Coldplay - X&Y (2005)

Die albums lijken echt wel op elkaar qua stijl. Dat is wat mij betreft niet echt een verwijt, dit geldt namelijk voor bijna alle bands, maar ga dan niet het tegenovergestelde beweren.

Qua stijl lijken ze op elkaar, en toch weten ze drie verschillende albums neer te zetten. Dat is juist een prestatie.

De laatste 3 albums van Limp Bizkit hebben ook dezelfde stijl, maar zijn toch verschillend. Zijn zij nu ook een wereldband?

Ik zeg niet dat Coldplay daardoor een wereldband is, maar dat het een goede prestatie is. Daar ging deze discussie immers over.

Coldplay is wel een wereldband, daar niet van

Dan maken we er goede prestatie van. Het gaat erom dat er werd beweerd dat Coldplay zeer verschillende nummers maakt en dat is grote onzin.

Er zit zeker wel een goede variatie in hun nummers. Meer dan de meeste bands, vind ik. Het is misschien niet slim om the beatles erbij te halen qua variatie, maar die band was natuurlijk uniek.

Waar slaat dat nou weer op, ik vind dit eigenlijk wel een boeiende discussie, en ik heb helemaal niks tegen Coldplay.

Zoals gemaster al zegt, het is helemaal geen ramp als alles veelal dezelfde stijl heeft, dat geldt voor veel bands, alleen als ik mensen iets zie zeggen waar ik het niet mee eens ben, dan reageer ik daar op

Heb je nu extra lang gewacht met reageren?

Toch vind ik "speed of sound" geen kopie van "Clocks". Ik hoor overeenkomsten, maar ook verschillen.

Sommige mensen worden moe van het verheerlijken van Coldplay. Ik word moe van mensen die bij voorbaat hopen dat een album gaat falen, omdat drie goede albums wel een beetje te veel van het goede zou zijn of omdat de band overeenkomst vertoont met andere bands.

Laatst hoorde ik weer zo'n belachelijke opmerking: Twisted Logic = Radiohead.... Nou, dat nummer zou zeer zeker niet misstaan op elk album van Radiohead.

Het R-woord was al een tijdje niet meer gevallen.

Jammer dat Chris Martin hier geen commentaar geeft. Zou wel eens willen weten wat hij van alle reacties vindt

Ik denk dat hij het eens is met de mensen die van Coldplay houden en het oneens is met de mensen die niet van Coldplay houden.

Haha dat is nogal logisch, maar ben benieuwd hoe hij op de kritiek reageert zegmaar.

Daar kan ik inkomen maar het lijkt soms net alsof er een paar zijn die wanneer iemand hier iets goeds over het X & Y of Coldplay post dat meteen gaan tegenspreken en er meteen negatief commentaar op gaan leveren.



Ik kan daarnaast wel begrijpen dat voor 'buitenstaanders' het best veel op elkaar lijkt. Houd er aub wel rekening mee dat wanneer je coldplay waardeert er veel naar luister je wel degelijk grote verschillen hoort tussen de nummers.

Ik heb 'A Rush...' zeer vaak gehoord. Ik was eerst helemaal weg van het album, maar na een tijdje hoorde ik juist geen grote verschillen meer en werd het voor mij 1 grote brei. 'Parachutes' heb ik ook redelijk vaak beluisterd en daar had ik precies hetzelfde mee. Dit album heb ik een keer of 5 beluisterd, maar hier kon ik helemaal geen onderscheid maken tussen de nummers. Stuk voor stuk inwisselbare meuk.

Daarom zei Coldplayer al: Als je Coldplay echt waardeert, hoor je wel degelijk verschillen.

Wat een onzin allemaal zeg: het begint hier Toto-discussie-trekjes te krijgen

Tsja, als je maar genoeg in welke band dan ook verdiept, zijn er altijd wel grote verschillen.

Klinkt het trouwens heel raar als ik zeg dat Square One me aan New Order doet denken? Afgezien van de zang dan.

Coldplay's third album X&Y has rocketed to the top of the album chart and is on course to become one of the biggest sellers of all time.

It is believed 464,000 copies were sold by Saturday, making it the second fastest-selling album since records began in the early 1990s. Only the 1997 Oasis album, Be Here Now, has ever performed better in its first week, with 695,761 copies sold. X&Y knocked Oasis' newest album, Don't Believe The Truth, from the top spot.

HMV spokesman Gennaro Castaldo said: "This has been an important event for the industry, we've been waiting for this release for a long time."

Coldplay's earlier albums, Parachutes and A Rush of Blood to the Head, also re-entered the chart on Sunday, at numbers 19 and 23.

We gaan nu wel weer erg de Toto-kant op, met dit soort berichten.

X & Y is gewoon een wereldalbum. Ik heb hem nu al zeker zo'n 10 keer geluisterd en hij blijft me verbazen,zo goed !

Ik luister hem toch maar even helemaal. Ik had hem toch nog 's opgezet en op de een of andere manier is dit wel het goede moment (ramen open, zonnetje dat lekker naar binnen schijnt, fijne temperatuur, etc.).

