John Mayer - Born and Raised (2012)

De single heeft mij nog niet overtuigd, het klinkt een beetje als een herhalingsoefening van zijn vorige album. Ik hoop toch dat Mayer met de rest van het album wat verrassender uit de hoek gaat komen.

Verwacht veel van dit album.

Op het nummer 'Born and Raised' doen trouwens Crosby en Nash mee!

Ik vind 'Shadow Days' juist een sterk en sfeervol nummer, met een solo die zo door wijlen George Harrison gespeeld had kunnen worden. Ben benieuwd naar de wat meer country/folk kant van Mayer.

Shadow Days vind ik eerlijk gezegd niet erg bijzonder, zou niet misstaan hebben op Battle Studies, wat ik zijn minste album vind.

Ook de hoes stelt me teleur, maar toch een album om in de gaten te houden!

Grappig dat MuMe zijn muziek hier heeft bestempeld als 'pop'. Ik heb wel eens een verhitte discussie gehad met een vriend van me, we vergeleken Joe Bonamassa met John Mayer en ik vond dat John Mayer een veel veiliger manier van blues bespeelt dan Joe, waardoor hij veel sneller en meer mainstream is geworden dan Joe, en dat vond hij onzin.
Hoe dan ook, ik wil niet gaan muggenziften of tegen het zere been schoppen, maar ik denk dat pop / blues misschien toch een optie is?

On-topic: tot nu toe heb ik alleen zijn cd continuüm aandachtig beluisterd en het daaropvolgende album vluchtig en die vond ik eigenlijk allebei wat saai op de covers na, dus ik heb geen idee of dit album mij gaat bevallen...misschien dat zijn eerdere werk mij beter bevalt, heb gehoord dat dat ietsje rauwer is(?)

Het is natuurlijk te zien hoe deze plaat zal klinken. Zijn laatste plaat vond ik toch nog weinig blues-achtig, en ik vrees dat deze er wat in het verlengde zal van liggen. Dus misschien nog even afwachten

Gewoon met 'Where the Light Is' beginnen! Die is fantastisch! En dan eventueel zijn 1ste live-album.

De samples zijn via iTunes te beluisteren. Klinkt vooralsnog redelijk folky, veel mondharmonica, wat trompet, wat samenzang. Hoop wel dat we ook nog wat mooi gitaarspel van meneer Mayer gaan horen. Ik vermoed dat album zowel de vrouwelijke casual fans van Mayer zal blijven aanspreken, als dat er ook voor de meer serieuze muziekliefhebber (m/v) genoeg plezier aan te beleven gaat zijn. We wachten het nog even een maandje af.

Heb het even via youtube beluisterd. Qua sfeer toch totaal anders dan de vorige plaat. Veel meer akoestische intieme liedjes, folky zoals je al benoemde inderdaad. Voelt een beetje aan als een donkere herfstdag, waarop je eenzaam thuis komt van een lange fietsttocht in de miezerregen terwijl in de verte onweer borrelt.
Niet erg toepasselijk voor dit voorjaar dus, maar wat ik ervan hoor kan ik wel waarderen.
Ik verlang alleen naar een paar uptempo nummers.

Klopt, het album stond daarom ook gepland voor oktober 2011, maar vanwege keelproblemen van John is het uitgesteld. Heb de previews ook beluisterd en vind het geweldig! Mayer is van alle genres thuis...

Alle singles die ik van hem ken, zijn echt niks anders dan pop, en ik hoor er absoluut geen blues in. Wellicht zijn eerste CD's of die van John Mayer Trio, maar ook Shadow Days klinkt gewoon weer als pop.

Queen of California wordt echt een nummer dat de hele zomer gedraaid gaat worden, wat een lekkere is dat zeg.
Van wat ik er nu hoor, klinkt het best wel lekker. Het is niet zijn beste album, maar een stuk beter dan Battle Studies. Vind de mix van folk met een beetje Room for Squares stijl wel erg goed, maar nog eventjes afwachten.

Dit album vind ik echt alles behalve pop, dat je Heavier Things, Battle Studies en Room for Squares kunt bestempelen als pop ja, maar dit album vind ik weer country rock eerlijk gezegd.

