Radiohead - The King of Limbs (2011)

Nu gaan we praten

Bloom leunt heel erg tegen Kid A aan. Klinkt goed!

Feral is een geschift nummer... klinkt als een kruising tussen Flying Lotus, burial en radiohead

Op een goeie manier

Gelijk maar op de shareserver van het werk geplaatst zodat mijn collega's hier ook gelijk van kunnen gaan genieten Ik ben benieuwd!

Eindelijk, het is zover: het album is te downloaden. Inmiddels heb ik hem meerdere keren geluisterd. Ik denk dat het album veel mensen zal teleurstellen. Niet in de laatste plaats omdat het album behoorlijk electronisch, en daarmee een stuk minder toegankelijker is dan In Rainbowsen OK Computer, om maar wat te noemen. Toch de best gewaardeerde albums van Radiohead op Musicmeter. Het album heeft misschien dan ook wel de meeste overeenkomsten met Kid A en Amnisiac. De mensen die die albums weten te waarderen die kunnen zich waarschijnlijk in The king of the limbs vinden. Ik vind het heel goed van Radiohead dat ze zich blijven vernieuwen. Veel mensen moeten hier (inclusief mijzelf) erg aan wennen, een groeiplaat. Neemt niet weg dat ik het album 5 sterren heb gegeven. Vind het erg goed en verassend wat de heren uit Oxford hebben neergelegd. Maar wel electronisch en ontoegankelijk. Het beste te beluisteren met een goede koptelefoon, zoveel is zeker. Favoriete nummers heb ik op dit moment nog niet, het zal nog even duren. Zoals gezegd, het album moet rijpen. Denk dat veel mensen zich hier wel in zullen herkennen?

Meteen twee sterren

Ik ben er een beetje doorheen gegaan. Mijn verwachting lijkt te kloppen. Op het eerste gehoor (zonder van voor tot achteren te luisteren) zou dit net zo goed een combi-project van Jonny Greenwood en Thom Yorke kunnen zijn: Down with Jonny, leuke bandnaam.

De mannen worden ouder, gaan naar de 50, dus dit was ook een van de laatste kansen op een elektronisch geluid. Gelukkig hebben ze daarvoor gekozen. Akoestische nummers kunnen ze altijd nog maken.

Dit lijkt een echte cd voor de Eraser liefhebbers. In de lijn van Cymbal Rush. Ik denk dat ik deze plaat erg ga waarderen, maar ik verwacht voor Radiohead begrippen, op deze site, veel teleurgestelde reacties van de gitaarliefhebbers. Die komen total niet aan bod.

Tja, eerlijk gezegd vind ik het drie keer niks. Maar ik ben vrij impulsief in stemmen, dus het zou kunnen dat 'ie nog stijgt. Maar ik ben eigenlijk bang van niet.

Een Radiohead in de lijn van Eraser? Niks mis mee. Ik hou wel van de meer electronische Radiohead.

tgaat ne groeier worden denk ik.. hoop ik.

Agreed!

Ik hoop met je mee...

Dit gaat een groeier worden...

Hij is binnen, na het werken ga ik hem non-stop luisteren (als hij bevalt natuurlijk). Gezien de samenwerking met FlyLo, de nummers die tussen IR en deze werden gemaakt en de "office charts" die Yorke op de site zette, gecombineerd met de steeds grotere invloed van Yorke op de band, had ik wel verwacht dat het meer de electronica-kant op zou gaan.

37 minuten, dat is toch wel erg kort van stof. Ik ben hem nu aan het luisteren. Ben benieuwd!

Ik vind Lotus Flower een beetje veilig klinken. Borduurt voort op In Rainbows, maar dan met minder scherpe randjes. Niet slecht, dat zeker niet.

Mijn mond viel open bij het horen van Bloom, dit kan wel eens een heel fijn album worden.
Een vol electronisch geluid waar Thom Yorke als een valse theremin doorheen blért. Gitaren zijn zo goed als afwezig. The Eraser neemt de eerste track op zich, en ik kan er mee leven, heel goed zelfs. Mijn hoofd heeft alle windrichtingen al gezien.

