Coldplay - X&Y (2005)

Brrrr ik had indertid hogere verwachtingen van dit album.
Na Parachutes gaan ze steeds verder omlaag, niet slecht, maar door beter productie blijft het redelijk te pruimen, maar de songs zijn inweze niet vooruit aan het gaan. Coldplay kan volgens mij niet beter, al hoop ik wel.

geloof dat ik 1 van de weinigen ben als ik zeg dat ik dit het beste album van hun vind. heb ze alle 3 en vind parachutes tegenvallen, is de sfeer die je aanmoet voelen denk ik. die voel ik dus niet aan:)

het 3e Coldplay album heeft mij redelijk kunnen overtuigen van zijn kwaliteit.Er staan prachtige nummers op,maar ook wat mindere(Fix you,vind ik te hoogdravig)
Het gevaar zit ''m in de songstructuur.Na 3 albums heeft de band de neiging om zichzelf te herhalen,en dan wordt een beetje link.In dat opzicht is de lading kritiek die dit album over zich heen kreeg niet helemaal onterecht.Ik vind dan weer wel dat als geheel de cd lekker wegluistert en hun sound is gewoon top.
A Rush Of Blood To The Head blijft mijn favoriet.Ik denk wel dat de groep zich moet gaan beramen over welke koers zij moeten gaan varen.

En daarom zijn we nieuwsgierig naar het nieuwe album.

Ik ben heeeel nieuwsgierig naar de nieuwe plaat van Coldplay, ik vind ze steeds beter worden, met X&Y hebben ze weer prima werk geleverd, een heel goede plaat!

De enige rede waarom ik dit album of 3,5* heb staan, is dat ik er vroeger echt heel veel plezier aan heb beleefd. Ben 3 weken naar Thailand geweest. Drie weken stond dit album aan op m'n iPod.

Leuk album dus.

Totdat ik hier op deze site kwam, de rest van Coldplay leerde kennen en zelfs nog meer muziek leerde kennen die ook veel meer in mijn straatje lag. Sindsdien is het redelijk bergafwaarts gegaan en begin ik ook de nummers op dit album te waarderen die ik vroeger minder vond.

Op dit moment heb ik als favorieten Square One, Swallowed in the Sea en Things I Don't Understand. Square One is een geweldige opener, Swallowed in the Sea heeft een opbouw en een melodie waar ik van onder de indruk ben. Things I Don't Understand is een redelijk simpel nummer wat me niet verveeld. Heb dit nummer gekregen door een verzamelbundel van EP's, bonustracks ed. van het internet af te halen.

Hoewel ik het geen vervelend album vind, is de magie wel weg. De nummers zitten over het algemeen simpel in elkaar. Een hoop nummers zijn vrijwel hetzelfde qua opbouw en dit gaat mij vervelen sinds ik dus vervent MuMer ben geworden. Stomme site.

Al met al ben ik dus vurig aan het hopen dat ze met hun nieuwe album weer rechtsomkeerts maken naar hun ARoBttH-stijl of nog liever die van Parachutes. Echter hou ik mijn hart vast...

PS.: Volgens mij is dit mijn eerste best-wel-lange-bericht.

En hopelijk niet je laatste

Nogsteeds een kwalitatief hoogstandje, hoewel deze in vergelijking met de vorige 2, wel minder is. Ben erg benieuwd wat ze op het komende album gaan doen! Naar verluid willen ze een beetje Spaanse invloeden erop hebben. Ben benieuwd...

Nee, dit album heeft mij nooit kunnen overtuigen, terwijl ik een paar jaar geleden echt weg was van Coldplay. 'A rush of blood to the head' blijft wat mij betreft nog steeds een prima album, maar op dit album is de balans wat mij betreft helemaal zoek. Het klinkt allemaal zo geforceerd interessant en zogenaamd 'moeilijk', terwijl de teksten op dit album wat mij betreft de minste zijn die hij tot nu toe heeft voortgebracht en echte warmte hier op ook niet meer aanwezig is. Nee, dit is niks voor mij...

Het derde album van Coldplay klinkt ambitieuzer en bombastischer en is duidelijk meer rockgetint dan de vorige twee en bij sommige nummers komt zelfs U2 om de hoek kijken. Toch is dit typisch Coldplay vanwege de melancholieke sfeer en vooral de karakteristieke zang van Chris Martin.
Alle songs hierop zijn sterk te noemen ("Fix You" en "Talk" vind ik de beste), ik kan geen zwakke song aanduiden, maar in zijn geheel vind ik dit album minder geïnspireerd dan zijn voorgangers.

Ik was en ben erg teleurgesteld in dit album, ik hoop de heren van het koudespel de neergaande lijn, van het fantastische Parachutes, naar het Rush of... naar dit gaan doorbreken met een echt goed album. Ik ben benieuwd.

Maar dit album klinkt over geproduceerd en mist daarom een vonk bij mij.

Na een tijdje dit album niet geluisterd te hebben, ben ik er vandaag maar weer eens aan begonnen. Moet zeggen dat het weer leuk klinkt. Het zijn allemaal nummers die opzich goed zijn. Verhoog het met een halfje.

Even over de singles. Fix You was erg sterk, prachtig zelfs. Geldt ook voor Speed of Sound, ook al werd het meteen met Clocks vergeleken. Dus niets daarover. Talk vond ik echt slecht. Ik vond de eerste versie eigenlijk wel een stuk leuker (zonder 'oh brother i can't i can't get through'), maar die heeft vast niemand gehoord. Vreemd dat die single juist zo goed heeft gescoord. Blijkbaar een hoop die het niet met me eens zijn. The Hardest Part had niet eens op het album mogen staan. Gelukkig maakt de rest nog een hoop goed.

