alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)

Ik weet het eigenlijk niet zo goed met deze plaat. Mijn mening blijft bij iedere luisterbeurt verdeelt en een echt definitief beoordeling heb ik niet. De eerste helft, behalve de interludes, klinkt goed, maar de tweede helft balanceert vaak op het randje van teleurstelling. Vooral een nummer als Matilda. Ik zet het voorlopig op een drie en een half.

Jammer dat je net Matilda noemt, dat is mijn favoriete nummer van deze plaat

Nog wel extra omdat ik Léon zo'n mooie film vind en altijd weer aan de laatste scène moet denken dankzij die tekst. Prachtig.

Ik weet dat Matilda iets te maken heeft met die film, maar eerlijk gezegd hoor ik daar weinig van terug. En Léon heb ik toch ook wel vaak gezien.

Lekker nummer dat Tessellate. Deze maar eens gaan beluisteren. Aparte combi overigens (zoals hier eerder is aangegeven): beetje folkachtige electronische pop.

Ik heb het vooral met het refrein "This is from Matilda!" wat Léon natuurlijk letterlijk zegt in de laatste scène. Voor mij het mooiste moment van de film. Op die fiets.

Geweldig album! De ultieme score minus een halve ster voor de interludes, die eerst grappig zijn maar daarna strontvervelend worden. Sfeervol, experimenteel en lekker in het oor liggend!

Een wat saaie plaat die me ook na meerdere draaibeurten niet echt kan boeien.Alt-J zal best kwaliteiten hebben maar ik hoor ze er niet aan af.De irritante zang helpt trouwens ook niet echt mee.

Een aardige plaat die heerlijk duister begint. Helaas zetten ze dat niet echt door. Maar de nummers en de beats mogen er zijn. Het is wat dromerig. Het is alleen jammer dat niet elk nummer je aandacht vast blijft houden.

Mooi en origineel klinkend album. Hoewel de sound en de zang niet alledaags zijn, vind ik het nergens geforceerd klinken. Uiteindelijk zijn het gewoon uitstekende popliedjes: 'Mathilda', 'Taro', 'Fitzpleasure', 'Dissolve Me', 'Breezeblocks'. Prachtig allemaal. En voorlopig gaat het zeker nog niet vervelen.

Dit zal ongetwijfeld een van de platen van het jaar worden.
4,5*

Opmerkelijk ....Een schamele 4.8 op Pitchfork.

Ik kan me wel vinden in die review. Ik vind dit ook maar een rommelig zooitje zonder sterke nummers, met een irriterende zanger

Ja maar een 4.8 is wel erg aan de magere kant. Maar goed, Lateralus van Tool krijgt een 1.9...
Dus hoe serieus moet je het nemen?

Een paar maanden geleden zat ik op 4* maar kan er nu echt geen voldoende meer voor geven. Houdbaarheid van een pak yoghurt.

'An Awesome Wave' is in mijn beleving een bijzonder en verfrissend album. Heerlijk afwijkende ritmes en een sound die soms doet denken aan het solo album; 'Eraser' van 'Thom Yorke'.

En dan kom ik er zojuist achter dat de videoclips ook ware kunstwerkjes zijn. En dan met name; 'Tessellate' en 'Breezeblocks'.

Dit album is gewoon in een woord BETOVEREND !

Halfje erbij! Volle 5 sterren dus!

Deze plaat mag het waarschijnlijk met Attack on Memory van Cloud Nothings gaan uitvechten welke mijn favoriet van 2012 gaat worden.

Voor de liefhebbers van deze plaat; er staat een groot aantal nummers van hun laatste optreden in Paradiso op de Luisterpaal. Uitstekende kwaliteit!

Op Spotify zag ik dat er nog een andere versie al dan niet op de markt is: meer accustisch

Het blijft een heel vreemde plaat, als je het allemaal nog eens de revu laat passeren. Geniaal als knulliig in mekaar gestampt werkstuk.

Op het ene moment denk leuk... en vervolgens heb ik weer wanneer is de CD afgelopen. Maar Fitzpleasure is wat mij betreft verreweg favoriet. Bij die gitaren past stem ook goed bij. Die stem is ook dominant aan de muziek. En die kan mij af-en-toe behoorlijk vervelen.