Morning Mr Magpie is een oude bekende en die hebben ze zorgvuldig verkracht. Deze vloer is gemaakt om spastisch op te dansen. Fijn om gitaren te horen maar The Eraser laat zich niet wegjagen, hij laat The Clock om de hoek kijken. Mijn schouders gaan alle kanten op.

Muzikale appelmoes is de term die me bij Little by Little naar binnen schoot. Onverstaanbare zang, slappe lullige gitaarsnaartjes. Ach beetje bij beetje komt het nummer wel bij elkaar, Radiohead weet zich goed te verantwoorden. The Eraser is koffie aan het halen.

Een voorzichtig hoogtepunt. Geen woord gezongen, puntige diepe bas, had dit niet 40 minuten kunnen duren? Feral is de reden waarom ik Radiohead/Thom Yorke in de gaten houdt. Klasse Mr Tchock, ik zie dit al gemixt worden door Modeselektor.

Met de clip erbij is Lotus Flower natuurlijk onovertroffen, maar ook zonder staat het zijn mannetje. Bezwerend en dansbaar. "Do what you want/Do you want you want", ik hoop dat zij dat ook gewoon doen. Gaan ze deze lijn doorzetten bij de volgende tracks?

Codex komt geforceerd over, maar gelukkig ben ik verliefd op de stem van Thom. Een zgn. groeier gok ik? Jammer dat ze dit opeens in mijn gezicht moeten gooien. Wel leuk die blazers enzo, maar vooral erg saai.

Kampvuurlied Give Up The Ghost brengt ook niet echt iets nieuws. Ik zat te wachten op een tempo-wisseling of snoeiharde ruis richting het einde. Maar het blijft braaf marshmellows roosteren en wachten op een uithaal van Thom.

Is Separator degene die mij wakker gaat schudden? Nee. Zelfs Thom schijnt wakker te willen worden uit deze middelmatige brei van geluiden. "Wake me up/Wake me up"

Dit album bloeit prachtig op met de juiste klanken maar kiest uiteindelijk geen goede kant.
En dat is jammer... Misschien als ik Bloom maar vaak genoeg luister bloeit het een keer de goeie kant op.

*3,0

Dat is wel heel erg snel. Zal je niet even wachten?

Geen gitaren. Jammer. Ook geen voorzichtige gitaarloopjes tussendoor. Dubbel jammer. Radiohead gaat na het meer toegankelijke In Rainbows weer de experimentele kant op. Vreemd eigenlijk. Omdat ik juist dacht, dat ze die tijd meer achter zich gelaten hadden.

Als tiener/puber van de jaren 80 ben ik die lengte wel gewend De albums van tegenwoordig vind ik vaak te lang.

"if you think this is over, you're wrong"

??????

Lotus Flower bezorgt me de eerste glimlach. En dan de video erbij. Die Thom Yorke toch, wat een briljante gek

Ik kan echt niet wachten. Ik vind het in elk geval heerlijk klinken de commentaren hierboven.

Fantastisch toch dat ze zich na het veilige doch bijzonder sterke In Rainbows zichzelf opnieuw in vraag durven stellen! Nu alleen hopen dat het resultaat even of bijna even bijzonder is als Kid A!

Wat een aanstellerige clip zeg, bij dat Lotus Flower. Zonder de videobeelden is het nummer nog goed te doen, maar met is het echt een theatrale vertoning waar ik totaal niet van houd.

Give up the ghost: ik hoor een gitaarloopje! Voorzichtig, maar vooruit. Is dit inderdaad een nummer dat al eerder uitgebracht is? Het komt me bekend voor namelijk.

^Heb je hem al eens zien dansen m8?

Eigenlijk wel mee eens. Een keer kijken, maar dan nooit meer. Maar dat geld eigenlijk voor alle clips van Radiohead. Totaal overbodig.

Zo overdreven om nu al 5* te gaan geven. Uberhaupt is nu stemmen al wat vroeg.

En nog een gitaarloopje! Seperator. Ja, moet zeggen dat ze me wel weten te pakken met dit album. Ik ga zo meteen voor een tweede draaibeurt. En dan eens een stem proberen uit te brengen.

Wat is er mis met 37 minuten?
Ik vind dat een prima tijd.