Queensrÿche - Dedicated to Chaos (2011)

De conclusie had je toch al klaar nog voordat je één noot had gehoord? (zie pagina 1). Zelfde geval met de nieuwe RHCP album?

Wel lezen von helsing, bij deze plaat heb ik geen enkele conclusie over de muziek getrokken voordat ik de plaat had gehoord, peppers idem

Tegen beter weten in toch een poging gewaagd om dit album uit te luisteren, maar na een aantal zwake albums heeft queensryche voor mij persoonlijk een beetje afgedaan.

Zal toch altijd met plezier de eerste 4,5 albums blijven draaien

Oh leuk, wéér zo een op mume.

Verhoogd met een halfje, het album blijft groeien!
Fel besproken Queensrÿche album, we zitten al aan de 8 pagina's!

en, dat staat je niet aan ,of kan je niet mee overweg?

Een beetje van beide.

Heb 'm al een week niet meer beluisterd dus hoog tijd voor een rondje DTC!

Als ik aan Dedicated to Chaos denk schiet me nu o.a. dit te binnen :


"Push away what the're selling me,
realize what we need to be.
Focus on a strategy to
open up our minds and then,
together... turn another turn"

"When I feel the pressure mounting
and my hands begin to clutch
I reach my limit of pain and I've had enough.
It feels good to pound on tables and chais
and feel the frenzy start to wear."

Ondertussen wel gewoon blijven genieten van wat jij mooi vind natuurlijk !!

Queensryche onwaardig. Wat een bagger. Ooit een toonaangevende band, nu een (verkeerde) trend najagende groep has-been's. Eeuwig zonde.

Hard oordeel, Metal-D78...

Ik vind deze plaat echt wel genietbaar... Bagger vind ik het geenszins....

Ja, sorry het is niet anders. Ben groot fan van Queensryche. Vond American Soldier best te pruimen en verwachtte dat ze de stijgende lijn zouden voortzetten. Helaas. Ik kan de gedachtekronkels van Geoff Tate niet volgen. De balans in de band is volledig zoek en volgens mij ziet een Michael Wilton dat met lede ogen aan. Maar ja, zijn rekeningen moeten ook betaald worden dus ik zie hem niet zo 1,2,3 vertrekken.

Jammer Metal-D78, maar elk z'n mening natuurlijk.
Ik vind dit een zeer sterke schijf die nog voldoende lekkers biedt.

Geen slechte plaat van Queensrÿche, maar ik draai deze nu na 'Operation: Mindcrime', en dan steekt ie toch bleek af. Dat is geen schande, maar ik had er stiekem toch wat meer van verwacht. Nu is het voor mij een geval van "enkele nummers zijn de moeite, maar een hele plaat is teveel".

3 sterren

Heb je nog meer albums van Queensryche gehoord buiten OM en deze plaat? Zo niet, probeer de albums tm Promised Land eens, dan draai je dit Dedicated to Chaos nooit meer....

Neen, dat is de enige andere die ik ken. Ga ik wel eens een keertje doen dan!

Heel goed. Dat is heel andere (lees: veel betere) kost!

Heb uiteindelijk dat toch een stem geplaatst. Met een 4,5 komt deze plaat er toch goed vanaf hoewel ik van het begin toch wat twijfels gehad heb. Heb uiteindelijk maar besloten dat de bonustracks terecht niet op het "gewone" album staan, want m.n. Broken en Hard Times rekken het album zo op.

Vind het album stilistisch een kruising tussen Promised Land, HITNF en Q2k, met de nadruk op HITNF. Die vond ik geweldig en deze valt bij mij dus ook wel in de smaak. We lijken vooral te maken te hebben met een alternatieve rock/groove rock stijl met als ultieme concept het snelle leven van tegenwoordig. Dit komt overal terug: teksten over mobieltjes en internet-verslavingen; sms-taal in de songtitels (Luvnu); geen pauzes in de nummers en weinig rustpunten; en een hak op de tak structuur in het hele album. Dat laatste staat me soms nog wel eens tegen. Het lijkt geen samenhangend geheel te zijn. Het alternatieve begin wordt onderbroken met het spannende At the Edge, gaat weer vreemd met de trage bonusnummers Broken en Hard Times, daarna lekkere groove rock met Drive en het vage I Believe. AOR komt aanzetten bij Luvnu en daarna komt het hiphop-achtige Wot We Do. Gelukkig zjin de laatste paar nummers weer een beetje als het begin, in de stijl van HITNF, met Big Noize als vreemde nasmaak.