Hoe ben je dan aan dit album gekomen jasje1?

Waarschijnlijk de preview op Youtube...

John Mayer heeft er denk ik alles aangedaan, en zou maar al te graag dat label veranderen naar blues/folk. En inderdaad, er zijn wel wat invloeden te bekennen van folk en blues. Maar dit album klinkt toch wel weer erg veilig. John Mayer is op zijn best als hij gitaarwerk mag spelen van grootheden (Jimi Hendrix of Eric Clapton) en dan komt die wat rauwere blues kant naar boven (zie live concert where thé light is) Een goede gitarist is het zeker alleen zijn composities zijn gewoon rete veilig. Zal ook wel met platenmaatschappij en verwachtingspatroon te maken hebben.

luister het album nu op Radio 2!
Radio 2: Beluister de nieuwe John Mayer - radio2.nl

Wat een heerlijk album, sommige nummer doen mij denken aan Neil Young.
Deze gaat in de bestelling! Lekker voor de zomer! en de daarop volgende zomers!

Vanaf nu ook helemaal te luisteren via iTunes Connecting to the iTunes Store. - search.itunes.apple.com

Bevalt me zeer goed tot nu toe!

Ben die nieuwe plaat van John Mayer aan het luisteren. Was dus gelekt.

luister 'm nu voor de tweede keer en weet nog niet helemaal wat ik er van moet denken. Het is heel erg folky, country en af en toe zit er een Joss Stone-achtig groove randje aan. Alleen het is niet wat je van 'm kent. Het lijkt nog het meest op zijn rustige kant van Continuum, maar dan zonder blues. Hij gaat niet helemaal los op de Strat en knalt niet uit je speakers, maar desondanks vind ik het muzikaal wel heel goed. De vorige plaat vond ik echt zwak op een paar nummers na, maar hier heb ik nog geen enkele keer echt gehad van 'Wat is dit nou weer voor shit?'

Moet het nog wel vaker luisteren, maar ben in eerste instantie toch wel positief. Een andere kant van Mayer, maar niet slecht. Zal goed bij de meiden vallen en heeft ook wel een paar hele lekkere zomerhits.

Op radio2 is ie de hele week te horen. Wat ik er tot nu toe van gehoord heb, valt me eerlijk gezegd toch tegen. Battle Studies was me wat te gelikt, dit kan allemaal wel wat meer peper gebruiken. De man is een briljante gitarist, maar doet daar op dit album veel te weinig mee. Nog geen scheurende gitaar gehoord.
Het kabbelt allemaal een beetje voort en doet me tot nu toe nog weinig.

Begin van het album is echt super.. eerste 6 nummer vind ik stuk voor stuk van heel erg goede kwaliteit.. Doet me behoorlijk denken aan Ryan Adams maar met typische Mayer elementen.. Goede melodieën en teksten die gelukkig niet alleen maar over de liefde gaan (grootse probleem van zn vorige album vind ik).

2e helft van t album vindt ik tot nu toe echt een heel stuk minder. Geen energie en niks wat blijft hangen de eerste 2 luisterbeurten. Ik mis het explosieve gitaarspel en blues elementen daar behoorlijk. Misschien groeit het nog na meerdere keren luisteren.

Voorlopige conclusie is dat het een betere plaat is dan Battle Studies, maar niet eens in de buurt komt van Continuum.

Na mijn eerste luisterbeurt was ik teleurgesteld. Ik had er veel meer van verwacht. Na het matige Battle Studies verlangde ik weer naar een wat stevigere plaat, bijvoorbeeld zoals Continuum.

Helemaal gezien zijn laatste tour: met medewerking van twee top gitaristen (David Ryan Harris en natuulijk Robbie McIntosh), drummers Steve Jordan én Keith Carlock en bassist Pino Palladino, had ik niet verwacht dat dit album zo... tja, hoe zal ik het zeggen, zo voort kabbelt.

Muzikaal gezien zit het prima in elkaar en klinkt het ook wel aangenaam, maar mijn verwachtingen waren hoger en qua gitaarspel is het allemaal niet zo spectaculair.

