Grieves - Together / Apart (2011)

Ant ja, maar ik denk dat Aesop Rock ook geen verkeerde keuze is. Verder ken ik Sapient niet, maar die zette ook een vette productie neer op Mr. Modest! (Ghost Ship) Het is niet zo dat Budo zo kut is, hij pas(te) perfect bij Grieves. Alleen is Grieves hem wel ontgroeid lijkt mij en moet hij een stap verder!

Wel kunnen we stellen dat zijn echte Rhymesayers debuut toch iets tegen valt, laten we hopen dat Evidence het nog beter doet.

Is daar trouwens al iets over bekend?

Sape+Grieves=Kapot dope.

Als Sape dope sample-producties brengt en met Grieves op de track springt om te spitten, voorzie ik een klassieker.

Ik moet zeggen, na het nog een paar goed beluisterd te hebben, dat ik teleurgesteld ben. Van te voren had een een 2011 top-10 album verwacht, met een grote kans op een top-3. Het valt vies tegen. Grieves is een goede rapper, maar hij lijkt hier soms de weg kwijt. Het klinkt te vaak inspiratieloos en dan zijn 16 nummers wel erg veel. De producties werken niet mee en zijn vaak saai. Zoals gezegd is Budo hier waarschijnlijk op zijn top of zelfs alweer op de weg terug. Ik heb het gevoel dat Grieves een echte uitdaging nodig heeft om te presteren. Gastartiesten van formaat waar hij tegen op moet boksen en knallende producties daaronder. Brother Ali is hier leuk, maar Krukid valt mij hier meer op als gast. Jammer van dit officiele Rhymesayers debuut, de EP was vele malen beter. De voorspelde 3,5 of 4 wordt helaas een 3.

Voor mij komt ie voorlopig wel nog in de top 10 van dit jaar maar ik had inderdaad een derde 4.5 verwacht, dat is het niet geworden... En aangezien ie halfweg het jaar zowat op positie 8 zou staan, gaat ie wellicht niet in de top 10 eindigen. Toch vind ik het zeker wel een dope album, zeker de eerste helft.

Toch maar verhoogd naar de 4,5... Sommige nummers zijn minder, maar niet zo erg dat het stoort bij het luisteren (On the rocks, Vice Grip, Heartbreak Hotel), die ruimschoots gecompenseerd worden door prachtnummers zoals... tsjah, alle andere nummers. Ik denk dat het ook ligt aan mijn stemming van de laatste tijd, dat ik dit album (vooral omdat het grotendeels dezelfde onderwerpen aansnijdt) zo goed kan waarderen. Ik gok eigenlijk dat dit later weer een 4 gaat worden, maar nu is het toch echt een 4,5 waard.

Ah Grieves, eindelijk met een nieuw echt album.
Zeer prettige rapper, met een goede stem, ben benieuwd!
Luister zijn EP nog vaak!

Toen ik de eerste twee nummers had gehoord dacht ik dat dit geen album lang interessant zou blijven. Dat blijkt verrassend genoeg nog mee te vallen. Daarmee is deze plaat beter dan ik had verwacht (had er om de één of andere reden niet al te veel van verwacht). Grote nadeel: de refreinen. Veel te veel niet al te beste gezongen refreinen, dat had echt minder of anders gemoeten. Daarnaast had er toch wel iets meer afwisseling in gemogen, hoewel de producties daar wel een beetje voor zorgen, gelukkig. Ik vind de producties goed, maar er zijn een paar missers: het eerder genoemde On The Rocks bijvoorbeeld, doet me aan Lil Wayne denken.

Dit is een beetje zoals 3FM graag zou willen dat alle Hip-Hop zou zijn.

Rijmpjes over meisjes en andere onschuldige feitjes.
Nergens scherpe randjes... Exceptioneel vlak album.

Damn wat mis ik ODB als ik deze plaat beluister.

Mensen die dit top vinden raad ik ook Atmosphere aan. Beetje dezelfde elevator-music hip-hop.

Meisjes staan vast verder van je leefwereld dan guns, bitches & drugs?

Denk dat de meeste mensen die dit luisteren hen ook wel kennen Maar inderdaad: ik raad iedereen Atmosphere aan

Begrijp wel wat je bedoelt met emotioneel vlak, al is het bij mij meer dat hij soms 'geforceerd emotioneel' overkomt. 3FM hip-hop is dit in mijn ogen dan weer bepaalt niet, wees nou eerlijk, dat is een heel ander soort hip-hop dan dit.

