Iron Maiden - Somewhere in Time (1986)

Verhoogd naar 4. Jeugdsentiment!

Goed maiden album,maar bij vere na niet hun beste.
Mooi volle sound en paar top nummers,1,2,6,toppers,de rest ook prima.
Heerlijke solo's.vindt het persoonlijk een beetje een overschat album.
Hij is goed maar ik draai hem niet zo vaak.
maar t blijft iron maiden en blijft een top band.
Samen met deep purple mijn favorite rock band.
Heb van beide bands bijna alle cd's/lp's.
Klinkt allemaal wat gelikt en lief.
Vindt 7th son beter.

Mijn maiden top 5.

1-powerslave
2-piece of mind
3-number of the beast
4-7th son
5-final frontier

Mooi hoe meningen kunnen verschillen. In mijn ogen staat 7th son volledig in de schaduw van somewhere in Time, dit ishet ultieme Maiden album

Vind ik ook, voor mij is Somewhere In Time ook het ultieme Maiden album.

Seventh Son klinkt vooral als overgebleven restmateriaal van dit album wat op de plank is blijven liggen.

In het inspiratieloos zijn is Seventh Son misschien wel 1 van de betere Iron Maiden albums.

Heb je het titelnummer overgeslagen soms?

Nee hoor, Caught Somewhere In Time is een geweldig nummer, 1 van de beste openers wel van wat voor metal album ook. Erg veel energie in dat nummer en dat je vooral erg veel zin hebt om hem compleet te beluisteren.

Nee, dat andere titelnummer natuurlijk!

Mooi dat meningen verschillen,anders zou iedereen het zelfde mooi vinden.
Vindt dit album ook zeker niet slecht,maar het doet mij niet zo veel dit album.
Wat de een inspiratieloos vindt ziet en hoort de ander wel wat in,moet kunnen toch!?
Vindt dan toch het rest materiaal van 7th son toch ietsje leuker dan dit album.
Maar het blijft ondanks de verschillende meningen toch een geweldige band of niet,
Ricardo en heer hendrik dat zijn we toch wel eens?

Met Ricardo ben ik het eens wat opening betreft van dit album. 1 en al energie!! Gewaagt om te zeggen dat het misschien wel 1 van de beste openers is op welk metal album dan ook, maar ik ga daarin mee. Het geeft je inderdaad het gevoel om de rest te luisteren van dit album en zo hoort een opener ook te zijn!
Ik ben het niet eens over 7th son. Klinkt mij niet als overgebleven rest materiaal van dit album. Want 7th son staat helemaal op zichzelf, vanwege het concept wat in dat album is verwerkt. Mij boeit dat conceptalbum niet echt.

Viking1: Iron Maiden behoort tot mijn favoriete bands, al vanaf de middelbare school: way back in the 80s. Dus daar ben ik het zeker met je eens

Ik snap sowieso niet zo goed waarom er een tweestrijd is (of zou moeten zijn) tussen Seventh son en Somewhere in time. Beide vind ik te gekke Maiden albums waartussen ik helemaal niet wíl kiezen! Niks restmateriaal! Beide albums behoren tot de reeks klassiekers die Maiden heeft gemaakt tussen 1980 en 1988.

Enige nadeel van dit album is dat bijna alle nummers door de individuele leden alleen zijn geschreven en dat het lijkt dat de band zelf dit album niet zo waardeert. In de loop der jaren is er maar bitter weinig van dit album live gespeeld.

Natuurlijk heeft Iron Maiden tot en met 1988 alleen maar klassiekers afgeleverd. Dat staat buiten kijf. Seventh Son hoort daar ook zeker bij, dat album word in bijna alle algemene beoordelingen op wat voor site dan ook erg hoog beoordeeld. Alleen dat album doet mij persoonlijk gewoon niet veel, al staan er natuurlijk wel een paar erg mooie nummers op die mij persoonlijk wel wat doen.

Nee van dit album blijven de nummers bij mij stuk voor stuk hangen, ken ze zo'n beetje in mijn hoofd zonder het album te horen al beluisteren. Met Seventh Son heb ik dat totaal niet, dat zijn geen nummers die blijven hangen bij mij.

Denk dat hier ook een stukje jeugdsentiment meespeelt ricardo.
Vind somewhere in time ook best wel goed,maar vond toen 7th son uit kwam dit heel vernieuwend voor iron maiden berippen kwa sound kwa concept denk dat,dat mij iets meer aanspreekt.
Toen 7th son uit kwam schrok ik eerst ook was de oude maiden gewend,en dit was heel wat anders vondt de keybords en synt eerst helemaal niets maar werdt gepakt door het totaal geluid en de durf van iron maiden om zo iets gewaagd te proberen,ze verloren toen de tijd veel fans,maar er kwamen ook veel weer bij.
ben het wel met jullie eens dat de openings song van ongekende klasse is.
Alleen daarom verhoog ik mijn stem naar 4ptn.
En het is zeker geen 2 strijd tussen somewhere in time en 7th son,zijn beide goede maiden albums.maar 7th son is bij mij een beetje meer blijven hangen.
Maar de een luister je gewoon iets liever dan de ander,dat wil wel es gebeuren ha.

De keyboards en synth's werden ook al op Somewhere in time gebruikt en juist daar vind ik het zo bijpassen en vernieuwend. Het past uitstekend bij de type nummers, de teksten, artwork. Het voelt voor mij echt als een soort reis door de toekomst en het verleden op warp snelheid.

