Mark Knopfler - Privateering (2012)

Concertbericht verplaatst naar Mark Knopfler

Ik moet zeggen, ik vind het wel een mooie deal van je!

Wachten op albums doe ik zelden, uitkijken naar albums eigenlijk ook niet. Ondertussen ontdek je gewoon een andere plaat en wacht je geduldig. Toch moest deze van Knopfler wat speciaals worden. De hoes, de speelduur..

Zojuist heb ik mijn eerste speelbeurt afgerond. Wie mij een beetje kent, weet dat ik slecht tegen langdradige albums kan (1 uur is meestal al ver over mijn limiet heen). Bij Privateering nergens last van de speelduur gehad. Er zit een mooie diversiteit in, van rock (uiteraard op zijn manier) tot country. Van de Schotse/Ierse invloeden die Get Lucky zo sierde tot nummers waarvan de sfeer perfect omschreven wordt door de prachtige hoes.

Wie het titelnummer wat flauwtjes vond (zoals ik), moet zeker niet opgeven, want als je 't mij vraagt is het zelfs één van de minste nummers op het album. Radio City Serenade doop ik alvast om tot één van zijn beste nummers, gevolgd door de stratosolo-opener Redbud Tree.

Het blijft natuurlijk een voorzichtige voorspelling, maar dit kan misschien wel zijn beste album tot nu toe zijn. De slechte nummers blijven achterwege en het hele album heeft een mooi constant niveau.

Wat tracks hier en daar gehoord en de vertrouwde Knopfler-sound is aanwezig, da's zowel een voordeel als een nadeel. En bijna niemand schrijf rustige groeibriljantjes zo mooi als "Dream of the drowned submariner".

ja bij mij ook in bestelling het is het wachten waard
maar balend van dat de normale cd voor je staat te glimmen
hopelijk zal het wachten beloond worden

Wil toch nu alvast vertellen dat ik zéér onder de indruk ben van een (voor mij) herboren Knopfler. Op diverse nummers is de Ierse soundachtige deken in de kist gegooid en speelt hij de sterren van de hemel. Ik wist niet wat ik hoorde toen ik naar Don't Forget Your Hat zat te luisteren. Dacht even aan een jam tussen Clapton en Knopfler.
Tevens zitten er diverse nummer bij die doen terugdenken aan de singles van het On every street-album. Yon two crows... oorstrelend mooi.

Geweldig...

Tja , Mark heeft eens gezegd dat het beste misschien nog moest komen , ik hoop dat dat nog ff duurt .
Ik heb nog niet alle nummers beluisterd maar Don`t Forget Your Hat is geweldig .
Wordt vast en zeker een top album

Dat heb ik er toch echt niet ingehoord. Misschien wat van de rustige nummers, zoals Fade to Black of Ticket to Heaven, maar zeker geen On Every Street, Calling Elvis of The Bug.

Ik hoor er ook niks van On Every Street erin , wel een beetje Shot At Glory .

'Hot Or What' klinkt als een broer van 'Millionaire Blues' en 'My Party'.

In Radio City Serenade hoor ik heel duidelijk Stand Up Guy van Shangri-La.

Plaat groeit zeker naarmate je vaker luistert. Ik weet echter nog steeds niet of het nou een dubbelaar had moeten zijn. Vooralsnog 4,0 als beoordeling.

Overigens kunnen we er uiteraard op wachten dat de eerste de beste Knopfler hater hier met een provocerende 1,0 als stem komt. Dat gebeurt immers bij de meeste millionseller releases.

Waarom ervaren zoveel mensen het als provocerend enz als iemand slechts 1 ster of nog minder geeft? Zo lang je maar uitlegd waarom je het slecht vind is er wat mij betreft niks aan de hand. Ik zie dit maar zelden als vervelend een hater of provocerend.

Ik zie dat er al een 2 is gestemd .
Vraag me af of ze dit album vaker beluisterd hebben of die stem na een vlugge luisterbeurt hebben gegeven . Ik kan me voorstellen dat als je niet zo van Knopfler houdt dat je het geen 10 keer gaat luisteren en dus stemt om het gemiddelde omlaag te halen .
Dus zeggen mij gemiddeldes op deze site totaal niets.

Als je op het stemgedrag van zo'n persoon gaat letten (bijvoorbeeld alles van één bepaalde artiest op 1,0, en ook zijn of haar eigen voorkeuren gaat bekijken etc.) dan is het vaak zeker provocerend bedoeld, 1 en 1 is dan 2. Het gebeurt veel bij artiesten als The Eagles, Knopfler, Phil Collins en alles wat wel eens in de top 10 komt, ach noem ze maar op. Overigens zullen de gemiddelde beoordelingen mij ook een worst zijn.

De 4 bonustracks zijn ook lekker

Heb de box en deluxe versie inmiddels in huis!

Ik bedoelde inderdaad de B-kant Millionaire blues en Ticket... Inmiddels helemaal beluisterd en na jaren wachten voor mij dan toch eindelijk dé opvolger van Sailing...

Kom op Ruud. Je stemt toch gewoon wat je vindt. Dat hoeft toch niet te betekenen dat je enkel stemt om het gemiddelde omlaag te brengen, omdat je een onvoldoende geeft. Er zijn ook mensen die Get Lucky met een onvoldoende beoordelen, terwijl andere Knopfler albums hoog scoren bij diezelfde persoon. Ik heb ook eens een album van Grouper beoordeeld met 1,5 ster, terwijl het gemiddelde 4+ was. Ik heb het anderhalf keer beluisterd en vond het vreselijk. Dan ga ik niet besluiten om niet te stemmen omdat ik het sneu vind voor die fans dat het gemiddelde daardoor naar beneden gaat.

Gemiddeldes zeggen wel degelijk wat. Maar niet over wat je zelf vindt.

Tja ik vind dat je na 1 luisterbeurt een album nooit kan doorgronden .
Ik heb in het grijs verleden ook weleens bij een Radiohead album een 1 gegeven , enkel omdat ik dat een kolere band vond , dat slaat natuurlijk nergens op.
En je bent nooit de enige met iets.

heb um nu 2x volledig beluistert en ik vind het echt een pracht plaat.

Ik heb hem net pas voor het eerst helemaal beluisterd want dat wachten op het orgineel ben ik zat geworden .Ik heb er maar 1 woord voor over en dat is GEWELDIG album .
Die ouwe Knop heeft me helemaal verrast dit keer ..Go, Love , Dream Of The Drowned Submariner en Blood And Water zijn top nummers .
Klasse plaat.

Lekker veel verschillende favorieten. Hét kenmerk van een topplaat.

Ben inmiddels bezig hem voor de derde keer te beluisteren en ben helemaal verslaafd! Dit is de beste Country/Roots/Folk-of-hoe-je-het-dan-ook-wilt-noemen-plaat van het jaar! Privateering en Miss you blues springen er tot nu toe uit maar meer favorieten zullen vast volgen als ik wat meer met de plaat bekend raak, want alles klinkt tot nu toe echt ontzettend lekker!

In ieder geval z'n beste solowerk; het lijkt een mooie staalkaart van alle "Knopfler"-stijlen; volksmuziek, blues en één van de beste melodiebedenkers die er is! Eerst maar 'ns 4*!

Dat was ik al in 1978 .

Voor de liefhebber binnen enkele minuten op Canvas een documentaire over Mark Knopfler.

Thanks voor de info .

Ik in 1977 !!

Het debuut werd in febr 1978 opgenomen.
Jij bent toch niet Mark Knopfler he .

Ik vind die Jim Cox toch ook een aanwinst op dit album