Jedi Mind Tricks - Violence Begets Violence (2011)

Ik vind het niet zo slecht als de meesten hier. Als Mr Green (Design in malice) nou eens alle beats zou maken, dan zou het volgende album misschien nog een succes kunnen worden, als Jus Allah nog iets minder over zichzelf praat en als vinnie besluit te gaan rijmen inplaats van eindwoorden te herhalen.

Ik vind juist dat rijmen 1 van de weinige dingen is die Vinnie nog wel goed afgaan.

Een keer zegt hij heletijd out here aan het eind van zn zin, en op een andere zegt hij heletijd god.

Dat van dat 'Out here' is inderdaad zeer, zeer storend, was mij ook al opgevallen (welk nummer is dat ookalweer...?), maar op dat stukje na (dat van god is me niet opgevallen) vind ik hem gewoon prima rijmen en flowen.

Tja, wat valt er over te zeggen. Zonder Stoupe en met Jus Allah terug is JMT slechter dan ooit. Het ergste vind ik nog dat Vinnie zijn vooruitgang van de afgelopen jaren (met nummers als Razorblade Salvation, Trail Of Lies en Keep Moving On) compleet teniet doet en samen met Jus Allah liever een heel album suffe thug raps eruit poept. Vinnie is dan nog vermakelijk genoeg om het te accepteren (maar ook niet meer), Jus Allah is gewoon triest.

Stoere, opstandige puber-slang .

Maakt inderdaad meer sense dat ze van Jus zijn. Ik kon Vinnie zijn flow er al niet op plakken en het leek me al zo sterk dat Vinnie enkele regels van die flow was afgestapt.

Heb hem net geluisterd, inderdaad Jus... Hoewel Vinnie niet veel betere lines heeft.

Laatste tijd ben ik zeer gefixeerd op JMT, AotP & alle affiliates.
Veel goede albums gehoord en had van dit album teveel hoge verwachtingen blijkt achteraf.

Het is saai, Vinnie rijmt teveel op dezelfde klanken en lijkt soms wat inspiratie-loos.
Jus Allah vond ik op zijn vorige tracks veel minder maar op dit album toch wel vrij goed.

Enige uitschieters zijn wat mij betreft Design in Malice en When Crows Descend Upon You.
Dieptepunt is toch wel dat Reggae nummer Chalice, dit is toch geen JMT, kommop man!

2* voor Vinnie's blood, sweat & tears

Ik moet eerlijk zijn, Design in Malice klinkt leuk! Totdat Vinnie begint te rappen... Dan kom ik er opeens weer achter dat dezelfde drums zijn die zo vaak worden gebruikt, ook weer hierin zitten. Hoewel het sample wel leuk is. Maarjah... Vinnie en Jus

Jedi Mind Tricks zonder Stoupe is als snoep zonder suiker. Velen luisterden naar JMT vanwege Stoupes creatieve en grensverleggende producties. In de recensie van het vorige, slecht ontvangen album van de groep, A History of Violence (2008), werd door Hiphopleeft al geschreven dat het leek alsof Stoupe minder tijd voor de producties had genomen. Later bleek dat zijn passie voor het produceren van hiphoptracks was vergaan en hij zich in andere genres wilde ontwikkelen. Vinnie Paz en Jus Allah wilden echter niet afwijken van hun JMT-sound, die bestaat uit veel stemsamples en piano- en vioolgeluiden onder harde baslijnen, en kozen daarom onder andere voor een hoofdproducer uit het Enemy Soil-kamp (het label van Paz): C-Lance. Maar samen met de andere producers lukt het hun op Violence Begets Violence niet om Jedi Mind Tricks weer naar een hoger niveau te tillen.

Het album kent gelukkig wel een paar lichtpuntjes. Zo wordt Design in Malice door gastartiesten Young Zee en Pacewon een aangename track. Maar ook Street Light klinkt respectabel door een verfrissend gitaarrifje op de achtergrond van de beat, waar Vinnie Paz vervolgens zijn verse gepassioneerd overheen spit. Helaas rapt Jus Allah, net als op bijna alle tracks, erg stroef en geforceerd. Zijn lines rijmen slecht en zijn flow is vaak te langzaam, waardoor hij uit de maat rapt. Maar naast deze twee tracks is het gros van het album niet overtuigend of vernieuwend.

