Gorillaz - Demon Days (2005)

Toch maar verhoogd naar 5 sterren, het is toch wel heel erg mooi.

Dit is toch wel het album met het mooiste einde dat men maar kan wensen. Don't Get Lost in Heaven en Demon Days is een combinatie om ziek van te worden, zo prachtig. DARE hadden ze van mij wel weg mogen laten, heb altijd gedacht dat dat een nummer was om de aandacht te trekken van het grote publiek.

DARE is juist het beste nummer van dit album, maar wat het einde betreft ben ik het aardig met je eens. Ik vind het sowieso mooi dat dit album een echt begin en een echt einde heeft. Je begint met een prachtige intro, dat je echt het gevoel geeft ergens aan te beginnen en eindigt met een einde dat je een tevreden gevoel geeft. Het maakt het album als een geheel en niet een verzameling leuke nummers.

Ik vind het ook het minste nummer van het album. Neemt niet weg dat het een goed en catchy nummer is, ik vind de rest gewoon beter.

Ik vind zelf White Light het minste nummer. Ik kan er niet zoveel mee. Een beetje hetzelfde als Sweepstakes op Plastic Beach. Gelukkig duurt White Light een stuk minder lang.

Wat betreft het intro en eind van deze plaat sluit ik me helemaal aan bij bovenstaande posts!

White Light heb ik nou ook altijd de minste gevonden, al waardeer ik hem de laatste tijd al ietsje meer.

White Light is inderdaad niet het meest aansprekende nummer, maar ik vind het toch beter bij het album passen dan DARE. Al hebben veel mensen daar een andere mening over, gezien de statistieken van favoriete nummmers.

Mensen die het album minder vaak gehoord hebben zullen over het algemeen eerder op de hitjes stemmen. Als los nummer vind ik DARE echt wel prima. Ik kan me er wel in vinden dat het niet helemaal dezelfde sfeer heeft als de rest van het album, maar zelf vind ik het ook weer niet zo erg uit de toon vallen dat het me stoort.

Als ze DARE alleen als single hadden uitgebracht (net als Doncomatic) had ik het ook prima gevonden hoor.

Daar kan ik dus helemaal niet inkomen, wat mij betreft past hij perfect bij de sfeer.

Ik weet niet of het hier al eens gezegd is, maar het intro van Dirty Harry lijkt trouwens wel veel op het intro van Gentleman van Fela Kuti

Nu hij in mijn top 10 staat heb ik me hem aangeschaft en het boekje zit weer vol leuke Gorilaz prenten en deze plaat blijft gewoon boeien vanaf de eerste noot tot de laatste.
Voor mij is de beste track: November Has Come, de beat is gewoon meesterlijk en Doom brengt je met een goede flow nog verder in de wereld van Gorillaz ook Feel Good Inc. en Kids With Guns zijn 2 tracks die in je geheugen beschreven staan als absolute toppers.
Elke track heeft een eigen sfeer zeer goede zang en soms een goede rapper waardoor dit album mooi 1 geheel vormt en het toch zeer afwisselend is.

Onbegrijpelijk haast dat ik nu pas de genialiteit van de Gorillaz heb ontdekt, en dat zes jaar na het uitbrengen van deze cd... maar beter te laat dan nooit, ik ben heel blij om dit in mijn leven te verwelkomen (excuses voor dit niet veel bijdragende bericht, misschien kan het bekeken worden als een pleidooi voor iedereen die nooit zo veel aandacht schonk aan de Gorillaz, het dan toch maar eens aan te durven! (ook al denk ik dat de meesten die hier zullen kijken, laat staan dit zullen lezen, toch al enigszins op de hoogte zijn van hun muziek)).

Uitstekend pleidooi dan

Gorillaz is denk ik wel één fan mijn favoriete bands aller tijde, virtueel of niet ( ).

Het is juist vet dat het een virtuele band is , maar het best vind ik nog dat Damon Albarn daar niet op leunt. De band is weliswaar virtueel, wat voor een groot deel voor de bekendheid zorgde, maar het is altijd om de muziek blijven gaan en dat levert dus albums als deze op.

Prima album tot nu toe (ben nu bij Dirty Harry). Zelfs het hip-hop kan nu waarderen, terwijl ik niet veel met hip-hop heb en wat normaal ook niet aan mijn besteed is.

Als je bij Dirty Harry bent, is er ook nog niet veel hip-hop langsgekomen.

Waarom staat bij genre hip-hop trouwens als eerste aangegeven? Ik vind dit meer een pop/rock-album, met af en toe wat rap.

Ah, dat verklaart een hoop.

Ik hoor rock juist echt niet terug. Ik vind de genres, in volgorde van herkenbaarheid, pop - hiphop - elektronisch - rock. En eigenlijk is het op veel vlakken ook wel avant-garde .