Ik beoordeel nog maar even niet... hopelijk is het een groeibriljantje...

Klinkt goed na de eerste keer! Had wat meer peper in de kont gemogen, maar het komt in ieder geval wel puur over allemaal, dat bevalt me wel.

Op een of andere manier niet helemaal John Mayer, maar toch ook weer wel. Lekker voor op de avond. "Shadow Days" is één van de slechtste nummers, iets wat hij vaker weet te doen met z'n singles.

Overigens: cd is gratis te streamen op iTunes

Shadows Days vind ik ook niet zo sterk, evenals Whisky, Whisky, Whisky.
Jammer dat die trompet (of wat het is) aan het begin van Walt Grace...1967 niet terugkomt verderop in het nummer. Sowieso een prachtig begin.

john mayer- born & raised

1. queen of califonia: je krijgt gelijk het heerlijke gevoel alsof je in een auto zit en ergens op een weg rijd met een mooi uitzicht, en je draait dat liedje, je hebt een cowboy hoedje op en rijd met open dak het si een beetje neil young achtig heerlijk nummer.

2. the age of wory: krijgt gelijk een herfst/ zomergevoel het lijkt heel veel op mumford and sons en als je achter over gaat liggen en je ogen sluit sleept de muziek je mee naar een rustige plaats met zon en bomen waar alles perfect is.

3. shaddow days: het top 40 nummer en de eerste single van het album, dat perfect schetst hoe ik me afgelopen tijd heb gevoelt en hoe ik me nu voel, i'm a good man with a good heart had a though time and a rough start... zodra de acoustische solo hoort krijg je echt een heerlijk apart zomers gevoel, heerlijk nummertje van begin tot het eind

4. speak for me: heerlijk country begin, wat zo te horen de nieuwe stijl van john mayer is, zodra de tekst begint voel je weer dat je in die auto zit en over dat mooie platteland rijd, en zodra het refijn begint voel je je op een of andere manier echt vrij, zodra het tussen stuk komt met de rustige gitaar en het geneurie van de heer mayer, voel je rustgevend gevoel dat weer schetst hoe je in de auto zit, ook dit is weer een heerlijk nummer, vermoedelijk het volgende top 40 nummer?

5. something like olivia: heey ik hoor mr mayer zijn stratocaster opakken, en een lekker orgeltje, en dan komt er een lekker solotje dat heel garage achtig klinkt dat echt een mooie sound geeft, heerlijk catchy nummer het 5de nummer op het album dat lekker klinkt in een nieuwe stijl die ik wel mag (:

6. born and raised: de titel track, ik hoor weer een neil young/bob dylan achtige stijl beetje western achtig, zodra je de mondharmonika hoort heb je echt het gevoel om met vrienden langs het kampvuur te gaan zitten en dit nummer keer op keer te spelen, het refrijn is ook erg aansprekelijk, en dan komt weer die mooie mondharmonika met daar op de background een zachte electrische gitaar die wat slides doet, een heerlijk country gevoel onschrijfelijk, je moet echt het album zelf luisteren om te weten wat ik bedoel, en bam dan valt de hele band in en die maakt dat hele country gevoel compleet! cause one of these days you've been born and raised.
het gene wat ik erg leuk en heerlijk vind aan dit nummer is de mondharmonika! op dit moment mijn favoriete.

we gaan door met.
7. if i ever get around to living: ik hoor iets terug van who says en stop this train, een heerlijke tokkel partij door onze man, ook dit nummer verteld een verhaal die je meesleurt, vanaf het moment OP 2.30 komt er een heerlijke slide gitaar in en dit gaat weer een beetje terug naar de stijl van room of squars en dan vooral het nummer 3X5 en dan komt een heerlijk rustige solo waarbij als je in morgen er wakker mee zou worden dat je gelijk denkt wat is dit voor awsome dag! zo zou ik iederedag wakker willen worden, dit nummer doet me sterk denken aan zijn eerste album en dat geeft echt een heerlijk gevoel.

