Iron Maiden - Somewhere in Time (1986)

Zeer verdienstelijk inderdaad. persoonlijk vind ik deze leuker.

detail: Ryan Adams in Emperor t-shirt

Hier sluit ik me bij aan. Nu is Wasted Years wel een van mn favo Maiden-nummers, echt een feel-good song.

sinds vorig jaar weer een pick-up in gebruik, dit oude album er op als test,... wow,.. daar kan toch geen cd of mp3 tegen op -

Erg goed Maiden album. Destijd juist overal goed ontvangen (in tegenstelling tot hierboven genoemd No prayer for the dying). Caught somewhere in time is een hele grote favoriet van me en alleen Heaven can Wait heb ik altijd een zeikerig nummer gevonden.

Zeer goed album, wel wat meer gepolijst dan voorganger Powerslave, maar qua composities zeker gelijkwaardig!
Highlights: Caught Somewhere in Time; The Loneliness......; Deja Vu en natuurlijk het magistrale Alexander the Great!! Dit nummer graag een keer LIVE aub!!!!!

Number of the beast is eigenlijk het enige Iron maiden album wat ik goed ken dus tijd om aan de rest te beginnen.Het eerste wat opvalt aan Somewhere in time is dat dat ie toch wel een stuk minder is.Het aantal echt goede nummers is op 1 hand te tellen (Stanger in a strange land,Heaven can wait en het epische Alexander the great) en ook vind ik het allemaal wat vlak klinken qua geluid.Het had allemaal wel wat energieker gekund;blijft over een voor mij doorsnee Maiden album.....op naar de volgende.

Het komt over alsof je de plaat beoordeelt op je eerste indruk. Wanneer je dan een vergelijking maakt met een album dat je heel goed kent komt "de nieuwe" er altijd bekaaid vanaf. Bovendien, nummers als Sea Of Madness, Distance Runner en Deja Vu kun je toch onmogelijk weinig energiek noemen.

De albums die je met elkaar vergelijkt zijn ook wel behoorlijk afwijkend qua stijl en sound. Misschien niet de meest gelukkige keuze om juist díe twee met elkaar te vergelijken...

Ik denk dat hij de plaat een keer heeft geluisterd en toen naar de volgende is gegaan. Dat kan natuurlijk. 'in mijn tijd', lees toen ik een jaar of 12 was en met cassettebandjes in de weer was, was je bijna genoodzaakt om nieuwe albums meerdere malen te luisteren en groeide je vanzelf in de plaat. Ik kan me best voorstellen dat wanneer je anno nu Maiden ontdekt je wellicht wat platen skipt.

Héél herkenbaar inderdaad!

Haalt het niet bij NUMBER of THE BEAST!! (maar nog wel ter pruimen)

Bij jou moet geloof ik elk album lijken op het voor jou beste album van de desbetreffende band of niet?

Absoluut mee oneens, beter dan the beast. Geen echt zwak nummer te vinden, terwijl ik op beast Run to the hills, Gangland en het refrein van Invaders toch wel minder vind. Ook het geluid van Somewhere in time vind ik vernieuwend. Maar goed smaken verschillen.

Anders dan Beast. Niet minder. Tenminste, ik vind van niet. De impact van het album uit 82 was wel wat groter.

Aan alle albums tot en met Powerslave kan ik 5* kwijt. Deze en de opvolger overtuigen mij (nog) net niet helemaal.

Voor Somewhere In Time speel wat mij betreft de factor nostalgie een erg grote rol. In mijn directe omgeving ken ik nogal wat tegenstanders van het album. Ze vinden het te glammerig of zo. Het is precies wat ik er weer gaaf aan vind.

Te glammerig vind ik het niet. Misschien te drammerig soms.

Zoals ik hier ooit al schreef, dat refrein van Heaven Can Wait. Maar Sea of Madness vind ik bijvoorbeeld ook maar een zeurnummer. Bij de vorige albums vielen zwakkere delen/nummers na opnieuw veelvuldig beluisteren dan toch plots helemaal in de smaak. Bij deze voorlopig nog niet. Maar er staat genoeg moois op om volop te genieten.

