Metallica - St. Anger (2003)

geen id waar het gebrom precies vandaan komt, eea lijkt overstuurd ingemixt of zo

irri da wel want het is wat mij betreft wel een reetestrakke plaat

Hou je poep maar bij...
Juist nog eens naar geluisterd, was me nooit opgevallen dat de vibraties zo stevig zijn, als je er op let is het inderdaad wel wat storend.
Bedankt om mijn aandacht op dat gebrom te vestigen.
Raar dat me dat nooit eerder zo opgevallen is, Blackened, ..And Justice for You All en One was trouwens mijn eerste kennismaking met Metallica.
Maar we zijn weer aan het afwijken...

Ik vind de eerdere albums ook slecht, maar niet zo slecht als deze.

Slecht album van deze levende legendes, die drum klinkt naar smijten op een leeg olievat...dieptepunt van Metallica

Het lijkt inderdaad alsof Lars Ulrich op z'n kookpannen aan het spelen is, en een deksel als bekken.

Drums klinken inderdaad niet goed op dit album, en de feeling op dit album is ook heel anders dan op eerdere Metallica albums. Als je niet zou weten dat dit Metallica is die aan het spelen is, zou je kunnen geloven dat het een andere band aan het werk is. St. Anger is best een lekker nummertje, maar eigelijk mis ik gewoon solo's op dit album. 2.5*

Bwaah, na twee keer luisteren verlaag ik mijn stem naar 1.5* Eigelijk weet alleen maar St. Anger mij te boeien. Zwakste album van Metallica!

Die partij komt wel meer dan eens terug inderdaad. In Frantic komt ze ook vaak voor, maar dan wel met de (ik ken de exacte tuning niet van buiten dus zeg ik het maar in de standaard tuning) E-snaar als bas en de partij op de D-snaar. Ook de open snaren komen hier opvallend veel voor. Wel moet ik zeggen dat ik de meest van de nummers wel aangenaam vind om zelf te spelen. Goede oefeningen voor de vingers.

Iedereen vindt dit album hier maar rommel, maar ik vind het wel nog best te pruimen. Oké, als je het eerdere materiaal kent, verbleekt dit er wel bij maar ik vind dit wel ca va, meegegaan met z'n tijd, wat anders.

Alleszins, het is het album waarmee ik Metallica leerde kennen. Ik was 12 op dat moment, de examens net gedaan en ik keek naar TMF toen de clip van St. Anger daar passeerde. Ik meteen verkocht, het album gekocht en het hele oeuvre van Metallica ontdekt.. Daarom heeft dit album nog altijd een speciale betekenis voor mij, het was mijn introductie tot Metallica en dankzij ST. Anger leerde ik pareltjes als de eerste 4 albums kennen

Idem bij mij. Hoewel ik Nothing Else Matters en Enter Sandman natuurlijk ook al kende. Alleen was ik op dat moment 15.

Ooit gaat Saint Anger wel de erkenning krijgen die het verdient. En dat hoeft dan geen 4/5 of 5/5 te zijn, maar een 3 tot 3.5 lijkt me een eerlijkere score.

De band probeert hier eens iets anders te doen dan ze in het verleden al gedaan hebben. Het werkt niet zo schitterend, maar ja... Soms loop je al wel eens met je kop tegen de muur. Bovendien zijn het artiesten en mag hun muziek geen bandwerk worden. Dan wordt het een sleur en dat is wel het laatste wat een artiest mag overkomen. DAN krijg je pas rommel voorgeschoteld!

Ik vind nooit wat, ik moet het er altijd zelf neerleggen .

[quote]Desert schreef:


Mja, ik kan je volgen in je gedachten, maar ik vrees dat deze plaat ooit de erkenning zal krijgen die ze verdient.
Ik kan ervan uitgaan dat je een groot Metallica-fan bent, aangezien dit meestal de enigen zijn die deze plaat verdedigen. ( als het niet zo is, mijn excuses op voorhand )
Maar je vraagt erkenning voor een plaat waar je zelf bij zegt dat Metallica

Geen excuses voor nodig! Ik ben al lang ge-out als Metallicafan

Dat dit niet hun beste plaat is, geef ik grif toe. Maar zoals ik al zei: creativiteit mag geen bandwerk worden. Dus in dat opzicht kan ik er best mee leven dat dit niet de normale Metallicasound is.

Bovendien steken de meeste songs wel goed in elkaar en de lyrics reflecteren deze keer ook echt een stuk uit een turbulente periode in hun carrière (misschien heb je ooit de documentaire Some Kind of Monster gezien? Daarin valt dat duidelijk te merken). Oké, er zijn geen knallende solo's maar het aantal stevige riffs maakt dat wel goed.

En het drumwerk, tja... Lars dacht dat hij iets progressiefs deed, net als de rest van de band die dit toch achter alle aspecten van het album staan.

Ze hebben het nu geprobeerd en het werkte niet. Goed, pech op naar het volgende dat hopelijk terug een pareltje in de metalgeschiedenis gaat worden.

Ik blijf erbij dat ooit de mensen dit album best willen zullen appreciëren. Ooit was de elektrische gitaar een versterkte versie van de akoestische gitaar. Misschien gaat de snaredrum ooit op zo'n manier worden gebruikt als Ulrich hier nu doet.

Je post is wel niet helemaal af, dus ik weet niet waar je helemaal naartoe wil met je punt...

Ik verdedig deze plaat ook graag, maar ben bijlange geen Metallica-fan, ondanks dat ik hun werk natuurlijk sterk apprecieer !

