Arctic Monkeys - Suck It and See (2011)

Suck It and See

Heerlijk nummer. Overigens een groei album in mijn geval, vond het de eerste paar keer tamelijk saai.

in 2006/2007 ik niet, maar langzamerhand bekruipt mij dat gevoel ook wel een klein beetje
Klinkt tot nu toe gewoon prettig, en zelfs beter dan verwacht, maar ik mis de gedrevenheid/passie en spanning. Ik krijg bij dit album soms bijna het gevoel dat ze muziek maken wel leuk en aardig vinden, maar niet meer dan dat. misschien oordeel ik wat te vroeg

Zou Josh Homme trouwens niet te horen zijn in een van de nummers?

Ja, alleen op "All My Own Stunts", daar op verzorgt hij de backing vocals

Simpel gesteld.

She's Thunderstorms - Mwah
Black Treacle - Goed
Brick by Brick - Mwah
The Hellcat Spangled Shalalala - Goed
Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair - Goed
Library Pictures - Waanzinnig
All My Own Stunts - Goed
Reckless Serenade - Goed
Piledriver Waltz - Goed
Love Is a Laserquest - Mwah
Suck It and See - Alleraardigst
That's Where You're Wrong - Gaap

Ik hoopte op een album als hun debuut. Krachtig, donker, mooi, heftig, kortom een fantastische en originele rockplaat. Het zat er echter meer in dat de wat rustiger en melodieuzer lijn van Humbug zou worden doorgetrokken en dat gebeurt dan ook. Dit is commercieel interessanter, het is te behappen door een breder publiek. Ook is de retro sound van de Last Shadow Puppets regelmatig terug te horen. Dat is een mooie sound, die momenteel erg gewaardeerd wordt. Soms ontstaat er zo een zomers sfeertje, waardoor de releasedatum slim gekozen lijkt.

Gevolg is dat ook ik het album een paar keer moest draaien om het echt te kunnen waarderen. In eerste instantie klinkt het regelmatig wat vlak en saai. Maar zoals vaker met de muziek van Alex Turner moet je het even op je in laten werken. Er staan toch weer heel wat fijne nummers op dit album met allerlei lekkere wendingen in de muziek, waardoor je meegezogen wordt in het nummer. Ook de teksten zijn als vanouds fraai. Instrumentaal is het weer top: de drum van Matt Helders is op de wat steviger nummers erg fijn, ook de bas staat als een huis en de (soms dubbele) gitaarpartijen klinken erg lekker.

Het begint met 2 rustiger nummers, waarvan het tempo net wat te traag is wat mij betreft. Op She's Thunderstorms is het begin en einde met de gitaar die erin komt prettig. Er zit ook een lekkere gitaar in Black Treacle. Brick by Brick is een catchy singletje, heel aardig. The Hellcat Spangled Shalalala is 1 van de betere nummers van het album. Het is mooie combinatie van de meer relaxte sound met het wat steviger geluid van the Monkeys. Dat hoor je nog beter op het erg sterke Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair. Kijk daar zitten we nou op te wachten, een echt ''ouderwets'' Artic Monkeys nummer, heerlijk gruizig met ook nog een fijne titel. Oeh yeah yeah yeah doet zelfs wat aan de oude Stones denken.

En het blijft erg fijn luisteren als dan het beste nummer van het album gelijk volgt: Library Pictures. Dit nummer had zo op de eerste 2 albums kunnen staan. Echt een geweldige rocktrack! All My Own Stunts heeft weer de sound van Favourite Worst Nightmare. Een soort van psychedelische retrosound. Een echt goed nummer dus, wat maar beter en beter wordt als je het vaker draait.
Dan volgt Reckless Serenade, zeker na de voorgangers een zomers niemendalletje. Gelukkig komt dan Piledriver Waltz: dat nummer zit erg goed in elkaar met een catchy en lekker refrein. Eigenlijk een soort van verbeterde versie van Reckless Serenade. Love is a Laserquest is een aardig popliedje, maar ook niet meer. Suck It and See en That's Where Your Wrong klinken een stuk beter, maar zijn niet de finale waar ik op hoopte. Hoewel in dat laatste nummer wel een heel lekker drummetje zit met een fijne bas.

Suck It and See is een vrij relaxte zomerplaat geworden, met soms een meer poppy retrosound en soms een steviger sound. Die steviger nummers die passen bij het ''oude'' geluid van de Arctic Monkeys zijn toch weer de beste nummers. De rest mag er iha ook wezen, maar het album haalt zo niet het niveau van de vorige drie albums. Wel is het de moeite van beluisteren meer dan waard.

(Stiekem hoop ik wel dat hun vijfde album in december wordt uitgebracht vol met Fake Tales of San Francisco en Library Pictures.)

