Mobb Deep - The Infamous (1995)

Jawel, Q-Tip produceerde Give Up the Goods, Temperature's Rising (samen met Havoc) en Drink Away the Pain (ook samen met Havoc).

Tuurlijk gaat dat over Q-Tip!!

Dus toch wel, vroeg me al af wie er anders met The Abstract kon worden bedoeld, maar wist niet dat hij meegeproduceerd had aan "The Infamous".

Dit maakt de kans dat ik dit album leuk ga vinden alleen maar groter aangezien ik Q-tip wel mag .

Vanavond maar weer eens aanzetten.

Akkoord, ik vind het toch een slag te lang, voornamelijk omdat het heel de tijd rond dezelfde thema's draait; de Projects, guns, drugs, gangs, geld, overleven, en varianten. Shook Ones Pt. II is dan weer een ongelooflijk sterk nummer en dat ritme blijft altijd in mijn hoofd zitten. Maar anders weet het me niet altijd even goed te pakken en mijn aandacht verslapt na verloop van tijd. En ik weet dat dit buiten mijn gewoonlijke muzieksmaak ligt, maar Illmatic bijvoorbeeld vind ik dan veel consistenter. Als ik dan kijk naar die score van 4,24 - wat praktisch een meesterwerk zou suggereren - vraag ik me toch af: wat mis ik hier dat anderen wel zien? Wat zijn de sterktes van het album, en wat is de lijm die het voor de fans wél samenhoudt?

Voor mij is het vooral dat ik het het gevoel krijg, elke keer als ik dit album weer luister, ik zij aan zij met Havoc en Prodigy door de armere wijken van New York loop.

Het valt me op hoeveel mensen dit zeggen bij dit album, maar het is ook zo!! The infamous straalt gewoon super veel sfeer uit, en dat is denk ik ook de kracht van het album. De lyrics zijn in vergelijking met mensen als Nas, Wu-tang, en Big L niet zo hoogstaand, het is gewoon storytelling. Maar het straalt zoveel kracht uit. Vooral in combinatie met de beats, wat gewoon kale eastcoast beats zijn maar toch klinken ze zo 'vol', dreigend en sfeervol.

Ik merk eigenlijk dat ik dit album ook net iets te lang vind. Illmatic vind ik gewoon een perfecte tijd, past snel ergens tussendoor en op de een of andere manier verveelt het gewoon helemaal niet.

Enter the wu-tang vind ik eigenlijk ook al iets te lang, tegen het einde aan heb ik eigenlijk al genoeg van hetzelfde gehoord (bepaald album heeft toch een bepaalde sound al wisselen de tracks redelijk goed af).

Midnight marauders bijvoorbeeld duurt 51minuten en die draai ik ook ongeveer evenveel als illmatic wat minstens 2 of misschien wel 3x zovaak is als deze plaat. Er zitten hier gewoon wat mindere nummers tussen vind ik, daarentegen zijn Survival of the fittest en Shook ones wel zo ongeveer mijn favoriete nummers en ook eye for an eye for an eye en right back at you ook wel echt goede nummers.

Ik laat voorlopig mijn 4* staan al denk ik dat dit nog wel een 4,5* gaat worden vanwege een aantal super geniale nummers en het toch wel prachtige sfeertje dat wordt neergezet.

Ik vind het album nog steeds niet bijzonder

ik vind hem wel geweldig, denk dat je hem iets te lang vind waardoor je op het einde niet echt meer "zin" hebt om hem af te luisteren. ( behalve bij shook ones)

tekstueel is het wel goed, maar niet geniaal op enkele tracks na (voor mij start of your ending, give up the good, shook ones). maar voor mij gaat er het vooral om de stijl en sfeer die ze creeren en de delivery.

Nee vanaf het begin vind ik het al niet zo bijzonder als alle dat vinden.

