Metallica - S&M (1999)

Ik vind James zijn zang op dit album soms echt niet goed
Op Kill em all t/m ...And justice for all klinkt zijn zang het best vind ik.

Verschillen doet het juist wel, want van alle originele uitvoeringen blijft niets meer over. Aan dit album kan je zien hoe groot het ego van Metallica is, want als er 1 band is waar een orkest niet bij past, zijn zij het wel. Het eerder lachwekkend dan serieus te nemen, al heb ik op het komische vlak leukere cd's gehoord dan deze bagger.

Voor mij geldt het zelfde!

Onzin natuurlijk. Op Kill 'm All was het nog een beginnende, piepende mannenstam. Op de Black Album was zijn zang/stem het sterkts, zeker met de tour die daarna volgde. Zelden zo'n brute, krachtige stem gehoord. Op dit album S&M weet hij het op sommige momenten te halen, al heeft hij hier zeker ingeboet. Ik blijf er bij trouwens dat dit een geslaagd experiment is. Met name de meer 'rock'achtige nummers komen goed naar voren.

Flauwekul ook. Al die bands die ineens met een symfonieorkest dingen moeten gaan doen. En alle bands zijn de eersten die zoiets doen.Grinnik
Leuk om eens te horen, maar gauw weer de originelen opzetten. Mij is het de centen niet waard. Je kunt beter nummers met een orkest componeren, zoals Therion dat al jaren prima doet.

Tijdens Kill' em all was de zang niet echt goed. Ze wilden niets voor niets tijdens Kill'em all een andere, betere zanger volgens mij hebben John Bush gevraagd van toen Armored Saint. Arme vent hij zei nee.....

Die zal zich inderdaad nog eens achter de oren gekrabt hebben.

Mijn entrypoint in de muziek! Deze heb ik denk ik zeker wel net zo veel geluisterd als live shit.

Ik vind het ook wel een geslaagd expiriment, veel nummers klinken wat voller met het orkest op de achtergrond. Met de stem van Hetfield is volgens niets mis op dit album, in ieder geval is hij wat mij betreft beter bij stem dan op de oude albums, hij klinkt volwassener. En volgens mij is dit ook één van de weinige keren dat The Call of Ktulu live gespeeld is, wat opzich al een pluspunt waard is.

Van de 'nieuwe' nummers vind ik No Leaf Clover een geweldig nummer, zou van mij best een studioopname van mogen verschijnen, -human vin ik echter wat minder.

Het orkest geeft meer dramatiek aan de solo van Kirk Hammet in het nummer Master of Puppets.

Ik vind de combinatie van orkest en metalband hier ontzettend geslaagd. Véél meer wil ik er niet over kwijt, wel dat de gemiddelde score hier nogal aan de lage kant is.
O ja, hun nieuwe live dvd "Français Pour Une Nuit" in een soort amfitheater in Nïmes, Frankrijk is ook schitterend, en een echte aanrader!

En vooral Master of Puppets is geniaal hierop.
Hij was al episch maar met dat orkest helemaal.

Absoluut. Ben met de DVD in Nimes ook zeer content! Bij info over Metalica heb ik er een review over geschreven.

Lang geleden dat ik deze CD/DVD heb opgezet.. Vond eigenlijk alleen de wat slomere, stroperige nummers hier uit de verf komen. Met name de versie van The Thing That Nog Should Be kon me altijd bekoren, een van de betere uitvoeringen. Leek wel of er een extra dimensie aan werd toegevoegd; zo heerlijk duister en mystiek. Zal het eens opzetten binnenkort.

Ik vind de combi tussen metal en strijkers eigenlijk niet helemaal goed gelukt. Sommige nummers wel maar bij sommige vond ik het nogal lelijk worden. Bij Nothing Else M. en One past dat bijvoorbeeld wel.

Ik vind de combi ook niet echt geslaagd nee.

Dat kan je wel zeggen ja. Wat een concert, wat een schitterende omgeving, dat Romeinse theater. Wat een sfeer, wat een goed concert: geweldig!

jammer dat men to live is to die niet heeft gespeelt op deze plaat

vervang in je hoofd tijdens het luisteren het gitaarwerk door violen en voila, een prachtig klassiek stuk

Dat dacht ik juist van Orion.

Vooral to live is to die ja, dat had fenomenaal kunnen worden en in dat lied houd James ook zijn muil dus
Naja in Orion zingt hij ook niet natuurlijk

Leuk om Metallica eens samen met het Symphony orkest te horen, alleen jamemr dat er veel Load/Reload materiaal op staat.
No Leaf Clover vind ik niet veel aan.

Als ik dit album nog eens luister zijn het meestal alleen de oudere nummers.

Deze heb ik ook vaak een kans gegeven, maar ik vind het waardeloze flut muziek. Kan je het je voorstellen, Metallica samen met Symphonie orkest? Het past gewoon niet bij elkaar. En deze plaat durven sommige muziek winkels soms nog wel 30 euro voor te vragen ook. Ik heb hem niet org, en als ik hem wel had, dan belande hij alsnog in de kliko. Waardeloze pretentieuze plaat vind ik dit, met een veel te luid op de voorgrond hoorbare symphonie orkest. En buiten dat vind het ook gewoon niet bijelkaar passen. Hoe verneuk ik mijn muziek. Geef mij dan maar ST Anger, vind ik nog beter dan dit spul.

