menu

Machine Head - Unto the Locust (2011)

mijn stem
3,76 (129)
129 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Roadrunner

  1. I Am Hell (Sonata in C#) (8:26)
  2. Be Still and Know (5:44)
  3. Locust (7:37)
  4. This Is the End (6:12)
  5. The Darkness Within (6:28)
  6. Pearls Before the Swine (7:20)
  7. Who We Are (7:11)
  8. The Sentinel * (5:08)
  9. Witch Hunt * (4:46)
  10. The Darkness Within [Acoustic] * (5:05)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 48:58 (1:03:57)
zoeken in:
avatar van Don Cappuccino
3,0
Het intro van I Am Hell (Sonata in C#) doet me echt aan Triptykon denken. De manier waarop Robb Flynn zijn teksten er uit spuwt doet me echt denken aan Tom G. Warrior. Daarna wordt het nummer compleet anders.

avatar van Mr. Olaf
3,5
Wat een heerlijke plaat. Na een paar luisterbeurten blijft ie goed hangen en wordt voor mijn gevoel steeds beter. Een fantastische metal stomp in je gezicht!

avatar van Metalhead88
4,0
Ik hoor het al weer. Dit album gaat minstens 4 sterren van mij krijgen. Het hoge meebler-gehalte van dit album is na één luisterbeurt al aanwezig, en dat is altijd veelbelovend in mijn opzicht. Het is een van de belangrijkste redenen voor mij om albums vaker op te willen zetten. Thuis, in de auto en op mp3-speler. En ook al kan een hoog meebler-gehalte vaak een verrader zijn voor veel te catchy en te makkelijk gecomponeerde songs, dat is naar mijn idee niet aanwezig hier. Althans, dat hangt er vanaf hoe catchy je bijvoorbeeld Master Of Puppets zou willen noemen...
De afwisseling is fijn te noemen, niet over de top zoals in The Blackening, en niet te simpel zoals ik bij veel Groove Metal vaak gewend ben.

Het is zeker een behoorlijk verschil met The Blackening, en dat vind ik geen probleem. Ze hebben duidelijk weer iets anders willen proberen dit keer, met meer nadruk op avontuur, climax, beheersing en controle. Geen enkel nummer lijkt hetzelfde voor mijn oren, en dat is natuurlijk ook een goed punt.
Een ander compliment dat ik kan geven is dat de nummers, ondanks dat er minder riffs in zitten dan in The Blackening, toch heel dynamisch en vol klinken, en met songlengtes van gemiddeld ruim 6 a 7 minuten toch iedere keer blijven boeien.
Wat al eerder gezegd werd, het is toch weer heel typisch Machine Head. Machine Head + zou ik willen zeggen, want Flynns' vocals -tot nu toe altijd mijn kritiek geweest- zijn absoluut beter dan ooit.

En dat al na één luisterbeurt, misschien binnenkort eens een nummer-voor-nummertje doen. Ja, dit album ga ik voorlopig helemaal gaarkauwen, uitschijten en opnieuw gaarkauwen tot ik een ons weeg. Precies zoals ik bij The Blackening heb gedaan.

avatar van DMM
4,0
DMM
Superplaat

The blackening is een tikkie beter, maar hier staan toch ook wel een paar pareltjes op, met als grote favoriet 'This is the end'. Wat een wereldnummer met een aanstekelijk en hard refrein !

Andere toppers zijn 'Be still and known' en 'Locust' ...
Mindere zijn voor mij duidelijk 'who we are' en 'the darkness within'. Misschien hebben die nog een luisterbeurt of 5 nodig, maar 'who we are' wordt 'm niet.

Ik verheug me alvast op 28 november in Eindhoven want dan ga ik horen of ze deze nummers ook live waarmaken

4 sterren.

avatar van Don Cappuccino
3,0
Machine Head blijkt toch nog steeds populair te zijn in Nederland. Het nieuwe album komt namelijk op 20 binnen in de album top 40!

Net onder The Dark Side Of The Moon. Een mooie prestatie!

avatar van Eddie
3,5
Ik weet nog niet wat ik er van moet vinden. Het begon heel erg sterk met I Am Hell, het nummerdaarna is gelijk een wat vreemde eend in de bijt, en zo staan er wel meer nummers op. Spel technisch is het bijzonder sterk en Rob heeft zich als zanger enorm ontwikkeld. Ik wankel alleen beetje tussen twee gevoelens: Heel goed dat ze wederom zichzelf niet herhalen (zoals ze dat eigenlijk nog nooit echt gedaan hebben) en andere kant heb ik het gevoel dat ze bewust wat toegankelijker proberen te klinker met nummers als 'the Darkness Within' en 'Who we are'.

avatar van Don Cappuccino
3,0
Soms geef je uit extreem enthousiasme de volledige mep. Meestal ga ik dan paar weken later een halfje omlaag. Maar bij Unto The Locust is dit niet het geval. Na 3 weken luister ik hem nog steeds heel veel.