8. love is a verb: love is a verb, it aint a thing zijn de eerste woorden die mr mayer hier uitspreekt dat me stomweg aan dreaming with a broken heart doet denken. ook dit is weer een heerlijk nummer weer in de stijl van zijn eerste album een lekkere feel good nummer waarme je wakker wil worden. dit vind ik op het moment een van de mindere niet slecht ofzo maar wle ene van de mindere.

9. walt grace submarine test, january 1967: het begint met een intro van een van de mooiste instrumeneten die er is een trompet. gevolgt door een heerlijke gitaar tokkel en tromgeroffel waar mayer zijn tekst overheen gaat vertellen, die echt aankomt vanaf de eerste zin, eerste woord, eerste letter. het refrijn is zelfs nog mooier als wat voorgaande was, langzaam hoor je het tromgeroffel verder gaan en komt er een piano in die het verhaal verder gaat vertellen, dan stopt het tromgeroffel en begint mayer een tokkel te spelen waarin hij verder gaat met zijn verhaal over de marinier, en dan zo ineens plots terwijl je midden in het nummer zit houd het ineens op. dit vond ik het lekkerste nummer tot nu toe en is een van mijn favoriete

10. wiskey, wiskey, wiskey: ik denk alleen bij de titel al aan een ding en dat is aan jack daniels!, en jaa hoor het begint met een mondharmonika die een heerlijk melodie speelt, wiskey, wiskey, wiskey, water, water, water sleep. hij omschrijft voor mij een normale zaterdag avond! rustig zingt onze held over zijn katers, en dan komt er ineens een heerlijke stratocaster doorheen die het nummer opeens heel anders maakt, en vervolgens zwakt het af en begint mayer weer rustig verder te gaan, het leuke aan dit nummer is dat ik mezelf eraan herken, alweer een mooi nummer afgelevert.

11. a face to call home: een heerlijk rustig electrisch begin dat me ergens doet herinneren aan slow dancing in a burning room, de rustige opbouw die je weer terug in die auto sleept, en met een hand aan het stuur en een zonnebril op ben je rustig aan het rond cruisen, dan hoor je de woorden a face to call home, en er je voelt een glimlach op je gezicht verschijnen, want je voelt je thuis in die auto, je glimlach word zelfs groter als de electrische gitaar en de drums de stilte verbreken en mayer begint te zingen maybe i could stand by dan voel je en bepaalde warmte, je hoort de solo gitaar uitfaden, en je bednkt je damn dat was het meest awsomeste auto ritje ooit!

en zo sluit mayer zijn album bijna af net als je denkt dat het album niet heerlijker kan en je denkt dat je zojuist het heerlijkste auto ritje ooit hbet gemaakt komt het heerlijke country nummer

12. born and raised ( reprise): een ware afsluiter dat je nog een keer dat country gevoel geeft, en je ziet je zelf rustig met een open dak en de felle zon je straat in rijden en voor je huis parkeren, en dan besef je dat je pas echt thuis bent. en dan denk je dit album maakt mijn zomer compleet

lekker met een koud biertje in de tuin in de volle zon, of kei hard in de auto als je aan het cruisen bent en zelfs als je wakker word is dit een typisch john mayer album dat van begin tot het einde een heerlijk gevoel geeft, je hoort die man zijn verhaal vertellen over wat hij afgelopen tijd heeft doorstaan enzo, en bij alle teksten krijg je en goed gevoel en verschijnt er een brede glimlach op je gezicht. voor mij word dit mijn absolute zomer album en ik ga hem nog vaak draaien ik houd van die man nou ben ik pas echt born and raised.

Born and Raised, als echte John Mayer fan had je deze county/folk stijl wel kunnen zien aankomen. We hebben hem de laatste maanden kunnen zien veranderen in een ''wanna be cowboy'' en na dit album toch wel in een volwaardige cowboy! Afgelopen jaar zijn ook nog eens een groot deel van deze nummers al op youtube beland in unplugged vorm uit kleine optredens. Maar dat het album een meesterwerk zou zijn had ik niet zien aankomen, want dat is het naar mijn mening.

