Iron Maiden - No Prayer for the Dying (1990)

Op Mother Russia na een beetje een smet op de Iron Maiden-periode met Bruce Dickinson als zanger.
Dit is ook het enige album wat een onvoldoende krijgt daarom.
2.5*

Toch maar wel een voldoende van gemaakt.

Op dit album wilde Maiden terug naar het geluid uit de begin dagen.
Misschien omdat sommige mensen afgeknapt waren op Seventh son. Er staan prima nummers op als, Tailgunner, Run Silent Run Deep, Public Enema Number One en Hooks in you gaat weer over Charlotte the Harlot. Persoonlijk vindt ik het titel nummer ook erg mooi. Maar het album heeft zoals al zo veel gezegd is, ook een paar min punten. Adrian Smith was opgestapt, groot gemis. Na het vele touren was Bruce zijn stem toch niet helemaal optimaal meer. En ja, The Assassin wat een ruk nummer is dat! B.Y.D...T.T.S. was oorsprongkelijk een solo nummer van Bruce. Maar Steve Harris vondt het een tipisch maiden nummer. Dus is het opnieuw opgenomen en op het album gezet. Het nummer is ook gebruikt voor Nightmare om Elmstreet 5.

valt wel me
niet echt een van mijn favoriete albums, maar er staan wel een paar goede nummers op nl: tailgunner, bring your daughter...to the sloughter en het beste nummer vn de hele plaat: Mother Rusia, een van mn favo maiden nummers samen met "The sign of the cross" (echt zalig nummer), the number of the beast, brave new world, ghost of de navigator

zalige albumhoes , al kan die niet tippen aan vb: fear of the dark of live after death

Wat de hoes betreft, deze is erg gaaf. Maar de orginele van NPFTD vindt ik een stukje mooier. Daar grijpt Eddie een vent naar zijn strot.

Deze is inderdaad van de remaster. Heb de originele hoes ingestuurd

Ik wist zelfs niet dat er 2 verschillende versies waren. Dan is de originele echt wel een pak beter.

Spijtig dat ik de remaster heb

Ha, dit maidenalbum heb ik nog niet.

Goed dat ik het weet. Zal er op letten.

tjaa No Prayer.... wat zal er van zeggen.

de nummers 1 tot en met 4 zijn waardige Maiden nummers, dan blijft het tot nummer 9 wat minder. Om er vervolgens weer uit te knallen met de laatste 2 die heerlijk zijn.

Adrian had van mij best nog wat langer mogen blijven.

Holy Smoke blijft nog steeds een pracht nummer.

Een zeer krappe voldoende kan ik dit album nog geven, en dan vooral vanwege het fantastische titelnummer. T.o.v. deze prachtsong is de rest eigenlijk van een maar matig niveau. En sorry hoor, maar wat een stupide onzin is Holy Smoke, die tekst alleen al!! Zucht.....en dat van dezelfde gasten, op Janick Gers uigezonderd, die het geweldige SSOASS hebben afgeleverd. Tja, we missen hier dan ook duidelijk Adrian Smith als één van de beste en voornaamste Maiden-songwriters.
Maar goed, Het titelnummer kan er nog mee door, Tailgunner is een lekkere typische Maiden-song en Public Enema Number One heeft ook zo z'n momenten.
Op z'n tijd niet echt storend om te draaien, maar een favoriet is het zeker niet. Jammer van de rauwe stem van Bruce op dit album, hij kan uiteraard veel beter.
Eigenlijk zou ik dit album een 2,5 moeten geven, maar aangezien ik echt een zwak heb voor Maiden, dus een zeer krappe 3. Maar hoger zal ik No Prayer niet geven.

Met Holy Smoke wilden ze volgens mij ook wel een beetje grappen. Check die videoclip maar eens.
Dit album vind ik trouwens toch altijd nog wel erg lekker om op te hebben staan, maar het is in mijn ogen wel het eerste album dat niet over de hele linie sterk is door nummers als Holy Smoke en Hooks in You (toch een vlek op het afscheid van Smith). Maar sommige nummers zijn zo erg mooi, maar toch zo anders als de Maiden die we kennen, dat het album toch wel een speciaal plekje in mijn Maiden-hart heeft veroverd.