Als je me nu vraagt wat mijn favoriete album van Machine Head is zou ik eerlijk gezegd echt niet weten. Het gaat tussen Burn My Eyes, The Blackening en deze. En ze zijn alle 3 zo anders. Vanmiddag heb ik The Blackening weer eens geluisterd en die is toch een stuk lichter dan deze.

Deze is zwaar en donker. De gitaren staan heel laag gestemd maar verwacht van Machine Head niet dat ze meegaan met de trend van deathcore (breakdowns enz.). De mannen zetten hier een van de beste metalalbums van de laatste 5 jaar neer. Vol met emotie, melodie en stukken waar je een moshpit in je kamer houdt.

Een moshpitmoment zit gelijk al in I Am Hell (Sonata in C#). Het nummer begint met Sangre Sani en gaat daarna in een zwaar stuk wat niet eens zo gek zou klinken bij Triptykon. Nog nooit heeft Machine Head zo heavy en log geklonken. Daarna begint het nummer aan een snelheidsfestijn wat zijn gelijke niet kent.

Het tempo ligt echt niet normaal hoog! Uiteindelijk komt er een prachtige klassiek einde. Beste opener van Machine Head na Davidian. De verwachtingen zijn daarna torenhoog...

En die worden gewoon ingelost. Beter dan I Am Hell wordt het niet meer maar dat is dan ook echt van een klasse die je zelden hoort. Be Still And Know is een vrij melodieus nummer met een refrein wat je zo kan meezingen. Dat is nou de kracht van Machine Head.

Locust hadden we natuurlijk al gehoord in de preproductie versie en die was toen al geweldig. De studioversie is natuurlijk vele malen beter, de bas staat er veel beter in, het middengebied is zeer goed te horen. De cleane zang was even wennen maar Robb Flynn zet op dit album zijn beste zangprestatie tot nu toe neer. Zijn brullen zijn krachtiger dan ook en zijn normale zang is echt heel erg mooi af en toe.

Dit laat hij zeer goed horen in Darkness Within wat perfect de single had kunnen zijn. Robb Flynn laat hier zijn brullen achterwege en dat verrast me zeker niet. 1 jaar geleden speelde hij al een prachtige versie van Die Young van Black Sabbath als eerbetoon voor Ronnie James Dio. Kippevel!
Darkness Within is het nummer wat toch wel het makkelijkste in het gehoor ligt.

Who We Are is een hele aparte afsluiter. Het heeft iets heel krachtig en ook wel een beetje cheesy. Maar dat is toch wel iets wat af en toe een beetje bij Metal hoort. De tekst bij dit nummer is er echt die iedereen kan meebrullen. Zie je het al voor je?

Unto The Locust is zonder twijfel mijn album van 2011. Na The Blackening verwacht je niet dat de mannen met nog zo´n niet normaal goed album komen. Het is zeker geen Blackening 2.0. Het is Unto The Locust 1.0. Ongekende klasse!

avatar van andnino
3,0
Ooit was ik toch een redelijk Machine Head-fanaat, maar ik kan me toch echt niet in je verhaal vinden. In de meer objectieve punten die je beschrijft zie ik de kern van waarheid wel, maar het verandert niets aan mijn oordeel. Wel een leuk probeersel, maar het raakt me nergens. Ik hoor nog niet datgene wat dit een écht nieuw album maakt in plaats van de voortzetting van The Blackening die je zegt dat het juist níet is.

avatar van trebremmit
2,0
Zwaar en donker vind ik het zeker niet, vind het zelfs erg lichte kost met die cheesy melodietjes en zang erin.

avatar van HammerHead
3,0
Machine Head is ook helemaal geen band voor écht zware en donkere muziek. Ik vind het weer een typische Machine Head plaat in de lijn van de vorige twee albums. Het is hard en melodieus met de standaard rustmomenten en uitbarstingen zoals we van ze gewend zijn.

