alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

zeer mee eens.

Ik weet niet of het al gezegd was, maar het mooie Matilda is natuurlijk van de fantastische film L?on (1994) - MovieMeter.nl

Akoestisch laat deze band nog eens extra zien wat ze waard zijn, niet gewoon een erg sterk album maken maar gewoon erg sterke muzikanten zijn: YouTube - Alt-J, Ripe & Ruin

YouTube - Alt-J - Tessellate (The Amazing Sessions)

Leuk dat je die link even noemt Manuel, ik heb hem nog niet eerder langs zien komen. Juist bij dat nummer heb ik me meermaals afgevraagd waar het naar zou refereren, maar ik had het nog niet opgezocht. Ken de film niet, dus die komt op mijn 'nog kijken'-lijstje. Ben benieuwd!

Misschien is het nog wel mooier om de film te gaan kijken als je het nummer al kent.. Dan valt het in de laatste scène ineens op z'n plaats..

Dan wil je misschien ook wel weten waar de titel van het album naar refereert? Dat komt namelijk uit deze film.

Kun je dat ook toelichten? Ik zie het verband nog niet.

"I'm on the verge of tears by the time we arrive at Espace, since I'm positive we won't have a decent table. But we do, and relief washes over me in an awesome wave." (Patrick Bateman)

Helder
Moet de film maar weer eens gaan kijken. Ik vond hem toen erg goed!

Interlude 1... het gebeurt niet vaak dat ik een nummer van één minuut een sterretje geef, maar hier is het wel op zijn plaats

Heel intrigerend en uniek album verder, toch wel mijn plaat van het jaar ook. Eerst vraag je je af of die zang serieus is, maar uiteindelijk past het gewoon uitstekend bij de rest. Oh wat heb ik een spijt dat ik eerder dit jaar niet even op mijn fiets was gestapt om dit gratis op Noorderzon te aanschouwen...

Poos geleden dat ik zo onder de indruk ben van een album! Wat een fantastisch album zeg!

Voor mij het album van 2012

Ongelooflijk goed idd.

Album valt me mee, mar dat komt denk ik doordat ik enkel Breezeblocks en Tesselate al kende.. Dat vind ik samen met Fitzpleasure de vervelendste nummers op het album...

De rest van het album is aardig tot goed, al snap ik nog steeds die hoge noteringen niet, bij mij 3 degelijke sterren.

Grote klasse hoor. Ik kan niet wachten tot hun concert in Vredenburg

Moviemeter? Vage site.

Ben ik de enige die vindt dat ze de mosterd bij Akron/Family hebben gehaald?
Moet hem nog maar eens beluisteren. Klinkt niet slecht, maar de originaliteit komt m.i. toch echt bij de aangenaam geflipte boys van Akron vandaan. Al is het hoogste tijd dat die wat anderen gaan inspireren tot soortgelijke muziek.

Geweldige frisse en vernieuwende plaat!
An Awesome Wave heeft alles wat een goede plaat moet hebben: een mooie productie, leuke ideeën en nog eens een goede uitvoering ook. Jammer dat het na een tijd wel wat te veel van hetzelfde wordt, maar toch nog een van de betere albums uit 2012.

Wat is hier vernieuwend aan dan? Dit soort muziek (mooie liedjes op een bedje van electronica) wordt al jaren uitgebracht op het Morr-label.

Het Morr Label is me niet bekend. Vandaar waarschijnlijk.
Maar ik heb nog niet zoiets gehoord als deze plaat.

Ik weet al zeker dat dit op nummer één van de toplijst 2012 gaat staan. Onterecht als je het mij vraagt, want dit is absoluut niet het meest vernieuwende van 2012. Die eer is meer voor een plaat als World Music (hint) die buiten de sterke vernieuwingsdrang ook nog eens oog heeft voor de niet-hedendaagse cultuur.

World Music is behoorlijk geweldig, maar zou ik ook niet echt vernieuwend noemen. Maar dat is meer een discussie voor daar.


Dit soort 'crossovers' heb je al sinds de jaren '90. Met deze plaat is het weer even populair, maar dat wil niet zeggen dat het vernieuwend is. Check bv. ook deze:
The Notwist - Neon Golden (2002)

En dit zijn dan weer landgenoten van je:
The Go Find - Miami (2004)
(de tekst van Dikkop maakt het wel duidelijk en via die plaat kun je de rest van Morr bekijken)

Bedankt voor de tips!

