Mobb Deep - The Infamous (1995)

Ok Shadow beat op Midnight Marauders?

Ik vind dat Q-Tip neit op zo'n rauw album past. Misschien wel goeie producties maar de minste track op het album vind ik de feature met hem.

Ur damn right baby..precies de goede omschrijving. Zo veel dope beats, met shook ones pt II geeft die clip ook zo'n beeld van hoe 't er daar aan toe gaat, en dat beeld wat je dan ziet spookt ook in mijn kop rond als ik dit wereldalbum via mijn i-pod m'n kop in blaf. Precies als ik met C.R.E.A.M. van Wu-tang heb..de gangstah feeling die je hiphop-beleving gewoon uberdope maken..waardoor de muziek gewoon een extra psychosociale boost krijgt. Dat is kortgezegd de reden waarom ik gewoon een hiphop lover ben..

Peace

dit album heeft egt enorm veel sfeer, ik kan hem alleen nooit afluisteren. Hij is me iets te langdradig, voor de rest een prodigy op zijn best en een naar mijn mening aardige havoc ( producties en raps).
4*

Net gebeurde wat raars: Ik vind Up North Trip een soort van minder nummer op deze CD, maar ik luisterde 'm net en kreeg vette kippenvel. Terwijl hij erg laag staat in mijn top 500 (http://www.musicmeter.nl/fo...)

Up North Trip vind ik juist een van de beste nummers van dit album.

Maar toch haalt hij je top 250?

Verhoogd naar 4,5, toch wel een erg sterke plaat!

Drink Away the Pain

Géén zwakke track te bekennen op dit album.


Vijf sterretjes dus.

Raar, voor mij is dat zeker een van de betere tracks van het album. Ik vind de beat zeker goed op het album passen en Q-tip zn verse vind ik echt geweldig .

Zoals sneeuw wit is, zijn Q-Tips verses geweldig.

Damn, wat een ontdekking deze plaat! Heerlijk rauw, dreigend sfeertje. Eenvoudige donkere producties met ijzersterke teksten eroverheen. Je ziet het leven in de arme wijken van New York echt helemaal voor je. Shook Ones, pt II is echt té geniaal! Maar ook Survival of the Fittest, Cradle to the Grave en Right Back at You zijn dikke 5*-tracks. Voor het album als geheel begin ik met een 4,5*, maar een verhoging sluit ik zeker niet uit.

Super gewoon, dit album! Met "Shook Ones pt. 2" als hoogtepunt, gevolgd door "Survival Of The Fittest" en "Eye For An Eye". Tesamen met Hell On Earth hun beste album voor mij.

Leeft prodigy trouwens nog? Ik hoorde dat zn gezondheid nog erger is geworden (door zn sickel cel anemie). Treedie ook nog op of wat? Anyone?

Er verschijnt wekelijks nog wel iets van hem op ThisIs50, volgens mij.

Hier bv: Prodigy Reacts To Michael Jacksonâ€%u2122s Death From Behind Bars - ThisIs50.com : IF IT'S HOT IT'S HERE!

EDIT: Heb je net je bericht bewerkt? Dat laatste stond er nog niet, of wel? Maar goed, hij zit in de gevangenis, gast.

Goed album van onze east coast gangsters/maffiosos. Jammer dat Mobb Deep inhoudelijk eigenlijk crap is. De beats en flows zijn op dit album wel echt lekker.

De inhoud staat volledig in dienst van de sfeer die het album met zich mee moet brengen, heeft niks met crap te maken.

Beetje flauw. Ik ken genoeg prachtige soul albums waar zinnen veelal worden herhaald en de teksten niet bijzonder diep gaan. Het is nou eenmaal niet eerlijk om bij elk genre evenveel waarde te hechten aan dezelfde specifieke elementen.

Hip-hop op zijn beurt is een genre waar de teksten niet van ondergeschikt belang zijn, dus dan valt zo'n opmerking goed te plaatsen. Ik vind de teksten hier overigens niet slecht. In ieder geval zeker niet dermate zwak dat het noemenswaardig is.

Beetje zwart-wit om te stellen dat teksten bij soul van ondergeschikt belang zijn en bij soul niet. Bovendien heb ik met geen woord gerept over teksten.

Teksten kunnen complex zijn, slim gevonden of briljant rijmen (neem MF Doom die de mooiste zinnen tevoorschijn tovert maar inhoudelijk vaak (niet altijd) weinig te melden heeft).
Aan de andere kant kunnen eenvoudige teksten inhoudelijk erg sterk zijn.

Teksten zijn inderdaad bij hiphop belangrijk, inhoud is echter een muzikaal generaliseerbaar concept waar je waarde aan hecht of niet.

Ik zie nu dat ik mezelf verkeerd heb verwoord ja. Ik bedoel niet dat teksten in soulmuziek per definitie van ondergeschikt belang zijn, maar wel vind ik ze vaak weinig interessant. In ieder geval niet voor verdere analyse vatbaar. Terwijl ik dat bij hip-hop wel tegenkom, dat bedoelde ik meer. Daarom is het soms lastig vergelijken. De teksten zijn wat ik onder inhoudelijk verstond na het lezen van principal2000's bericht, maar wellicht bedoelt hij er iets anders mee. Dit album ademt in ieder geval een uitgesproken sfeer uit, dus daar zal het niet aan liggen verwacht ik.

Net voor het eerst gehoord, dit is echt het beste van de East Coast!
Ik luister nu raising hell, nieuwe koptelefoon het klinkt heerlijk
deze ga ik morgen op me werk nog maar eens luisteren... word waarschijnlijk 4.5*

De beats alleen al op dit album verdienen voor mijn part een 5,0* . En qua MC's, tjah, dit zijn ze ook gewoon op hun best. . Jammer om te zien wat er de laatste jaren van overblijft

Ik ben meer van de positieve hiphop en niet de ingewikkelde rijmschema's. Gangstarap heb ik een tijd geleden achter me gelaten. Maffiosorap vind ik gelijk aan gangstarap. Los van eventuele ingewikkelde rijmschema's.

Je wil toch niet zeggen dat deze plaat ingewikkelde rijmschema's bevat?

Nee, maar ook weinig positiviteit. Productioneel is het allemaal prima, maar tekstueel is het niet mijn favo. Dat wordt naarmate ze meer albums maakten, volgens mij alleen erger (ik heb alleen Hell On Earth nog aangeschaft).

Voor positiviteit moet je natuurlijk ook niet dit soort platen opzetten. Maar je legt al uit dat dat niet (meer) je cup of tea is.

Wauw, wat is Shook Ones, Pt. 2 een geweldig nummer! Heerlijke productie en vooral Prodigy is geweldig op dat nummer. Ik ga snel achter de rest aan!

Op Murda Muzik kon Prodigy nog eens scherp uit de hoek komen maar de rest van hun discografie wat later komt lijkt niet veel meer op. Ook qua beats niet.

Op de Infamous vind ik de rappers ongeveer wel even goed. Prodigy heeft op dit album ongeveer 2 echt klassieke teksten, op Hell on Earth ook ongeveer.
Havoc komt hier ook erg dope op sommige tracks, op Hell on Earth wat minder. Maar daar staan weer die geniale beats van Hell on Earth tegenover die dat album een paar graadjes beter maakt dan The Infamous.