Eels - Beautiful Freak (1996)

Opmerkelijk dat je dan een avatar hebt van een Eels-plaat die mijns inziens stukken minder is...

Beste album dat ik ook gehoord heb. Alle teksten zijn enorm sterk, de muziek zelf is gewoon heerlijk om naar te luisteren.
"Life is hard, and I feel great, 'cause mother says I am a great mistake" laat toch elke keer weer een ril over mijn rug lopen
5*

Lastig uit te leggen zonder over Hombre Lobo te gaan praten, terwijl ik het hier over Beautiful Freak zou moeten hebben.

Dat fragment van de cover vind ik er sowieso gewoon wel relaxt uitzien, maar kan ik misschien beter binnenkort even wijzigen.

Ik zal Beautiful Freak nog maar wat kansen geven, een plaat met dusdanige notering en waardering verdient dat wel. Als muziekliefhebber hoef je dit uiteraard niet te waarderen, wel te kennen toch? En wie weet groeit de plaat nog, zoals zo'n beetje elke plaat bij mij doet..

Goh wat heeft iedereen toch tegen beautiful freak (het liedje weliswaar) bij mij staat het juist aangeduid als favoriet.

En je bent een van de 100, dus erg gegrond is je opmerking niet.

beautiful freak heeft naar mijn mening een hakkelig verloop door het hele nummer...heel simplistisch met een te eenvoudige tekst. Het lijkt wel alsof de tekst niet in de melodie past (teveel woorden).
Ik vind het echt een ruk nummer...maar goed smaken verschillen he

inderdaad ja.

fantastische plaat van de eels , een van de beste debuten ever , vooral susan's house is een prachtnummer , we hadden weer er een nieuwe groep bij die nog tal van zeer goeie platen ging maken

Grappig eigenlijk dat ik nog nooit een fatsoenlijke stukje heb geschreven over Eels op deze site, want ten tijde van dit en het hierop volgende album was de band rondom toen nog E, Butch en Tommy Walter eigenlijk wel één van mijn favoriete bands, tesamen met Radiohead en de Smashing Pumpkins. Ik zat bij een internationale mailinglist, waarvan ik een aantal mensen ook bij concerten ed. heb ontmoet. Daar werden alle teksten van eels tot in het kleinste detail uitgepluist, evenals het wel en wee rondom de band. Het was de tijd waarin E niet altijd even aardig was voor zijn mede-bandleden. Ik herinner me nog een concert op Lowlands waarin hij gitarist Tommy (die vervolgens en public zijn beklag deed en niet lang daarna uit de band stapte) compleet negeerde. In een tijd waarin algemene muziekfora als Musicmeter ueberhaupt nog niet bestonden, was het leuk zo nauwgezet één van mijn favoriete bands te volgen. Maar dat was toen. Inmiddels neemt dit album (en deze band) toch een heel wat minder centrale plaats in in mijn muzikale universum.

Ik kan me nog wel herinneren dat dit album in '96 behoorlijk flopte. Enkel Kink FM draaide het titelnummer en een enkele keer Novocaine for the Soul. Ik vond dat wel leuke nummers en kocht het album in de uitverkoop. Pas in 1997 begon het te lopen voor Eels: in het voorjaar werd Novocaine opeens een flinke radiohit en wat maanden later gaf Eels een geweldig concert op Pinkpop, waarmee het een hoop fans won. Ik heb het toendertijd opgenomen en vaak teruggekeken; de video moet ik nog steeds ergens hebben. Ook een cassettebandje van een optreden dat ik eens opnam van Leidsekade Live (vaste prik op zondagavond destijds) maakte veel draaiuren in mijn walkman: met name de scheurende cover van Prince' I Was Your Girlfriend was erg goed.

Dit album heb ik de laatste jaren niet zoveel meer beluisterd en sowieso ben ik geen grote Eels-fan meer. Na het wat minder boeiende Daisies for the Galaxy en het ronduit teleurstellende Souljacker was ik wel fan-af, al heb ik de albums daarna nog wel beluisterd. Maar veel doet dat me niet meer. Nu ik dit album weer 'ns beluister, valt me opeens op hoe 'oud' het intro van Novocaine eigenlijk wel niet klinkt. Een blik op Wikipedia (dat hadden we destijds nog niet) leert me dat hier een nummer van Fats Domino gesampled wordt. Grappig.

Het tweede nummer van de CD, Susan's House, is ook gebouwd op een sample en wel eentje van Gladys Night and the Pips. Toch knap hoe Eels hier met een hiphopbeat, de staande bas en een akelige tekst een heel eigen nummer van heeft weten te maken.

