The Horrors - Skying (2011)

Still Life, klinkt in ieder geval al heerlijk!

Clip Still Life toegevoegd, inderdaad geweldig nummer

Beter dan wat ik tot nu toe van The Horrors gehoord heb.

November in Doorneroosje

Ik ken alleen de tweede van The Horrors, die weer heel anders dan het debuut schijnt te zijn, en dat is zeker een prima plaat. Ik was nog altijd van plan om hun debuut ook nog eens aan te schaffen. Straks kan ik meteen twee albums van ze in huis halen. Ik heb er wel vertrouwen in dat deze oom weer goed is.

Sinds vandaag te luisteren via de Stream en ik ben nu al overtuigd van de kwaliteit die deze band op deze plaat laat horen. Vooral het nummer Moving further away is schitterend en is dan ook mijn persoonlijke favoriet. Een sound waarin veel invloeden van oude bekenden (Simple Minds) te horen is, maar die op een totaal verfrissende manier gebracht wordt. Het is duidelijk weer een stap vooruit, ten opzichte van Primary Colours. Met deze stap bedoel ik voornamelijk de veelzijdigheid van "Skying".
Terwijl "Primary Colours" zich voornamelijk richtte op shoegaze-elementen, brengt "Skying" een veelzijdiger geluid, wat de plaat nog meer een eigen karakter geeft. Ook de vocals van Faris Badwan komen op "Skying" beter tot zijn recht wat mij betreft. Het ziet er naar uit dat the Horrors zich nogmaals overtroffen hebben, na het geweldige "Primary Colours".

Goed nummer inderdaad, niet vernieuwend , eerder andersom Maar in dit geval mag dat best.. Ik zal het hele album spoedig beluisteren.

Erg goed, ook Moving further away , Wild eyed en Oceans burning zijn prachtig , de rest van het album - en als geheel - doet mij op dit moment nog wel overkomen als 'veel van het zelfde', maar wat zijn ze gegroeid zeg, hoor zelfs Beatles invloeden!

Of ik dit album beter vind dan Primary Colours moet de tijd mij leren, maar dit is in ieder geval een ijzersterk album. Er zijn zeker 'stappen' gemaakt naar een ander geluid maar de typische Horrors stijl is, wat mij betreft, nog steeds aanwezig. Ik kan mij dan ook erg vinden in het bericht van Kohni hierboven.

Skying, het 3de album van de Engelse band The Horrors, laat een album horen met een net iets ander geluid dan zijn voorganger 'Primary Colours' uit 2009. Geluidswallen vol Synthesizers zorgen voor een dikke jaren '80 sfeer. Maar gek genoeg klinkt de muziek helemaal niet ouderwets, de nummers klinken ontzettend modern en helemaal van deze tijd.

Je moet er van houden, die Synths. Doe je dat? dan is Skying echt een plaat voor jou! Doe je dat niet? dan is Skying ook een mooie plaat. 'Dat moet je even uitleggen Daan...' Nou onder de dikke laag synthesizers en de dromerige psychedelische begeleiding zitten namelijk prachtige liedjes verborgen. Het gehele album is mooi in elkaar gestoken, de nummers zijn veelzijdig en er is geen sprake van een herhalingsoefening. Hierdoor is Skying echt een plaat die je moet horen.

Het album opent een beetje ongemakkelijk. BAM, meteen een dikke synths riff. Het balanceert meteen op het randje van over de top. Gelukkig gaat de muziek net niet over dat randje heen. Somige nummers zijn goed, andere fenomenaal. Om van die laatste categorie wat voorbeelden te noemen: Still Life, Endless Blue, Moving Further Away & afsluiter Oceans Burning zijn een van de mooiste nummers die the Horrors ooit maakte. Maar daar tegenover staan ook wat mindere nummers zoals bijvoorbeeld het vreemde (in negatieve zin) I Can see Through You. Voor zo'n nummer moet je echt in de stemming zijn.