Maar toch werkt het. Na vele luisterbeurten is Dedicated to Chaos uitgegroeid tot wéér een solide post-Empire Queensrÿche plaat. Al deze verschillende stijlen zijn aan mekaar gerijgd met het zeer interessante concept van de hedendaagse maatschappij. Ik volg Tate & Co helemaal met hun nieuwe leus "Plug into the rhythm of the now..."

Heb nog steeds niets teruggehoord van de officiele merchandise store mbt. de verkeerd verzonden CD. Dat vind ik toch wel erg slordig.
Vind de CD zonder de Bonustracks (download oordeel) magertjes; heb dan ook weinig zin om er naar te luisteren.

Ik ga volledig mee met The-Cry!

Meteen ook uitgeroepen tot het ideale grasmaai-album.
Net 1 volledig rondje Chaos en ik was klaar.

Heb de CD nu een aantal keren beluisterd. Inderdaad niet het allerbeste van Queensryche maar al met al valt er nog genoeg te genieten. Ik vind met name het duo Rockenfield-Jackson behoorlijk goed op dreef op deze CD. Bij het nummer `At The Edge` hoor je het typische Queensryche geluid weer terugkomen.

Misschien is dat het debakel, ik wil het queensrychegeluid van a tot z, en niet nu en dan

Kleine verwende jongetjes moeten niet altijd hun zin krijgen

Dit is mijn recensie:

Queensrÿche – Dedicated To Chaos: Not To Metal

Toen zanger Geoff Tate aangaf dat Queensrÿche op hun nieuwe album Dedicated To Chaos beïnvloed is door Lady Gaga vreesden fans van het eerste uur het ergste. Vernietigende recensies van Metalfan.nl en ZwareMetalen volgden. Op Internet werd het album door honderden internationale blogs en e-zines neergesabeld. De van oorsprong Amerikaanse metalband hield gedurende haar hele bestaan van experimenteren, maar in de algemene opinie was de band uit Seattle nu echt compleet doorgeslagen. Ook spreekt men over een commerciële knieval. Al deze berichten stemden mij erg somber: toen ik ook nog eens met videoclip van het nieuwe, Hip Hop/R&B-achtige nummer Wot We Do werd geconfronteerd, was de maat vol....

Voor wie geinteresseerd is in de rest:

Queensrÿche ? Dedicated To Chaos: Not To Metal « tasteless enterprise - tastelessenterprise.wordpress.com

goede review Eru!

Kan me er ook goed in vinden. Ondanks het feit dat mijn enthousiasme over de plaat nog iets achterblijft.

Deze plaat werd bij voorbaat al in brand gestoken door de critici.

Luister maar eens naar ( vooral het begin ) dit oude interview ( zo tussen 0.19 en 0.27 ) en je weet de werkelijke oorzaak van Dedicated To Chaos

‪Mindcrime Interview from London‬‏ - YouTube

Door mij zo verwoord op een Queensryche forum :

"I think Geoff woke up sometime in 1997/1998 and said :

I remember now !! We've writen this great album way back in the late 80's about cars, women, sex, cans of beer between people's legs on friday night!! ( see Geoff grinning at 0.26 )

Why the hell didn't we record this? I'll have to talk to the guys

Well, history tells us Chris didn't like it ( didn't you know I was joking man? )

The rest resisted a very long, long time but now finally they did record it !!

And we all know what it's called, don't we?

So it seems after all Chris is to blame ; he put that idea in Geoff's head....... Not only did Chris contemplate Lucid Dreaming; he already was ( hopefully unwillingly ) doing the real difficult stuff like Inception "

(Oorspronkelijk door mij geschreven voor Tasteless Enterprise )

Queensrÿche – Dedicated To Chaos: Not To Metal

Toen zanger Geoff Tate aangaf dat Queensrÿche op hun nieuwe album Dedicated To Chaos beïnvloed is door Lady Gaga vreesden fans van het eerste uur het ergste. Vernietigende recensies van Metalfan.nl en ZwareMetalen volgden. Op Internet werd het album door honderden internationale blogs en e-zines neergesabeld. De van oorsprong Amerikaanse metalband hield gedurende haar hele bestaan van experimenteren, maar in de algemene opinie was de band uit Seattle nu echt compleet doorgeslagen. Ook spreekt men over een commerciële knieval. Al deze berichten stemden mij erg somber: toen ik ook nog eens met videoclip van het nieuwe, Hip Hop/R&B-achtige nummer Wot We Do werd geconfronteerd, was de maat vol.

