Queen - Hot Space (1982)

bauer heeft het over 1 van de beste platen van Queen . Ik deel die mening niet ( zie mijn cijfer .)
Op het moment dat ie uitkwam was ik een zeer grote Queenfan en een jaar later was dat fan zijnde er wel zo'n beetje af .
Na al die jaren heb ik wel getracht het te relativeren .
Een band als Queen was altijd al veelzijdig en heeft het lef getoond om dit naar buiten te brengen .
Het was overigens een periode dat de onderlinge verhoudingen niet al te best was .
Ik heb dan ook sterk het vermoeden dat dit in een compromis sfeer is ontstaan . Vanaf Put Out The Fire ( kant 2 van de LP ) klinkt de groep weer vertrouwder en zijn May en Taylor vooral weer herkenbaar .
Misschien als sommige van die dancesongs wat natuurlijker hadden geklonken en wat meer soul hadden gekregen ,had het( misschien) nog enigzins te behappen geweest .
Body Language trouwens niet , want dat is wat mij betreft een draak en daar valt weinig aan te veranderen .
Maar voor het initatief kan ik de band alleen maar complimenteren .
Ze deden het toch maar .

Ik vind Hot Space een misplaatste poging van Queen om zich aan te sluiten bij de trends van die tijd (synthipop, dance). Bovendien is het songmateriaal te mager, uiteindelijk klinkt het album te geforceerd hip en zelfs naar Queen-maatstaven te kitcherig. De single Body Language is daar een treffend voorbeeld van, een grotere draak van Queen is niet denkbaar.

Dieper dan Flash en daarna dus deze Hot space kon Queen niet meer zakken.

Hadden de jongens maar eens de tijd gekregen geruime tijd met vakantie te kunnen gaan (om inspiratie op te doen) in plaats van die verplichting ieder jaar met een cd te komen.

Hoe dan ook, ik ben wél fan gebleven en mocht dus ook getuige zijn van het weer uit het dal klimmen van Queen na Hot space. The Works is al weer een stuk beter en het behoorlijk stevige A kind of magic vind ik zelfs prima (meningen zijn er hier sterk over verdeeld). Overigens, muv de titelsong en Friends will be friends.

Ja dit is idd met Flash Gordon het diepte punt van de band hierna kwam het beter gelukkig maar om dan uiteindelijk mooi af te sluiten met Innuendo... Een pracht van een laatste album als groep.

musician , je noemt Flash Gordon , maar dat is een album die wat mij betreft een andere status heeft .
Dit is filmmuziek en in dat kader een heel andere insteek .
Die film was trouwens belabbert . De bijpassende muziek aardig .

Hm. Dat wordt dan wel een glad ijs discussie. Want valt A kind of magic dan ook onder filmmuziek?

Ik twijfel aan de stelling. Een cd vind je goed of niet. En of het nu moet worden geschaard onder film- of kerstmuziek, dat staat dan toch los van de vraag of het goed is of niet?

Die discussie moeten we hier in ieder geval niet aangaan .

Zo hier is mijn "maiden speech".

STAYING POWER: een directe opener, zonder spannend intro zoals one vision bijvoorbeeld wel heeft. De oorspronkelijke gitaarsolo is hier vervangen door een trendy brass-solo.
Het nummer is niet iets wat in het hoofd blijft hangen.

DANCER: na Freddie is het natuurlijk de beurt aan Brian om met een liedje te komen.
Een grappige tekst, met een kern van waarheid voor Brian. De gitaarsolo is mooi opgebouwd en op het hoogtepunt hiervan laat mr. May zijn typische geluid horen.
Supernummer met wat verborgen humor erin. (Denk hierbij aan het woordgrapje "funKtion" en de Duitse hotelwekkerradio)

BACK CHAT: erg cool gespeeld door de band. Freddie's stem is ten tijde van dit album op zijn best.
Na wat gekissebis tussen John Deacon en Brian May over het al dan niet aanwezig zijn van een elektrische gitaar, won Brian en subtiel scheurt zijn gitaar er dan ook doorheen.
Goed nummer.

BODY LANGUAGE: lekker basgeluid (synth!) en de tekst is een verwijzing naar een grote hobby van Freddie...
Leuke, te donker opgenomen videoclip. Het liedje zelf is redelijk.

ACTION THIS DAY: het laatste queennummer tijdens Freddie's leven, waarop Roger Taylor nadrukkelijk te horen was als zanger. Erg funky gedaan, met een beetje new-wave invloeden.
Goed nummer.

