Porcupine Tree - Deadwing (2005)

Vandaag met nog een paar anderen gekocht van PT voor weinig geld van iemand die er mee stopt en wat opruimde.
Moest wel de hele partij nemen dus wat dubbelen maar goed.
Zal deze eens serieus gaan beluisteren en niet vanaf mp 3 en kijken waar ik dan uit kom met mijn stem.

Nou toch maar hoger gewaardeerd want met de draaaibeurt wordt het wel beter.
Zal wel slechte download geha hebben en nu op de cd klinkt het stukken beter.

Zo dan. Een 4 nog wel. Wou al zeggen, voor wie op respectabele leeftijd Purple nog zo geweldig is kan dit toch onmogelijk te hard zijn.

Bluebird wel sommige stukken met die harde riffs hoor maar dat is bij een paar nummers.
Heb er nog 3 in bestelling maar heb er nu al 6 in korte tijd.

Gewoon doorgaan Gert. Je mag daar in principe geen spijt van hebben,

Na alle onderstaande berichten en meningen toch maar weer eens opgezet. Zit nu midden in Lazarus: "Follow me now to the valley below". Heel mooi. Zag hen ooit voor een halfvolle zaal spelen in Helmond (ten tijde van Lightbulb Sun). Dat is nu wel anders. En terecht.

Wel een paar leuke nummers maar geeef mij lightbulb sun, signify en stupid dream maar.

definitief afgeserveerd , kan maar niet door deze plaat heenkomen

begint erg lekker met een mooie opener, frippiaans gitaarwerk, maar daarna kan er er weinig mee

tis allemaal wel goed, maar het raakt me niet, is mij te bedacht allemaal,net als die schijtband opeth, en ik moet te vaak denken aan andere groepen die we allemaal kennen, supertramp,genesis, floyd, etc

time for TOOL

haha, ik ben bang voor je dat je nu heel veel kritiek te verduren krijgt van zichzelf te serieus nemende pubers die PT en dan vooral hun laatste albums het meest fantastische ooit gemaakt vinden

'tis allemaal wel goed, maar het raakt me niet, is mij te bedacht allemaal'

heb je inderdaad een punt, heb ik ook een beetje tegen op de PT albums vanaf In Absentia.
niet dat dat zich bij mij afspiegelt in slechte cijfers, maar het door jou genoemde gevoel heb ik er wel bij.

Misschien zijn de eerdere PT albums wat meer je smaak. Behoorlijk anders, maar ook meer experimenteel.

Dit is wat mij betreft de beste.
Porcupine Tree - Up the Downstair (1993)

Kan ik me in vinden, alleen heb ik dat met Tool ook en met Floyd niet.

Lekker ongenuanceerd en kort door de bocht weer, zoals ik dat natuurlijk van jou gewend ben vooral.

Dit album vind ik ook zeker niet het beste album van Tool, eh Porcupine Tree, excuse me, want het lijkt ook zo op elkaar .

Er staan wel een paar van hun beste nummers op dit album, met vooral de openingstrack en Lazarus. Het gehele album is eigenlijk best constistent en hoog van niveau, alleen het is zo toegangkelijk, dat je er snel op uitgekeken/uitgeluisterd bent, en het allemaal na een paar luisterbeurten wel gehoord hebt allemaal.

De opvolger van deze en In Absentia en The Sky Moves Sideways vind ik zowiezo beter dan dit album van Porcupine Tree.

Ik dacht trouwens dat Tool gereedschap was, maar het schijnt ook nog een muziekband te zijn.

O ja tijd voor Lateralus nu.

Tool en PT op elkaar lijken, oh please.

Knipogen en smileys genoeg toch.

Lastig geval, dat Porcupine Tree.

Als muzikant zijnde heb ik zeker waardering voor deze groep, maar het valt toch niet helemaal in mijn straatje. De zanger spreekt me eigenlijk helemaal niet aan, en het geluid is een beetje gepolijst. Als het toch ietsjes naar metal nijgt (zonder dit metal te willen noemen) hoor ik liever een ruw randje.

Verder vind ik het ook wat klinisch, en de andere keer wordt het 'gevoelige' juist teveel aangedikt ('Mellotron Scratch' bijv.).

Wel opvallend dat het de drummer lijkt te zijn die de muziek voortstuwt. Absoluut een goede drummer.

Een voldoende is het in ieder geval waard. Ik zal Fear of a Blank Planet ook een kans geven.

Dat gepolijste gevoel heb ik ook steeds vaker bij de latere albums. Misschien zou je eens de wat vroegere albums kunnen proberen. Een beetje anders, maar wel erg lekker. Wat mij betreft is dit de beste.

Porcupine Tree - Up the Downstair (1993)

Alle Porcupine Tree albums zijn de moeite gewoon waard, zonder uitzondering.