Voor mij toch wel de plaat van 2012. Het is de combinatie van originaliteit en klasse songs.
Ik vind dit op een bepaalde manier dus wel degelijk vernieuwend. Maar natuurlijk kun je tegenwoordig haast niet meer op de proppen komen met iets totaal revolutionairs; er is altijd al wel iets gemaakt wat hierop in meer of mindere mate lijkt.

Zo vond ik destijds 'Kid A' van Radiohead ook vernieuwend, maar natuurlijk had je ook bij die plaat figuren die het tegendeel beweerden en die met Autechre en dat soort artiesten aan kwamen zetten. Natuurlijk is een plaat als Kid A niet uit het niets komen vallen, en zullen de mannen van Radiohead naar andere artiesten hebben geluisterd. Maar ik vind (en dat geldt dus ook voor Alt-J) dat ze het wel degelijk in een eigen, origineel, jasje hebben gestoken.

Het beste album van het jaar zal dit voor mij waarschijnlijk niet worden, maar het album beschikt met de afsluiter Taro voor mij wel over het mooiste nummer van het jaar. Ik kan van dat nummer maar niet genoeg krijgen. Schitterend.

Vandaag na lange tijd weer eens gedraaid en waar het de eerste draaibeurten me niet kon bekoren, ging ik nu gaandeweg met meer interesse en zelfs verbazing luisteren - veel gevarieerder dan ik dacht - al is het label electronic/rock lichtelijk misleidend. Had het blijkbaar in een zelfde hoek geplaatst als Panda Bear en Animal Collective, maar dit is minder gestudeerd en ook verfijnder.

Zonder deze naam en deze albumhoes was er een goede kans dat ik nooit naar deze band was gaan luisteren. Misschien had dit album dan niet eens op de voorpagina van musicmeter gestaan, waar ik het voor het eerst zag.
Origineel, metaforisch en niet in de laatste plaats ietwat pretentieus, daar val ik als een blok voor. Ziedaar mijn eerste kennismaking met alt-J, op de drempel van een hype.

Toen ik de op musicmeter hoogst gewaardeerde nummers ging luisteren op youtube, dacht ik "wat een schattig indiebandje!", maar op Dissolve Me en de prachtige afsluiter Taro na kon ik er nog niet zo veel mee. En toch intrigeerde deze band me, al was het nog steeds maar die naam en die mooie hoes. Toch maar alle reguliere nummers beluisterd, en nog steeds kwam niet alles binnen. Nog even afwachten.
Inmiddels zag ik de naam vaker voorbijkomen, hoorde ik verschillende nummers in een Londense kledingwinkel; het bleef in mijn hoofd zitten. Ik wilde alles horen. Ik heb het album nog gekocht daar in Londen, al was het maar vanwege die paar nummers die me al wel gelijk bevielen.
En langzaam viel alles op zijn plek. Langzaam sijpelde An Awesome Wave bij me binnen, inmiddels verbonden met herinneringen aan een vrolijke zomer met daarin mijn eerste Lowlands, waar ik de band heb gezien en ontmoet. En nu ben ik dubbel en dwars verkocht. Wat een bijzonder album. Ik ben niet genoeg thuis in dit soort muziek om zelf te kunnen bepalen hoe origineel deze band nu echt is, maar voor mij klinkt dit ontzettend vernieuwend, en hoewel ik er discussie over bespeur, ben ik zo te horen niet de enige.

Wat valt op bij dit album? Een waslijst. Aparte songstructuren, die maken dat de nummers ook unplugged uitstekend tot hun recht komen, een frisse sound met lichte, felle kleuren zonder al te vrolijk te worden, maar intussen vaak duistere teksten, die ook nog vol verwijzingen zitten naar andere kunst.
De instrumentale opbouw komt in ieder nummer goed tot zijn recht: de onderlaag van tingelende en tikkende percussie, de diepe, donkere bassen, de verfijnde elektronische en organische arrangementen, en daaroverheen die typische stem van de zanger, die intussen stiekem heel goed kan zingen. En zo kan ik nog wel even bezig blijven: mooie samenzang, effectieve fills (dat "dadadada" in Breezeblocks!), en tussen al het technisch en compositorisch vernuft door nog steeds in staat om zo af en toe tranen in me naar boven te halen. En dan die algehele sfeer! De overvloed aan sprankelende details maakt dat An Awesome Wave zo'n zeldzaam album is waarin je iedere keer iets nieuws hoort, en het maakt tevens dat ik hier waarschijnlijk veel vergeet van wat ik eigenlijk had willen vermelden.