Verrassen doen ze mij niet meer, daarvoor klinkt het te standaard, maar het blijft een degelijke band en dit een degelijk album, hoewel een toefje minder dan The Blackening en vooral Through the Ashes.

avatar van Eddie
3,5
Ik begin toch lanzaam wel erg enthousiast te worden over deze plaat. I Am Hell is inderdaad een geweldige opener. Wat typisch het geluid van Machine Head laat horen zoals we het de laatste jaren kennen. Het tweede nummer doet me niet heel erg veel maar is wel lekker. het titel nummer is nu al één van de beste machine head nummers die ik ken (zoals hij alleen al het refrein uitspuugt, heerlijk). Daarna blijven hoogte punten zich afwisselen. Ik had verwacht dat Darkness within me zou gaan vervelen, maar in tegendeel het nummer bouwt prachtig op en heeft een heerlijke spannings boog.
Ik had al 3,5 staan maar daar mag gerust een punt bij. Zo goed als the Blackening nee dat niet (dat komt mede door het tweede nummer) die plaat is simpelweg perfect.

avatar van Sebashuis
Naast al het geweld wat er aan Metal de afgelopen maanden op ons af kwam komt daar ook nog eens een nieuwe Machine Head bij . Nooit een nummer gehoord maar de komende Zomer doen ze vast wel een festival*. Ook ligt het MuMe gem. ligt bij sommige platen boven de 4.0* en daarbij ben ik gewoon benieuwd naar alle Metal platen van de grote namen, eigenlijk verplichte kost.

En ik maar denken dat het slecht ging in de Metal, de nieuwe Iced Earh is nog niet eens uit en er ligt nog genoeg nieuws. Ik kan nu al beginnen met voorbereiden op de zomer van 2012 en dan kom ik nog tijd tekort . Maar toch ben al een tijdje benieuwd naar Machine Head en vind ik dit, naar al het positieve wat ik er van hoor, een goed excuus om mee te beginnen.

(*edit: jawel hoor ik heb de kans om ze deze zomer te zien )

avatar van royals
3,5
Deze CD is een soort goede combinatie van al hun vorige platen. Hun thrash roots beginnen zich langzaam weer te openbaren op hun laatste drie platen. Die stukken beter zijn dun hun eerste drie. Veel goede melodie en snelle stukken. Alleen zijn de riffs en het gitaarwerk stukken minder dan de vorige platen. Meer ongeïnspireerd en wat we al gehoord hadden. En ik heb ook wel eens iets van 'waarom kan die gast nooit is een keer een heel nummer normaal zingen, in plaats van dat geschreeuw?!?!?!'. Dit is geen death metal!?!?!?! This Is The End en I Am Hell zijn voor mij wel de hoogtepunten. Maar alle nummers blijven wel hangen. Ik vind Through The Ashes nog steeds hun beste plaat omdat ze daar het meest eerlijk, ongepolijst en heavy klonken. Unto The Locust is een mooie voortzetting op The Blackening dus maar net iets minder uitgewerkt en uitgedacht.

avatar van andnino
3,0
Tot nu toe met afstand de grootste tegenvaller van het jaar voor mij. Het kan me na vier luisterbeurten nog steeds voor geen meter boeien.

avatar van Don Cappuccino
3,0
royals schreef:
. En ik heb ook wel eens iets van 'waarom kan die gast nooit is een keer een heel nummer normaal zingen, in plaats van dat geschreeuw?!?!?!'.


Het antwoord is: Darkness Within

avatar van royals
3,5
Don Cappuccino schreef:
(quote)


Het antwoord is: Darkness Within


Ja, maar ik bedoel in meer nummers. Je hoort niet zo vaak brul stemmen in groove of thrash metal maar meer in death metal. Maar ja, dat maakt Machine Head natuurlijk ook weer apart.

avatar van Fluvver
3,0
Eerste luisterbeurt WOW! Dit gaat denk ik niet The Blackening overtreffen, maar wat lekker. Wat mij opvalt is dat de drums geweldig klinken en ook geweldig spel! Rob gaat iets achteruit met zijn stem? Klinkt allemaal iets gebrokener. Ik gok dat deze plaat op 4 sterren voor mij terecht komt.

Die opener, wat gruwelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!

avatar van Eddie
3,5
Deze week ook 'the blackening'weer eens gedraaid (om beide platen met elkaar te vergelijken). en dan moet ik wel concluderen dat 'the blackening' op eenzame hoogte staat. The locust heeft her en der toch wat minder krachtige moment waar zijnvoorganger hoogtepunt naar hoogte punt afwisseld. waarom de reden dat ik maar een halve ster verschil heb tussen beide platen is dat ik niet meer dan 5* kan geven voor een plaat anders had the blackening er zeker 6 gehad.

avatar van Mr. Olaf
3,5
Tja, de vergelijking met The Blackening en deze plaat. Ik vind het erg moeilijk zeggen welke nu beter is. Beste nummers van dit album vooralsnog This Is The End en Pearls Before The Swines. Wat een heerlijke beukplaten!

avatar van west
4,0
royals schreef:
...En ik heb ook wel eens iets van 'waarom kan die gast nooit is een keer een heel nummer normaal zingen, in plaats van dat geschreeuw?!?!?!'. Dit is geen death metal!?!?!?!