Wordt er trouwens auto-tune op dit album gebruikt? Lijkt af en toe wel zo. In elk geval vervelende stembewerking.

@Flylo: Wat heeft mijn leefwereld met mijn voorkeur van rauwe hip-hop te maken?

Je doet alsof zijn onderwerpen irrelevant/oninteressant zijn.

Dat beantwoord nog steeds niet mijn vraag omtrent jouw onterechte conclusie.

Tenzij meisjes verder van je leefwereld staan dan drugs, guns & bitches kan ik me moeilijk voorstellen dat je dat onderwerp irrelevant of oninteressant vindt.

Hele vreemde conclusie, maar goed, dit begint behoorlijk off-topic te raken.

Stem zojuist verlaagt. Hoe vaker ik de plaat beluister hoe hoger het "gaap" gehalte.

Ik vind het helemaal niet off-topic (het gaat gewoon over de onderwerpen van dit album) en wil er nog gerust over doorgaan. Ik vind het raar dat jij a priori die onderwerpen oninteressant vindt, terwijl je de thema's van ODB wel interessant vindt.
Anderzijds kan ik best begrijpen dat je de behandeling van het onderwerp niet boeiend vindt (ik heb nog niet geluisterd), maar dat lijkt bij jou pas op de tweede plaats te komen. Dat vind ik bizar.

Ach ja, ik bak soms ook een appelvlaai, wil niet zeggen dat ik per definitie raps over appelvlaaien interessant moet vinden.

Ik hou van pittige teksten, soms lekker over de top. En ach, dat ik dingen boeiend/relevant moet vinden die ook in het dagelijkse polder-leventje gebeuren vind ik een tikkie vreemd.
Je zult er mee moeten leven dat er mensen zijn die anders denken. Dat betekent niet per definitie dat iets "raar" is.

Mijn commentaar is trouwens niet puur op de tekst hoor, de beats zijn ook vlak en zonder echte uitspattingen.

Ik hou van rappers die iets nieuws brengen, dit is meer een gemoedelijk achtergrond muziekje als je gaat BBQ-en ofzo. Niks mis mee hoor maar ik ga niet klappen voor voorgekauwde eentonigheid (lees: mainstream).

Zou je geen poster bij het album krijgen?

Nu je dat zegt, Harderwiek, kan wel kloppen jah! Heb ik ook niet!

Op het eerste gehoor vind ik Grieves erg lekker klinken. Ik houd van zijn stem en zijn flow, maar ergens vind ik ook de nummers steeds iets te lang. Dit komt waarschijnlijk ook door de steeds herhalende refreintjes. Verder vind ik Grieves op The Confessions of Mr. Modest een stuk agressiever en beter klinken. Het is zeker niet slecht, maar had er op het eerste gehoor wat meer van verwacht. Stem volgt na een aantal luister beurten meer.

Ik heb die artwork gezien, maar kan dat uitvouwbare hoesje niet als poster gezien worden? Dat was o.a. bij My Beautiful Dark Twisted Fantasy en Goblin ook zo!

Neen bij Goblin zat echt een poster bij MBDTF volgens mij ook maar dat weet ik zo even niet. Deze week de CD binnen gekregen en hij ziet er echt vet uit!

Heel niet! Beide posters hadden tekst op de achterkant, waardoor het ook een deel van het boekje zou kunnen zijn. Goblin heeft bijvoorbeeld de songteksten achterop de poster staan. Ik wist trouwens hoe die Grieves-artwork eruit zag via jou. En op die foto leek het al een poster. Vandaar!

Hoe je het nu zegt heb je wel gelijk. Ik bedoelde meer een poster die er "los" bij zat.

Ja, dit kan je niet echt een poster noemen. Echt buur artwork. Zal anders wel even mailtje sturen hoe dat zit.

Eerste twee clips plus wat snippets bekeken, maar kan het bijzondere niet erin ontdekken. Slechte refreinen, en net zoals bij zijn andere materiaal verveeld het heel snel zonder gastoptredens. Zijn collega's bij rijmzeggers kunnen dit gewoon veel beter.

Ik raad deze cd ook niet aan.
Grieves verveelt na 5 a 6 tracks, en er komt niet een moment waar je wakker wordt geschut.
Het goede woord voor dit album is : Saai.
Budo kan ook geen potten breken maar het is allemaal ook niet slecht.
Degelijke saaiheid.