Queen - Hot Space (1982)

Freddie zal waarschijnlijk geinspireerd zijn geraakt door de nachtclubs in Munchen waar hij enige tijd vertoefde.
Misschien had ie het beter voor een soloplaat kunnen bewaren.
Ik vind het ook een vreselijk nummer.
Zeker als je nagaat wat Freddie voor majesteuze prachtige muziek hiervoor geschreven heeft.
Ik meen te weten dat Freddie nogal gecharmeerd was van Georgio Moroder, die ook het nummer Love Kills met hem opnam.
Body Language heeft een beetje dezelfde invalshoek als dat
hijgnummer van Donna Summer.(love to love you baby--of zoiets)
Dat heeft Moroder ook geproduceerd.

Als ik een stukje schrijf moet ik wel proberen namen goed te spellen.

Het is dus Giorgio Moroder.

Bij deze.

Ik sluit mij aan bij bikkel en monique, "Body Language" vind ik ook een draak van een nummer, kitscherig tot en met.

sjah wat is wel een queen nummer, nou, alles wat queen maakt natuurlijk

begrijp niet wat je bedoelt,. queen heeft vanalles gemaakt, van avant garde tot pop tot tot jazz etc, en immer was het queen met immer herkenbaar geluid

toegegeven, op body language is het queen geluid miniinaal, alleen de stem van fredje herken je

ik vind he twel wat hebben dat fredje uitbracht wat ie wilde, en de band durfe het aan risicos te nemen, daar is wat voor te zegen

ook al bevalt het nummer je niet, een nummer als body language is wel uniek in de zin dat ik nog niets heb gehoord wat daar op leek

Ik was destijds een heuze fan, mn kamer vol met posters ed (geen behang meer te zien ) en was gewoon nerveus om mn helden in het echt te zien......vond alles dus geweldig

Ik vind Body Language juist een typisch Queen nummer (en een erg lekker nummer idd Joy).

Alleen Queen kan/kon zoiets maken. Net zoals Delilah op Innuendo of Get Down Make Love op NOTW of Another One Bites The Dust. Dit is nou juist wat Queen zo uniek maakt. Ze hadden natuurlijk ook gewoon, zoals de meeste bands tegenwoordig doen, een gemakkelijk in het oor liggend en herkenbare formule kunnen nemen en dat voor elk album en nummer herhalen, maar dat deden ze nu juist niet.

Ook al ligt dit album mij niet. het is wel kenmerkend voor Queen.

Ontzettend jammer dat Calling All Girls zo weinig stemmen heeft.

Hier en daar een aardig tot goed nummer (Under Pressure en Action This Day), maar toch is dit i.m.o. veruit de minste plaat van mijn favo band. Met name Body Language is gewoon een van de slechtste nummers die Queen heeft uitgebracht.

Toch nog 2,5* dankzij een klein aantal sterke nummers.

heeel goed als je het mij vraagt. Verder vind ik David Bowie overbodig in under pressure. Life is Real is natuurlijk een geweldig nummer. Ze hebben hun inspiratie goed uit de Bee Gees gehaald, en dit maakt de enorme wanprestatie Mustapha nog wel een beetje goed. Hier kunnen the doors(zwak) nog een puntje aan zuigen, vind ik.

Queen toch, niet zo best....(behalve Under Pressure )

Inderdaad een dieptepunt in hun carriere. Geen enkel echt sterk nummer behalve Under Pressure. Back Chat kan er ook mee door maar de rest blijft steken in pure middelmaat. ik als fan kan er van genieten maar ik begrijp dat voor vele anderen dat moeilijker of onmogelijk is. Dit gezegd zijnde: te vaak vind ik dat de hele jaren'80 van Queen te snel als 'slecht' worden bestempeld. Alleen minder dan de eerdere jaren en ook in andere stijlen. Maar toegegeven: niet op dit album:-)

Ik heb wel onlangs de plaat gekocht omdat ik die hoes prachtig vind. En zo komt die veel meer tot haar recht!

Je mag de plaat van mij mooi vinden hoor, maar je bent wel een kritische fan en dat waardeer ik. De hoe is inderdaad opvallend; veel (kijk)plezier ermee!

De nummers back chat,Calling All Girls, Las Palabras de Amor (The Words of Love) en under pressure zijn erg goed, en ook staying power en action this day zijn redelijke nummers. Voor de rest staan er naar mijn mening geen queen-waardige nummers op.

Action This Day vind ik best een lekker nummer maar voor de rest doet dit album mij helemaal niks.

2*

Ik vind het eigenlijk vreselijk.

Hier begon ik toch twijfels te krijgen over de leden van de band. Want, hoe durf je dit uit te brengen, als je in een eerder stadium van je carriére zoveel prachtige muziek hebt gemaakt?

Je bent toch je eigen criticus, Brian May zal toch ook wel hebben gehoord dat dit te treurig voor woorden was?