Na enkele weken stak mijn nieuwsgierigheid de kop op: ik wilde Dedicated To Chaos toch eens in zijn geheel luisteren en zelf een eindoordeel vellen. Was dit daadwerkelijk zo’n slecht album? Sinds het commerciële, maar zeer pakkende Empire uit 1990 bracht het progressieve Queensrÿche albums van wisselende kwaliteit uit. Het was onredelijk te verwachten dat de band ooit nog het kwaliteitspeil van Operation: Mindcrime (1988) zouden bereiken – één van de beste conceptalbums aller tijden – maar albums als het voorlaatste American Soldier waren wel heel mager. Is de nieuwe telg in de lange discografie van Queensrÿche het ultieme dieptepunt of wellicht een creatieve opleving, zoals de bandleden zelf beweren?

Toen ik Dedicated To Chaos voor het eerst opzette werd ik meteen gegrepen door het toepasselijk getitelde intronummer Get Started. Een optimistische pakkende rocker à la Rush’s Far Cry. Het daaropvolgende Hot Spot Junkie – met kritische tekst over de verslavende invloed van Internet en andere technologieën – is experimenteler van aard, maar tegelijkertijd ook catchy. Het psychedelische U2/Beatles-getinte Around The World is wat kort door de bocht, maar wel hitgevoelig. Het hypnotiserende Retail Therapy brengt ons terug naar de dagen van Empire en is misschien wel het beste Queensryche-nummer sinds Silent Lucidity. At The Edge heeft een nostalgische Operation: Mindcrime-achtige intro en Drive heeft een feel die doet denken aan het gothic-achtig Rage For Order-album uit 1986, doch allemaal in een modern jasje.

De bovenstaande nummers zijn behoorlijk pakkend en niet commerciëler dan de hits van Empire. Het klassieke Queensrÿche-geluid (de typerende solo’s zijn er nog steeds) wordt gecombineerd met alternatieve rock, een uitstekende mix die het ook goed doet in het 60s/Britpop-achtige The Lie en het groovende Luvnu. Het al eerder genoemde (op het eerste gehoor absurde) Wot We Do is geen slecht nummer, maar erg middelmatig. Dat geld ook voor I Believe, Hard Times en Big Noize, die de vaart en de consistentie uit het album halen.

Queensrÿche stond altijd bekend als ‘the thinking man’s metalband’. Dat de band nog steeds intelligent is laten ze met de teksten op dit album wel horen; metal is het echter niet meer. De band is dan ook nooit een echte heavymetalband geweest. Godzijdank niet! De band heeft zich nooit laten beperken door genres en zijn daardoor progressiever dan bijvoorbeeld een Dream Theater, die progressiviteit als een stijl zien in plaats van een mentaliteit. Op Dedicated To Chaos experimenteert Queensrÿche het meest sinds Rage For Order. De aanpak werkt, getuige de vele pakkende en originele nummers. Gezien de uitstekende geluidskwaliteit had de band een goede producer in handen; deze had echter wel een viertal matige nummers weg mogen laten. Had hij dat gedaan, dan had de band een ijzersterke come-back gemaakt.

De grote kritiek uit de metal-community op Queensrÿche is onterecht: de band heeft weer een zeer origineel, creatief en degelijk album afgeleverd. Het is duidelijk dat er geprobeerd wordt een groter publiek aan te spreken. Helaas – hetzelfde geld ook voor een band als Anathema – krijgt een band als Queensrÿche geen voet aan wal buiten de traditionele metal-kanalen. Met dit album gooien ze hun reputatie in de waagschaal. Maar uiteindelijk is dit album voor de doorgewinterde open-minded muziekliefhebber wel een must. (Eru)

8.0 (met groeipotentieel!)

Welja, post m twee keer
Goeie recensie hoor! Goed verwoord standpunt en makkelijk leesbaar!