menu

Machine Head - Unto the Locust (2011)

mijn stem
3,76 (129)
129 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Roadrunner

  1. I Am Hell (Sonata in C#) (8:26)
  2. Be Still and Know (5:44)
  3. Locust (7:37)
  4. This Is the End (6:12)
  5. The Darkness Within (6:28)
  6. Pearls Before the Swine (7:20)
  7. Who We Are (7:11)
  8. The Sentinel * (5:08)
  9. Witch Hunt * (4:46)
  10. The Darkness Within [Acoustic] * (5:05)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 48:58 (1:03:57)
zoeken in:
avatar van trebremmit
2,0
Na The Blackening waren mjn verwachtingen wel hoog, vond het een erg goede plaat.
Maar na een eerste luisterbeurt valt het me nog niet mee, hard spelen om het hard spelen, die snelle stukken klinken allemaal zo geforceerd, alsof de inspiratie op was. Verder is het wel erg melodieus allemaal, niet dat dat erg is maar bij Machine Head zit ik er niet echt op te wachten.
Nee dit vind ik veel te gelikt.

avatar van Edwynn
3,0
Ik vind het wel een toffe plaat. Hoe meer polka's, hoe beter. Maar Unto The Locust is behoorlijk afwisselend. Dat mid tempogeneuzel van de oude platen kwam me destijds mijn neus uit.

En met bijna 50 minuten heeft deze plaat ook weer eens de ideale albumspeelduur bereikt.

Machine Head sluit nu wel meer dan ooit aan op de oude Bay Areakliek. Ook de vele leads en solo's doen dat idee gestand.
Ze klaren de klus met verve. Wie zijn hart ooit aan de Bay Area stijl verpandde, kan uitgerekend met Machine Head weer eens dat hart ophalen.

avatar van trebremmit
2,0
Who We Are is wel het dieptepunt, wat een puberaal nivo zeg.

avatar van Don Cappuccino
3,0
trebremmit schreef:
Who We Are is wel het dieptepunt, wat een puberaal nivo zeg.


Who We Are vind ik een prachtig nummer, ik vind het ook compleet niet gelikt. Gelikt zou zijn geweest als je een kinderkoortje het stuk laat inzingen. Nu zijn het gewoon de kinderen van Robb Flynn. Het is allemaal zo oprecht en dan dat eind...

Wauw!

avatar van Edwynn
3,0
Die kinderen hadden van mij ook niet gehoeven. Wel als het een macaber ElmStreet achtig verhaal had geweest. Maar dat is het helaas niet.

2,5
Ik heb net Who we are gehoord maar dat viel me niet mee eerlijk gezegd. Ik vind de Blackening geweldig maar kan dit nummer niet direct waarderen. Zo'n meezing refrein doet het bij mij ook niet.

Ach ik zal het waarschijnlijk even meer moeten draaien.

avatar van Mr. B
4,0
Fantastisch dit, ik ben werkelijk omver geblazen door dit album.

Milamber71
Mja, in tegenstelling tot de voorganger ben ik niet direct laaiend enthousiast. Maar goed, pas 1x geheel beluisterd, dus wie weet gaat het kwartje nog vallen.
Pearls before the swine is voorlopig het beste nummer.

Ozric Spacefolk
Potdikkeme, wat is het weer een beest. Heerlijk, dat Flynn de groovemetal etc. definitief heeft verlaten. Deze plaat ademt echt oldskool bay-area thrash uit, zoals we laatstelijk ook van Forbidden en Death Angel hebben mogen horen.

Briljant!

Ozric Spacefolk
Wel een kanttekening, ik vind Flynn leuk zingen als hij rauw zingt, maar dat cleane zingen, klinkt niet. Lijkt wel een beetje zoals emocore. Ik vind het niks.

avatar van Sith Lord
3,0
Ik snap de opwinding over The Blackening al niet zo goed, maar de opwinding over dit album kan ik al helemaal niet begrijpen. Na de eerste luisterbeurt was ik nog redelijk enthousiast, maar naar mate de luistersessies oplopen, neemt het enthousiasme steeds verder af. Heb stiekem nog eventjes naar Burn My Eyes geluisterd, maar dat is toch echt een wereld van verschil!

bennerd
Sith Lord schreef:
Heb stiekem nog eventjes naar Burn My Eyes geluisterd, maar dat is toch echt een wereld van verschil!


