Machine Head - Unto the Locust (2011)

Was al een tijdje aangekondigd, maar nu staat ie ook op MuMe. Een nieuwe Machine Head! Met dan aan james_cameron voor de toevoeging. De opvolger van 'The Blackening', dus ik heb vrij hoge verwachtingen.

En ook alweer 17 jaar na Burn My Eyes. Ik word oud

je bent slechts 1 jaar ouder dan mij, ouwe lul.
Ik verheug me er wel op, ik heb dit jaar te weinig albums uit 2011 beluisterd.

Hier zit ik echt op te wachten. Machine Head heeft tot nu toe alleen nog maar goede albums uitgebracht naar mijn mening en The Blackening vind ik de beste tot nu toe. Het nummer Locust klonk in ieder geval weer heerlijk en zo te zien worden het weer lekker lange nummers. Het eerste nummer bestaat zelfs uit 3 delen. En een cover van Rush. Dat wordt denk ik wel genieten hoor!

En een cover van Judas Priest's The Sentinel, één van hun beste nummers! Benieuwd wat dat gaat worden in de versie van Machine Head.

Het nummer 'Locust' is al een tijdje te beluisteren. Klinkt veelbelovend! Nu nog zien hoe de rest is. Een waardige opvolger voor 'The Blackening' maken lijkt me geen eenvoudige klus.

Locust is inderdaad een te gek nummer, zelfs in de voorlopige mix die momenteel beschikbaar is. Die song combineert zo'n beetje alle elementen die Machine Head tot zo'n geweldige band maken.

Klinkt best goed, dat nieuwe nummer. Gitaargeweld volop aanwezig, alleen van de vocals ben ik vooralsnog niet weg.

Hier ben ik wel heel erg benieuwd naar. The blackening was een parel van jeweste. Het zal moeilijk zijn die te gaan overtreffen

Waarschijnlijk wat in de stijl van The Blackening, ben benieuwd.

Ja idd maar de vocals gaan wennen zijn

Locust klinkt geweldig.
De eerste luistersessie recensies waren positief.
Ik las zelf ergens waarbij stond; Beter als the Blackening, zonder twijfel!

Maar ik weet helaas niet meer waar dat bericht stond. En tuurlijk is het een promo praatje, maar goed, het geeft hoop!

Geweldig album. Ik had verwacht een rechtstreekse kopie of verbetering van The Blackening (die vond ik - zeer geslaagd - voortborduren op TTAOE), maar dat valt reuze mee. Alle typische Machine Head-elementen zijn van stal gehaald, maar alleen al Flynn's zang is stukken beter, en soms ook best anders dan we zijn gewend. In voorbereiding op Unto The Locust heeft hij zanglessen genomen, en dat is te horen. Hij heeft daar een duidelijk doel mee gehad, namelijk veelzijdiger zingen. Dat komt duidelijk naar voren in zijn cleane en rustige zang. Maar wees gerust, ik heb hem nog nooit zo bruut horen klinken als in de albumopener - die voor een deel bestaat uit een acapella intro. Ook qua composities en schrijven van riffs lijkt Machine Head het iets anders aangepakt te hebben. Het is overduidelijk Machine Head, maar dan nog net iets anders. Ik vind dat een ongelooflijk compliment. Herkenbaar blijven, maar toch progressie boeken. De sound van het album is bovendien nog nooit zo gaaf geweest (kan ook komen doordat ik nu met koptelefoon luister). Hoe dan ook, ik denk dat fans van de laatste twee albums hiermee in hun nopjes gaan zijn.

Je maakt me benieuwd! Ik zou dan dringend The Blackening eens degelijk moeten beluisteren, dat is ook alweer een tijdje geleden.

Even een bericht voor de updates....

Niet Dream Theater, maar Machine Head brengt middels Unto The Locust de cd van de maand september in de Aardschok.

Sinds die Demmel weer aan zijde van Flynn's zijde staat, brengt de band, buiten het toffe debuut eindelijk eens gewoon kwaliteitsalbums uit. Blijkbaar is dat met de nieuwe niet anders.

Samen met Mastodon!!

Ben wel nieuwsgierig naar deze plaat...trek normaal Flynn zijn zang niet zo. Dus ben benieuwd!!

Ik ben benieuwd waar dit album terecht gaat komen in mijn aanwinsten van 2011 tot nu toe:

-DevilDriver - Beast
-Symphony X - Iconoclast
-Chimaira - The Age Of Hell
-Anthrax - Worship Music
-Samael - Lux Mundi

(shit, wat weinig eigenlijk nu ik het zo opsom...kan iemand me nog iets aanraden?)

Ik heb zojuist Locust beluisterd, en het klinkt enorm veelbelovend. The Blackening vond ik enorm vet, maar ik zou het fijn vinden als ze iets minder riffs per nummer zouden doen. Niet dat dat niet gaaf is ofzo, The Blackening schopt ook kont wat dat betreft, maar ik zou qua sfeer wel weer iets anders willen nu. Locust vond ik wat dat betreft geweldig. Superstrak en tomeloos beheerst gespeeld.

