Megadeth - Peace Sells... But Who's Buying? (1986)

Een van de beste albums in het genre en samen met Rust In Piece het beste dat Dave Mustaine ooit heeft voortgebracht. Althans......

Ik heb zowel de originele LP als de in 2004 geremixte versie op CD. Die laatste heb ik tot vandaag maar 1 keer in mijn CD-speler gehad omdat ik mij bij beluistering kapot geschrokken was van de heiligschennis die Dave Mustaine pleegde met de remix.

Vandaag besluit ik de twee toch maar eens weer te vergelijken maar als ik alleen al 'Wake up Dead' vergelijk rijzen de haren in mijn nek alweer. Het bas en drumgeluid is totaal verpest maar erger nog....... zangpartijen zijn opnieuw ingezongen (Mustaine is helaas geen betere zanger geworden) en de geweldige solo's zijn opnieuw ingespeeld maar missen de energie en de furie van het origineel. Het beste nummer van Megadeth klinkt op de 2004 versie vervreemd, unheimisch.

Zo stapelen bij het luisteren van de remixen de ergernissen zich op. Mijlpalen waar je naartoe leeft bij nummers leveren anti-climaxen op. Zet ik vervolgens het origineel weer op dan leef ik op en voel ik de energie weer borrelen. De productie van het origineel had ongetwijfeld beter gekund maar dit is het geluid waarmee ik ben opgegroeid. Iets anders wil ik gewoon niet!

De heruitgave of beter gezegd de 25th anniversary versie is al een verbetering. Misschien moet je die eens beluisteren om te horen of die beter in de smaak valt dan de 2004 versie. Die staat ook nog eens Spotify.

Die box heeft alle voorhanden zijnde mixen aan boord. Zowel de origineel uitgebrachte variant als de remix uit 2004 en dan ook nog (gedeelten van) de oermix van het album die bedoeld was om uitgebracht te worden door het Combatlabel alvorens Capitol de rechten overnam.

Eigenlijk is de 2004 remix compleet ruk. Maar dan echt. Zowel van Peace Sells als van alle andere albums uit de Megadethcatalogus (ook de MD45 plaat is verkracht nb). Partijen zijn overgespeeld, opnieuw ingezongen en links en rechts zijn er allemaal onnodige toeters en bellen toegevoegd.

Hang de knoflookketting dus om je nek als je uit winkelen gaat en blijf uit de buurt van deze kwaadaardige ellende. Zorg voor de ultieme beleving dat je een oud exemplaar of de box op de kop tikt.

Leuk dat de originele versie hier weer bij zit, maar de rest is overbodig spul natuurlijk.

Het blijft mij verbazen hoe een artiest zijn eigen werk zo kan verpesten. En de remix van 2004 is lange tijd het enige geweest wat je in de winkels kon vinden. Veel mensen weten niet beter.

Wat mij eveneens verbaast is dat men in de lokale gespecialiseerde metalzaak blijkbaar niet eens op de hoogte was. Ik moest het van Peace Sells en So Far So Good met enkel de lp's stellen maar wilde er graag de cd's bij. Op een keer zag ik in die zaak tweedehandsjes liggen. Voor slechts 5 euro! Een koopje zei ik tegen de verkoper, want de out of print originele en dus goede mix. Maar die gast wist daar niks van. Normaal wordt er goed doorgevraagd voor een first print en/of dingen die out of print zijn.

Maar die oude Megadeth-cd's zijn toch niet zo zeldzaam? Op ebay kom ik ze nog wel tegen voor dollar of 9 of 10.

Zijn niet zo zeldzaam inderdaad. Maar de eerste prints van de oude Maiden albums zijn ook niet zo zeldzaam, terwijl daar vaak wel goed voor doorgevraagd wordt. Ter vergelijking, in diezelfde zaak betaal je er zo'n 15 euro voor. Nochtans is er met het geluid van de remasters van die albums niks mis.
En dan vind ik vreemd dat men in die winkel op de Megadeth cd's geen grote sticker plakt met 'originele mix' en minstens 10 euro vraagt voor een exemplaar in goede staat.

Ik snap wel wat je bedoelt. Voor first prints van een drietal Laaz Rockitcd's heb ik eens ruim dertig euro per stuk neergelegd. Veel firstprint thrashalbums uit de subtop mogen wat opbrengen. Veel hangt wel af van de zeldzaamheid. Ik wist overigens niet dat die oude Maidenalbums nog zo duur waren.

Voor een cd-verkoper is het inderdaad een kleine moeite om even de veilingsites in de gaten te houden. Met een paar muisklikken weet je precies de bijzonderheden en oplage van een bepaalde versie.

Kan je ook wel goedkoper vinden. Maar ik vermoed dat ze nogal gegeerd zijn omdat bijvoorbeeld van het debuut en The Number of the Beast de hoesjes van de remasters wat aangepast zijn.

De twee eerste van Lääz Rockit heb ik ook first print gekocht omdat de heruitgaven aangepaste hoesjes hebben. Maar ik heb ze (ook alweer in diezelfde winkel) gelukkig geen 30 euro 't stuk betaald.