Rags to Rags is een van de wat stevigere nummers van de plaat. Evenals Not Ready Yet, dat live vaak werd uitgebouwd met een flinke jamsessie. De laatste van de twee vind ik nog steeds één van hun beste nummers. Mooie teksten ("there's a world outside...") en een mooie afwisseling tussen hard en zacht, zowel in de muziek als de vocalen. Het is o.a. geschreven door Jon Brion, een bevriende muzikant waarmee E vaak optrad in Largo, een clubje in Los Angeles waar o.a. ook Elliott Smith, Fiona Apple en diens eega en filmregisseur Paul Thomas Anderson vaste bezoekers waren. Tussen deze twee nummers in treffend we nog een ander kroonjuweel, het bloedmooie titelnummer waarmee het hele Eels-circus voor mij begon. Ik hoor Kink FM DJ Arjen Grolleman nog zeggen dat dat Eels wel een heel bijzondere band was en dat voordat ze ueberhaupt op enige schaal waren doorgebroken.

My Beloved Monster en Flower zijn wat mindere nummers. Destijds vond ik ze wel goed, maar nu doen ze me niet veel meer. Anders is dat met Guest List, wat ook weer gebouwd is op een heerlijk basloopje en een subtiele beat. Hier is E op zijn best: ingetogen en met subtiele intonatie al het onrecht van zich af zingend. Mental rockt er dan weer op los, zoals Rags to Rags en Not Ready Yet. Goed nummer waar verder weinig over valt te melden. Spunky is nooit een echte favoriet geweest, alhoewel de regels "One day the world will be ready for you and wonder how they didn't see" wel een mooie E-tegeltjeswijsheid zijn. Your Lucky Day in Hell was wel een grote favoriet en ik was er altijd van overtuigd dat hier ook een sample in zat, omdat het destijds direct zo vertrouwd klonk, maar daar kan ik nu niets over terug vinden.

Manchild is het mierzoete slotnummer, dat net als het slotnummer van Electro-Shock Blues met een positieve noot eindigt: "tell me somehow i'm gonna be alright "

Beautiful Freak vond ik indertijd een prachtige plaat, maar ruim 10 jaar later heeft 'ie toch wel flink aan impact ingeboet. Ben benieuwd hoe dat is met Electro-Shock Blues, dat ik binnenkort eens ga beluisteren. Destijds was dat een top 10-plaat, maar nu...?

Mooi stuk.

Meesterlijk album van Mr E en de zijne en al zeker het beste uit 1996.

Die eer komt, wat mij betreft, toch echt dEUS toe, die met In A Bar, Under The Sea dit album volledig platwalst

eveneens een sterke plaat idd

Heerlijk album met Susan's House als mijn favoriet.

Voorlopig 4* wellicht later meer.

Ja wat mij betreft wat dEUS ook beter dat jaar. Dit is gewoon een toffe plaat met veel toffe deuntjes,... voor mij was dit dan ook de eerste kennismaking met de groep Eels.

Prachtige cd, Susan's House vind ik persoonlijk de sterkste track.

Wat een prachtig album, elk nummer is genieten geblazen. Heerlijk! Moeilijk om een favoriet te kiezen, aangezien het hele album top is. Maar ik ga dan toch maar voor guess list.

Bah. Zanger E, heeft ergens wel een gevoel voor Beatlesachtige pop, maar het geheel wordt met zoveel zelfmedelijden, geveinsde depressie en Weltschmerz gebracht dat mijn haren er recht van overeind gaan staan. Elliot Smith is een veel overtuigendere en oprechte vertegenwoordiger van een soortgelijk genre.

Joy Division weet je dan wel te aanvaarden.

E. Smith komt nog niet aan de enkels van deze Eels

Ik houd van allebei, maar ik vind de liedjes van Elliott net iets emotioneler en intiemer. Eels moet het weer meer hebben van de teksten.

Beautiful Freak laat al veel horen van het briljante materiaal waarmee E nog zou komen, maar klinkt me net iets te eentonig om het tot klassieker te verheffen.
Novocaine is natuurlijk een briljant liedje en een onverwachte, maar terechte hit. De rest wisselt tussen wel aardig en subliem. Met de opvolger Electroshock Blues maakte E wel een (jammer genoeg ondergewaardeerde) klassieker.

Sluit ik me bij aan, al vind ik Susan´s House wel een leuker nummer dan Novocaine.

Een CD met enkele absolute toppers: Novacaine For The Soul, Susan's House, Rags To Rags, Not Ready Yet en Guest List en een aantal mindere goden: Beautiful Freak, Spunky, My Beloved Monster. Het latere werk van Eels zal veel coherenter blijken, maar het staat vast dat op deze enkele van zijn mooiste nummers staan.