PUT OUT THE FIRE: het hardste werkje op dit album. Helaas is het gitaargeluid hoorbaar wat teruggedraaid. De gitaarsolo is geweldig schel, bijna vals klinkend. Heerlijk.
Tekstueel erg stout, lekker zomaar mensen doodschieten als je in een slecht humeur bent.
Erg goed, vooral hard draaien.

LIFE IS REAL: mierzoete ballad, bijna te zoet. Maar oh oh, wat geniet ik hier toch van. Stiekem is dit een groots meezingnummer in de auto.
Lennon is een genie.

CALLING ALL GIRLS: hier had wat meer peper in mogen verwerkt. Het loopt wel lekker, maar het mist wat spektakel, waar queen juist zo goed in was.
Redelijk gedaan.

LAS PALABRAS DE AMOR: vergeten meezinger. Queen had zoveel stadionhits, dat deze een beeje buiten de boot is gevallen. Dit is te vergelijken met friends wil be friends en we are the champions. Alleen wordt hier gebruik gemaakt van een akoestische gitaar. Leuk voor bij het kampvuur eigenlijk.
Erg goed.

COOL CAT: heerlijk basgeluid en uiterst cool gespeeld. Freddie laat hier zijn kopstem horen, soort bee gee.
Je moet er van houden en dat doe ik.

UNDER PRESSURE: deze grote hit is eigenlijk een uit de hand gelopen jamsessie. Voor velen de favoriet van dit album, voor mij niet. Wel een leuk liedje hoor!

Conclusie: gedateerd geluid af en toe, Brians gitaar heeft een ondergeschikte rol, Freddie's stem is echt grandioos, heerlijke meezingers, een foute albumhoes.
Ik hou van dit album!

Ik vind van niet, in ieder geval. FG staat duidelijk in dienst van de film en is daarbij een genot om te horen (niet relevant, maar het moest me van het hart). AKOM is veel duidelijker een normaal Queen-album waar wat soundtrack-nummertjes bij elkaar gescharreld zijn samen met wat obligaat hitmateriaal.



Ik vind dit stukken beter dan die belegen meedeiners en zeker al niet te vergelijken.



Ik vind The Works dan weer slechter dan dit; Eigenlijk het meest inspiratieloze album dat ze ooit hebben gemaakt: Het geluid van een band die weer de oude draad probeert op te pakken, maar daar niet echt achter lijkt te staan. Zoiets kan toch van een Hot Space niet worden gezegd. Hier worden tenminste wat bakens verzet en nieuwe invalshoeken verkent en het pakt toevallig wisselend uit. Welke te prefereren is is voor eenieder, maar Hot Space vind ik zeker een eerlijker album.

Ja, ik ben ook zeer gecharmeerd van "Hot Space".
Ze kozen duidelijk voor een ander soort geluid en stijl en gingen er helemaal voor.

In die tijd klonk de band weer eens energiek en fris, kan me trouwens voorstellen dat een Queen fan het niets vindt maar ik hoor liever wat nieuwe invloeden dan meer van hetzelfde.

Het werkt natuurlijk alleen als ook de songs in orde zijn en dat zijn ze in ieder geval.

Sommige andere albums van hun vind ik qua muziekstijl in principe beter maar omdat de songs daarop vaak stukken minder zijn, wel daarom vind ik "Hot Space" in zijn totaliteit weer beter.

Queen is altijd een band van uitersten geweest. Sommige fans kunnen dat minder goed volgen dan andere. Waar aan de ene kant een News Of The World staat, daar staat dit aan de andere en daarmee is de essentie van Queen aantoonbaar. Body Language is en blijft een draak van buitenissig formaat en Action This Day vind ik niet erg geslaagd, maar de andere nummers spreken me veel meer aan dan The Works en het hitvoer op A Kind Of Magic. The Game en The Miracle vind ik dan weer een klasse beter van het 80's-werk. Flash Gordon beoordeel ik apart.



Nouja... 'ze'?? Hier zijn duidelijk twee kampen te horen. Deacon en Mercury zijn hier verantwoordelijk voor de nieuwe aanpak. May en Taylor opteren duidelijk liever voor de vertrouwde aanpak.

Ik heb destijds het album als LP gekocht en me nooit zo druk gemaakt om kant A... Die kant had het gewoon niet. Of eigenlijk beter: totaal niet. De liedjes klonken oppervlakkig en hadden niets dat me kon raken. Teleurstellend. Kant B behoort voor mij gewoon tot volwaardige Queen muziek. Het is vrij zoet, maar daarin zijn deze nummers niet uniek, dat laten ze op meer platen horen. Beste nummers vind ik Under Pressure en Live is Real (absoluut ene ondergewaardeerde song). Cool cat is een erg prettig experiment, put out swingt, las Palabras is de zoetheid zelf maar heeft gewoon die Queen sound, en calling all... voegt eigenlijk niets toe.