Avant-garde

Vooral pop inderdaad, daar ben ik het wel mee eens. Er is maar op vier van de vijftien (oke, veertien als je de intro niet meerekent) nummers rap te horen. Verder misschien wat hele lichte hip-hop invloeden her en der maar dat is te verwaarlozen. Elektronisch dan weer absoluut niet.
Ik zou zeggen: Pop / Rock / Hip-Hop

Avant-garde is dit sowieso niet, met Hip-Hop heeft het volgens mij ook vrij weinig te maken. Al snap ik de vergelijking wel, her en der een klein Hip-Hop tintje. Het aan een genre vastkoppelen zou ik niet kunnen, daar is het veel te origineel voor.

Avant-garde, ook wel gespeld als avantgarde, is een term die nadien wordt gebruikt om acties of bewegingen aan te duiden die nieuw of experimenteel van aard zijn. Het concept avant-garde werd een metafoor voor het werk dat kleine groepen intellectuelen of kunstenaars deden, waarbij zij voor de grote massa uitlopen. In de 20e eeuw benoemde men zo al kunstvormen die vooruit snelden, met beelden en ideeën die later door grotere groepen overgenomen zouden worden.

Zo hilarisch vind ik het niet hoor. De mix van stijlen en het hele concept van Gorillaz is zijn tijd m.i. ver vooruit.

Het concept van een virtuele band misschien. Maar muzikaal gezien? Nee, echt niet. Het is behoorlijk gevarieerd ja, maar dat er een hoop stijlen door elkaar zijn gegooid maakt het nog geen avant-garde.

Hm.. Ik vind het meer (popRock/Hip-Hop dan Hip-Hop/Rock. Avant-garde zou ik het ook niet zo snel noemen.

Maar welke genre-aanduiding het uiteindelijk ook krijgt, het blijft een mieters plaatje, dit.

Mwah, daarop verschillen we dan misschien van mening. Het is misschien wel vaker gedaan, maar nog nooit is zo veel diversiteit tot zo'n geweldige eenheid gesmeed. Ik zie zoiets niet zo 1, 2, 3 nog een keer gebeuren.

Avant-Garde is dit zeker niet te noemen. Avant-Garde betekent je tijd vooruit zijn. Ik denk niet dat er nog muziek gaat komen die dezelfde stijl/genre heeft als dit album. Ik zou dit alternatief noemen, anders dan men gewend is.

Het is wel een samensmelting van stijlen, maar wel op een manier waarop alleen Gorillaz dat kan.

En zo is dat!! Daarnaast denk ik dat je snel aan veel hiphop invloed denkt door de gastartiesten. Als je die ziet denk je al sneller rock dan hiphop. Het is gewoon een perfecte mix van verschillende stijlen, het past in het hokje 'geniale muziek'

Prachtig album van de Gorillaz. Een mix van allerlei stijlen die door Danger Mouse geweldig aan elkaar gemixt zijn. De stem van Damon maakt het helemaal compleet, het is echt een album waar je als het ware in wordt gezogen.
De gastartiesten zijn stuk voor stuk erg goed gekozen, wat flowt DOOM lekker op November has come.
Ik verkies deze nog net boven het debuut van Gorillaz, omdat ik bij dit album echt kan wegdromen.

4,5*

Gorillaz - Demon Days

Ja welke muziekliefhebber kent ze nu niet? Na hun vorige studioalbum: Gorillaz die ook redelijk scoorde bij het grote publiek kwamen ze met een nieuw album: Demon Days.
Het album is volgens hun toegankelijker en naar mijn mening ook nog eens veel beter.

Danger Mouse heeft gans het album geproduceerd en ik vraag me af of ik ooit iets slechts van hem zal horen( ik hoop van niet) want tot nu toe heeft hij alleen prachtige dingen laten horen.
Er zit een goed evenwicht tussen de nummers grote zomersongs zoals: All Alone, Dirty Harry, Feel Good Inc. en Dare.

Ze tonen ook dat ze niet bang zijn om eens wat rappers uit te nodigen, zo komen: Bootie Brown, De La Soul, MF Doom en Roots Manuva. Feel Good Inc. is één van de betere songs hierop, Damon legt een mooi refrein af maar wat zou Feel Good Inc. zijn zonder: De La Soul?
Geweldige raps een prachtige beat van: Danger Mouse en je hebt één van de beste songs op: Demon Days.

Ook All Alone moet niet veel onderdoen voor Feel Good Inc. Roots Manuva legt een fantastische vers af en ook Martina Topley Bird brengt het er niet zo slecht vanaf. En zoals altijd maakt Danger Mouse een verschrikkelijk mooie beat.

November Has Come is mijn derde favoriet, Damon zingt opnieuw goed zijn refrein maar MF Doom is hier wel degene die de show steelt, en wat voor twee fantastische verzen rapt hij daar: .

Conclusie: schitterende producties, schitterende gastartiesten, en een schitterende band: Gorilaz, meer heeft Demon Days niet nodig om de negende plek in mijn top 10 te veroveren.
4.5*