My Bloody Valentine - Loveless (1991)

zo'n remaster maakt het voor mij alleen maar een stofzuiger die van 1800 watt naar 2100 watt gaat

waar heb jij je stofzuiger vandaan, zo een wil ik er ook! mijn miele brengt slechts een monotone ruis voort.

Voor het echte geluid moet je eerst een oude Philips van de trap af keilen, dan ermee door het huis gaan.

Iemand dan toevallig geïnteresseerd in een opname waarop ik mijn slaapkamer stofzuig met als soundtrack een oude MBV-bootleg draai?
(Ik ben serieus.)

Hoeveel geld krijg ik toe?

Loveless is er zo één. Zo'n album dat zo sterk buiten alles staat dat je verder kent, dat je eigenlijk niet weet wat je er nu mee aan moet. Een totaal onvergelijkbare sound, schier perfecte afwerking en toch kan ik er af en toe helemaal niets mee. Only Shallow, ja, dat nummer is altijd raak. Van de eerste paar slagen op de drums tot dat zachte gitaar-outro is het simpelweg genieten geblazen. Eén dikke laag feedback met dromerige stem en onverstaanbare teksten die eens even neerzet hoe shoegaze zou moeten klinken.

Ook Loomer doet het altijd nog goed. Weg zijn de drums, het enige waar nu nog op genavigeerd kan worden is de noise. Dieper en dieper het album in gaat het, terwijl je de stem achtervolgt, als ware het een lichtje in de verte.

En dit is nu het punt waar het soms fout gaat. Dan raak ik dat lichtje kwijt, verdwaal in de duisternis en raak helemaal uit de sfeer. Wat is dat met dat album, die bak herrie, zou ik niet eens wat muzikaals aanzetten? Gelukkig neemt de frequentie van deze ervaringen met het aantal luisterbeurten steeds af en begrijp ik steeds vaker wel waar het album om draait.

En wat is dat dan, waar draait dat album dan om? Wat dat betreft lijkt de hoes mij een hele mooie leidraad, die beeld de sfeer die het album vanaf Touched heeft namelijk perfect uit. De eerste drie nummers spelen zich volgens mij namelijk af in een tunnel, waarin op de eerste drumslagen een roze licht in de verte verschijnt, als een paradijselijk iets. Volg de tunnel en zweef een half uur rond in hogere sferen, verlies het licht uit het oog en verdwaal in de duisternis.

Dat is wat deze plaat volgens mij voor moet stellen, daarbij vermeldende dat Soon dan weer de duizelingwekkende afdaling terug is. Niet voor niets duizelingwekkend, want Soon is waarschijnlijk mijn favoriete nummer van dit album. Een fantastische mix tussen een dansbare, nee zelfs dansbehoevende, drumloop en weer die gitaarnoise. Een perfect einde van een welhaast perfecte trip.

De eerste luisterbeurten vond ik dit vreselijk. Per ongeluk op mijn mp3 beland en zo de afgelopen maanden op reis een aantal keer met de koptelefoon op beluisterd. Lekker plaatje om op in slaap te vallen. Bij thuiskomt ook weer eens op de stereo beluisterd en kon het wat meer waarderen.

2,5 ster is wat ik er nu aan kwijt kan, maar dit kan weleens meer worden.

Mooi stukje, wordt vanzelf een perfecte trip als je er nu al zo enthousiast over bent

Wat lukk0 zegt geldt voor mij ook zeer sterk.



Bij vaker luisteren blijf je inderdaad beter in de sfeer. Er is helaas toch een nummer wat ik regelmatig doorskip, omdat de noise dan gewoon te erg is, en dat is "To here knows when". Daarna beland ik in een wereld waarin ik aan zaken denk die mij dierbaar zijn in het leven. Het is een zwaar, emotioneel album, dat pas op gang komt vanaf nr. 5 voor mij. Tijdelijk staat deze nu in m'n top 10. Maar soms kan ik er gewoon helemaal niks mee. Dit is muziek voor als ik me uitstekend, of juist heel treurig voel.

Don Cappuccino, verklaar je nader.

Mijn favoriete nummer. Prachtig juist, en tevens het enige nummer waarbij het nummer mij vooraf precies hetzelfde beeld opriep als wat de videoclip van dat nummer laat zien: YouTube - to here knows when . Normaal verpesten videoclips dit soort beelden altijd voor mij - net als bij een verfilming van een boek - maar hier niet.

