Eels - Beautiful Freak (1996)

Wauw ben ik eventjes verschoten. Deze CD heeft mij totaal niet teleurgesteld integendeel. Wat een prachtige lyrics + teksten wauw dit komt sowieso in mijn top 10

En nou op naar de rest van EELS, de meeste liggen flink afgeprijsd in de schappen op jou te wachten. Je zult er geen spijt van hebben. (zegt een hele grote EELS-fan)!!!!

Ga maar meteen door naar 'Electro Shock Blues' en 'Blinking Lights'...en genieten maar.

Mr. E. is een meester in het schrijven van heldere, vaak breekbare en ingetogen songs. De productie en arrangementen zijn meestal vrij sober en "klein" van opzet. En ondanks de soms vrij zware thematiek - zeker op Electro Shock Blues - zijn de teksten vaak humorvol en voorzien van mooie beeldspraak. Nooit "over the top".

Welke dan nog meer? Ik weet het alleen van Beautiful Freak en van Blinking Lights.

Samen met Electro-shock blues mijn favoriet. Wat een sterk debuut! Geweldig oprecht, prachtige goed geschreven songs, en echt een originele stijl eigenlijk. Eels heeft teksten waar ik nu eens zo hard mezelf in terugvind. Not ready yet is mijn favoriet van deze plaat.

Ten tijde van dat bericht stond Electro-Shock Blues er ook in, ergens onderaan, maar die staat er blijkbaar niet meer in.

Wat onbegrijpelijk is, want dat album veegt de pan aan met de onsamenhangende en inconsistente verzameling liedjes die dit album vormt. Wat mij betreft mogen Beautiful Freak en Electro-Shock Blues gerust van plaats wisselen.

Dit is echt een tof album...ik was er vroeger helemaal gek van.
Ben nu meer in de hiphop, maar kan dit album nog steeds zeer waarderen. Zeer interessante producties met een geweldige E (charisma van een natte krant maar hoe vet kan dat zijn!?).
Verre van vrolijk album natuurlijk, maar erg uhm Eels.

Novocaine for the soul, Susan's house, Rags to rags, not ready yet (vind ik het mooiste nummer) en Flower zijn de favorieten.
Beautiful freak vind ik een erg saai nummer, eerlijk gezegd niet om aan te horen.
4,5*

Beautiful Freak een verzameling onsamenhagende en inconsistent liedjes??? Pfoeh! Iedereen zijn mening, maar als dit album nou juist iets niet is, dan is het wel wat jij zegt. Het is mijns inziens juist een compleet album, met een vaste sfeer. Het album klopt. ElectroSchock Blues moet ik beter luisteren om daar een goed oordeel over te vellen, maar Eels heeft hier mijns inziens toch echt een meesterwerkje gemaakt.

Een meesterwerkje zou ik het zeker niet willen noemen.
Wel is het zo dat ik hoor dat E een aantal liedjes heeft geschreven in een bepaalde periode, en dat deze dus inderdaad ook allemaal ongeveer dezelfde sfeer hebben - iets wat nog veel meer het geval is op Electro-Shock Blues (de liedjes handelen grotendeels over de zelfmoord van zijn zus) en ook veel beklemmender is gedaan aldaar.
Hier levert E een paar topnummers af (Novacaine For The Soul, Flower, Guest List), maar ook een paar nummers die behoorlijk onder de maat zijn, naar mijns inziens (Beautiful Freak, My Beloved Monster, Spunky). Op de opvolger haalt E een veel consistenter niveau: dat album staat vol met topnummers, en telt maar één misser (Baby Genius).

Electro-Shock Blues verslaat Beautiful Freak dan ook op alle punten, wat overigens niet wegneemt dat deze nog altijd vrij aardig is.

Nu ga ik zeker electro-shock bleus kopen want ik vind dit album gewoon te goed, met maar 1 minder nummer en dat is your lucky day in hell. Flower spreekt mij ook niet zo aan.

Mijn stem verlagen met een half want het boeit niet meer zo.

Eels, een band die ik eigenlijk nog maar pas geleden heb 'ontdekt', maar die nu toch al tot een van mijn favorieten behoort. En dan eigenlijk vooral door deze plaat. Het rare is eigenlijk, dat mijn aandacht op de band werd gevestigd na het uitkomen van 'Useless Trinkets', terwijl ik dát album tot op heden nog nooit heb gehoord.
Als ik de cd op wil zetten, staren me twee enorm grote kinderogen mij aan. En ik voel dan al dat het toch wel een apart iets is, deze cd.

Het geheel begint al met Novocaine for the Soul. Een nummer dat ik eigenlijk al kende, tenminste van naam, maar nooit een nummer waar ik echt open en serieus had naar geluisterd. Jammer, blijkt achteraf want het blijft een van de beste nummers die ze geschreven hebben.

Susan's House zit vol cynisme. De melodie komt best vrolijk op me over, terwijl de tekst zo duister is als het maar zijn kan. Erg mooi gedaan, het resultaat is namelijk dat je niet goed weet wat je bij het nummer nou daadwerkelijk moet voelen. Zeker niet als je dan kinderen op de achtergrond hoort juichen...

Waar Rags To Rags nou precies over gaat, daar heb ik geen idee van. Maar dat het een lekker nummer is, dat weet ik wel. Het is iets 'harder' dan de twee voorgaande nummers. Maar dat ligt alleen in het feit dat er nu daadwerkelijk sprake is van een gitaar-riff tijdens het refrein. Erg lekker up-tempo nummer, dat moet ik ze nageven.

