Iron Maiden - No Prayer for the Dying (1990)

Persoonlijk vind ik Fear of the Dark het minste werk van Maiden, hoewel de titeltrack weer erg goed is.

Weekend Warrior, Fear Is the Key, From Here to Eternity, toch allemaal een stuk minder dan hiervoor.

Dit album gaat ten minste nog vlot van start met Tailgunner, Holy Smoke en No Prayer for the Dying. Ook The Assassin en Mother Russia zijn uitstekend.

Wederom met von Helsing eens. Dat Fear of the dark klinkt wat uitgeblust klinkt ligt voor mijn gevoel voornamelijk aan de productie. Die klinkt behoorlijk anders dan wat we tot dan toe gewend waren van Maiden. Met name de drums klinken niet super vind ik. Verder vind ik dat er teveel nummers op het album staan waardoor het nogal wisselvallig wordt. From here to eternity, Weekend warriors, Chains of misery en The apparition vind ik behoorlijk zwakke nummers. Had die eraf gelaten en het was een sterker album geweest in mijn beleving.

Dat geluid vind ik juist op No Prayer zwak en dun. Fear Of The Dark heeft een echte livefeel. Dat is nu net wat No Prayer nodig had. Holy Smoke vind ik een echte draak. De rest varieert van aardig tot redelijk sterk.
Op Fear Of The Dark staan meer aansprekende nummers zoals Be Quick.., Childhood's End en natuurlijk het zinderende titelnummer. Daar komt Mother Russia niet bij in de buurt. Het heeft een sterke premisse maar komt helaas niet verder dan twee strofes en een uitgerekt middenstuk.

Pfff....Dit album nog eens opgezet. Eerlijk gezegd viel het me zwaar dit rommelige prul uit te zitten en dan voornamelijk het middenstuk.... Nou ja middenstuk. De songs nr 3 t/m 8 zijn zwaar teleurstellend. Meer dan het middenstuk.

Ha, dat zijn zo ongeveer juist de beste nummers vind ik

Het lijkt wel of een redelijke Iron Maiden coverband een aantal eigen nummers heeft gemaakt en opgenomen. Wat een verval sinds de vorige albums. Voorheen waren de gitaarsolo's voor mij vaak het hoogtepunt van fijne nummers. Helaas zijn wat mij betreft alle composities een stuk zwakker. En van de solo's van Jannick Gers wordt ik alleen maar chagrijnig: waardeloze opbouw, rommelig gespeeld en soms net niet zuiver. Als het een debuutalbum was geweest had ik er misschien anders naar geluisterd. Na een aantal zeer sterke albums is het verval in songmateriaal en gitaarwerk te groot. Ik twijfel tussen 2,5 en 3 sterren. Omdat ik geen zin heb om het album nogmaals te beluisteren en eigenlijk niks positiefs kan benoemen rond ik af naar beneden.

4,5 1983 Piece of Mind
4,2 1984 Powerslave
4,1 1986 Somewhere in Time
4,0 1988 Seventh Son of a Seventh Son
3,9 1982 The Number of the Beast
3,8 1981 Killers
3,5 1980 Iron Maiden
2,7 1990 No Prayer for the Dying

Voor het latere materiaal heb ik niet meer de moeite van het beluisteren genomen. Dikke kans dat dat zo blijft.

Dit is echt een beroerd album, heb hem vanmiddag voor het eerst gehoord, maar je kunt niet eens horen dat het Bruce is, wat is er hier met zijn stem gebeurd? Nee deze ga ik zeker niet origineel kopen, want wat een contrast met hun voorgaande album Seventh Son. Er is ook geen enkel nummer die mij aanspreekt, jammer En de hoes is ook nog eens spuuglelijk, net of je een slechte B-film hebt gekocht. Wat dat betreft laat de hoes al zien wat je muzikaal krijgt......

Holy Smoke en Bring Your Daughter zijn toch wel klassiekers?

Nee het waren de singles van dit album. Klassiekers zijn het in mijn optiek niet.

