A in 2000, al kwam dat ook snel goed. Codex blijft ook een favoriet. Het moment dat die blazers erbij komen, krijg ik telkens weer kippenvel.

avatar van ArnoldusK
3,5
Werd verrast tijdens het kijken naar Prisoners (2013).
Daar kwam plots 'Codex' om te hoek kijken aan het eind. Heel summier, heel voorzichtig...

avatar van Robertus
3,5
Dit is zo'n album waarvan ik hoop dat ik hem ooit ga begrijpen. Het doet mij bijna pijn om een Radiohead album lager te quoteren dan 4, maar moet eerlijk zijn tegenover mezelf en de maatschappij, dat is mijn burgerplicht.

Gisteravond nog eens goed beluisterd (lees: vooral mijn aandacht vast houden van begin tot eind), maar kom niet verder dan de constatering dat ik naar een band aan het luisteren ben die hele mooie muziek maakt en een producer in huis hebben die het vertaalt naar hoge HIFI (prima CD om geluidsinstallaties mee te testen)

Wat ik mis op The King Of Limbs t.o.v. ander RH-albums (m.u.v. Pablo Honey) is het volgende:

Spanning! En dan met name in de zangmelodieën en de gehele voordracht van Yorke. Thom klinkt hier als een koorknaapje die gewoon noten van papier zingt. Ik voel geen frustratie en/of verdriet. In plaats daarvan schotelt hij een potje zen-mediatie voor dat in die zin goed werkt dat dit album zowaar rustgevend overkomt. Maar ik zet geen RH-album om tot rust te komen, maar om in een spannende muzikale trip terecht te komen en via het geweeklaag van Yorke de donkere hoeken van mijn eigen ziel af en toe aan te tikken....

Een 3,5 is een dikke voldoende voor de muziek, die nog steeds buitenaards klinkt. Eervolle vermelding hier voor Feral, de instrumental dus (!). De spannendste track op dit album. Zoemende bas, aangenaam repeterende figuurtjes en weer een hallucinatoir klankpallet waar RH patent op heeft. Maar het zegt toch wel wat mijn favoriete track op dit album er eentje is waarop Yorke niet zingt. Dat is zorgwekkend, zeg ik u!

Het enige wat ik hoop bij een eerstvolgende worp van deze band is dat Yorke gewoon weer frustraties van zich af gaat zingen en ook vanuit zijn tenen en niet "vanaf papier". Welke klanken ze gaan gebruiken (electronisch of gitaren) dat maakt me geen zier uit, want ze kunnen alles wat dat betreft.

Maar TKOL laat mij duidelijk horen dat Thom Yorke het af moet maken. Ik heb vernomen dat de man recentelijk gescheiden is. Daarmee hoop ik dat het volgende album weer vol zit met frustratie en urgenter is.

Ik blijf dit album wel luisteren in de hoop er ooit iets meer van te kunnen maken...

Gast
geplaatst: vandaag om 14:50 uur

geplaatst: vandaag om 14:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.