Beautiful Freak is gewoonweg geniaal te noemen. Hier komt het cynische uitermate goed naar voren, iets wat me toch vooral in Eels aantrekt. Alleen de titel al, Beautiful Freak. Wat ik er mee moet, geen idee. Het trekt me wel. Vooral als er dan een ballad van gemaakt word. Alsof het een liefdesliedje is. Ik zou mijn eventuele vriendin in ieder geval geen 'freak' noemen, maar dat zal dan wel aan mij liggen.

Wat ik over Not Ready Yet moet schrijven, weet ik eigenlijk niet zo goed. Het nummer heeft muzikaal niet zoveel om zich heen en de tekst komt totaal nietszeggend op mij over, maar dat is misschien wel de charme van het nummer. Het blinkt min of meer uit in zijn nietszeggendheid.

My Beloved Monster is dan weer een prachtig voorbeeld van het cynische en is volgens mij dan ook weer een van de vele pareltjes op dit album. Net zoals ik mijn eventuele vriendin gaan Freak zou noemen, zou ik haar een Monster noemen. En toch presteren ze het. Sommigen zullen nu zoiets hebben van: 'ja, maar zoiets kan ik ook verzinnen'. Helaas voor hen zal het denk ik heel moeilijk zijn om hierin Eels te evenaren. Wat het is, dat het zo goed maakt, geen idee. Het heeft gewoon iets.

Flower op zichzelf, vind ik een minder nummer, ware het niet dat het (gospel?)koor echt geniaal gevonden is. Het voegt mijns inziens erg veel toe en tilt het geheel naar een veel hoger niveau. Het brengt precies de sfeer die het nummer nodig heeft. Dit keer geen cynisme, maar een begrafenis. Ook leuk.

Guest List is dan weer zo heerlijk cynisch. Het valt me nu eigenlijk pas op hoe enorm goed de teksten wel niet in elkaar zitten. Ik ben nooit iemand geweest die echt op de teksten lette, maar hier valt het gewoon positief op!

Het hardste nummer op de cd is toch wel Mental. En erg is dat zeker niet. Het straalt frustratie uit. Heel veel frustratie. En dat is erg passend op de cd.

Spunky, de naam alleen al. Het nummer is een beetje nietszeggend eigenlijk. Maar ach, het past er helemaal bij. Het klopt gewoon allemaal.

En weer een cynisch nummer. Het druipt er gewoon vanaf. En dat is ook wel het mooie denk ik. Your Lucky Day In Hell druist natuurlijk tegen alle natuur in. Tenminste, hel staat gelijk voor het ergste, ik kan me nu niet echt voorstellen dat daar iets goeds in voorkomt. Laat staan, dat je daar een nummer over kunt schrijven. En toch flikken ze het.

Dan de afsluiter, Manchild. Een gepaste afsluiter lijkt mij. Een ingetogen en mooi nummer. Gewoon goed.

4.5*

Spunky nietszeggend? Luister 'Live at town hall' en leer élk Eels-nummer waarderen, dat is mijn advies!

Zoals je kunt zien staat daar al een stem van mij en heb ik het album al in mijn bezit

Meningen zijn zooo verschillend niet te doen.
Not ready yet nietszeggend?
Het gaat over een man dat zijn huis niet uit durft.
Een psychische aandoening dat echt bestaat, de wetenschappelijke naam ontglipt mij nu even. Wel iets zeggend dus

Agorafobie - Wikipedia - nl.wikipedia.org

oftewel pleinvrees.

yup mijn oude huisgenoot had het ook.... het is echt een ernstig verschijnsel. Het doet meer met een mensenleven dan je je kan voorstellen.

haha, dan moet je toch wel durven om het 'nietszeggend' te noemen

ja ik was echt geschokt te zien wat zo'n ziekte met je kan doen.. een kerel van in de 30 die zijn huis amper uit durft en zich al 10 jaar alleen in dezelfde bepaalde straten begeeft.
Echt bizar...maar goed back to Eels

lyrics en teksten... is dat niet hetzelfde?:)

misschien bedoelt hij de teksten in het cd boekje en de lyrics die gezongen worden

sorry typfoutje

Een intelligent en prima in elkaar stekend album dat ik altijd een beetje onderschat heb. Hij promoveert naar de vier sterren-divisie.

Sterke teksten! Kippenvel bij Life is white, and I am black. Jesus and his lawyer are coming back.

Wat is er zo goed aan dit album? Wat mis ik?

Ik heb hem een paar keer geluisterd en het enige wat ik me herinner is dat ik het allemaal (nog) niet erg boeiend vond en dat het nummer Beautiful Freak me nogal irriteerde..

Met de andere nummers zal het vast en zeker nog allemaal goed komen, maar inderdaad: Beautiful Freak is een tenenkrommend irritant nummerke. Jeej!

Ik houd van muziek, maar dit is 'alternative' dus is dat wat mij betreft altijd afwachten ;. het was best te doen en verrastte me wel, zo irritant is het gelukkig niet (ik kwam dit tegen bij een muziekgame, vandaar dat ik het eens 'opzocht'). Overigens bedoel ik dat bij sommige vermeldingen de toevoeging 'alternative' staat qua genre/stroming.

Ik heb alle EELS-cd's (netjes in de winkel gekocht) geript naar mijn pc en alle cd's staan vermeld als zijnde rock of pop. Niet één als "alternative"

'Alternative' is een term wat van mij betreft zo gauw mogelijk geschrapt mag worden. Het zijn just degenen die zich 'alternative' opstellen het meest aan hokjesdenken doen want wat niet 'alternative' in hun oren klinkt is voor hen per definitie slecht.
Het debuut van eels is gewoon uitstekende singer-songerwriterspop/rock, niet meer maar zeker niet minder.