Ik kan soms ook met plezier naar (gedeeltes van) dit album luisteren. De eerste twee singles van dit album waren gewoon goed en gaaf (St. Anger & Frantic). Jammer dat de rest gewoon magertjes tot slecht is. Sommige tracks hebben wel potentie, zoals Shoot Me Again, met het toffe refrein, maar duren gewoon té lang. Zo'n nummer moet gewoon een knaller zijn van 2 à 3 minuten.

Mijn post was inderdaad niet af laten we het op de herexamens steken

Mijn idee was dat je erkenning vraagt voor een Metallica-plaat waar je als Metallica-fan zelf niet volledig achter staat.
Als de Metallica-fan al met gemengde gevoelens zit denk ik dus ook niet dat deze plaat echte erkenning zal krijgen.
Toen de plaat uitkwam was ik reeds een groot fan, maar door deze plaat ben ik gedeeltelijk van de Metallica-boot gestapt.
Ze hebben gewoon niet geleverd zoals je van hen zou verwachten.
Experimenteren met muziek moet gebeuren, zeker en vast. Door te experimenteren worden de mogelijkheden van muziek onderzocht, en op de mens afgevuurd.
Maar experimenteren neemt met zich mee dat je je fans opsplitst in extremen. Voornamelijk love-it, en hate-it, met een kleinere schare die tussen de twee blijven.
Ik vrees gewoon dat de hoeveelheid hate-it te groot is om deze plaat de erkenning te doen krijgen die ze verdient, omdat de meerderheid deze plaat liever zou vergeten.
De muziek op zich is niet altijd slecht, maar het klinkt gewoon niet. Daarbijkomend is het Metallica die het brengt. Een jammerlijke samenloop.

Maar niet getreurd, als ik de nieuwe single zo hoor heb ik het gevoel dat de heren best wel eens hard zouden kunnen terugslaan

experimenteren, niks mis mee, maar als het bagger is, niet uitbrengen en opnieuw beginnen

Verreweg het beste album wat Metallica ooit op de markt heeft gebracht. Nee hoor geintje. Deze kun je met een gerust hart laten liggen.

Bagger moet uitgebracht geworden,...
Zo weten we tenminste wat bagger is

Inderdaad, dit is een schoolvoorbeeld van bagger. En toch, tot nu toe 24 pagina's met reacties: volgens mijn bescheiden mening 24 pagina's te veel. Twee deftige nummers bevat dit album, niet meer ... en die drummer moeten ze de laan uitsturen want hij kan niet volgen.

Na de black album ben ik afgehaakt. Overigens dat vond ik een schoolvoorbeeld van een bagger plaat. Nadien weinig aandacht besteed aan Metallica. Dus deze plaat wekt bij mij in positieve zin de aandacht. Ik ga deze binnenkort maar eens even checken. Overigens die drummer is altijd al de zwakke schakel geweest. Zwaar overgewaardeerd. Laatste keer op Pinkpop kon Lars nauwslijks de maat houden. Ik denk dat Lars erbij wordt gehouden uit beleefdheid. Gezien zijn talent heeft ie aardig wat centen bij elkaar "gedrumd".

Drummen kan Lars Ullrich wel, maar het is het drumgeluid zelf dat mij tegen steekt, net alsof hij op een blikken doos trommelt. Maar de voornaamste reden dat ik dit ook een baggerplaat noem is het zwakke songmateriaal.

Ik heb het toch ook nooit voor Lars Ulrich gehad hij doet weinig interessants op zijn drumstel. Hij komt zelden met iets vernieuwends af binnen hun muziek, en doet steeds zijn zelfde dingen op zijn drum.
Een man die in feite zelf niet meer noemenswaardig is binnen de drum-wereld, en zeker niet binnen de metal. Denk maar aan werkelijk goede en originele drummers zoals Gavin Harrison, Danny Carey of Mike Portnoy.
Ook in de nieuwe single klinkt alles wat Lars doet te bekend en afgezaagd

Dave Lombardo en Mikey Dee, dat zijn pas drummers zeg!

Ik denk dat niet dat hij snel de laan uit wordt gestuurd aangezien hij de oprichter is van de band.

De band die (samen met Iron Maiden) mij tot de metal bekeerde is echt verworden tot een zielig bandje dat een psycholoog nodig heeft om de boel bij elkaar te houden. Volgens beproefd 'catharsis' recept hebben ze er alles uitgegooid en dat heeft geresulteerd in dit droevige plaatje. Het komt allemaal quasi boos op me over, niet echt. Hoe diep kun je zinken?
Misschien hebben ze gedacht dat als ze em St Anger noemen een paar mensen overtuigd raken van hun boosheid. Een teleurstelling dus, dat zal duidelijk zijn. Wie trekt de stekker eruit?

laten we hopen dat het snel gebeurt.

ik word zo ondetussen een beetje gek van Metallica dit Metallica dat in alle metal blogs en tijdschriften.

en in plaats van de studio in te duiken na deze beschaamde plaat gingen de heren nog veelste vaak op tournee. en dat met een discografie die voor de helf nergens over gaat.

leg uit...

Nu ja, alles vanaf Load was toch echt een niveautje omlaag en de plaat die hun ommekeer moest gaan worden werd hun artistieke, zo niet het productionele, dieptepunt... Voor de mensen die Load en ReLoad wel geweldig vonden, excuses, maar dit is mijn mening.

mooi gezegt "hun artistieke, zo niet het productionele, dieptepunt..."

en ze zijn er nooit meer boven op gekomen, zeker niet op deze plaat.