Hoogtepunten opnoemen vind ik moeilijk, makkelijker is om aan te geven wat me minder trekt, dat zijn namelijk slechts het nummer MS en de tweede en derde interlude. Het enige minpunt dat ik me verder kan voorstellen is dat juist de eigenzinnigheid en artistiekerigheid van dit album uiteindelijk gaan irriteren, bijvoorbeeld het in principe grappige feit dat de zanger soms zo'n vreemde uitspraak hanteert dat je af en toe vergeet dat er Engels wordt gezongen.
Waarschijnlijk moet ik het gewoon niet iedere dag luisteren, maar dat doe ik ook niet. Verder zal de tijd moeten uitwijzen in hoeverre dit album voor mij bijzonder blijft. Maar zelfs als er weinig meer van overblijft, kan ik niet ontkennen dat het ooit goed heeft ingeslagen. Zoals ik al zei, vrij van pretenties is An Awesome Wave beslist niet. En toch klinkt het geweldig spontaan. En vooral bloedmooi.
Ik wil meer en ik verwacht meer. Voor mij de belofte van 2012, en een terechte hype.

Ik heb de cd veel beluisterd en vind hem leuk. Ook heb ik een compleet concert via YouTube beluisterd en daar kon ik echt mijn ogen niet bij open houden. Mooie muziek, maar op het podium weten ze niet veel toe te voegen.
Enne Mandylion... een terechte hype, hoe moet ik dat opvatten?

Het kenmerk van een hype is dat hij niet te beteugelen valt. Of de hype gerechtvaardigd is, blijkt pas na verloop van tijd. Ik vind Alt-J als band vooralsnog niet overtuigen. Het album vind ik bijzonder maar niet bijzonder goed, beetje zeurderig zelfs. Er zijn zat bandjes (geweest) in de indiesfeer die kwalitatief vergelijkbare 'vernieuwende' albums maken. Ik heb hun live-opnames, waaronder bovenstaand concert, op internet bekeken en beluisterd. Daar wordt ik niet enthousiast van, om het maar zwak uit te drukken. Ooit was er een band, Gomez, net als Alt-J ook winnaar van de prestigieuze MercuryPrize. Daarna weinig meer van gehoord. Maar live stonden ze tenminste wel hun mannetje. Mijn hoop voor Alt-J is daarom niet zo groot als ze zich live niet zullen ontwikkelen.

Mooi verhaal, Mandylion! Ik geniet ervan hoe je gedetailleerd je beschrijft hoe je het album ontdekt. Dat zou ik vaker willen lezen! Geeft me ook zin het album weer eens te luisteren. Ik vond het al een goede plaat, maar er zijn zoveel goed platen dat ie anders gemakkelijk weer een jaar blijft liggen...
Thanks!

Ik ben behoorlijk wars van hype waves en soms - wanneer ik zelf met zo'n eerste golf meelift (of meehelp om 'em te doen onstaan) - leidt dat wel tot innerlijke verdeeldheid. Edoch dit album meed ik juist vanwege de hype/warp-factor.

Ik 'ontdekte' het album een kleine maand geleden en het bevalt me tot nu toe best. En live muziek 'waarmaken' - het zou me werkelijk niet kunnen jeuken: Talk Talk heeft dat ook nog gedaan en als het moet leiden tot excessen als Pink Floyd (The Wall en neer van dat soort grootschalige droefenis) of Madge en Lady Gaga, bedank ik veestelijk

Live muziek is het mooiste dat er is, maar dan graag kleinschalig en overzichtelijk.

En een kleine evaluatie van de Mercury Award van deze eeuw leert dat die misschien ook moet worden gezien als aanmoedigingsprijs (Klaxons, Speech Debelle, Dizzie Rascal, MS Dynamite) naast als erkenningsprijs (PJ Harvey, Elbow), maar ook een award voor de inbetweenies Franz Ferdinand, Arctic Monkeys en - uiteraard The XX.

Alt-J springt er wel voor mij wel uit, net als The XX. En verder zullen we wel zien wat de toekomst brengt.