Dat sowieso. Het niveau van Burn My Eyes gaan ze nooit meer halen. Maar ik ben wel blij dat Machine Head zich blijft ontwikkelen.

avatar van Edwynn
3,0
Het grappige vind ik dat Burn My Eyes heel erg modern klonk en nog steeds klinkt en dat Unto The Locust qua stijl juist helemaal teruggrijpt op de jaren 80/ begin 90.

Ozric Spacefolk
Ik vind Burn My Eyes geen slechte plaat. Maar een echte 80's thrasher houdt natuurlijk niet van Machine Head en Pantera etc. :-p

Ik vind juist de nieuwerwetse Machine Head eindelijk eens de de thrash maken, die ik graag hoor.

avatar van james_cameron
4,5
De bonustracks net gehoord; The Sentinel en Witch Hunt zijn twee redelijke covers, de akoestische versie van The Darkness Within is nog wat meer ingetogen gezongen dan het origineel. Verder voegt deze akoestische versie weinig toe, wat mij betreft. The Sentinel is iets te eerbiedig, dat had wel wat spectaculairder gekund. Vooral op vocaal gebied houdt Flynn zich erg in, daar waar hij juist helemaal los had kunnen en moeten gaan.

avatar van AOVV
3,5
Eindelijk heb ik 'm dan voor de eerste keer gehoord, de nieuwe van Machine Head! Na een lange schooldag vond ik toch nog de tijd en energie om er eens lekker voor te gaan zitten (want voor Machine Head moet je je tijd nemen), en het is me enorm goed bevallen. Dit borduurt zeker verder op 'The Blackening', en is in feite een zo goed als verplichte aankoop.

Afgaand op het eerste nummer, veel van hetzelfde, enorm veel oeverloos gepiel, en duimen dat nummer 2 meevalt

Later meer, want een kans geven wil ik het wel

Ozric Spacefolk
Malle schreef:
Afgaand op het eerste nummer, veel van hetzelfde, enorm veel oeverloos gepiel, en duimen dat nummer 2 meevalt

Later meer, want een kans geven wil ik het wel


Ik bedoel het niet gemeen, maar soms lijkt het wel alsof je vind dat niemand meer een goede plaat uitbrengt

Echt oeverloos vind ik het niet... Althans, in mijn beleving hebben de nummers allemaal een duidelijke structuur en kop en staart...

Dat is niet zo maar ben wellicht wat kritischer dan een ander, ik vindt dat menig metalband al jaren teert op het zeg maar door iommy's uitgevonden oerakkoordenschema dat bepaald wat metal is, en de variatie die je hoort is sneller, harder, lomper, maar muzikaal blijft men vasthouden aan dat oer-id

Wellicht dat ik het genre ook gewoon beu ben en uitgemolken vind

De laatse Mastodon bewijst iig dat het ook anders en origineler kan zonder minder heavy te klinken

Ozric Spacefolk
Wellicht tijd om andere genres (R&B, dance, house) uit te proberen?!?

De hardere muziek heeft me altijd meer aangesproken en daar gaat immer mijn voorkeur naar uit, en ik blijft het dan ook , zij het op afstand volgen, ik vind dat enorm veel metalbands op ene hoop te gooien zijn want totaal niet origineel te noemen, er blijft hooguit 2 a 3 % over wat werkelijk toe doet en werkelijk een deuk weet te slaan in het Genre

Los daarvan is er gelukkig genoeg hardere muziek te ontdekken buiten metal (en punk-land)

Ozric Spacefolk
Ik vind een glas bier en een sigaretje ook niet origineel... Altijd dezelfde smaak en sensatie, maar toch oh zo lekker..

Ik hoef/wens niet altijd originaliteit, ik vind vaak zelfs 'originele' rockbands (Tool, Radiohead, Muse en nog veel meer) heel vaak gewoon keihard 10 keer niks.
Ik houd er wel van om soms gewoon niet verrast te worden en standaard metal/rock te horen.