Library Pictures is echt geniaal

Ik hoor dat plezier en die passie wel terug op nummers als Don't Sit Down, Library Pitures, All My Own Stunts en Piledriver Waltz. Juist: de meer ''ouderwetse'' Monkeys nummers dus. En ja, het zijn helaas niet meer die geniale schoffies uit Sheffield. Onze vriend Alex heeft inmiddels een buitengewoon fraaie en populaire vriendin. Daardoor alleen al kom je met een paar van die retro-romantische nummers. Miscchien moeten we 'm voordat het volgende album opgenomen wordt eerst flink kwaad maken. Of een verbroken relatie? Zou dat helpen?

Wat het misschien ook wat minder spannend maakt, is dat dit album eigenlijk een mix is van het voorafgaande: Humbug, Last Shadow Puppets en een beetje Favourite Worst Nightmare. Niet altijd even spannend, maar nog wel lekker. Net je relatie...

Vind het jammer dat deze Piledriver Waltz wat minder is. Alex' stem is wat eentoniger en dat maakt het nummer wat saaier. Die versie op de EP is geniaal en prachtig gezongen.

Heb et album nu toch al een keer of 7-8 gedraaid, maar het doet me nog altijd niets. enkel de nummers Library Pictures en All My Own Stunts vind ik (geweldig) goed.

Is dat niet wat zwart-wit? 2 nummers (geweldig) goed en de rest doet je niets. Dat is niet veel niets. Er staan toch echt nog een paar minstens aardige nummers op dit album?

Weer een nieuw album van de Monkeys, en daarbij hoort uiteraard een nieuwe sound.

Het is een lekker afwisselend album geworden, waar de kwaliteiten van de bandleden weer duidelijk te horen zijn.
Ik noem de gitaarsolo en de wisselende zangmelodien op het eind van She's Thunderstorms, de mooie catchy harmonieuze vocalen op Hellat, Black Treacle en Reckless Serenade.
De uitblinkende Matt Helders op Brick by Brick, All my Own Stunts, Library Pictures.

Het enige nummer dat mij tegenstaat is Piledriver Waltz.
En dat vooral omdat ik de AT-versie toch mooier vind.
Dit abum zal vrij positief ontvangen worden, mede omdat Humbug voor velen een domper was.

Voor mij is Humbug hun beste plaat, omdat daar misschien toch de beste AM nummers ooit geschreven opstaan. Ik geef toe dat het als geheel wel wat onsamenhangent was vergelijkend met FWN of hun eerste.

Suck it and See is een groeiertje, en als geheel een sterk album.
De nummers zullen het individueel wel afleggen tegen het vorige werk, echter zal ik me nog meer verheugen op een mooie afwisselende setlist bij hun Gigs.

We zullen zien of dit album een blijvertje zal zijn.
Ik heb er het volste vertrouwen in. We zullen de op het eerste gehoor wat onwennige sound weg moeten zuigen, om de pracht er praal van de nummers te ontdekken.

Zuig en je zult zien!!

De sound is volgens mij juist niet nieuw en makkelijk wennen. Het komt voort uit de sound van Humbug, the Last Shadow Puppets en een beetje Favourite Worst Nightmare in the mix. Het levert een enigzins logisch maar wel veilig vervolgalbum op. Wel ben ik heb met je eens dat het toch wel een groeiplaat is.

De setlists bij de gigs zullen inderdaad afwisselender zijn. Wat mij betreft is dat jammer: ik zal de concerten uit hun beginjaren nooit meer vergeten. Wat een power, wat een drive, wat een klasse! Overdonderend was dat. Aan de andere kant is dit altijd, als de heren er tenminste zin in hebben, een geweldige live band, ook met de vernieuwde tracklist. Ik ga ze een dag voor Paradiso live zien in Keulen in E-Werk, ook een hele fraaie zaal. Er zijn trouwens nog steeds kaarten te koop via Eventim, voor wie erheen wil.

Heb ze twee jaar geleden in de HMH mogen bewonderen, en het was inderdaad fantastisch.
Die gasten zijn geweldig goed op elkaar ingespeeld en de nummers worden superstrak gespeeld.
vind het ook erg tof dat ze een sommige nummers live net even iets anders brengen, waardoor je toch ook nog positief verrast word.

Opvallend dat ze nu trouwens voor de Paradiso kiezen, het schijnt dat ze de voorkeur geven aan het spelen in intieme kleinere zalen.
Hopen op nog wat ouder werk en wie weet krijgen we dan nog wel een glimp van de oude monkeys te zien.

