Megadeth - Rust in Peace (1990)

Eveneens mijn advies: blijf weg van de Remaster van Rust In Peace. Ik heb ze beide in mijn cd collectie staan en de oude versie overtreft de nieuwe met gemak. En voor de nieuwe tracks moet je het al helemaal niet doen...

een echte aanrader deze rust in peace
peace sells but who's buying blijf ik ook een meesterwerk vinden, hoewel dit mijn favoriet megadethalbum is.
United Abominations is ook terug een leuk album.

Nog steeds vind ik dit een album van extremen. Van die verschrikkelijk goede en over de top gitaarsolo's die eigenlijk gewoon te ver gaan voor deze muziek, en gewoonweg eigenlijk te goed is, waardoor de balans met de rest dan weer wat ver te zoeken is. De zangstem kan ik dan ook niet echt veel mee. Ik vind dit album eigenlijk maar een beetje klinken als een bij elkaar geraapt zooitje, en een brei van geluid samen met die overdreven en overwoekerende gitaarsolos erin en met die rare stem, krijgt deze dan ook zeker geen voldoende van mij. Een 2 kan ik nog net kwijt voor de natuurlijk opzichzelf staande gitaarsolo's, maar de rest kan ik gewoon niet veel mee. Muziek en een album stelt nou eenmaal meer voor dan gitaarsolo's alleen, vandaar die 2*.

Da's toch jammer, Ricardo. Muzikaal zit dit namelijk toch echt wel goed in elkaar hoor. De heerlijke gitaarriffs vliegen je gewoon om de oren. Zo'n nummer als Holy Wars mag voor mij zo in het rijtje metal klassiekers bij worden geschreven. Dave zijn stem is inderdaad een beetje een "acquired taste" maar verder kan ik op dit album eigenlijk weinig aan te merken hebben. De productie misschien, maar die heeft eigenlijk ook wel zo zijn charme.

Ik hoor ook wel dat het goed inelkaar zit en dat ze hun uiterste best doen hier. Ik geniet er alleen niet van om de door mij eerder genoemde reden. Ik hoor gewoon geen goede balans, en die zangstem gaat mij gewoon te snel de keel uithangen. Ze hadden hier gewoon een Shut Up And Play Yer Guitar album van moeten maken, dan had hij zeker een dikke voldoende van mij gekregen.

Dit blijft ongetwijfeld mijn favoriete studioalbum van Megadeth!
Holy Wars is echt de max!!

Dit is voor mij het beste wat Megadeth ooit uitbracht. Hier kloppen alle details: de scherpe productie, de vlammende gitaren en de gepeperde teksten. Marty Friedman in de band nemen was een wereldbeslissing van Dave Mustaine en de mogelijkheden werden gelijk uitgebuit. Het openeningsduo van de CD is klasse en ook Tornado Of Souls hoort bij het beste van Megadeth. Alles wat hiervoor was uitgebracht door Megadeth wordt in één daverende klap overtroffen door deze CD.

Geweldige live versie van Holy Wars dit. Dave is hier het enige overgebleven lid,m aar retestrak is het wel.
YouTube - Megadeth - 2008 - Blood In the Water - Holy Wars

Voor de liefhebbers trouwens fijne filmpjes dit. Een geheel concert uit 2008 in professionele kwaliteit opgenomen. Wordt volgens mij ook uitgegeven in een nieuwe dvd binnenkort.

Beste album van de band! Staan geen slechte nummers op en onze Dave laat Metallica wel even een poepie ruiken.

Waarom toch altijd die tweestrijd met Metallica naar voren brengen, ik kan dat echt niet snappen.
Er is helemaal geen competitie tussen die 2 bands.
Dit was 1990, vele jaren na dat Mustaine heel eventjes bij die band geweest was.

Amen!

Classic! Grijsgedraaid en niet kapot gekregen...
Ook al zijn sommige gitaarstukken over de top dan wel gedateerd, het blijft een heerlijk album, dit.

Dit is voor mij het voorbeeld hoe een trash album moet zijn. Het eerste nummer overdonderde me gelijk De solo's van marty friedman in hangar 18 tornado of souls en poison was the cure zijn zo ontzettend goed. Die vent heeft misschien wel de meest smaakvolle notenkeuze die er is. Verder snap ik trouwens dat gezeik over dave's zang niet. Hij heeft gewoon een rauwe rockstem. James hetfield heeft op load en reload een veel vreselijkere stem naar mijn mening (dit moet rouwens geen metallica vs megadeth discussies oproepen)

En dit is voor jou het voorbeeld hoe tHrash geschreven moet worden.

Voor mij een matig tres album dit. De stem van Mustaine kan ik maar niet aan wennen. De gitaarsolo's van Marty Friedman vind ik fenomenaal, en zowat het beste wat ik ooit op een metal album gehoord heb.

De plaat is me net iets te thrashy, en kan er niet echt lekker naar luisteren. Het latere werk van Megadeth, daar leef ik voor. Hanger 18 en Holy Wars zijn uiteraard geweldige nummers, maar de rest kan me vrij weinig boeien.

3*

Sinds het begin van Megadeth is Mustaine alsmaar ge-evolueerd.

Met z'n debut (een wat slordige, ongeïnspireerde plaat) uitte hij zich inderdaad als de jongen die buitengesmeten is door Metallica.

Maar Peace Sells bracht verandering.
Een zeer politiek gerichte plaat met geniale songs

Met So Far, So Good, So What was er alweer een totaal ander album van Megadeth op de markt.
Dit was een zeer duistere, epische en emotionele plaat.