Square One klinkt goed. De drums komen een beetje mechanisch over, maar het is wel een mooi nummer. Beetje U2-achtig, door de jengelende gitaar en het wijdse geluid. Goede opbouw ook. Ik kan me ook wel voorstellen dat je dit *heel* erg mooi vindt, maar zover is het bij mij nog niet. What If is daarna een rustmoment. Waar bij het vorige nummer het zelfvertrouwen uit de boxen spatte, is dit een typische Coldplay-pianoballad. In de climax gebeurt er nog wel wat (gitaren komen erbij, het nummer gaat enigszins los), maar dit nummer had wel wat meer pit mogen hebben. White Shadows begint redelijk stevig en haakt gelukkig weer aan bij het openingsnummer. Het refrein is zeer sterk en als Chris (of iemand anders) wat lager zingt ontwaar ik zowaar Bono... Misschien een vervelende vergelijking, maar het klinkt wel erg goed. Fix You is weer een ballad en net als What If vind kan het me niet echt boeien. Ik trek de kerkorgelsound ook totaal niet, maar halverwege komt dan toch de cartharsis (harde gitaren) en de meerstemmige zang. Het kerkkoor klinkt minder vervelend dan de kerkorgels, maar toch vind ik dit maar een vervelend nummer. Talk maakt meteen al veel goed. Dit is voor mij een van de betere numers en ook zo'n nummer dat zich na een keer luisteren al flink blijft hangen. Sommige delen van het nummer zijn een beetje kaal (alleen toetsen, bekkens en zang) en dat vind ik minder, maar dit soort nummers zijn erg fijn als alle registers worden opengetrokken. De brug klinkt erg mooi, maar op de een of andere manier doet het me wel heel erg denken aan een andere lied, maar ik kan even niet bedenken welk. Wel een modelnummer voor Coldplay, denk ik. Ik hoorde er trouwens niet direct aan af dat ze voor dit nummer leentjebuur bij Kraftwerk hebben gespeeld.
Alsof de duvel ermee speelt: het volgende nummer, X&Y begint weer erg balladesque. De afwisseling is tot nu toe erg voorspelbaar. Op de een of andere manier vind ik Coldplay niet al te best als het op ballads aankomt. De mooiere liedjes van Parachutes waren dan nog een klasse apart, maar nu onderscheiden ze zich vooral met de meer uptempo nummers. X&Y doet me nagenoeg niets.

Ik kan me nog goed herinneren dat mijn wekkerradio me een paar weken geleden deed wakker schrikken bij Speed Of Sound. Was ik nog aan het dromen, of was dit echt zo'n makkelijk nummer. Het klonk als een vrij stereotyp Coldplay-nummer en nog steeds vind ik er niet veel aan. Natuurlijk is het een verademing bij veel andere populaire muziek, maar desalniettemin doet dit nummer me vooral beseffen dat Clocks eigenlijk best een goed nummer was. A Message is goed achtergrondgeluid. Het weet me nog te irriteren, nog te plezieren. Het
'ene oor in, andere oor uit'-idee. Low begint met een stevige gitaarriff om daarna al snel gas terug te nemen. Een vrij standaard nummer, ware het niet dat er wat onverwachte instrumenten ten tonele verschijnen. Helaas van korte duur... The Hardest Part vind ik opvallend lichtvoetig klinken gezien de titel. Verder een vrij dertien in een dozijnerig nummer. Het is zeker niet slecht, maar ik mis nogal de begeestering. Het mag wel een tikje emotioneler, meneer Martin... Swallowed In The Sea is weer een ballad, maar op de een of andere manier heeft dit nummer wel iets speciaals. De tekst is bijzonder knullig, maar het nummer is wel het eerste lichtpuntje sinds Talk, wat mij betreft. Die opleving duurt voort metTwisted Logic, dat het reguliere album wel behoorlijk afsluit. Toch wel een fijn nummer, dat goed afsteekt na het schrale middenstuk van het album. Till Kingdome Come, de bonustrack, vind ik dan wel weer erg zoet en had van mij niet gehoeven. Het doet zelfs een beetje afbreuk aan het goede einde van het album. Breng dat dan als b-kant uit ofzo.

Resumerend: Ik vind X beter dan Y. Alhoewel ik What If, Fix You en het titelnummer niets aan vind, zijn Square One, White Shadows en Talk mijn favoriete nummers van deze plaat. X staat voor mij dus vol met treffers en missers... Y is wat consistenter, maar alleen Swallowed en Twisted komen voor mij op een voldoende uit. Veel nummers hebben het toch net niet. Wat ik een beetje mis op dit album is de schoonheid en kippenvelmomenten. Misschien komt het door de wat meer elektronische sound. Al met al kom ik uit op 2,5*.

Misschien is de uitgelekte versie van Talk dan meer jouw smaak

Wat is dat dan voor versie? Een eerdere versie ofzo?

Herman , je moet nog veel luisteren naar de plaat.
Dan zal je wel beseffen dat dit album tijdloos is.

Koston, je moet nog veel lezen op de site.
Dan zal je wel beseffen dat deze opmerking zinloos is.

Tis een onafgemaakte versie, die nog aangepast moest worden en toen uitlekte (of ze hebben hem aangepast omdat hij was uitgelekt). Tis allemaal wat sneller, t lijkt wel op het laatste stukje van deze, vanaf "so you don't know where you're going and you wanna talk"

Hoor je er anders niet bij, als je deze een stuk minder vindt dan de vorige twee?