Ik vind In Absentia de beste, vooral door de variatie die erop staat.

En daarna The Sky Moves Sideways, mooie sympho achtige stukken erin, pracht album.

En Fear Of A Blank Planet vind ik door de beklemmende en intense sfeer erin ook beter dan deze.

Hun laatste album vind ik dan weer een stuk minder, ook omdat dat album mij teveel aan een herhalings oefening doet denken van eerder werk.

Het is toch commerciele zelfmoord om met een 10-minuten durende song te beginnen... Maar het lukt Wilson gewoon

Volgens mij is dit wel de bekendste en meest gewaardeerde plaat van Porcupine Tree...
De eerste ook, die wat steviger en minder pop, of spacerock is...

Ik zie, dat de gastmuzikanten, niet staan aangegeven, maar ik meen dat Adrian Belew van die typische debiele King Crimson-solo's in het eerste nummer speelt...

Lazarus vind ik een mooie ballad, en verder het eerder genoemde titelnummer en Arriving Somewhere, verder boeien de nummers op deze plaat mij niet zo...

op die eerste stelling is mijn reactie: huh?
en dat laatste klopt simpelweg allemaal niet
als je even de moeite had genomen om op z'n minst op wikipedia te kijken... of nog handiger... te kijken naar de reacties bij dit en voorgaande albums.

1. ik kijk geen wikipedia...

Wat vind je niet kloppen!?? En volgens mijn kennissen die Porcupine Tree kennen, is dit toch een favoriete plaat...
De voorgaande platen, vind men minder... Het is echt, volgens mij, vanaf deze plaat, of misschien toch In Absentia dat de band bekender is geworden...

En een plaat openen met een 10 minuten nummer, is toch commercieel gezien geen goede zet?!? Je begint je plaat met een knaller, een hit, etc...

Ik snap je tegenwerpingen niet echt... Jammer ook, dat jezelf moet laten rug-steunen door Wikipedia... Had dan tenminste een andere muzieksite als Rateyourmusic of Progarchives, of desnoods Amazon als ruggesteuntje gebruikt...

Edit: ik klik hierboven op de wikipedia link om je een plezier te doen, en daar staat precies, wat ik zeg.... :-s

nou moet het niet gekker worden...

ik noemde wikipedia als voorbeeld, als het minste wat je kon bekijken, niet als bron. Dus daar maak ik zelf dan ook geen gebruik van. Ik weet dat begrijpend lezen erg lastig is, dus bij deze leg ik het even aan je uit. Ik doelde erop dat als je allemaal onzin roept je op z'n minst even daar zou kunnen kijken voor wat informatie. Niet dat ik het zelf gebruik om aan mijn informatie te komen. Hoe je dat uit mijn tekst op zou kunnen maken is mij een compleet raadsel.

Wat er niet erg klopt: Dat dit de eerste hardere plaat zou zijn klopt natuurlijk niet, of ken je in absentia niet? Daarnaast is het relatief wat de populairste plaat is, maar als je over het algemeen naar andere sites kijkt lijkt mij deadwing niet de populairste porcupine tree plaat. Als je zelf toch wegloopt met rym... kijk daar dan even.

het eerste deel van je post waar ik op reageerde snapte ik simpelweg niet. Nu is het me duidelijker, maar heb niet dezelfde mening. Misschien dat die regel wel geldt voor commerciele popmuziek, maar hier lijkt me dat niet van op toepassing.

ik hoop dat je dit bericht wel goed leest om jezelf zodoende niet belachelijk te maken met een volgende post

Wat ik bedoelde met openingstrack, is het volgende... Als mensen (vnl vroeger) in de muziekbar een cd zouden willen kopen, gaat men eerst luisteren aldaar...
Tenminste dat deed ik, dan wil je gelijk een beetje een idee hebben, van wat je kan verwachten, vaak ook, omdat sommige van die platenzaken, alleen de eerste paar seconden laten horen...
Dan is een 9 minuten durende epos een ongelukkige keuze om mee te beginnen, dacht ik zo... Maar Wilson gooit echt hoge ogen, vind ik knap...

Dat bedoelde ik...

Verder, kijk ik niet op RateYourMusic... Ik zal eens op een ander moment Progarchives bekijken, wat de score is van Deadwing in vergelijking met andere platen...

In Absentia is inderdaad steviger dan voorgaande werk, ik neig nogal eens die plaat te vergeten, excuus daarvoor... Overigens is Deadwing wel steviger dan In Absentia, welke ik ook nog een beetje in de poppy periode van Porcupine Tree wil neer zetten (samen met Lightbulb Sun)...

Ik vind het jammer, dat je me belachelijk vind overkomen, want dat was niet de bedoeling... Ook begrijpend lezen, is mij niet vreemd... Maar hoe jij op mij over kwam is als volgt; je hebt geen gelijk, want wikipedia etc...