Met Still Life zetten the Horrors weer een stap vooruit, het geluid dat de band produceert is betoverend. Erg jaren '80, maar toch van deze tijd. Op Skying horen we 10 dik aangeklede (en vaak) prachtige liedjes, van een band die zichzelf wederom opnieuw heeft overtroffen. Er valt maar een conclusie te trekken: The Horrors leveren wederom een steengoed album af.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Een erg goed album, wat me meteen bij mijn strot grijpt. Was het hobby project Cat's Eyes van Faris Badwan al erg goed, hier zingt Faris wederom goed en komt zijn stem erg mooi over. Verder krijg je een album met wave, britpop en idd jaren 80 synthi invloeden.
De wilde haren van Strange House zijn helemaal verdwenen. Een album ook om een groter publiek te bereiken.

Het album is nu helemaal hier te beluisteren http://www.thehorrors.co.uk/

Ik was al liefhebber van deze band, en dat enthousiasme is alleen nog maar toegenomen.
In November staan ze in diverse zalen in Nederland. Gaat dat zien.

Ik las dat dit erg lijkt op oude Simple Minds (Sons and Fascination). Hoop het niet, want daar ben ik niet zo'n enorme fan van.

Dat hoor ik hier in ieder geval niet op terug Herman.

Hmmm, ik hoorde het van een paar mensen uit mijn omgeving en The Guardian noemt nu ook al Simple Minds:
The Horrors: Skying ? review | Music | The Observer - guardian.co.uk

Maar goed, het maakt me niet zoveel uit. Hoop dat er ook nog de krautrockgroove van het vorige album in zit.

Zet je over je SM-aversie heen, misschien ga je de grootmeesters zelf nog waarderen uiteindelijk

Zo groot is mijn aversie niet, sterker nog: NGD is een van mijn favoriete nummers aller tijden. Maar het oudere werk vind ik niet zo. Maar misschien komt dat nog wel een keer, dat het kwartje daar goed valt.

Maar goed, dit album dus: een half etmaal later luister ik het alweer voor de derde keer. Echt een heerlijke plaat zeg! Ik hoor er wel een beetje SM in, maar ook allerlei andere jaren '80 bands. Wat dat betreft had dit album net zo goed 20 jaar geleden uit kunnen komen.

Favoriete tracks tot nog toe: Still Life en vooral het fantastische Moving Further Away.
Het intro en de synths van die laatste doen me aan LCD Soundsystem's Get Innocuous denken overigens (of wellicht de Soulwax remix daarvan), al heeft het hele nummer ook wel wat van het debuut van 120 Days. Verder een heerlijk neu!-achtig drumpatroon en een geniale climax na de brug.

Die eerste drie luisterbeurten zullen zeker niet de laatste zijn, wel jammer dat het album alleen via de website te luisteren is.

Hij zwerft overigens ook rond op het internet, heb ik uit 'zeer betrouwbare' bronnen vernomen.

Uiteraard, maar ik zou het liever streamen via Spotify. Maar goed, dat ze het hele album op hun site zetten is ueberhaupt al een mooie geste natuurlijk. Dat zie ik grofweg Madonna of Metallica nog niet zo snel doen.

Hij staat ook gewoon op de luisterpaal

Prachtige CD . Simple Minds borrelden inderdaad af en toe op, maar ruim voldoende eigen smoel. 4*

Al die Simple Minds verwijzingen zijn mij een raadsel, ik hoor ze echt niet. Het album nu drie keer beluisterd en hij pakt mij niet echt. Primary Colours deed dat wel, maar dat bleek helaas geen grote houdbaarheidsdatum te hebben. Misschien dat Skying dat wel heeft..

Ik hoor her en der wel wat vroegere Simple Minds, maar dat op z'n zachtst gezegd helemaal niet erg. Het wordt tijd dat SM weer eens wat meer gewaardeerd wordt. Skying heb ik inmiddels een paar keer beluisterd via de luisterpaal van 3voor12 en ik moet zeggen dat dit album bij de toppers van dit jaar gaat horen. Ik bestel de cd-versie vandaag nog.