Is het iemand al is opgevallen hoe erg Taro lijkt op Anthem van Emancipator?

Ze hebben de Mercury Prize gewonnen, toch leuk

Dat, en voor de liefhebber: ze doen Nederland nog een keertje aan. Tivoli Leidse Rijn om precies te zijn : alt-J - Tivoli - Het poppodium van Utrecht

En terecht!

Wat is het toch met Alt-J? Nooit gedacht toen ik dit album toevoegde dat het zo zou aanslaan.
Nu hebben ze gisterenavond de Mercury Prize gewonnen. Ook dat had ik niet gedacht aangezien de jury vaak een niet favoriet laat winnen. En vorig jaar won de uitgesproken favoriet - PJ Harvey - al. Dat ging toch niet twee jaar achterelkaar gebeuren?

Toch zijn de nummers zeer uitgesproken Alt-J, wat best knap is voor een debuut om dan al zo'n eigen geluid te hebben. Een soort elektronische folk/pop met wat dwarse percussie en wat vreemde instrumentale nummers tussendoor.
De zang: soms lijkt het wel alsof je naar twee robots aan het luisteren bent zoals in Breezeblocks, Fitzpleasure of MS. Toen ik ze live zag, dacht ik op een gegeven moment hierdoor te maken te hebben met een soort act.
De teksten zijn allemaal zeer academisch verantwoord naar het schijnt en daar ga ik jullie en mezelf verder niet mee vermoeien. Maar in combinatie met de gedachte achter de naam Alt-J - Driehoekje, Mac, blabla... - maakt het allemaal behoorlijk nerdy. Dat is geen verwijt, want uiteindelijk is dit een van de origineelste en onderscheidenlijke platen van dit jaar.

Geloof het of niet, maar vandaag zit mijn veertigste luisterbeurt van An Awesome Wave erop. Had een reiziger uit de toekomst me dit een paar maanden geleden verteld, dan had ik het werkelijk niet geloofd. Ik deed er namelijk alles aan om Alt-J niet leuk te vinden: van de arty-farty naam tot de soms overdreven nasale stem, elk excuus was goed om hier niet naar te luisteren.

Maar kijk, dan begin je toch te luisteren en merk je dat je stilaan verslaafd geraakt aan die diepe bassen, de expressieve stem, die energie drumsecties, en ga zo maar door. Dit album is een buitengewoon geslaagde mengelmoes van alles wat indie-pop/art-pop de laatste jaren zo spannend en aantrekkelijk maakte. Van het ontroerende Matilda tot de ijle gitaren op MS. Van het swingende Breezeblocks tot die laatste strijkers op Taro. Alles klopt, en hoe langer je luistert, des te meer deze plaat zich ergens diep binnenin nestelt als verwarmingshaard voor deze herfst.

Soms wat geluiden van Fleet Foxes, soms galmt er wat Wild Beasts na, maar als puntje bij paaltje komt zijn deze gasten onvergelijkbaar. Indrukwekkend, - neen, wat zegt ik: fenomenaal debuut, en hoogstwaarschijnlijk album van het jaar.

Niet onder de indruk

Meestal luister ik niet echt muziek in deze hoek, maar dit vond ik een behoorlijk fijn album,
Het album is niet van een constant niveau: MS en Matilda zijn een beetje kitscherige nummers en kunnen me niet bekoren. Gelukkig zijn er meer hoogte- dan dieptepunten te vinden. Vooral Fitzpleasure en Tesselate zijn super. De mix tussen folk en electronica werkt voor mij zeer zeker. Ik snap dan ook dan niet helemaal hoe sommigen menen dat dit album te alternatief is. Ik ben helemaal niet bekend met dit soort muziek maar ik vind het niet moeilijk om te luisteren.

Zo gek is dat helemaal niet. Aangezien dit album toch ook redelijk tegen HipHop aanleunt.

Ook nog eens album van het jaar volgens de vakpers. 2012 is het jaar van Alt-J. Ook wat mij betreft overigens

Overgewaardeerd naar mijn mening, maar ach, ieder zijn ding.