Ja, ik ken die clip wel, en ik begrijp ook wel, dat het allemaal met een knipoog is gedaan. Maar ik vind het gewoon niet echt passen bij een band als Iron Maiden. Vandaar dat ik Holy Smoke gewoon niet echt kan hebben, ondanks de grap die erachter steekt.

Holy Smoke is gewoon een ultra-poppy nummer om op tv te komen.
Ik vond het eigenlijk belachelijk om Dave Murray in een kabbelend beekje gitaar te zien spelen. Was eigenlijk meer een home-movie dan een deftige clip. Anyway, dit was toch niet één van hun memorabele albums, ("zei hij heel voorzichtig").

Ik heb alle maiden albums en vind dit echt met afstand de zwakste. Het is allemaal zo nietszeggend en inspiratieloos. Ik heb hem in huis omdat ik de collectie nu eenmaal compleet wil hebben

Voor Maiden begrippen is dit toch wat minder, maar na een aantal jaren klinkt dit toch best lekker.

Op 7 december 2007 heb ik als bericht bij dit album gezet: “zwak beestje”. Ik had toen niet veel zin om er veel woorden aan vuil te maken maar op 21 december 2008 zo rond 9u00 besloot ik dit album nog maar eens een kans te geven, want “het kon toch zo slecht niet zijn.”
Dit is het eerste Iron Maiden album dat ik op cd bezit (vorige albums allemaal op vinyl) en tevens het eerste Iron Maiden album van nieuwe gitarist Jannick Gers, want Adrian Smith was opgestapt (zag hij al de bui hangen dat het creatieve vat leeg was?). De songs? Ze variëren van gewoontjes (Tailgunner, No Prayer for the Dying, Mother Russia) tot zwak (Holy Smoke, Run Silent Run Deep, The Assassin) tot tenenkrommend schandalig slecht (Hooks in You, Bring Your Daughter).
Voor mij twee kleine lichtpuntjes: Public Enema Number One en Fates Warning, toevallig twee nummers waar Dave Murray (zalige gitarist) een hand in heeft.
Zwakke nummers, zwak drumwerk ook van Nico McBrain (waar zat hij met zijn gedachten) en – ik blijf erbij – Jannick Gers is niet complementair met Dave Murray. Wat werd Adrian Smith hierop gemist!
Neen hoor, ik maak van mijn hart een steen en beloon dit met een onvoldoende. Meer zeg ik niet, want ik begin mij kwaad te maken en mijn boterhammetje begint op te spelen.

Dat wat vele vinden van the Number of the Beast, vind ik van dit album, en omgekeerd. Ik vind deze plaat toch echt een toppertje. Het begin vind ik wat aan de zwakke kant, maar bij Holy Smoke brekt het beest los. Prachtige nummers met lekker luisterbare muzieklijnen.

Ze hadden even moeten wachten en de betere nummers van dit album moeten samen voegen met de betere nummers van 'Fear of the dark'. Dan had het iets langer geduurd, maar waren die zwakke nummers er nooit bij op gezet en had je een 100% goed album gehad. Heb ikzelf dan maar voor ze gedaan.

Minder album van Iron Maiden, het minste als je de twee Bayley-albums niet meerekent. Er staan nog wel aardige nummers op, zoals 'Holy Smoke' en vooral 'Bring Your Daughter... To The Slaughter', maar de rest is een pak minder en haalt het niveau van de voorafgaande Dickinson-platen bijlange niet.

3 sterren

Niet het beste van Maiden, maar nog altijd een degelijk album.