Wisselvallig resultaat.
Goede nummers afgewisseld met slecht werk.
Drumpartijen doen me regelmatig denken aan Talk Talk en Siouxsie & the Banshees (Budgie).
Hoor hier ook vlagen van Duran Duran en New Order in terug.
Jammer dat als de zanger het niet helemaal red er dan een noisy geluidsmuur als camouflagenet wordt ingezet.

De laatste twee nummers willen er bij mij ook nog niet zo in. Zonde, want omdat juist Moving Further Away is toch wel behoorlijk fantastisch is gaat het album nu een beetje als een nachtkaars uit.

zwakker broertje dan de 2 voorgaande albums...klinkt me wat te poppy
Zeker niet slecht .....de overgang doet me een beetje denken aan de Yeah Yeah Yeahs hun laatste album (It's Blitz)

Moving further away

En hoor ik op dit album ook een snufje Chameleons?

Ja! Chameleons, dat hoorde ik ook. Prima band om invloeden van op je plaat mee te nemen.

Deze plaat heeft mij te pakken. Echt heel erg lekker en wat mij betreft zeker beter dan hun eerste album. Die eerste was bij vlagen lachwekkend, de promofoto van de band hielp ook mee. Als je Birthday Party, Jesus & the Mary Chain achtige dingen na gaat doen, begin dan niet met de vorm. Het leek alsof dit zo'n über hip UK bandje zou blijken te zijn waar je na twee platen niks meer van zou horen.
Maar deze band heeft mij zo verrast met hun tweede plaat en nu deze. Spitzenklasse!
Lekkere mix van stijlen. Het openingsnummer heeft de groovende stijl van de Britpop uit het begin van de jaren 90, Still Life lijkt op de Chameleons, Moving Further Away is krautrock en Monica Gems = Suede. Als het je stoort dat de jaren 70/80/90 invloeden nogal duidelijk aanwezig zijn dan ga je deze plaat niks vinden. Ondertussen druk ik nog een keer op play.

Een heel andere plaat dan hun in mijn ogen sublieme 'Primary colours'. Waar die lekker donker en ruw was, klinkt dit zoals hierboven al vaker gemeld allemaal wat gladder makkelijker. Vergis je echter niet, want onder deze oppervlakkige laag schuilt toch een pracht van een album. Moest zelf even wennen, hield nogal van het deprimerende van PC, maar dit is ook een juweeltje in de dop (of een parel in een oester zo u wilt ) .

Voor nu alvast van 4 -> 4,5 ster en misschien komt er nog wel een schepje bovenop!

Toen ik Still Life in het topic Maak Kennis Met 2011 voorbij hoorde komen noemde ik het 'opgewarmde jaren '80 prak'.
Daar sta ik nog steeds achter. Skying is gewoon opgewarmde jaren '80 prak. Ik hoor ze allemaal voorbij komen: Echo & the Bunnymen, Jesus and the Mary Chain, Simple Minds, Chameleons enzovoort.
Maar dan kan je de vraag stellen of dat erg is. Nee dus. Ik was een jaren '80 tiener en ik ben niet vies van deze muziekkant uit die jaren. Daarbij mengen The Horrors het met een dansbare begin jaren '90 jus en Skying is dan een prima resultaat.
Hoeveel artiesten grijpen niet terug op vroegere tijden? Precies. Zo erg is dat nu ook weer niet. Zeker als het goed gedaan wordt.

Toch voel ik nog enige afstand tussen mij en The Horrors. Misschien omdat de zang wat zwakjes is (alhoewel veel van mijn jaren '80 helden toch ook wel met dat euvel kampen). Misschien omdat ik geen jaren '80 tiener meer ben of misschien omdat het een prima album is maar zeker niet werelds of een meesterwerk.
Ook niet erg allemaal. Naar Skying luisteren is zeker geen straf.

Opnieuw een stap voorwaarts voor de Horrors, in vergelijking met hun vorige album. Sterke songs (waarvan "Dive In" en "Still Life" de exponenten zijn, wat een nummers!) wisselen af met psychedelische bursts zoals "Moving Further Away" en de afsluiter. Fijne plaat met vele knipogen naar Echo & The Bunnymen en het shoegazergeluid. Dit begint stilaan een van mijn favoriete groepjes te worden.