Ik heb niet alsof je in Queens loopt, of wat dan ook.. ik ervaar het gewoon als een sterk hiphop album.

hmm ik snap het. denk dat je smaak dan wat anders is. bijv ik zie dat enter the wu in je top3 zit. ik vind het wel een goed album, maar niet bijzonder. de stijl en delivery is wel top

Shook Ones Pt. 2 is voor mij sowieso het beste nummer van het album. Echte hiphop.
Die verse van Prodigy

Your crew is featherweight
My gunshots'll make you levitate

Goed album, heb Hell on Earth ook.
Moeilijk te zeggen welke beter is.
Mindere nummers: Up North Trip, Drink Away the Pain en Party Over

Voor de rest allemaal wel goed

Deze blijft goed, hoe vaak je hem ook draait..

Tja had hem toevallig vannacht weer gedraaid..

Maar het valt me nogmaals tegen vergeleken met alle waarderingen hier.

Veel beats zijn ongelofelijk vrolijk naar mijn mening.
The Temperature's Rising, Up North Trip, Trife Life... vast wel nog een paar.

Ik vind dat nou niet bepaald grimmig... tekstueel past het dus niet altijd op de beat sfeer.

Prodigy hierbij heeft een geweldige grauwe maar ook laidback stem en de teksten die hij gemaakt heeft passen er goed bij.
Havoc daarentegen heeft teveel fantasie.. dat hij mensen dood e.d.

Ik hou het bij een 4,0*.

toch maar eens stemmen op deze;) mobbs sterkste! rauwe ouderwedse hip-hop! keiharde beats! één van de beste hip-hop albums ooit!

Donker, Rauw, Hard, Hip-Hop wat moet ik nog meer toevoegen owjah m'n stem en de stempel Classic!

Party Over vind ik wel goed.

I'm from Q-U-E another E-N-S
So why you small tough talk? I'm not impressed
If I seen you in the Bridge, I'd make you undress
Give up the money, the polo especially the Guess

Duidelijke taal, lekkere rauwe beat eronder, niks mis mee.

Duidelijk? Simpel vind ik een beter woord. Vind dit een geweldig voorbeeld van de grootste (en overigens enige) makke van dit album.

Duidelijk, simpel, noem het hoe je het wilt. Ik vind het niet per definitie mak.

Een van mijn favoriete albums. de sfeer druipt er vanaf, de rap van beide heren sluit daar perfect op aan.

Voor deze plaat hebben ze de term hip hop uitgevonden. Meer hip hop dan dit (en in het bijzonder 'Shook Ones pt.2) kan bijna niet..

Classic

Als mensen mij vragen om de definitie van Hip-Hop is Shook Ones Part 2 idd één van de tracks die ik dan zal opleggen.

Ja eerst vond ik 'm minder maar nu vind ik hem juist vet!
Harde beat. Sterk album is dit btw, heb stem nog ff een punt verhoogd

Kinderachtig gedoe over lage stemmen verwijderd. Als je wilt dat iemand zijn stem toe licht, kun je hem beter een vriendelijke PM sturen ipv hem hier door het slijk te halen...

edit:

Voor mij het Mobb Deep album, samen met Illmatic een echte klassieker. Kan er geen genoeg van krijgen en haal deze plaat met regelmaat uit mijn kast. Havoc kan een perfecte sfeer neerzetten met doeltreffende producties. Prodigy vind ik daarnaast een erg sterke rapper, ook Havoc doet het niet slecht op de mic .

De Q-Tip (The Abstract) producties op dit album blijven toch echt mijn favorieten. Vooral Temperature's Rising is echt geniaal. De raps zijn daar geniaal en de productie is natuurlijk goud! Vanuit een baslijn overgaan naar een Patrice Rushen sample blijft fenomenaal. Ook de drums blijven erg aanstekelijk, vooral omdat die drums nog nooit waren gebruikt binnen hiphop 1995.

De andere duistere producties (Van Mobb Deep, op Trife Life na, want die is heerlijk) doen mij sinds het afgelopen jaar gek genoeg toch een stuk minder. Ik blijf ze goed vinden, maar toch luister ik er nu met een ander naar gevoel dan voorheen. Best jammer, maar goed, het is niet anders.

. Viva La Q-Tip.

temperature's rising's beat vind ik bijna iets DJ Shadows-achtig iets hebben... lekkere beat inderdaad

Ik vind het eerder over doen komen als een sterke beat op Midnight Marauders.