Vandaar mijn ietwat gepeperde reactie...

ah, bij dat eerste punt snap ik nu wat je bedoeld
al neem ik aan dat de meeste nieuwe porcupine tree liefhebbers dit album gewoon downloaden... heb ik overigens nooit gedaan toen ik aan PT begon, dat kon toen nog niet

ik zie na lightbulb sun altijd een grote scheiding met in absentia. Niet alleen in hardheid van de muziek, maar ook qua kwaliteit. vandaar dat ik in absentia echt het begin vind van de hardere periode.

belachelijk overkomen is een groot woord, maar ik reageer graag gepeperd op gepeperde reacties ik bedoel trouwens ook niet alles heel serieus hoor

mijn bedoeling was nooit om over te komen dat ik gelijk zou hebben omdat op wikipedia zou staan zus en zo etc. mijn bedoeling was om een soort tegenwicht te bieden tegen jou uitspraken, hoe het ook bekeken kan worden. niet om te beweren dat een van ons het per se bij het goede of foute eind had.

maar ik heb het idee dat alles goedgekomen is en we elkaar nu goed snappen
veel luisterplezier nog zou ik zeggen...

Bon, t'is al goed, kindjes. Iemand zegt iets, de andere gaat niet akkoord. Dat kan toch ook zonder die bittere ondertoon in jullie posts, niet?

Even inhoudelijk. In Absentia is inderdaad het eerste 'hardere' werk van Wilson, onder de invloed van Opeth waarmee hij een tijdje samenwerkte. Voor In absentia was het geluid eerder poppy met name de albums Stupid Dream en Lightbulb Sun. Ik heb trouwens het gevoel dat Wilson met The Incident eerder teruggaat naar de space-rock.

Ik weet ook niet echt of je gelijk hebt, Ozric Spacefolk, of Deadwing echt het bekendste en best gewaardeerde album is. Stupid Dream en Fear of a Blank Planet zijn toch ook sterk geapprecieerde albums maar soit, deze zit toch hoog in de toplijsten van PT albums.

En je hebt inderdaad gelijk, Spacefolk, dat een album beginnen met een nummer van 10 minuten commerciëel geen goede zet is. Maar dat zijn nummers, langer dan 5 minuten zowiezo als je het mij vraagt.

als jij dat er in leest is jou zaak, maar dan hoef je je toch niet meteen superieur te gedragen tegenover anderen? Dan zorg je juist zelf voor een bittere ondertoon met een bericht die niks van doen heeft met het album dat hier besproken wordt. Het is erg jammer dat dat hier gepost wordt omdat je zelf niks met de discussie te maken had en deze ook al lang opgelost was. Als je discussies niet aankunt en vervolgens op een neerbuigende en kinderachtige manier denkt te moeten reageren hoor je eigenlijk naar mijn mening niet op een discussie site thuis.

de discussie hierboven bedoelde ik allemaal niet erg serieus, al heb jij dat niet gelezen, anders reageerde je niet zo. Maar dit gezeik kan ik moeilijk luchtig over doen.

ik neem aan dat een moderator daar zo snel ook wel iets aan doet.

Ik snap het zowiezo niet... Ik ben 33 jaar oud, hoe kan je mij dan een kindje noemen, en Voltazy is van jouw eigen leeftijd...
Het snijdt geen boter, in ieder geval...

Ik keek nog even op de artiestenpagina van Porcupine Tree.
Deadwing en Fear... hebben de meeste stemmen (resp. 500 en 581), waarbij Deadwing dan weer een hogere score heeft dan Fear... (resp. 4.18 en 4.10)

Wat dat betreft, is mijn oorspronkelijke bewering, voor wat het MusicMeter-gebruikers betreft toch redelijk gegrond...

idd, op MuMe is deadwing ongekend populair.
vind je het zelf trouwens ook het beste PT album?, aan je username af te leiden kon dat ook wel een van de eerdere albums zijn

Mijn favorieten zijn Signify, Up the Downstair en The Sky Moves Sideways...
Enerzijds omdat de sonische experimenten me daar meer aanspreken.
Anderzijds omdat ik toen ben begonnen met naar de band luisteren en dus een nostalgische waarde hebben...

Ook vind ik Chris Maitland een prettiger drummer...

ik heb exact hetzelfde
ik vind up the downstair alleen minder dan lightbulb sun.

en bij mij spelen ook zowel de nostalgische waarde als mijn hogere waardering voor Maitland een rol.

Wat berichten die niet meer over de muziek gingen verwijderd.
Heb verder ook wat onnodige quotes (quotes die steeds de complete voorgaande post bevatten) verwijderd in het kader van de leesbaarheid.

Nu weer verder over Deadwing dan maar?