Want de beats en lyrics op het album hebben we afgelopen jaar al vaker voorbij horen komen (zie Outerspace, Heavy Metal Kings en Apathy). Dit wil niet per se zeggen dat ze dramatisch zijn, maar het trucje is simpelweg vaker en in veel gevallen beter gedaan. Beats met dezelfde donkere sound, waarin veel religieuze en gewelddadige filmsamples terugkomen en over geweld, religie en complottheorieën wordt gerapt. Daarbij komt dat in de tracks bijna nergens een rode draad loopt; Paz en Allah rappen beide willekeurige lines over de hiervoor genoemde onderwerpen. Als beide heren dan ook bijna overal met een monotone stem rappen, wordt het vocaal oninteressant. En buiten de track Chalice, waar een uitstapje naar reggae wordt gemaakt, zit er ook weinig variatie in de producties.

Waar Jedi Mind Tricks veertien jaar geleden, met het uitbrengen van haar The Psycho-Social LP (1997), zich met een baanbrekende sound introduceerde en ze vijf jaar geleden nog werd gezien als één van de grootste undergroundacts, lijkt de laatste adem van de groep inmiddels uitgeblazen. Stoupe is vertrokken, Jus Allah is sinds zijn terugkomst in 2008 een blok aan het been en Vinnie Paz blijkt door zijn inspiratie heen te zijn. Violence Begets Violence is zonder twijfel het dieptepunt van de discografie van JMT. Zoals bij de recensie van Outerspace al werd aangegeven: er moet snel een andere weg worden ingeslagen, anders zal het vertrouwen in een fatsoenlijke release definitief verdwijnen.

Hiphopleeft

Ik had totaal geen verwachtingen bij dit album, maar het valt uiteindelijk reuze mee gelukkig. Productie is uiteraard nooit vernieuwend o.i.d. maar het is bij vlagen gewoon goed verzorgd. Vinnie Paz rapt zoals hij de laatste jaren rapt, voorspelbaar dus, maar het is alsnog geen ramp om naar hem te luisteren. Aan Jus Allah ben ik gewend, wat niet betekent dat hij nu opeens wel goed in de oren klinkt, want het merendeel van zijn verses is nog steeds wack op alle gebieden. Gelukkig, i.t.t. zijn raps de afgelopen jaren, flowt ie op een paar nummers wel gewoon goed waardoor hij direct een stuk beter klinkt; geldt overigens ook voor zijn bijdrage op het nieuwe album van Snowgoons en Reef. Enfin, meevaller dus dit album en een 3,5* zit er zeker wel in.

Dit album heeft toch zelf szijn weg gevonden tot in de fnac waar ik dus wel bijna van achterover viel omdat er voor 90% commerciele rap te vinden is.Ik was verrast een cd te vinden van een undergroundgroep.
Ik twijfel echt of ik dit album ga kopen!Ik heb alle voorgaande albums en de reggae track die er tussen gesukkeld is was ook weeral even verschieten hahaha.
Sommigen vinden jus allah een blok aan het been maar zo zien die van jedi mind tricks het blijkbaar niet.
Ik kan begrijpen dat artiesten op een zeker moment iets anders willen proberen zoals stoupe.Wie weet komt hij ooit terug na deze pauze.

vinnie paz is de beste die ik tot nu toe ken samen met Ill Bill en dit album is ook weer gek.

mensen oordelen over vinnie maar volgens mij heeft de helft hier het album met Ill Bill niet gehoort... mense moeten een beetje verder denken dan alleen maar te luistere naar 1 woord aant eind !!

Wat heeft het album met Ill Bill te maken met dit? Op dat album is Paz trouwens minder dan op deze plaat.

Luistert lekker weg dit album. Stuk voor stuk harde beats, misschien wat veel van het zelfde maar het is allemaal gewoon kwalitatief goed. Ik vind 't zeker niet de slechtste Jedi Mind, beter dan de eerste en de vorige (al moet ik die nog goed beluisteren). Zoals de titel al suggereert knalt de agressie er van af, wat ik geen slecht iets vind.
't Duurt allemaal net niet te lang, waardoor ik het geheel kan luisteren en zo houd je toch een hoog cijfer over.

Young Zee zijn verse
Ja ik blijf er bij dat dit gewoon een brute plaat is

Whoa... Zo zie je maar hoe erg smaken kunnen verschillen...

The Psycho-Social is volgens mijn top 10 mijn op één na favoriete JMT, maar dat moet ik toch maar eens aanpassen denk ik...

"My music strong enough to stop a bomb. Im puttin pressure on you kids like Im a soccer Mom"

Vinnie is weer heerlijk hier en Jus Allah is ook vooruit gegaan

Toch jammer dat ik, zonder het te beluisteren (dat is Vinnie toch) al weet hoe hij hem gaat flowen...