Gisteren tijdens een vrije avond, in een melancholieke bui met een paar biertjes erbij, spontaan een recensie geschreven van deze plaat. Hieronder weergegeven zonder verdere aanpassingen:


Eels is zo’n band die gemengde gevoelens oproept bij de liefhebbers van treurige gitaarpop. Ik ben op dat gebied geen uitzondering.

Weten jullie nog, generatiegenoten, hoe we allemaal verliefd werden op E en zijn bandje in de jaren negentig (Eels werd toen nog gepresenteerd als een echt bandje, en niet alleen maar de uitlaatklep van E die het toen welbeschouwd al was)? Die clip van Novocaine For The Soul op MTV, dat optreden op Pinkpop, zittend achter een houten piano met een sticker waar op stond: ‘Sexy Grandpa’. Was dit nou grappig of deprimerend? Het waren de hoogtijdagen van de Gekwelde Alternatieve Nerd: Weezer, Fountains Of Wayne, Nada Surf, Eels.
Onvaste zangers keken je droevig aan door dikke brillenglazen. Veel droge humor. Gouden melodieën.

En daarmee is ook wel zo’n beetje alles gezegd over deze plaat. Het is een plaat waar we gemengde gevoelens aan over hebben gehouden, is het niet, generatiegenoten? Draaien jullie deze plaat nog vaak? Ik niet, eigenlijk.

Om eerlijk te zijn had ik al na Electro Shock Blues een beetje genoeg van het beperkte arsenaal van E. Toch heb ik alle platen tot aan Blinking Lights in huis. De combinatie droge humor/gouden melodieën zijn bij deze band altijd gebleven, en E bleef een fascinerende verschijning. Zijn optreden in de Paradiso met een strijkkwartet is waarschijnlijk mijn favoriete optreden aller tijden, en ik heb ook nog een lang optreden gezien in de oude Effenaar, inmiddels gesloopt en vervangen door een Art Decogebouw met schone wc’s. Ach en wee, het Nederland uit mijn tienertijd komt nooit meer terug.

Wel tijdloos zijn echter eenzaamheid, angst en (seksuele) frustratie, en dat zijn meteen de ingrediënten van deze plaat, gebracht met een knipoog die de onderliggende emoties eerder verscheurender maakt dan afzwakt: ‘Life is good/ and I feel great/ cause mother says I was/ a great mistake’

Zwakke liedjes staan er niet op deze plaat, hoewel een paar misschien het best overleefd hebben in de jaren dat deze plaat in mijn hoofd zit: Rags To Rags, het titelnummer, Spunky, Guest List.
Is Beautiful Freak nou een klassieker of niet? Laten we het nog eens overwegen generatiegenoten, als we bijna veertig zijn, en het leven ons weer nieuwe hoogte- en dieptepunten heeft voorgeschoteld. In ieder geval is het de plaat waarop E, toch een van de meest opmerkelijke songschrijvers van de laatste twintig jaar, wereldwijde erkenning vond voor zijn talent. Maar, zoals hij zelf zingt hij op Rags To Rags: ‘One day it’ll come true/ my American dream/ and it won’t mean/ a fucking thing’

Profetische woorden: nog steeds staat zijn muziek in het teken van de hopeloze zoektocht van de eenzame man, geteisterd door vroegtijdige sterfgevallen en mislukte liefdes.

Het is een perspectief dat we kunnen herkennen, als is het maar ‘in dat deel van de geest waar het altijd drie uur ’s nachts is’ (F. Scott Fitzgerald)

Fantastische recensie!!! Ik kan mij er helemaal in vinden!

Wat een prachtige gevoelige plaat!
Ik was hem jarenlang uit het oog/oor verloren en van de week toch maar weer eens opgezet. Stuk voor stuk pareltjes, het brengt mij weer helemaal terug naar Pinkpop 1997 waar ik ze voor het eerst zag.

Op de een of andere manier ben ik ze daarna uit het oog verloren en me niet meer zo heel erg verdiept in nieuwer werk.
Heeft er nog iemand tips voor albums die in het verlengde liggen van Beautiful Freak?

Weet iemand waarom er bij bol maar 8 nummers op staan?

Bol

Prachtig album. Ik herken een sample van Atmosphere in Susan's House, maar dat terzijde. Zijn stem is zo speciaal op een prachtige manier. Ook de begeleiding van de band past er precies bij en is goed op elkaar afgestemd. 4*

Zal waarschijnlijk een fout zijn.

OK dan zal ik het binnenkort wel proberen. Hij is maar €7,99