Anderszijds vind ik experimenteren ook wel leuk hoor, de nieuwe Queensrÿche vind ik te gek...

avatar van Eddie
3,5
Malle schreef:
ik vind dat enorm veel metalbands op ene hoop te gooien zijn want totaal niet origineel te noemen


Als je op deze manier redeneerd dan is er geen enkele genre wat nog wat te bieden heeft. Jazz en Blues is al helemaal gekauwd en gegeten en laat weinig horen wat al niet eerder gehoord is.In Hip/Hop en R&B is zowiezo relatief weinig vernieuwing. Klassieke muziek, bestaat al jaren en er komt heel weinig nieuwe baan brekenede muziek uit.

Dan kom je uit bij die enkele band die iets doet wat nog nooit gedaan is, vaak is dat echter zo overcreatief dat er geen touw meer aan vast te knopen is laat staan dat je er lekker rustig naar kunt luisteren.

avatar van JacoBaco
4,0
Tja sommige muzikanten zoeken steeds hun grenzen op omdat ze zo ongelofelijk goed zijn en graag de uitdaging aangaan. Sommige mensen geilen op songs met een enorm complexe structuur. Ja, ik kan ook genieten van een eigenzinnige complexe compositie, maar zolang het lekker in het gehoor ligt, kan ik overal van genieten. Het simpele beukwerk van Hatebreed of de voor een punkband vrij complexe Strung Out. En hoe briljant Dream Theater ook mag zijn, ik vind er geen klap aan. Dan begrijp ik wellicht muziek niet goed genoeg, maar dat is dan jammer.

Met origineel bedoel ik vooral originele ideeen

Ook bij deze plaat heb ik een gevoel van: been there, heard that

Om nog ff terug te komen op Mastodon, het kan wel, een plaat afleveren die bol staat van interessante en boeiend uitgewerkte ideeen met wederom een stijlverandering waar lef voor nodig is, je u tegen zet, en toch authentiek blijven klinken

Machine Head borduurt verder op het verleden dat wat mij betreft allang is uitgemolken

avatar van knoltor
4,0
Fijne beukplaat van Flynn en Co! Hij borduurt sterk verder op zijn voorganger, maar daar vond ik ook al weinig mis mee, dus ook hier mag ik weer graag naar luisteren. En natuurlijk, de metalgeilheid die ik kreeg van 'Burn My Eyes' komt nooit meer terug. Maar een vergelijking met dat album slaat langzamerhand ook gewoon nergens meer op. Die plaat is 17 jaar oud en de mannen zijn nu gewoon heel anders dan toen. Kan ook niet anders. Als ze nu nog steeds zouden klinken als op Burn my Eyes zouden ze pas echt door iedereen uitgelachen worden. Wees blij dat ze aan ontwikkeling doen!
Dit was één van de de vele releases dit jaar waar ik naar uitkeek, en ik ben absoluut niet teleurgesteld!

bennerd
Bij Burn My Eyes zou het trucje ook te snel uitgewerkt zijn. Eén album daarvan is een mijlpaal, de tweede is een leuke opvolger, de derde hebben we nog voor de tweede uit was al gehoord en de vierde is gewoon slecht in al zijn matigheid. Nu houdt Machine Head haar discografie tenminste gevarieerd, wat ik bij deze band goed trek.

avatar van Dieter
4,0
Zoals ze Wich Hunt van Rush coveren kan echt niet
Daar slaan ze de plank behoorlijk mis.

Voor de rest een prima plaat zo op het eerste gehoor.
Volgens mij wel een lichte koerswijziging.

avatar van andnino
3,0
Ik vind er nog niet veel bijzonders aan, sommige nummers doen we wel terugdenken aan The Blackening, maar ik mis de focus op wat Machine Head uniek maakte: de metalen oerkracht.

avatar van james_cameron
4,5
De geest van het oude Metallica waart hier absoluut in rond. Het intro van This Is The End bijvoorbeeld, een aantal gitaarsolo's en veel riffs doen denken aan de eerste vier albums van die band. En herken ik daar in Who We Are een drum/gitaarlijntje uit het begin van de song Metal Militia?

Gast
geplaatst: vandaag om 07:38 uur

geplaatst: vandaag om 07:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.