Valt Wel Mee!!
Qua vocals wat zwak (maar Fear Of The Dark is nog erger!)
Niet veel juweeltjes....
Bring Your Daughter is zeer ondermaats (Voor Maiden dan toch)
MAAR
* Na enkele x te beluisteren zit het echt wel in je hoofd
(Hooks In You, Hooks In Me,... Of Tailguner,Your A Tailgunner)
* Enkele zeer goede songs
(Run Silent, Run Deep, No Prayer For The Dying)
(Mother Russia : Lijkt wel 'weggelopen' te zijn van 7th Son...)
* Beter Dan Fear Of The Dark en Brave New World

Dus : Natuurlijk geen hoogstandje op zowel muzikaal, vocaal en lyricaal vlak maar een lmeer catchy plaat die je veel plezier kan bezorgen als je hem een kans heeft

Met No Prayer..wilde de band af van alle toeters en bellen die met de Seventh Son tour meegingen het podium op. Muzikaal betekende dat wat minder franje. De songs zijn wat puntiger geworden. Bruce zingt wat ruiger. Toch is het album niet zo heel erg slecht. Redelijk vertrouwd wordt er geopend met Tailgunner. Een heel typsich Maiden nummer. Met herkenbaar baswerk van Harris. Holy Smoke is een draakje wat we maar snel moeten vergeten. Ook nieuwkomer Janick Gers laat even horen wat een rommelig sologitarist hij is. De uitstekende semiballade die daarop volgt, mag het predikaat titelnummer dragen en kent een uitstekende opbouw compleet met climax.
Zo staat er met Fates Warning, Run Silent Run Deep nog wel wat aardige tracks op. Maar met Bring Your Daughter To The Slaughter en het vervelende Public Enema No 1 ook weer wat mindere nummers.
Mother Russia sluit op traditionele wijze af en hierna kunnen we concluderen dat Maiden wat richtingloos leek in 1990. Het heilige vuur was er een beetje uit. Desondanks staat er toch wel een aantal leuke nummers op die nog best gehoord mogen worden.

Voor Maiden begrippen, vind ik dit een vrij zwak album. Het lijkt er op alsof de band het zelf ook niet meer weet en dan blijft er niet veel over dan 2 goede nummers, het titelnummer en 'Mother Russia'.

Vind ik absoluut geen slecht album eigelijk. In mijn ogen een beetje ondergewaardeerd. Hier staan wel wat krakers op. En Holy Smoke is misschien wel een simpel nummertje, maar het klinkt best wel lekker.

Ik vind deze plaat zelf ook erg goed. Bring your Daughter is een wat minder en simpel nummer en Tailgunner is misschien wat saai, maar Fates Warning, Holy Smoke en het titelnummer vind ik toch erg sterk. Holy Smoke is zelfs enige tijd mijn favoriet geweest onder de Maiden nummers.

Akkoord
----------

Zoals gezegd: Bring Your Daughter is een minder nummer.
Meer zelf, ik vind het Maiden niet waardig.
Muzikaal, Tekstueel en Vocaal zeer zwak.

Maar inderdaad, er staan sterke songs op!
Fates Warning, het titelnummer,...
Jammer dat je Mother Russia niet noemt...
Het epische meesterwerkje van dit album, lijkt zo weggelopen van 7th Son.

Aan de andere kant vind ik HolySmoke echt geen goede song.
Zwakke zang, minder uitgewerkt enzo...
Maar ik versta wat je bedoelt, ik heb namelijk hetzelfde gevoel dat jij hebt met HooksInYou

Op zich helemaal geen slechte plaat, maar het zit een beetje in de schaduw van de nog betere werken van hiervoor. Er zijn wat zwakke momenten, maar verder is het nog steeds een echte Iron Maiden plaat.

Ik begrijp helemaal niets van een dergelijke opmerking. "Bring Your Daughter" is geweldig en reden voor mij om de muziek van Iron Maiden te gaan ontdekken.

"Bring your daughter, bring your daughter to the slaughter. Let her go, let her go, let her go!!!!".

zeg maar niveau brugklas

verder geen slechte plaat maar maiden kan stukken beter

na deze heb ik sporadisch nog even het nieuwe spul gevolgd maar maiden doet er voor mij niet meer toe

als ik het beluister is het oud werk tot somewhere in time en soms nog 7th son

Bring You Daughter is gewoon Iron Maiden meets Glam Rock, het was bestemd voor een film en/of solo-album van Bruce en het had daar moeten blijven, niet op een regulier album verschijnen. Het album is verre van vet en dat onding van een single nog minder.