Na twee verschillende stijlen is het mooi om te zien dat Megadeth en Mustaine het talent hebben om nog met iets anders uit te pakken: RUST IN PEACE.

met het accent op : AGRESSIE!

PRACHTIG ALBUM!
Zoals door mij al eens vermeld: Natuurlijk zijn de vocals niet hoogstaand, maar dit hoeft zeker niet. En de stem van Mustaine past op een aparte wijze wel bij de muziek.

Qua muziek natuurlijk LEKKER! -> de riffs vliegen je om de oren...

Maar ook het songmateriaal is zeer sterk...
Net als bij PeaceSells zijn er veel politiek gerichte songs en die zijn gewoon zeer goed uitgewerkt (Holy Wars, Polaris,..)
Ook is er plaats voor emotie (Tornado Of Souls) en wat ander experimenteel werk (Dawn Patrol,...)

Niet veel negatiefs op te merken.
Gewoon een zeer sterke plaat waar je volop je agressie kan op uitleven....

Ik zou toch zweren dat ik al een berichtje geplaatst had. Inhoudelijk is ongeveer alles al wel gezegd, dat ga ik niet meer allemaal herhalen. Zeer sterke Megadeth plaat, iets minder constant dan Countdown to Extinction, maar over het algemeen wel een tandje beter.

Tot voor kort vond ik dit de beste Megadeth CD. Nu is Endgame er, die een stuk complexer en technischer is.

Complexer en technischer = Ja!
Maar vind je het totaalpacket echt beter, en het songmateriaal echt sterker?

Ja, ik had dit echter zelf van tevoren ook nooit verwacht moet ik bekennen.

Op veel Megadeth albums vind ik dat er vaak toch wat 'vulling' op staat, ook dat is niet het geval op Endgame.

Daar heb je wel gelijk in, elk nummer is mooi uitgewerkt!
Ook ik was zeer enthousiast na het horen van Endgame en het blijft idd een zeer sterk album.

Maar toch blijf ik van mening dat het niet aan albums als Peace Sells en RIP kan.

Hoewel ik het totaal versta dat je Endgame boven deze kiest

Juist hier vind ik het songmateriaal tot op het detail perfect uitgewerkt: agressieve riffs met dito zang, maar met bijpassende achtergrond vocals en zowel het nummer als de soli zijn met zorg opgebouwd. Hoewel het er vaak hard en snel aan toe gaat, is elk nummer of solo voorzien van een rustig stuk dat leidt tot een chaos van kunnen. Perfect voorbeeld is hier Tornado of Souls.
Sinds Youthanasia (met mogelijke uitzondering van The System Has Failed), heeft Mustaine dit proberen te evenaren, maar dan zit het verschil in de afzonderlijke songs (Reckoning Day vs. A Tout le Monde, Disconnect vs. Promises, Headcrusher vs. The Hardest Part of Letting Go enz.).
Vooral de tweede gitarist hier, Marty Friedman, past precies in dit geluid. Chris Broderick of zijn voorgangers sinds Friedman zijn kwalitatief uitmuntende gitaristen, maar ze kunnen wat mij betreft niet de invulling geven die Friedman of Poland konden geven.
Het enige nadeel wat ik bij dit album kan bekennen is dat het een stuk gelikter klinkt dan Megadeths moment supreme, Peace Sells. Maar harder en gevoeliger hebben ze m.i. nooit geklonken.

Ik ben 99% met je eens !
Tornado Of Souls is dan ook mijn favoriet MD nummer.

Onnodige quote weggehaald. Aub geen hele berichten van je bovenganger quoten, komt de leesbaarheid niet ten goede.

Geweldige structuur van de nummers, veel diepgang, afwisseling, melodie en aggressiviteit. Kattengejank van Dave doet het album ten goede. Dit is mijn favoriete album ooit gemaakt en zal het voor altijd zijn, een album zonder zwakke nummers. Favoriete nummers zijn Tornado Of Souls en Hangar 18.

Deze plaat kan mij na talloze luisterbeurten nog steeds niet smaken, net als de eerdere albums ook niet. Het klinkt gewoon te rommelig in mijn oren vind ik. De 3 platen die hierna kwamen vind ik een stuk beter klinken. Alleen vind ik wel dat gitarist Marty Friedman op dit album het uiterste uit zichzelf gehaald heeft. Je zult hem op de 3 volgende albums dat niveau niet meer horen halen.

Wel klinkt de band op dit album agressiever en gemener dan op welk ander album dan ook. Het probleem voor mij is dat ik het gewoon niet strak vind klinken, en gewoon te rommelig vind. Ook irriteer ik mij aan de stem van Mustaine. Iets waar ik op de 3 albums na deze een stuk minder moeite mee heb.

Je kunt en mag dit knudde met een rietje vinden, maar beweren dat het gebodene niet strak is? Ikke nie snappe nie...

idd, strak is de keyword mbt dit album

Het beste gitaarwerk ooit op een metal album staat wel op deze plaat vind ik, want het gitaarwerk van Marty Friedman is werkelijk onavolgbaar en vind ik gewoon het beste van wat voor heavy metal album dan ook. Het gitaarwerk van Tony Iommy kan ik dan nog een stuk meer van genieten, maar dat is gewoon een andere manier van gitaarspelen dan. Eigenlijk vind ik Friedman gewoon te goed voor een band als Megadeth, en dan bedoel ik met zijn onnavolgbare stijl van spelen. Het enigste wat ik echt strak vind klinken is het gitaarspel, want dat springt er echt uit voor mij bij deze plaat. Dat valt mij iedere keer weer op als ik deze plaat beluister.

Hoeveel luister je naar een plaat die je maar 2 sterren geeft ?