Mijn stem is niet veel hoger, dus ook van mij even een toelichting. Leuke shoegaze-sound maar te slecht songmateriaal om te boeien. Opener is leuk, ik geloof dat ik Soon ook wel oke vond, maar de rest leunt wat mij betreft te veel op de sound wat ten koste van de composities an sich gaat.

Goed dat jij in een vraag aan Don Cappuccino duikt door cliché's te spuien. Dat had Don vast niet zef zo kunnen verwoorden.

>>te veel op de sound wat ten koste van de composities an sich gaat.
>>Radiohead - Kid A (2000) 5,0 stem was 4,5
>>mfw

Loveless draait ook niet om afgeronde liedjes met sterke opbouw o.i.d, breaks tussendoor en al dat soort dingen. Loveless draait om gevoel, meer nog dan om het geluid, want het geluid is het medium waardoor het sensuele gevoel bij de luisteraar aankomt.

En bij mij weet het geen gevoel op te wekken.

@Omsk: ik wou van de gelegenheid gebruik te maken om zoals ik zeg ook mijn mening te geven, mag dat niet?
En wat betreft die cliche's. Ik geef gewoon aan wat ik van dit album vind, zou niet weten waarom dat dan cliche's zijn?

@Gajarigon: tja, daar ben ik het dus niet mee eens.

Niks persoonlijks hoor, maar vaak is het bij My Bloody Valentine alsof tegenstanders drie meningen voor een tientje kopen, en die dan hier neerzetten. Terwijl dit gewoon het (proto)type album is dat iets meer tijd vergt, en zich niet leent voor de draaibeurt-mening-stem-mentaliteit die hier soms heerst.

Daarmee, nogmaals, niet gezegd dat dat jouw mentaliteit is.

Ik heb het ook juist geprobeerd met dit album omdat veel mensen waarvan ik vind dat ze een goede smaak hebben (waar jij ook onder valt, mooie top 10!), dit geweldig vinden. En het is ook niet dat ik shoegaze als genre niks vind. Dus ikzelf heb het wel vaker opgezet, niet dat je me iets verweet, maar toch even voor de duidelijkheid.

Nou, geweldig, geweldig.. Ik denk dat ik uiteindelijk met iedereen over straat zal rollen om dit album, want tegen de MBV-fans wil ik weer volhouden dat Ride beter is .

Wat ik dan weer wel helemaal met je eens ben.

Ik moet wel zeggen dat ik ook die indruk had nadat ik je bericht gelezen had Arrie. Zaken als "ik geloof dat ik Soon ook wel oké vond" wekken nu eenmaal de perceptie op dat je dit veeleer geluisterd hebt om een stemmetje meer te kunnen plaatsen, dan om de muziek zelf.

En soms heb ik ook wel het gevoel dat het hier op musicmeter veeleer om een show-off gaat dan om een echte liefde voor muziek.. zal wel aan mij liggen.

Alleszins, gun hem nog een aantal draaibeurten Arrie, gezien je muzieksmaak zou dit je wel kunnen bevallen na verloop van tijd.

Ik heb hem wel vaak gedraaid, maar de laatste keer dat ik hem draaide is wel een tijdje geleden, vandaar. Ik zal hem nog wel een keer opleggen.

Dat is toch echt vloeken in de kerk

Heb Ride en MVB altijd al een vergelijking van niks gevonden.

Only Shallow vind ik echt geweldig, die heb ik deze week al een flink aantal keren geluisterd. En dan zijn de verwachtingen extreem hoog, maar die worden niet gehaald. Ik vind het saai worden. Het gitaargeluid vind ik zelfs irritant. Maar ik zal het album eens een keer op koptelefoon beluisteren, kijken of dat mijn mening verandert.

Laat je niet teveel afschrikken door de nummers 2 t/m 4. Ik vind When You Sleep en I Only Said, van het zelfde aanstekelijke niveau als Only Shallow. Sometimes is ook wat rustiger, die beviel mij ook sneller dan andere nummers.

Als je dit album vet vind, check dan ook Weekend - Sports, net nieuw uitgebracht album wat het shoegaze genre weer helemaal opnieuw op de kaart zet.

Een band die vernoemd is naar een '80's slasher. Als slasherfan moest ik gewoon weten hoe de muziek hiervan zou klinken. Niet helemaal mijn ding, de shoegaze sound weet me gewoon niet te boeien. Misschien wel leuk voor liefhebbers van dit genre.

een aantal aardige nummers , maar inderdaa vooral