Die eerste twee gaan voor andere prijzen van de hand dan bijvoorbeeld Annihilation Principle. Snap je soms niks van hoe die hazen lopen.

Als ik op Discogs kijk lijkt het toch voor minder te kunnen. Annihilation Principle heb ik overigens niet. Know Your Enemy op lp. Die lijkt wel moeilijker te vinden op cd.

Maar goed, het hoort hier over Peace Sells te gaan.

waarschijnlijk merken ze dat dit soort cd's nog best verkopen, want een aantal jaar geleden kon je de eerste persings van Iron maiden en Megadeth wel voor minder dan 10 euro vinden.

Nu ook nog wel. Je moet gewoon een verkoper treffen die niet weet dat mensen al eens speciaal op zoek kunnen zijn naar zo'n oude persing. Of eentje die daar geen munt uit wil slaan.

Deze peace sells.. is in 2011 opnieuw uitgebracht zoals edwynn al meldt. Alleen hoef je niet persé de box set te kopen. On line is de 25th anniversary (als 2cd te bestellen) met de originele mix voor 11 euro ongeveer. Krijg je er een leuk concertje bij op cd 2. .Maar een box set is natuurlijk ook nice to have

Dit album valt me toch wat tegen. Ik vind dat er maar 3 echt goede nummers opstaan.
Good Mourning / Black Friday
The Conjuring
Peace Sells

Good Mourning / Black Friday wat een heerlijk nummer

De Rest buiten Peace Sells en Good Mourning / Black Friday vind ik toch wat tegenvallen.

Serieus? Het titelnummer is inderdaad wel een beetje de uitschieter met zijn legendarisch basloopje, maar ik zou de rest van het album zeker niet afschrijven. Wake Up Dead trapt het gas direct vol in, Devil's Island heeft door zijn tekst een geslaagd lugubere sfeer en My Last Words is instrumentaal een staaltje klasse (luister naar die bas!). Voor mij nog steeds de favoriet van Megadeth, na het onsterfelijke Rust in Peace uiteraard.

Dat zijn voor mij ook de nummers 1 en 2.

Damn hoe kan een nummer als My Last Words nou tegenvallen?

Vlak Bad Omen ook niet uit!

De bijzondere productie, aparte sound, het originele songmateriaal, de gemene en lispelende zang van Dave, al met al maakt het dit album dat ik het nog regelmatig luister. Alleen de cover I Ain't Superstitous hadden ze van mij mogen skippen.

Het album nog maar eens beluisterd en met 0.5* sterren verhoogd, 3.5* was toch iets te karig

Top!

Vandaag 30 jaar oud inmiddels, waar blijft de tijd.

Toch één van de betere Megadeth albums, dit Peace Sells... vooral de eerste helft staat vol toppers, waarbij het titelnummer een persoonlijke favoriet is. Er is heel wat progressie gemaakt sinds het debuut en het zou hierna nog beter worden. Nu ja, niet direct hierna, want het volgende album vond ik dan weer wat minder, maar soit... wel een beetje jammer van I Ain't Superstitious, nogal overbodig nummer.

De band laat zich hier kennen en zetten een fantastisch albumpje neer. Ruim een jaar na de nogal rommelige 'Killing Is My Business... and Business Is Good!' brengen de heren hier toch een gigantische vette plaat op de markt. Het is net alsof ze even hebben geëxperimenteerd met het eerste album want dit tweede album knalt al de goeie kant op: vette songs, geen rommelige momenten en een gave productie maakt 'Peace Sells... But Who's Buying?' een erg toffe album die niet meer weg te denken is.

Ik heb deze tien jaar geleden 2,5 ster gegeven, misschien kwam dat omdat ik die remix uit 2004 toen gehoord heb, kan me het niet meer zo herinneren. Maar vandaag wilde ik deze weer eens luisteren, via spotify, maar daar staat ook en remastered versie op, weet iemand toevallig welke versie dat is?
Nu maar eens op zoek naar het origineel, dat gesodemieter met die remasters ook altijd.

Op Spotify staat de remix/remaster van 2004 maar ook de 25th Anniversary Edition van 2011, een remaster van de originele mix. Peace Sells... But Who's Buying?

Niet alle nummer van die 25th anniversary kan ik afspelen, helaas. Maar ik heb op youtube inmiddels al de originele gevonden.
Hier staat trouwens niet de originele hoes, onder For Sale hoort nog een tekst te staan.

Goed opgemerkt. Ik heb een correctie doorgestuurd en die is inmiddels (22:13) goedgekeurd.

En de opvolger is ook een enorm lekkere plaat, goeie verbetering. Een van de betere platen van 1986 ook.
Wake Up Dead en de titeltrack zijn absolute klassiekers, maar ook Devil's Island, de combotrack, The Conjuring en Bad Omen zijn stuk voor stuk sympathieke nummers met leuke riffs.

1. Peace Sells... But Who's Buying?
2. Killing is my Business... And Business is Good!