Forbidden - Omega Wave
Nevermore - The Obsidian Conspiracy

Maar die zijn uit 2010... Ik heb alleen Queensryche uit het metalgenre van dit jaar...

Ok. Heb ze beiden wel eens live gezien, maar verder nooit bij stilgestaan eigenlijk.

Voor mij komen er dit jaar nog wel paar leuke releases denk ik:

-Pain Of Salvation - RS 2
-Chickenfoot - III
-Textures - Dualism

Tot zover off-topic

Nog nergens te horen? Ik ben zeer benieuwd en zou graag toch eens proeven!

Na de tegenvallende releases van de laatste weken (Opeth, DT, Textures) is dit album een opluchting. Rete-strak, goed geproduceerd, etc. En wat is "Darkness Within" een beest van een power-ballad, goed gezongen ook.
Kan niet anders zeggen dan...... hatsikidee daar gaan we weer Goeie!

Verwacht geen Blackening 2.0. Ik zit nu bij het vierde nummer en ik weet nu al eigenlijk dat dit het album van het jaar is. September is tot nu toe een hele wisselvallige maand qua muziek maar Machine Head overtreft alle extreem hoge verwachtingen. Later een groter relaas met een hele hoge beoordeling.

Kan nu alleen even de eerste twee nummers luisteren maar wat zijn die ontzettend gaaf zeg, erg benieuwd naar de rest. Dit weekend maar eens goed voor gaan zitten.

Ik snap het niet meer. Bij Dream Theater waren er paar uur na de lek al 4 pagina´s volgeschreven en hier bijna niks. Het zou toch echt omgedraaid moeten zijn. Dit is namelijk een meesterwerk van grote proporties.

Ik luister altijd zeer kritisch maar ik kan serieus echt niks vinden op dit album wat ik niks vind. Dit is een perfect voorbeeld van een 5-sterren album. Het beste album van Machine Head tot nu toe, al liggen The Blackening en Burn My Eyes er eng dicht achter.

De productie is echt niet normaal goed, heel stevig en lekker organisch, zoals ik het graag wil! Vooral Robb Flynn is extreem vooruit gegaan met zijn zang. Zijn schreeuwen klinken krachtiger dan ooit en zijn cleane zang is echt heel erg goed. Dit hoor je vooral op het nummer Darkness Within.

Ik word enorm verrast door dit album. De opener is gelijk heel apart: Een soort van koorzang door Robb Flynn. Daarna barst de hel los in een festijn wat zijn gelijke niet kent. En dan een prachtig klassiek eind.

Alles is zo oprecht aan dit album. Ik krijg echt kippevel van Who We Are. Zo mooi met dat kinderkoor! En geen geschoolde stemmetjes maar gewoon de kinderen van Robb Flynn. Het geeft iets extra´s aan het nummer.

Machine Head laat de concurrentie echt ver achter zich. Zelfs een kandidaat voor mijn persoonlijke top 10. Unto The Locust is wat ik verwachtte en meer!

Geweldig heb alle nummers derop zitten. Ik heb het gevoel dat ik mijn stereo niet hard genoeg kan .zetten!? Eerste bevindingen: Staat als een huis, geluid is geweldig. Ik ben erg blij in ieder geval

Ik heb het nog niet gehoord, maar The Blackening kloppen, lijkt me toch zeer straf

@Don cap: ik zou er graag over meepraten, maar heb het album nog niet! Ik wacht tot de 20e, zal dan (wellicht vol lof) mijn mening geven over het nieuwe album van deze fantastische band!

Misschien als Flynn niet had meegedaan dat er meer ogen op gericht zouden zijn. Daarnaast is het een compleet andere tak van sport dat Machine Head beoefent.
Bij Dream Theater was er toch een beetje sprake van een make or break situatie. Machine Head levert sinds 2003 weer constante kwaliteit.

Maar ja, het is dan ook dan weer 50% Vio-Lence. Toch één van mijn all time favorite thrashbands.

Het (te) lange wachten wordt dan eindelijk beloond. Het zevende album bevat slechts zeven songs, maar wat voor songs! Er zit niet één misser tussen. Van de ge-wel-di-ge opener I Am Hell tot de perfecte afsluiter Who We Are is dit één groot feest. Verrassingen zijn er niet veel, maar dat is ook niet nodig gezien de enorme kwaliteit die geleverd wordt. Flynn is uitstekend bij stem en brult alles fijn aan elkaar; muzikaal staat Machine Head nog steeds als een huis. Heerlijk gitaar- en drumwerk en ook productioneel is het helemaal top. Mijn enige klacht is dat enkele refreintjes hier en daar iets te makkelijk zijn en wellicht te lekker in het gehoor liggen, maar dat is dan ook het enige dat ik kan bedenken. Verder kan ik er kort over zijn- beste album van het jaar van mijn favoriete band.