Had dit album bij uitkomen gelijk gekocht. En was toen ook best teleurgesteld. Maar door de jaren heen dit album toch op waarde weten te schatten. Hoort niet bij de beste maiden albums das zeker. Maar echt slecht vindt ik hem ook niet. Tailgunner, Holly smoke en bring your daughter,no prayer for the dying En hooks in you vindt ik prima songs. De droge rauwe sound was ook even wennen, maar vindt het nu prima!
En dat het een beroerd album is wat Ricardo zegt Ben ik zeker niet mee eens. (maar dat is waarschijnlijk smaak verschil) maar geef hem wel gelijk dat de hoes spuuglelijk is, en zoniet maidens lelijkste hoes is. De muziek had bij mij wel even tijd nodig om te rijpen. En staat voor mij in de Iron maiden discografie ook bijna onderaan, maar voor mij nog altijd 4 ptn. Want echt beroerde albums heeft Iron maiden mijnsinziens niet gemaakt....... Wel mindere.

Ik heb de kritiek op deze plaat nooit zo goed begrepen, ok het is geen NotB of Seventh Son.., maar slecht is het toch niet? Maiden gaat weer wat terug naar de sound van Piece of mind, het is allemaal wat soberder. Maar de kwaliteit van de songs is toch niet minder? Alleen Bring your Daughter en Holy smoke zijn niet echt maidenesque (hoewel ik wel lekkere nummers vind)

Instrumentaal vind ik het nog wel ok klinken, maar de stem van Bruce herken je bijna niet eens meer, en dat verpest het voor mij vooral. Ik vind alle 6 hun albums vanaf Brave New World een stuk beter dan deze. En het album na deze vind ik ook beter. Wat mij betreft is dit het minste Maiden album met Bruce als zanger. Ik zal binnenkort de 2 Blaze albums ook nog een keer gaan beluisteren, want die ken ik ook nog niet

Moet ik van deze wat favorieten aanwijzen, dan vooral de eerste 3 en de laatste 2 nummers. Deze plaat balanceerd bij mij op het randje van net wel of net niet voldoende. De stem heeft dusdanig veel invloed dat ik hier nauwlijks een 2.5* aan kwijt kan.

Niet slecht is voor Iron Maiden niet goed genoeg natuurlijk. Ik vind het album maar gewoon goed (een krappe 4*) terwijl de eerste zeven albums absoluut top zijn. Kritiek ligt zo voor de hand dat het moeilijk te begrijpen is dat iemand dat niet zo goed begrijpt.

Ik ben het echt totaal niet met je eens Ricardo. Maar dat mag hoop ik Bruce zijn stem op dit album vind ik juist heerlijk klinken. Lekker rauw en smerig. En ik vind alle albums vanaf Brave new world (behoorlijk) minder dan deze. Holy smoke is eigenlijk het enigste nummer op dit ablum waar ik het altijd een beetje moeilijk mee heb gehad. De tekst trekt het echter over de streep. Heerlijk bijtend en het cynisme druipt er vanaf. Zal ook wel komen door de belachelijke clip die ze erbij hebben gemaakt. Ze wilden na de bombast en het extravagante van de albums hiervoor weer terug naar een wat soberder aanpak. Daarin sloegen ze mijns inziens wat te ver door getuige die clip. Maar verder niks dan lof voor dit prima album.

Dickinson zat blijkbaar in een AC/DC mood. We hoorden zijn Brian Johnson imitaties ook al op zijn eerste solo escapade die als Tattooed Millionaire de boeken in ging. Maiden had met dingen als Fates Warning, Tailgunner en Run Silent, Run Deep wel de betere songs van de twee platen maar wedijveren met het klassieke spul kan het natuurlijk niet. Toch kan ik wel degelijk genieten van No Prayer For The Dying. Het meeslepende Mother Russia herinnert nog het meest aan de goede oude tijd maar dat blijft een song die niet af lijkt te zijn.

Daarstraks het album nog eens beluisterd en dat viel best tegen. Er staat geen enkel echt sterk nummer op en Bring Your Daughter heb ik zelfs geskipt. In de richting die ze waren geëvolueerd was Seventh Son duidelijk een creatief eindpunt en dus gooiden ze het roer maar om. Muzikaal gezien was Iron Maiden in de jaren negentig gewoon een middelmatig bandje en hoewel het in dit millennium weer veel beter werd, die eerste zeven albums blijven een klasse apart.

Zo denk ik er precies zo over, alleen ken ik dan die Blaze albums nog niet, dat ga ik nog een keer doen. De eerste 7 daar gaat het vooral om, daar spat de energie vanaf. En vanaf 2000 hebben ze vooral langere luisteralbums gemaakt, lekker om op de lange snelwegritten in de auto op te zetten

Houden zo, zou ik zeggen. Of alleen aan beginnen als je met eigen oren wil horen dat met No Prayer for the Dying het dieptepunt nog bijlange niet was bereikt.

