menu

Social Distortion - White Light, White Heat, White Trash (1996)

mijn stem
4,06 (89)
89 stemmen

Verenigde Staten
Punk
Label: Epic

  1. Dear Lover (4:43)
  2. Don't Drag Me Down (3:51)
  3. Untitled (4:46)
  4. I Was Wrong (3:59)
  5. Through These Eyes (3:16)
  6. Down on the World Again (3:22)
  7. When the Angels Sing (4:15)
  8. Gotta Know the Rules (3:28)
  9. Crown of Thorns (4:16)
  10. Pleasure Seeker (3:33)
  11. Down Here (With the Rest of Us) (4:20)
  12. Under My Thumb (2:50)
totale tijdsduur: 46:39
zoeken in:
avatar van niels94
3,5
Zo'n album die ik alláng weer uit het oog was verloren en ineens weer tegenkwam. Ik heb hem opgezet en ben nu toch wel weer flink aan het genieten. Pakkende muziek.

avatar van bennerd
4,0
bennerd (moderator)
Crown of Thorns

avatar van bennerd
4,0
bennerd (moderator)
Nu ik dit herbeluister is dit in feite een zeer sterke plaat die helemaal verpest wordt door het geniale niveau van Crown of Thorns. Ik trek het neerslachtige aspect en het iets tragere tempo heel erg goed. In de herbeluistermolen, dit Social Distortion.

avatar van discipline
5,0
Wat een heerlijke rock&roll punk plaat! Deze gaat rechtstreeks op nr 1 komen in mijn top 10!

avatar van the crook
5,0
Al jaren in de top 5 van mijn top 10 en daar blijft ie nog jaren! Deze plaat heeft na alle jaren nog niets aan kracht ingeboet en nummers als Don't Drag me Down en Through These Eyes knallen nog steeds net zo bijtend hard uit mijn speakers als halverwege de jaren '90!

avatar van Colonel_Cooper
5,0
Blijft toch echt de plaat uit mijn jeugd. Heerlijk. Na al de jaren blijft hij oersterk klinken.

avatar van deric raven
Green Day, Rancid, Bad Religion en NOFX bedankt!
Nadat deze bands bekender werden, zag je overal punkrock bands verschijnen, die nog niet eens in de schaduw mochten staan van genoemde grootheden.
En om in de punk attitude te blijven; een FUCK YOU! En een dikke middelvinger naar alle volgelingen die hier commercieel van mee profiteerde; ik was er al snel klaar mee.
En dat was misschien wel de meest punk gerelativeerde actie van mij die ik ooit heb uitgevoerd.
Schijt aan al die volgelingen; punk was definitief dood.

En dan kom je puur bij toeval (OOR bedankt voor de lijst uit 2007, met de beste albums aller tijden) terecht bij Social Distortion, en de singles I Was Wrong en When the Angels Sing, en dit blijken wel heel sterke nummers te zijn.
Of White Light, White Head, White Trash echt in die Top 100 thuis hoort, daar heb ik mijn vraagtekens bij, maar het blijft jammer dat ik deze band nooit eerder ontdekt heb.
De naam Social Distortion is wel stoerder dan de muziek, voor mij is het allemaal vrij toegankelijk, gaat voor mijn gevoel zelfs meer naar de rockmuziek.
Maar ik ben tegenwoordig ook milder over Slayer, Sex Pistols, Metallica en Nirvana, terwijl deze wel een heftigere impact hadden bij het eerste gehoor.
Waarschijnlijk speelt mijn leeftijd ook hierin een rol, ben ondertussen wel wat gewend, maar wat is dit een eerlijke en pure plaat.

avatar van Pietro
5,0
In mijn platencollectie is Social Distortion een beetje een vreemde eend in de bijt. Ik heb mezelf nooit als liefhebber van punk beschouwd en met name met de Amerikaanse punkbands uit de jaren '80 en '90 heb ik weinig affiniteit.

Toch was er direct een klik toen ik met Mike Ness en zijn band in aanraking kwam. Misschien komt het wel omdat ik Social Distortion nooit echt als een pure punkband heb beschouwd. Natuurlijk, de band heeft een invloedrijke rol gespeeld in de punkscene, maar heeft altijd ook invloeden uit de rock & roll en country in haar muziek toegevoegd. Daardoor is een unieke sound ontstaan die op dit album White Light, White Heat, White Trash optimaal tot uiting komt. Vanaf Dear Lover tot en met afsluiter Under My Thumb staat het album boordevol puike songs.

Het opzwepende Don’t Drag Me Down is wat mij betreft het sterkste nummer, met het wat rustigere Down Here With the Rest of Us als goede tweede. Ook de rest van het songmateriaal scoort ruim voldoende. De unieke stijl van de band wordt op dit album overtuigend doorgezet: 4,5*.

avatar van LinkinPark90
4,0
White Light, White Heat, White Trash van Social Distortion, hun vijfde album is een album waarvan je moet houden.

Uitgebracht in 1996, na de ‘grunge’ beweging maar toch is tussen de rockabilly geïnspireerde punkrock die de band brengt de invloed van ‘grunge’ te horen. Het neerslachtige, iets tragere aspect in zowel de lyrics als de gitaarsound is te horen. Ook zingt Mike Ness meer richting ‘grunge’, in vergelijking met ‘Social Distortion (album)’ en ‘Somewhere Between Heaven and Hell’ maar ook is de invloed van bijvoorbeeld de Ramones duidelijk hoorbaar.

Ik vind dit ongetwijfeld één van hun beste werken met topnummers als ‘When the Angels Sing’, ‘I Was Wrong’ en ‘Don't Drag Me Down’ om er een paar te noemen. De Stones cover ‘Under My Thumb’ mag er ook wel zijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:44 uur

geplaatst: vandaag om 07:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.