No leaf Clover vindt ik juist één van de beste nummers van dit album. Echt een sterk nummer.

Ik heb een persoonlijke vete tegen dt-fouten, ik heb er op MuMe al veel te veel gezien, zelfs van volwassen mensen die worden verondersteld geen dergelijke kanjers van fouten meer te maken.

Metallica met een symfonisch orkest achter zich, het had een geniaal live-album kunnen worden. In tegenstelling tot wat andere hier al gezegd hebben, geloof ik wél dat de muziek zich leent tot de toevoeging van een symfonisch orkest. Nu is het nog steeds een zeer degelijke plaat, maar al gauw wordt toch duidelijk dat het concept nog beter had kunnen uitgewerkt worden. Vooral bij sommige van de wildere nummers spelen orkest en groep echt tegen elkaar op en schiet het zijn doel mooi voorbij.

Ik had het me anders voorgesteld; denk maar aan Elbow die The Seldom Seen Kid live speelt met een orkest en koor achter zich. Het orkest hadden ze hier ook beter gebruikt om enkel accenten te leggen in de agressievere nummers en eventueel de backing vocals versterken met een koor van basstemmen, en het zo wat bombastischer en theatraler maken zonder er te veel in te willen proppen, zoals hier soms het geval is. In deze versie van Devil's Dance bijvoorbeeld wordt dat meer gedaan; de strijkers spelen in sommige stukken unisono met de gitaarriff, in plaats van er een groot nieuw stuk rond te breien. Op andere stukken spelen ze wel weer iets helemaal anders, wat natuurlijk jammer is.

De fusie van orkest met groep komt wel mooi tot zijn recht in bijvoorbeeld No Leaf Clover, wat duidelijk maakt dat samen nummers schrijven met het orkest erin verwerkt eigenlijk de beste resultaten oplevert. Ik stoor me niet echt aan de hoeveelheid Load/ReLoad nummers, want meestal hebben ze het beste eruit geselecteerd, wat nog degelijke rocknummers zijn. Soms komt het zelfs beter uit de verf live (zie even verder).

Sommige mensen hebben ook nog wat opmerkingen gemaakt over James' stem; het is waar dat zijn stemgeluid hier niet zo rauw is als op Live Sh*t en een fantastische zanger zal James ook wel niet worden, maar tegensteken doet zijn zang hier ook weer niet. Bovendien denk ik dat een helderder stemgeluid beter klinkt in combinatie met onder andere de strijkers, ook al zingt hij dan hoger dan je soms zou willen.

Goed, dat wat betreft de voornaamste negatieve punten van het album. Gelukkig is de opzet hier en daar wel geslaagd. Sommige nummers, en dan vooral de trage, komen goed tot hun recht in dit arrangement. Ik denk aan bijvoorbeeld One, Nothing Else Matters en Outlaw Torn die niet veel moeten onderdoen voor het origineel. Maar in een paar gevallen verbetert het hier n.m.m. zelfs ten opzichte van het origineel: Bleeding Me, mijn persoonlijke favoriet van Load, wordt nog interessanter in dit arrangement, en vooral The Call of Ktulu, dat op Ride the Lightning een beetje kaal is van geluid, krijgt een goeie herwerking en doet zo nog meer aan als een klassiek stuk met metal-accenten in plaats van omgekeerd. Zeker geen slechte keuze om daarmee te openen.

Om samen te vatten, vooral (maar niet alleen) voor deze nummers is S&M de moeite waard:
- The Call of Ktulu
- No Leaf Clover
- Bleeding Me
- Nothing Else Matters
- One

Toch had het al met al nog beter gekund. In sommige van de echte heavy metal-nummers laat de uitvoering heel wat te wensen over en al snel lijkt iedereen door elkaar te spelen. Ik kom toch tot een score van 3,5 omdat het toch eens een leuke afwisseling is van de studio-albums en over de speelduur van 2 uur komt er toch een hoop interessants voorbij, maar voor een dergelijk project van mijn lievelingsgroep had het zeker een 4,5 moeten kunnen worden.

Ik vind Master Of Puppets het beste nummer. Met name wanneer het muziek van de solo naar het hevige gedeelte terug keert. Dat is echt een machtig moment wanneer je dan ook gelijk naar een lucht gitaar grijpt. Ook als de blazers een steuntje in de rug van het dramatiek geeft is erg goed.

Prima review waar ik het grotendeels mee eens ben. Valt me alleen dat je het nummer The Thing That Not Should Be niet tot de betere rekent. Ik heb het al eerder gezegd, maar het geeft zo'n heerlijke dreigende sfeer. Had hier eigenlijk wel graag een andere instrumental als afsluiter gezien ipv Battery. To Live is To Die ofzo

Er zijn er nog wel een paar die me ook bevielen in deze versie; Thing, Roam en Outlaw zijn er daar nog een paar van.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Het grote taaltopic

Briljant album.
Hetfield is vocaal op zijn best en al er twee nummers zijn die ik veel draai zijn het Master of puppets, het orkest klinkt prachtig en het is een lekker pompende evrsie.

Bleeding me is nummer twee.
Alles klopt daar aan op deze manier.

En dan vooral in The Call Of Ktulu.

IJzersterk inderdaad. Hij weet me toch elke keer weer te ontroeren in The Call of Ktulu met zijn breekbare stem. En dat ook maar zonder een woord te zeggen. Knap!

Hetfield is op z'n sterkst op ...And Justice For All.