Ik ben begonnen aan dit album met weinig verwachtingen en uiteindelijk toch blij verrast. Gewoon een uitstekende plaat en wat mij betreft een stuk beter dan Humbug.

Library Pictures en All My Own Stunts zijn geweldig goed, daarnaast heb je een paar redelijke nummers als Dont sit down, Reckless Serenade, Black treacle en Brick by Brick. Met de rest kan ik helemaal niets, ook de hier zo populaire hellcat vin ik helemaal niks.

Betwijfel of dit album nog gaat groeien voor mij want heb er toch al véél luisterbeurten opzitten ondertussen.
Ik ga hun WPSIATWIN nog maar eens luisteren, dát was nog eens een goed album!!

EDIT:
Ik baal er eigenlijk wel van, had me er zo op verheugd, hun vorige 3 albums staan allemaal in men top 10. Deze komt nog niet in de buurt.
Ik HOOP op nog eens een album in stijl van hun debuut, lekker rocken!

Voorlopig zou ik dit ook een 2,5* geven, omdat het op een paar uitschieters (nou ja...) na (Hellcat, Library Pictures en misschien Don't Sit Down) toch voornamelijk pijnlijk flauw en saai klinkt (Piledriver Waltz, She's Thunderstorms, Black Treacle...).

Humbug had ook een eerder traag tempo, maar de songs leken me toch een stuk avontuurlijker en dreigender dan op deze Suck It and See. De croonerachtige, bijna fluisterende manier van zingen van Alex Turner begint mij ook stilaan te irriteren. Ik wil geen volledig album vol Cornerstones, lekker gezapig, voor met Kerstmis ofzo.

Ik moet het wel nog wat luisterbeurten geven, zodat ik me bij elk nummer apart tenminste iets kan voorstellen, maar er zijn voor mij momenteel toch veel spannendere bandjes, dus dat kan misschien nog wel even duren. Favourite Worst Nightmare blijft voor mij hun beste.

Groeien doet een album niet na veel luisterbeurten, groeien gebeurt pas naar verloop van tijd.

Ik heb Suck It and See net voor het eerst beluisterd en het bevalt me beter dan ik had durven hopen. Gelukkig blijkt Brick by Brick absoluut niet maatgevend te zijn voor de rest van het album: andere stijl, andere kwaliteit. Mindere kwaliteit vind ik, maar dat is persoonlijk.
Het eerst deel van het album bevat vooral de wat vlottere nummers, terwijl op de tweede helft vooral de rustigere, subtielere liedjes staan. Het eerste deel klinkt meteen behoorlijk aanstekelijk, iets wat ik van het tweede deel niet direct kan zeggen. Maar goed, na een keer luisteren kunnen er nog geen conclusies worden getrokken, dus dat ga ik ook zeker niet doen. Ik ga dus nog geen nummers afschrijven.

Vind nou niet dat dit album een andere kant opgaat dan wat we eerder van de aapjes hebben gehoord. Hoeft ook niet, want het debuut was zeer sterk en de twee opvolgers zeer vermakelijk. Hier wordt echter het gebodene met wat minder overtuiging gebracht en heb ik het meeste al eerder gehoord. Aardig, maar niet koopwaardig.

Ik vind dat we nu wat naar het te kritische hellen. Dat is ook wel verklaarbaar, als je zo'n fantastisch debuutalbum hebt, gevolgd door een hele goede en een weer een goede plaat. Als je Suck It and See alleen maar daaraan relateert kan het alleen maar tegenvallen. Ik heb die neiging in eerste instantie ook gehad. Maar als je fair bent, dan plaats je 'm tussen de platen die nu uitkomen. En dan kan je deze alleraardigste plaat met aardige tot geweldige nummers erop toch echt geen onvoldoende geven? Daarvoor is de songkwaliteit en de uitvoering echt te goed.

Complete cosign.

Arctic Monkeys - Suck it and See

The Arctic Monkeys draaien nu al een tijdje mee. Sinds hun bombastische debuut album Whatever People Say I Am, That's What I'm Not en de minder bombastische maar alsnog zinderende opvolger wisten de aapjes een eigen stijl te creeren, geinspireerd door bands als The Strokes en de ultra saaie Oasis. Met Humbug lieten de britse rockers echter een totaal andere kant zien, een geniale, ietwat rustigere, poetischer en psychedelischere stijl hadden zij een ondergewaardeerd album afgeleverd.

Nu is daar de opvolger en het meest frisse staaltje ijzerwerk: Suck it and See. En wat een plaat is het weer. Er zitten wat gaatjes in maar dat maakt niet heel veel uit. In plaats naar de nostalgische zeurpieten te luisteren, hebben de boys from Sheffield een prachtalbum opgenomen in Los Angeles.