Ik heb de drie albums van Coldplay nog eens beluisterd en X&Y vind ik duidelijk de minste van de 3. Zoals ik in een eerder bericht zei, de songs op zichzelf zijn wel sterk, maar ik heb het moeilijk met die grootse, soms bombastische arrangementen omdat die ten dele de sfeer verbreken die karakteristiek was bij Coldplay. Nochtans kreeg dit album zeer goede recensies na verschijning. Zouden de critici nu nog achter hun beoordeling staan?
"Parachutes" is een uitstekend debuut, "A Rush of Blood to the Head" is een meesterwerk, "X&Y" is weliswaar een goed album, maar een flinke stap terug t.o.v. de vorige. Ik ben niettemin benieuwd naar hun volgende album.

3,39* voor dit album. Ik hoor echt niet wat hier aan scheelt hoor, de kritiek op dit album is me ee raadsel. Mooie songs, goed geschreven. 4*

De sfeer is er niet, en er staan te veel poppy nummers op. Dat is iig wat ik heet meest hoor en lees over dit album.

Persoonlijk vind ik de sfeer idd ontbreken, de nummers liggen mij echter prima. Poppy of niet, het klinkt allemaal onderhoudend en er is over nagedacht.

Ben het met Lennonlover eens dat het gewoon een goed album is.

de singles zijn wel heel goed van dit album, de rest is een beetje ach ja, niet voor mij weggelegd. het klinkt alsof ze de inspiratie kwijt zijn

Swallowed in the Sea is zoooooo ontzettend mooi en melodieus! Heerlijk!

Helemaal geen slecht album. "Till kingdom come" vind ik echt een schitterend nummer.

Nu, door veel naar de laatste te luisteren.... deze toch nog enkele keren herbeluisterd en een lichte opwaardering vind ik wel noodzakelijk. Zo slecht is dit album niet. Het overtuigt me minder dan die twee eerste schitterende platen, maar het heeft zeker zijn sterke momenten. Ik heb toch verhoogd van 2.5 naar 3.5.
Tja, ik hoor die trieste stem van Chris Martin gewoon heel graag.

Blijf dit één van de allerlelijkste hoezen ooit vinden, maar ja, alles is subjectief. Als je met die schitterende seventies-albums elpeehoezen opgroeit is zo'n hoes behoorlijk kut, maar het is dat niet wat telt, wèl de muziek dus.

Ik ben er nog niet uit of ik dit de allerlelijkste hoes ooit vind, of wel die van Ghost in the Machine van The Police, daar doen mijn ogen ook pijn van.

***1/2

Father McKenzie wiping the dirt from his hands as he walks from the grave

Zo lelijk vind ik die hoes nu weer niet. Daarbij vind ik de hoes wél belangrijk. Het is een echt blikvanger en kan de sfeer van het album weergeven.

He Father, dat is na Stadium Arcadium het tweede alom verguisde album van een beroemde band dat een vol punt omhoog gaat naar 3,5 ster

Volkomen terecht natuurlijk, alletwee behoren ze tot de eerste vijf orginele albums van mijn verzameling, en kan ik (daarom?) nog steeds zeer goed aanhoren.

Dat kan. Ik weet niet, ik vind het zo gemaakt triest. Hij die een prachtig mooi vrouwtje heeft, zn kinderen Apple noemt of weet ik wat, lijkt me gewoon niet zo'n triest iemand.

Noem je kind dan Death of Hell ofzo.

Z'n andere kind heet Moses.

Daarom moet je nu Coldplay Live 2003 aanschaffen en het nummer 'Moses' luisteren. Briljant nummer!

Je kan zeggen wat je wil, maar hier staan wederom magnifieke nummers op. Ik vind het echt knap dat deze band telkens weer met hele prettige albums op de proppen komt. Dat kan niet van iedereen gezegd worden.

Het meest consistente en beste album dat Coldplay tot dusver heeft gemaakt. Echte klassiekers ontbreken, maar de eerste twee albums bevatten naast toppers ook een handvol matige songs, terwijl het vierde album te weinig echte songs telt.

X&Y is een mooi en logisch geheel. Mensen die dit album afkraken, snap ik dan ook niet zo goed, maar misschien komt het omdat ze albums beoordelen op de individuele tracks. Nee, op X&Y staat geen tweede Yellow en ook geen tweede Politik. Maar: op X&Y is ook geen enkel zwak moment te vinden. Het album is goed van begin tot einde.

Ben het helemaal eens met dVTB, Het beste album (cd) van coldplay

Helemaal mee eens, vind deze dan ook beter dan A Rush of Blood To the Head

Veel mensen vinden dit album het slechtste album van Coldplay maar daar ben ik totaal niet mee akkoord!

Het album mag dan wel commercïeler zijn dan hun vorig werk, elk nummer heeft iets apart!

De stem van Chris Martin vind ik trouwens zalig om naar te luisteren.

5*

Gewoon een dijk van een plaat. Enige kritische noot is dat er wel wat meer variatie in de nummers had mogen zitten. Gelukkig maakt cd 2 dit weer goed met enkele juweeltjes. Hoop wel dat het volgende album iets spannender wordt.