Precies ettio, juist op Somewhere in time waren die guitarsynths vernieuwend. Zéker voor Maiden! Op Seventh son borduurden ze op die ingeslagen weg voort en komt het wat meer over als een herhalingsoefening. Al vind ik het wel een zeer geslaagde herhalingsoefening moet ik erbij zeggen.

Kan me nog goed herinneren dat beide albums niet heel erg geweldige kritieken kregen. Bruce was er ook niet tevreden over mbt zn zang.

Is dat zo? Onbegrijpelijk! Op Somewhere in Time klinkt hij juist op zijn best

klopt inderdaad wel ja. Harris vind de sound van dit album achteraf niet geweldig en Dickinson zat in die tijd compleet in een wak wat compneren betreft.

Vandaar dat dit zo'n geweldig album is. Dickinson's nummers heb ik nooit tot de sterkste van Iron Maiden gerekend, maar de vocalen die hij op dit album laat horen vindt ik van zo'n ongekend hoog niveau. Dat heeft hij, wat mij betreft, nooit meer geevenaard

Ik vind Dickinson op elk album in de '80's gewoon hetzelfde klinken. Zijn zang zou in iedere andere band die ik waardeer volstrekt belachelijk overkomen, maar voor Maiden vind ik het de best denkbare zanger.

Eens met de buurman hieronder/boven. De gejaagde sound van Maiden en het over-the-top stemgeluid van Bruce vullen elkaar perfect aan. Bruce in Slayer of Metallica (ik noem maar een paar bekendere namen...) zou lachwekkend zijn geweest.

Niet eens dat ie overal hetzelfde klinkt. De kracht van Bruce's stem op deze Somewhere in Time is ongekend, wordt extra opgezweept of misschien wel ondersteund door de synthesisers. Het werkt in ieder geval perfect! Op de toppen van zijn kunnen, maar hij komt er (hier nog wel) glansrijk mee weg.

Ik denk dat je dat moet nuanceren. Bruce heeft een heel eigen stem geluid maar dat best in anders klinkende bands tot zijn recht kan komen. luister maar eens naar 'Head On''van Samson of naar zijn Solo platen, daarvan zijn er best een aantal die behoorlijk afwijken van het Maiden geluid (Skunkworks, of Tattooed Millionaire)

ook de cover van Queens Bohemian Rhapsody samen met Montserrat Caballe klinkt zeker niet verkeerd, ondanks dat het geen Maiden sound is.

Als iemand zegt: 'iedere band die ik waardeer' denk ik dat er helemaal niets genuanceerd hoeft te woorden door de buurman.

Dat even los van het feit dat ik Dickinson solo ook goed kan hebben. Nou ja, behalve Tattooed Millionaire en Balls To Picasso dan.

Vergeet ook niet het nummer van Ayreon welke hij in heeft gezongen. Weet zo niet meer welke, maar het was in ieder geval erg goed!

Into The Black Hole. Briljant nummer inderdaad.

Somewhere In Time komt bij mij over als een verslag van een lange tournee.
Geen besef meer van plaats en tijd.
Angst om in herhaling te vallen.
Steeds weer dezelfde truc in vrijwel dezelfde zalen.
Ben ik hier eerder geweest?
Déjà Vu.
Caught Somewhere In Time is een trip op de snelweg.
Gevangen tussen twee grote metropolen.
Haastig flitsten gedachtes en herinneringen voorbij.
Heimwee naar het rustige leventje thuis met gezin.
Wasted Years gaat hier op door.
Filosoferen over het nut van alsmaar onderweg zijn.
The Loneliness Of The Long Distance Runner.
Voordat je het weet ben je weer een jaar verder.
Keerzijde van de roem.
Japanse fans die op je aandringen.
Terwijl je ze op een vriendelijke manier probeert te vermijden.
Hopend ze niet te kwetsen.
Onwetendheid van het cultuurverschil.
Stranger In a Strange Land.

Het grimmige en duistere van laatstgenoemde nummer was voor mij de definitieve reden om me meer in Iron Maiden te verdiepen.
Iron Maiden was tijdens mijn schooljaren vooral hip vanwege de shirtjes met opdruk van Eddie.
De helft van de dragers hiervan was vrijwel onbekend met de muziek.
Toen Wasted Years een hit werd, liep vreemd genoeg het aantal liefhebbers daar terug.
Afgeschrikt door de muziek.
Opvolger Stranger In A Strange Land haalde de onderste regionen.
Ik hield wel van het slepende.
Dus na de single al snel het hele album in bezit.
Iron Maiden heeft altijd het strijdbare in hun muziek gehad.
De mogelijkheid om je als publiek een te voelen.
Gebalde vuist in de lucht.
Terwijl andere metalbands zich bezig hielden met fictieve demonen.
Durfde Iron Maiden samen met Metallica hun eigen nachtmerries bloot te stellen, en te bestrijden.
Daar ligt voor mij zeker ook een deel van hun kracht.
Herkenbaarheid.

Dat geloof ik toch niet hoor. Ik denk niet dat je bij de categorie leukere meisjes scoorde met een Maiden t-shirt. Echt hip zijn die shirts nooit geweest, het was toch wel iets voor de fans volgens mij.

De reden dat je de shirts minder zag, was dat het clan gevoel onder fans natuurlijk een beetje verdween toen ze een hit scoorden onder niet-metal fans.

Maar verder een leuk verhaal.

Bij mij op school was dat echt wel het geval.
Door dezelfde lui werd ook Public Enemy gedragen.
Puur vanwege de naam, ze hadden weinig met de muziek.