Dat is wel zo, zijn flow gaat je tegen staan, maar Jus Allah doet mee en er zijn veel gast artiesten dus over het hele album hoor je Vinnie niet zo lang. Dan komt hij er voor mij mee weg
Die line spit hij trouwens echt exact als die openingsline op zijn verse op Percee P's album: My guns are bigger than a babys arm, Agent Orange like I was raised in 'Nam.

Jah, dat is nou eenmaal zo met Vinnie. Sinds ''08 heeft hij bijna elke bar hetzelfde gespit...

De vele gastartiesten maken inderdaad een beetje goed, maar ik kan gewoon niet van Vinnie genieten wanneer hij hetzelfde flowt als altijd. Ook Jus Allah is voor mij niet te genieten. Sommige beats zijn wel vet, maar dan had ik er liever een ander van het AotP-team over gehoord. Demoz, King Mag, OuterSpace, keuze genoeg.

Ik luister nog maar 1 track van dit album: Design in Malice. Young Zee

En de beat van Mr. Green.

Toch het album een 3 gegeven.. Voor weinig gekocht op vinyl en het toch altijd weer iets beter als je het goed luistert.

Moeilijk om echt goed naar te luisteren. Vinnie is wederom niet hongerig, dus hij is niet echt reden om dit album te draaien. Ook de beats zijn niet bijzonder. Het past allemaal wel goed bij JMT, maar het is alles behalve hoogstaand, enkele uitzonderingen daargelaten. Ik denk dat ik dit album niet snel weer op zet, ik heb afgelopen tijd te vaak zulke albums gehoord.

I.v.m. het concert morgen in de Melkweg weer eens op gezet en het maakte nu wat meer indruk op me dan vorig jaar. Het album is eigenlijk best oke alleen met de refreintjes gaan ze vaak de mist in. Heb mijn stem met een halfje verhoogd.

Saai album, Design in Malice beste song. Ook slim van ze om die uit te brengen als single .

Design in Malice is erg hard, de rest van het album een stuk minder.

Volgens mij heeft dit album vooral zo een laag cijfer omdat mensen de oude JMT sound willen horen. Die sound stoelt uiteraard vooral op de producties van Stoupe. Hoewel ik de oudere albums van JMT stukken beter vind, denk ik dat dit album zo slecht nog niet is. Ik vind 2,60 echt te laag, want dit album verdient mijns inziens gewoon een voldoende.

Dat is het niet hoor, denk ik. Vinnies flow is gewoon elke track hetzelfde, en zijn rijms zijn ook al nauwelijks veranderd sinds '08. Jus Allah gaat stapje voor stapje vooruit (na eerst zo ver gevallen te zijn als mogelijk leek), maar is eigenlijk gewoon nog vervelend om aan te horen en elke verse van hem wil ik skippen. Vinnies verses zijn vaak aardig om te horen, geen probleem als ik iets aan het doen ben, maar als ik echt luister, heb ik na 8 lines er al geen zin meer in. Dus, de twee rappers vind ik weinig aan, wat blijft er nog over?

De beats en featurings. De beats zijn te formulaïsch voor woorden. Zelfde drumpatroontje met dezelfde samples, het hele album door. De melodieën zijn enigszins interessant hier en daar (met Design in Malice als enige echte vette track (op Jus en Vinnies verses na dan. Zet hem altijd af na Young Zee's verse en het refreintje erna, omdat ik de rest gewoon saai vind)). De featurings: Demoz is best fijn, Blacastan is misschien nog wel saaier dan Vinnie en Jus Allah, King Mag is altijd goed en Young Zee en Pacewon doen het aardig.

Dus ja, een 2,60 is een aardige score. Het is nergens belachelijk slecht, maar op Design in Malice is het nergens echt interessant.

Recentelijk Design in Malice een beetje herontdekt en sindsdien heb ik het regelmatig opgelegd. Heerlijk nummer! Vooral de flow van Young Zee vind ik echt ontzettend tof (doet me ergens een beetje aan Cage denken).

Niet één van de betere albums van het collectief, daar is het songmateriaal over het algemeen iets te plichtmatig voor, maar toch wel weer de moeite waard. De raps en beats zijn vaak dik in orde, wat het hoorbare gebrek aan inspiratie voldoende compenseert. De lekker dreigende hiphop van Jedi Mind Tricks blijft me aanspreken, ook op een wat minder album als dit.