In ieder geval, ik denk dat uiteindelijk zal zijn doorgedrongen dat dit ook niet meer kon. De band zat in een creatieve crisis, de verkopen bleven ver achter en de kritieken van fans en pers waren vernietigend.

De kwaliteit van de songs móést omhoog, anders kon de band z'n koffers pakken. En héél voorzichtig, in een iets langer tijdsbestek........... werkte Queen eindelijk weer eens aan een iets beter concept, dat uiteindelijk zou eindigen in The Works. Het dal kon worden verlaten. De gifbeker was leeg.

ik zie het anders

men bleef ondanks alles geloven in zichzelf en kwam met een plaat die haaks stond op al het voorgaand werk, je moet maar durven

niet de meest geslaagde, wel de meest gedurfde plaat uit het ouvre en zeer herkenbaar als queen, das knap

queen heeft bewandelen van nieuwe paadjes nooit geschuwd en dit is er een van, daar is wat voor te zeggen

O ja, natuurlijk. Je maakt een draak van een plaat en dan zeggen dat je nieuwe paden bewandelt. Totdat het lijkt op Andre Rieu. Dan zeg je gewoon: Ach je moet alles in keer gedaan hebben in het leven. Herkenbaar als Queen? Welk gedeelte bedoel je precies, behalve dat je de stem van Freddie Mercury herkent?

Experimenten, uitstapjes, dat is verder prima. Maar de kern, het schrijven van een goede song, blijft altijd aanwezig. En bij gebrek daaraan, zak je door het ijs.

ik vind deze plaat helemaal zo slecht niet

jij vind het een draak van een plaat, ik betwijfel dat

queen heeft altijd onbewandelde paden genomen, elk album leek in weinig op voorganger,men schuwde ene experiment niet

je moet de keus om een plaat als deze te maken dan ook in het juiste perspectief zien

herkenbaar als queen is voornamelijk may en mercury,en wat te denken van de koren, typisch queen, maar ook compositorisch vind ik dat je het herkent als zijnde queen

En overigens zijn de nummers helemaal niet zo slecht, zoals op onder andere op Queen on fire (Live at the Bowl) te horen is. De studioversies doen de nummers wat mij betreft geen goed.

Tja zelfs Queen kan een draak van een album maken ...

Toch het album zojuist nog eens geluisterd, en zo'n draak blijkt het toch niet te zijn ...

Ok, de eerste 4 nummers zijn niet bijster goed (al hadden Staying Power en Dancer wel gewerkt voor bijvoorbeeld The Jacksons), maar daarna valt het allemaal best mee.
Put out the fire is 'classic Queen', Life is Real heeft zelfs wat van Lennon weg, en Las Palabras... is Teo Torriatte deel 2.

Nu drukken de eerste 4 nummers erg op de mening die gevormd wordt.
Toch vraag ik me af hoe de mening waren geweest als de tracklisting door elkaar was gehusseld.

Verhoogd naar 3*

Waarom dan toch maar 1,5* ??

Staying Power is juist wel een lekker nummer , maar daarna draven ze te ver door . Dancer , Back Chat en Body Language zijn onder de maat , en Action This Day is ook niet echt inspirerend .
Het 2e gedeelte is absoluut beter , maar ja dan is het eigenlijk al te laat om te spreken van een goed Queenalbum .

Ik weet niet hoe 't komt, maar Life Is Real (Song for Lennon) vind ik de mooiste track

De rest is inderdaad minder boeiend, maar Freddie zijn stem blijft toch boeien, ook in de meest saaie nummers...

Under Pressure en Life Is Real zorgen ervoor dat dit vrij mislukte experiment nog net een voldoende krijgt.

Op wikipedia staat trouwens dat Body Language als single in de VS zo succesvol was omdat Life Is Real op de b-kant stond, weet iemand of dat waar is?

Een ondermaats Queen-album... Staat sterk in contrast met de gebruikelijke harde gitaarrock. Gelukkig ging het daarna nog eventjes de goede kant op, maar Queen had z'n hoogtepunt al bereikt.
Beste track vind ik "Under Pressure", volgens mij een van hun beste liedjes over de ganse tijdlijn.

Hot space behoord tot de beste Queen-platen ooit gemaakt en dit is zeker een van de meest ondergewaardeerde platen ooit.
De lp bevat echte Queen klassiekers als Put out the fire, Dancer,Staying power, Back chat, Las palabras de amor en Action this day. Alleen Cool cat is iets minder, maar dat mag de pret niet drukken.Favoriet nummer is Calling all girls,een echte Roger Taylor topper.Body Language hoor ik liever dan Bohemian Rhapsody en Under Pressure had zelfs wel weggelaten kunnen worden, het niveau wordt er niets minder om. Deze plaat is eigenlijk nooit overtroffen.

beste plaat is nogal overdreven maar het is zeker geen misser zoals velen beweren