gemaster schreef:
Een album van ongekend hoge pieken, maar ook wat dalen. Zo'n nummer als 'Only Shallow', dat is wat je zou krijgen als Johan Cruijff gitarist was. Hetzelfde geldt voor de nummers 5,6,7,9,10 en 11.
Waar het echter foutgaat is tussen het 1e en het 5e nummer. My Bloody Valentine schotelt mij dan een kleine 10 minuten aan volstrekt oninteressante gitaarmuur voor. Natuurlijk, dankzij de unieke productiemix haalt die 10 minuten nooit het allerlaagste niveau, maar erg veel scheelt het niet.
In die 10 minuten wordt pijnlijk duidelijk dat je weliswaar origineel kan zijn in het spelen met geluiden en productietechnieken, maar dat je nog steeds goede basisideeën moet hebben om iets moois te creeëren. Ook vind ik dat de zang ietsjes meer op de voorgrond had mogen treden, want nu gaat het mij teveel op in het geheel.
Man, To Here Knows When is het beste nr. van het album, en eerlijke gezegd ook mijn favoriete nummer. Ik geloof niet in de hemel, maar als ik dit nummer hoor begin ik toch te twijfelen..
Ben blij dat je toegeeft toch liever Siamese Dream te horen, dat verklaart namelijk een hoop.