Terwijl ik het album drie keer achter elkaar luisterde reed ik in gedachten door de amerikaanse woestijnen en eindigde ik in het noorden tussen de canadese bergen.
Wat een album zeg, tot in perfectie gemixt, geproduceerd en geschreven: eindelijk eens niet alleen nummers over liefde. De zang van Crosby en Nash in de titeltrack Born and Raised past perfect, kippenvel. Dat brengt me bij de invloeden van dit album. Neil Young, Bruce Springsteen, Tom Petty, Bob Dylan, je hoort het er allemaal in terug. En toch blijft het John Mayer, de nieuwe John Mayer zou ik nu toch wel zeggen.

Alleen jammer dat het album niet in oktober uitgegeven is, zoals gepland was. Voor mij is dit namelijk een echte herfst album (op queen of california na, wat een zomernummer is). Een perfect album als sochtends uit het raam kijkt en je grauwheid en regen ziet. Zelfs de albumhoes schreeuwt naar herfst! Maar dat is natuurlijk allemaal erg persoonlijk.

Laten we hopen dat we meer van dat goeds te horen krijgen want wat er de laatste tijd wordt uigegeven is toch wel om van te huilen. Hoe harden hoe beter.. John Mayer doet hier niet aan mee, en dat laat hij met dit pareltje horen.

***** 5

Laat ik vooropstellen dat ik enorme fan van John Mayer ben. Bezit al zijn reguliere albums, live albums en underground stuff.

Dan nu naar het album ‘Born and Raised’, wat een significantie verbetering ten opzichte van zijn vorige en naar mijn mening slechte record Battle Studies. De mix van folk, country en rock valt heerlijk in de smaak, de invloeden van Neil Young en Bob Dylan zijn over het hele album heerlijk te proeven.

Ik heb het album inmiddels al een aantal keren beluisterd, want een Mayer album klinkt de eerste keer altijd weer vreemd. Hetzelfde had ik bij zijn beste plaat ‘Continuum’, het was namelijk geen ‘Heavier Things’ wat echt een kei van een album is. Wat ik bij ‘Continuum’ had, heb ik momenteel ook bij ‘Born and Raised’. De eerste luisterbeurt viel erg tegen, want er waren niet heel veel gitaarinvloeden, dit had ik ook wel verwacht want de ‘Unplugged’ versies van deze nummer zijn al bijna een jaar te beluisteren en ook daar was er weinig sprake van grote gitaarsolo’s., wel moet ik hierbij vermelden dat ik erg tevreden dat zijn drummer Aaron Sterling en bassist Sean Hurley. Beide zijn twee personen die geniaal zijn met hun instrumenten. Aaron’s sweet drums klinken heerlijk ook over het album, net als de dikke basslines van Sean. Ook leuk dat Chuck Leavell meegewerkt heeft met de toetsen aan dit album, en natuurlijk kan John’s maat David Ryan Harris ook niet ontbreken op dit album! Mensen die hadden verwacht dat John een nieuw Continuum album ging maken, zitten echt helemaal verkeerd en kennen blijkbaar de artiest Mayer niet of nauwelijks.

Het album doet mij erg denken aan mijn roadtrip door de USA en dat brengt weer mooie herinneringen naar boven. Van de Westcoast, door de Mojave desert om te eindigen in de Rockies, daar doet mij deze plaat erg aan denken.

Inmiddels het album 5 keer beluisterd en ben er echt helemaal weg van. De eenvoudigheid, prachtige lyrics en natuurlijk niet te vergeten de aanwezigheid van Crosby en Nash maken dit album tot een pareltje, dat zeker de hele zomer gedraaid gaat worden. Klein meesterwerkje, dikke 5 sterren dus.

Gelukkig een stuk beter dan Battle Studies. Neigt veel meer naar Folk dan eerdere platen, omdat dat nu echt zo'n ding is in de pop. Leuke zoete liedjes, maar de focus ligt veel te ver weg van het geweldige gitaarspel van de heer Mayer.

Wat een verschrikkelijke 'review' zeg
En hij zingt in A Face to Call Home niet 'Maybe I could stand by' maar 'Maybe I could stay a while', ik zou er nog een paar keer naar luisteren als ik jou was.