Het album opent met de melodische, maar toch lekker stevige She Thunderstorms. Letterlijk geinspireerd door een storm zingt meestersongwriter Alex Turner op een mellow manier, terwijl de andere aapjes het nummer lekker doen rocken! Drummer Matt Helders laat weer zien dat ie een meester is in zijn functie. Opvolger Black Treacle, is een van de hoogtepunten van het album. De teksten zijn weer geweldig, en, net als bij she's thunderstorms, heeft het nummer een zomers gevoel. Een gevoel die een aantal nummers oproepen op het album. Maar de band weet ook stevig te rocken op nummers als DSCIMYC, Brick by brick & library pictures.

Library pictures is ook een hoogtepunt op Suck it and See:

Been watching all the neon blossom, flickering
You look like you've all forgotten, where you've been
Going riding through the thundersuckle fuzz canyon
10 9 8 7 6 5 4
3 2 1


De ietwat aparte tekst wordt goed afgestemd met de gierende gitaren. Na een storm van gitaren, ontstaat er een rustigere melodie waarna het nummer weer in een storm van gitaren terecht komt. En ook de tekst wordt meer bizar:

Library pictures, of the quickening canoe
the first of its kind to get to the moon
Give me an eine meenie minee mo
Or an ip dip dog shit rock and roll


Het album heeft ook wat minpuntjes. Het titelnummer & love is laserquest dringen niet helemaal door, terwijl Piledriver Waltz het idee geeft dat het een filler is voor het album. Piledriver is echter een typisch AM nummer en een logische keuze om op het album te zetten, het sluit perfect aan bij het zomerse Reckless Serenade, dat een nostalgisch gevoel terugroept naar nummers als Mardy Bum & Do me a Favour.
The Hellcat Spangled Shalalala is een heerlijk nummer. Het nummer heeft een heerlijke melodie, ingewikkelde teksten en het meeste simpele refrein die er is. Voor de nederlanders zal dit nummer misschien Sieneke's nachtmerrie nummer opnoemen, weet niet hoe het heet. Een hoogtepunt van de tekst van Shalalala:

Home sweet home, home sweet home
Home sweet boobytrap
i took the batteries out my mysticism and put them in my thinking cap
She's got a telescopic hallelujah, hanging up on the wall
For when it gets too complicated in the eye of the storm

Het album eindigt met het geweldige That's where your wrong. Heb weinig woorden voor dit nummer, het is gewoon prachtig!

Al met al kom ik tot de conclusie dat Arctic Monkeys weer een geweldig album hebben afgeleverd, misschien niet zo goed als Humbug en met een paar missers niet zo perfect als de eerste twee albums. Suck it and See is zomers, rockt, heeft de juiste melodie's en tekstueel is het weer een genot! Jammer voor de jankers die het oude werk terug willen horen, dat gaat niet gebeuren. De mannen zijn veranderd en dat laten ze weer is horen op een heerlijk album! So suck it and see!

Keytracks: Black Treacle,The Hellcat Spangled Shalalala, Library Pictures, That's Where You're Wrong.

4,5

Ik vind het eigenlijk een matig album met een paar uitschieters.

Black Treacle, Don't Sit Down, Library Pictures, Reckless Serenade, Suck it and See komen het meest over bij mij, de rest vind ik wat lauwtjes maar kunnen uiteraard groeien.

De vergelijking met the Editors en Franz Ferdinand prima, maar who the f*** zijn the kooks in vergelijking met hen?

Moet nog even nadenken over het cijfer voor deze ceedee.. Vind het enigszins toch jammer dat AM wat softer is geworden en de sound van de band zo veranderd is...

Ik ga het wellicht toch verhogen naar 5 sterren, vind alle nummers nu toch goed, lial is minder.

Dit album is poppier en directer dan Humbug (wat nog altijd mijn favoriete AM plaat is) dus dat viel eerst wat tegen, maar de meeste nummers zijn gewoon erg sterk. De eerste acht nummers zijn stuk voor stuk zeer goed met Brick By Brick als leuk tussendoortje. Tegen het einde van het album wordt het iets te gezapig naar mijn mening, hoewel de afsluiter geweldig is. Dat is zo op elke plaat van de Monkeys. De plaat is niet verrassend, maar zet een leuk zomers sfeertje weer met goede nummers.

Link naar illegale downloadsite en reactie daarop verwijderd.

Hoe vaker ik hem luister, ik lekker het steeds klinkt. Library Pictures nog steeds het beste nummer van het album maar Reckless Serenade, Suck It and See, The Hellcat Spangled Shalala en Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair zijn ook heerlijk. Black Treacle vond ik eerst een van de mindere, maar wat een heerlijk nummer nu ik hem weer eens luister.