Ik heb gelezen dat de drummer Blaze zelfs uitlachte bij live optredens zo slecht was het. Het is inderdaad dat ik wil horen of de 2 blaze albums echt nog (veel) minder zijn dan deze. Kopen ga ik die niet. Op Zaterdag ben ik alleen in de werkplaats, kan dan mooi via youtube die albums eens afspelen tijdens het werk

The X-Factor is makkelijk het beste en ook het enige echte goede 90s album van de band. Deze is een leuke tweede en Virtual XI en FotD moeten het samen maar uitvechten wie er laatste wordt.

En ja ach, Blaze was live niet altijd op z'n best, maar volgens mij begon Bruce ook pas vanaf een jaar of 2000 een beetje fatsoenlijk live te zingen?

En ja ach, Blaze op z'n best in de studio was verre van goed genoeg voor Iron Maiden. Al zouden die X albums met Bruce ook niet te redden zijn. Van de 90s is hun beste (minst ondermaatse bedoel ik dan) wat mij betreft Fear of the Dark.

Dat viel wel mee hoor. Door dat de tours wat minder intensief werden kreeg zijn stem meer rust, dat wel. Ik heb echt goede bootlegs uit de jaren 80 waarop Bruce gewoon goed bij stem is.

En Blaze is natuurlijke altijd een beperkte zanger geweest, dat past niet bij Maiden. Ik kan de platen met Blaze zeker waarderen maar heb aan de andere kant nooit begrepen waarom uitgerekend Blaze gekozen is. Er waren toch wel betere zangers te vinden?

Ja die waren er zeker. Ik geloof dat Michael Kiske de bekendste sollicitant was.

En about Blaze: The X Factor vind ik een zeer goed Maidenalbum. Ondanks de beperkte en fantasieloze inbreng van Bayley. Virtual XI was echt een stuk minder. Die had wel een tweetal écht goede stukken aan boord.

Ik vind Blaze vooral erg inconsequent op de studio-albums. Soms is het maar matig inderdaad, maar bij sommige nummers (bijv. een Blood On The World's Hands) klinkt hij best sterk. Vraag me af of wellicht een andere producer (Martin Birch?) zo'n zangprestatie er voor elk nummer uit had geperst.


Hehe, hier en daar zijn er zelfs bootlegs te vinden waar Blaze aardig voor de dag komt. Maar wat Bruce op Live After Death en Maiden England laat horen, is nu ook niet echt om over naar huis te schrijven toch?

Klopt, ook Doogie White was een serieuze kandidaat. Hoewel ik het idee heb dat hij dat vooral zelf vond

Mwa, hangt toch af van zijn conditie denk ik. Van de periode tussen 94 en 99 is best wat sterk livespul voorhanden in mijn beleving.

Toen zong ie ook niet meer voor Maiden, dus vandaar dat ik vanaf 2000 had genoemd Maar inderdaad, op Scream For Me Brazil klinkt hij fenomenaal!

Dat heeft Kiske onlangs nog ontkent, maar ja, dat kan volgende week weer anders zijn.

Op de "discussie" pagina alhier van Iron Maiden heb ik onlangs nog een leuke 90 's docu geplaatst waarin zowel Doogie (kwam niet verder dan een kopje thee, is mijn vertaling) als Blaze (realistisch verhaal) aan het woord komen.

Deze plaat nog eens herbeluisterd, want ik meed deze altijd als de pest. Wat blijkt? Hij valt me erg mee! Dickinson zingt lelijk op deze plaat, de productie is sober en de composities mager. Maar toch is het prettig luisteren naar deze plaat. Was het Maiden niet geweest, maar een onbekend eurometalbandje dan had ik hem aangeraden, maar voor de grootste metalband gelden andere normen. Ik verwacht van Iron Maiden meer dan wat halfbakken deuntjes, flauwe songtitels, verwaterde oude formules. Maiden brengt je in vervoering, euforie, sleept je mee, maar dat doet dit album niet. En toch -is dat uiteindelijk kwaliteit?- verveelt de plaat niet, zit ik soms mee te zingen of te glimlachen.

Wees eens eerlijk; welke albums die hierna kwamen deden dat nog wel dan? Ik kan er zelf eerlijk gezegd maar één opnoemen en dat is Brave new world. Bij elk ander album overheerste iets als; been there done that. Nooit slecht uiteraard maar de termen 'brengt je in vervoering, euforie en sleept je mee' kwamen niet meer van stal. Voor mij niet althans.