Het B-kantje van de Under Pressure-single - Soul Brother - had trouwens ook wel op deze plaat gemogen, is een ouderwets sterke Queen-track.

Soul Brother is opgenomen voor The Game, dan had ie beter daar op gepast, kwa periode en geluid.

Onbegrijpelijk dat die niet in de plek kon staan voor een Coming Soon, dat toch van een wat mindere snit is.

Ah, dat wist ik niet, qua sound inderdaad meer een track voor The Game, hoewel ik in dat geval liever Need Your Loving Tonight had zien sneuvelen.

Soul Brother draaide ik zowat evenveel als Under Pressure toen .

Het nummer had inderdaad best op een album mogen staan .
Under Pressure op Hot Space vond ik eigenlijk wat armoedig ( het nummer was al zo'n half jaar eerder een hit .)

Misschien dat er ooit eens een verzamelalbum uitgebracht kan worden van Queen met B-sides i.p.v de zoveelste voorspelbare verzamelaar .

Dan krijg je bijvoorbeeld : Soul Brother , A Human Body , I Go Crazy .

Er zijn vast wel meer b-kantjes van de groep die nooit een album haalde (?)

Ja, ik tel een stuk of 11 unieke b-kantjes allen studioopnames.
Sommige daarvan zijn als extra tracks op de reguliere albums terechtgekomen uitgegeven door het Amerikaanse Hollywood Records.

Echter al die kantjes op 1 CD zou zeer welkom zijn....

Het origineel van "my live has been saved, als b-kant van Scandal... leuke versie, en toch een stuk anders dan de Made in heaven versie.

Ook sommige 12 inches zijn erg aardig om eens te verzamelen op 1 disc!

O.T. naarmate de jaren vorderen vind ik dit album zo slecht nog niet hoor.. anders. ja.. gedurfd.. ja zeker!!

Op de YouTube pagina waar Soul Brother staat staan al veel B-sides. Deze kun je downloaden als MP3 via Convert Myspace Video and Youtube to Mp3! Only at VidtoMP3.com

En hier is ook wel wat aardigs te koop.

Wow !

Godsamme, hebben ze zovéél met 5ive gedaan..?

Voor de rest:

Er is dit jaar nog niets geschreven over deze plaat, dan doe ik dat wel even. De nummers van May springen er behoorlijk uit.
Dancer is een prima rocknummer (met wat fantasie), Las Palabras en Put out the fire zijn klassiekers. Brian is als componist zeker gelijkwaardig aan Freddie. En vergeet Roger niet, al heeft hij wel betere nummers geschreven dan Action this day en Calling all girls.

Ja hoor, vijf sterren. Kan worden geschaard onder de beste platen van Queen.

Veegt Queen I, II, Sheer heart attack en A night at the opera met gemak van tafel, driewerf hulde.......

Ik hoor ook liever het jaren 70 werk, maar van de latere Queen albums is dit mijn favoriet. Beter dan bijv. The Works. Hot Space is tevens 6 minuten(= 2 nummers) langer dan The Works, waarvan alle nummers gek genoeg ook op singles zijn uitgebracht.
Nee, dan liever Hot Space, van begin tot eind vermakelijk. Zelfs zonder Under Pressure was dit album al de moeite waard. Daarom 5 sterren, omdat meer sterren helaas niet mogelijk is.

mensen mensen.. hoe raar het misschien ook kan lijken, het blijft natuurlijk puur een kwestie van smaak. Als Bauer dit een topplaat vindt, wie zijn wij dan om daar een discussie over te gaan hebben?

Dat ie een van de weinige is staat buiten kijf.. maar het kan toch zomaar dat ie dit echt een heel goed album vindt?

Let me show it to you
See what i got
I got a hell of a lot
Tell me what you feel
Is it real Is it real

Wat blijft dit toch een geweldige openingstrack!
Vandaag weer even keihard afgedraaid!

Een aantal berichten verwijderd omtrent de stem van één persoon. Smaken verschillen beste mensen. Als je het niet eens bent met de mening van een ander probeer daar dan om volwassen, constructieve manier over te discussiëren .

Eigenlijk een heel on-Queen album. Wat mij betreft het minste Queen album. Al is Under Pressure weer wel een van de beste werkjes van de band ooit.

Het minste? Heb je Flash Gordon al proberen uitzitten??