Hier kan ik me helemaal in vinden. Op het fantastische nummer The Darkness Within hoor je hoe goed de clean vocals wel niet zijn. Zeker op de eerste helft van de plaat vind ik de balans tussen schreeuwen en zingen teveel naar het schreeuwen gaan. Dat gaat ten koste van de vaak fraaie muziek.

avatar van andnino
3,0
Ik vraag me hier juist af waarom hij zo veel zingt en minder dan voorheen schreeuwt. Burn My Eyes en The More Things Change hadden wat dat betreft een perfecte balans, als je 't mij vraagt.

avatar van west
4,0
Hé gek, ik had Burn My Eyes juist anders in mijn hoofd zitten. Toch maar weer eens draaien dan.

4,0
Hmmm.. ik weet niet wat ik hier is op moet gaan zeggen. Dan zal ik het kort houden.

Ik vind het zwaar tegen vallen. Ik vind hem niet te vergelijken met The blackening.. was het maar zn feest want dat album beukte. Het pakt me gewoon totaal niet. Nog maar weer 4 jaar wachten op hun volgende album

In de tussen tijd douw ik The blackening er weer in.

avatar van Desert
4,5
Het heeft me even moeite gekost, maar ik ben het toch gaan waarderen. Alleen die kraker van een opener en het titelnummer greep me direct bij de keel. De andere nummers hadden wat meer tijd nodig. Alleen voor Who We Are loop ik nog altijd niet warm. Flynn Zal wel een trotse papa zijn, maar voor mij hadden die kinderen er echt niet op gehoeven en tekstueel overtuigt het ook niet echt... Nog even eraan toevoegen dat The Blackening er voor mij wel met kop en schouders bovenuit blijft steken.

Ik weet dat er ook nog een versie is van dit album met een live-uitvoering van Locust als bonusnummer, maar is er een editie te vinden waar daarnaast ook nog die drie andere extra songs opstaan of is dat onmogelijk?

avatar van Gloeilamp
4,0
Zo zeg, de eerste keer komt het album in elk geval goed binnen. Ik ken alleen een livealbum en The Blackening van Machine Head. Deze gaat de komende tijd nog regelmatig gedraaid worden.
Stem volgt.

Hah, tijdens de tweede luisterbeurt in de auto dacht ik bij de intro van The Sentinel "dit klinkt heel bekend".
Na de gitaarsound te horen, de maat van de muziek, de zang en vooral de wijze waarop de tekst ten gehore komt dacht ik maar aan 1 ding.. dit moet een cover van Judas Priest zijn.
Ik ken de Judas Priest versie niet eens :< maar ik had dus wel gelijk haha

Vind dit echt een vet album, hij staat al een week onafgebroken op in de auto. Alleen de akoestische bonustrack doet me niet zo heel veel - als ik een cleane ballad wil horen dan kan ik wel een betere stem vinden om naar te luisteren.

avatar van west
4,0
Die The Sentinel cover van Judas Priest vind ik echt waanzinnig goed. Heerlijke heavy metal.

avatar van Edwynn
3,0
The Sentinel is natuurlijk de aller, aller, allerbeste Priestsong ooit. Vind ik dan Machine Head doet het oké, maar niet echt speciaal. Live kan zoiets als uitsmijter wel heel goed werken. Vooral het loodzware intro is best gaaf.
Maar goed, het is dan ook maar een bonusdingetje. Overigens kreeg ik van die akoestische Die Young wel wat kippenvel. Maar die staat hier dan weer niet op.

avatar van west
4,0
Ja, misschien is het ook gewoon omdat het zo'n steengoed nummer is en de heren van Machine Head het ook wel aardig kunnen spelen. Kan bijna niet misgaan als bonustrack.
Maar ja, het origineel gaat (meestal) boven alles.

avatar van notsub
3,0
Machine Head heeft een reputatie hoog te houden en dat lukt ze prima. Mijn muziek is het al een tijdje niet meer. Ik verveel me er niet bij, integendeel, ik bewonder het eigen geluid en aanpak.Maar het schreeuwen en de zware riffs blijven niet al te lang boeien. Ze zullen het live nog best allemaal aan de gang krijgen, daar blinken ze pas echt in uit. Witch Hunt is een erg gewaagde keuze om te coveren als je het mij vraagt. Qua zang vraagt dat opeens iets anders en hoor je hem wat ongemakkelijk bewegen.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:17 uur

geplaatst: vandaag om 07:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.