Nee maar je gaat (onwillekeurig) al snel vergelijken. Ik vond "the Beast"van A tot Z werelds!!. Dit album is goed maar te glammy. Opeens hoor ik toetsen, die in de erste I.M. albums tot echt forbidden waren.
I.M. wilde ook de single top40 bestormen had ik het idee.

Heaven Can Wait wordt gered door het middenstuk. Sea of madness vind ik fantastisch. Mooi eindstek en een goed refrein.

Ja dus? Als er toetsen aan te pas komen is het voor jou al gelijk minder? Ze wilden een breder publiek bereiken inderdaad maar is het daarom slechter? Maiden ging zich eindelijk eens wat ontwikkelen. Daarvoor verdienen ze alle lof vind ik.

De muziek ontwikkelde zich al vanaf het debuut. Van eindelijk eens wat ontwikkeling spreken omdat er voor het eerst toetsen gebruikt zijn slaat nergens op. En dat dit dan maar meteen lof zou moeten verdienen ook niet.

Ik vind het heel knap hoe ze de sound hebben weten te veranderen ten opzichte van Powerslave, terwijl ze het toch met dezelfde club mensen en dezelfde producer hebben gemaakt. Ze creëren een futuristische sound die perfect past bij het thema en bij de hoes. Op Powerslave wisten ze dat ook voor elkaar te krijgen: Losfer Words, Flash Of The Blade, The Duellists passen qua sfeer perfect bij de artwork van die plaat.

Wat helaas wel zo is: wat vroeger modern was (gitaarsynthesizers, veel galm/delay, etc.) doet later juist gedateerder aan. Somewhere In Time heeft daar dus meer last van dan de andere Maiden klassiekers. Maar hij blijft lekker vet geproduceerd.

Hoewel er nog steeds van die prachtige dubbele leads op staan van onze favoriete tandem Smith/Murray doen ze hier wat minder obligaat aan dan in het verleden. Er lijkt gekozen te zijn voor meer ruimte voor de gitaristen om zich individueel te profileren.

Topplaat, één van hun beste.

Die ontwikkelingen op de albums voor deze (Beast - Piece - Powerslave) zijn minimaal in vergelijking met wat ze op Somewhere in time met de synths doen vind ik. En natuurlijk moet dit dan niet automatisch lof verdienen. Hooguit tot wat meer nadenken aanzetten alvorens het neer te zetten als 'minder'...

Een extra instrument inzetten betekent nog niet gelijk een grotere ontwikkeling in muzikale zin. In die tijd ontwikkelde Iron Maiden zich met elk album weer een beetje. Hier niet meer dan bijvoorbeeld van Killers naar The Number of the Beast, of van Piece of Mind naar Powerslave.


Als je een hekel hebt aan toetsen en een commerciëler geluid dan vind je het toch gewoon minder zeker. Hoe lang moet je daar over nadenken?

Ontwikkeling staat volgens mij voor vooruitgang, maar vooruitgang hoeft niet automatisch een verbetering te zijn. Ik stel voor om het woordje ontwikkeling in deze discussie te veranderen voor verandering. Ze wisten zelf ook wel dat ze al een paar albums hetzelfde geluid klonken, tijd voor verandering dus, en het resultaat is een prachtig heavy en futuristisch geluid. Ook vind ik Bruce hier het beste klinken. Mijn favoriete maiden album, al is het alleen al vanwege de maniakaal klinkende opener. Glam kan ik me totaal niet in vinden, alleen maar vanwege het synthesizer geluid zeg maar?

Oké vrij kortzichtig dus zeg maar...

Leg eens uit.

Ricardo, wat maak je er weer een ingewikkeld filosofisch verhaal van.De veranderingen noem ik niet meer dan nuanceverschillen. Het is niet zo dat er een ontzettende koerswijziging heeft plaats gevonden.
En om nu te zeggen dat Beast, Piece Of Mind en Powerslave hetzelde klinken, gaat mij wat ver. Maiden zet op elk album, ondanks de stijlgetrouwheid een compleet eigen sfeer neer. Ook op Somewhere In Time. Een iets gladder geluid en gebruik van synthaccentjes bevalt blijkbaar niet iedereen. C'ést ca.

Dat had je toch zelf al gedaan?

Nope. Een andere smaak dan de jouwe impliceert volgens mij geen kortzichtigheid. Dat mag je dus zelf eens uitleggen.