Mark Knopfler - Privateering (2012)

go love voor mij nu favoriet gevolgd door dream of the drowned submarinier!

Seattle is trouwens ook een schitterend nummer .

Zou zo maar kunnen haha

Ik denk wel dat ik de eerste in Nederland was die de debuutplaat van Dire Straits in zijn handen had

super cd, heb de driedelige vandaag in mediamarkt gevonden.Zou een 6 tal favorietjes er nu al uithalen,wat moet dat worden na enkele luisterbeurten?

Favorieten er uit halen valt zeker niet mee. Wat een verrassend goede plaat !

Vrij simpel , dan zijn het er 20 favorieten geworden .

Ik tel 24 tracks

'beste plaat tot nu toe'

Hoe vaak je dit niet leest na het net verschijnen van een langverwachte release? Net als met de Olympische Spelen die ze in de slottoespraak altijd de beste Spelen tot nu toe noemen.

Privateering is een mooie plaat geworden met een aantal prachtige nummers die zich er snel uit laten pikken. Meestal bevat een Knopfler plaat wel een of twee Honky Tonk deuntjes maar is het evenwicht met de overige nummers gewoon prima aanwezig. Dergelijke nummers passen er altijd wel in.

Deze keer vind ik echter dat er naast een aantal prachtige tracks een veel te groot gehalte is aan Honky Tonk tracks: drum-roffeltje, gitaar-lickje, piano-riedeltje en een mondharmonica-deuntje erover en hup daar gaan we weer. Tuurlijk ik hoor het al weer, Knopfler zoekt naar zijn roots en experimenteert met blues, folk en andere invloeden. Allemaal prima, klinkt ook goed, maar overdaad schaadt in dit geval wat mij betreft.

Mijn mening, meer niet. Een leuke plaat zeker, maar verder dan 3,5 ga ik vooralsnog echt niet.

Beste plaat tot nu toe? Nee dus.

Ik heb Mark altijd een saaie artiest gevonden (ook de shows) soms slaapverwekkend, maar sommige van zijn werkjes zijn wel te pruimen, zo ook deze. Klinkt allemaal vertrouwd met de en veilig zonder echt te experimenteren. En dat is jammer want dan had het een topper kunen zijn. Daarintegen houden saaie mensen vast aan vaste patronen en vallen dan ook nooit op. Wat wel weer leuk is dat bijna iedere muziekliefhebber Mark wel kent of er iets van heeft en dat is op zich wel een prestatie van deze man. Deze zal dan ook wel weer in de kast van vele muziek liefhebbers te vinden zijn....

Tja die gitaar lickjes zijn nou eenmaal Knopflers handelsmerk en zonder die lickjes heb je geen herkenbare Knopfler plaat meer , dit keer is de piano er nog bij toegevoegd maar het is ook nooit goed .

Ik denk dat voor jou het beste is een Knopfler album zonder instrumenten , dus alleen a capella .

Een akoestische Knopfler plaat, zoals nummers van The Ragpickers Dream, zou niet verkeerd zijn, bijvoorbeeld nummers als http://www.youtube.com/watch?v=mCHyMvNlZJw.

Tja maar dan zit er weer teveel gitaar geluid in .
Die gitaar riedels zitten al 34 jaar in zijn albums , je weet van tevoren wat je kunt verwachten .

En dat is nou precies wat ik bedoel......voorspelbaar.

Tja dat is met alle artiesten zo .
En zo voorspelbaar is dit album niet , er worden verschillende stijlen toegepast.
Die Knopfler staat nu eenmaal bekend om zijn gitaarspel en hij gaat nu heus niet op zijn ouwe dag de triangle bespelen .

voorspelbaar ben ik het ook niet mee eens dikkedarm. dus jij had kunnen voorspellen dat deze plaat zo zou uitpakken!? vast houden aan je roots is niet voorspelbaar, daar kan je ook genoeg mee veranderen en experimenteren en ik vind ook dat mark dat met deze plaat heeft gedaan. want zo blues als dont forget your head heb ik knopfler solo nog niet gehoord. en inderdaad wat rudiger al zegt elke artiest is naar verloop van tijd "voorspelbaar" bob dylan, cohen, stones die gaan echt niet nog een keer met iets heel verassends komen.

We hebben het hier over verschillende 'lickjes'. Ik vrees dat je me niet begrijpt. De Knopfler Sound vind ik geweldig, de Honky Tonk sound mag van mij wat minder.

Ah oke , mij stoort dat totaal niet .

Wat een geweldig dubbelalbum en wat moest ik lang wachten tot Knopfler met zoiets kwam opdagen. Ik noem het voor mijzelf al Dire Straits v2.0. De Ierse blokfluit is grotendeels ingeruild voor lekkere piano- en mondharmonica begeleiding. Het bluesy sausje krijgt meer overhand en soms zelfs wat jazzinvloeden.
Deze gaat voorlopig niet mijn ipod af en zeker dé verassing van dit jaar. Nooit gedacht dat Knopfler zich nog van deze kant zou laten zien en dat nog wel met een dubbelaar. Soms zijn studio dubbelalbums een risico, maar in dit geval wordt je simpelweg dubbel getrakteerd op iets heel lekkers. Met name Hot or What, Got to have something en de laatste 2 tracks (19 en 20) zijn enorme kersebomen op een megataart

Hmm na 30 stemmen 4 sterren gemiddeld, als het bij 100 stemmen nog steeds een 4 is of hoger dan ga ik hem ook wel aanschaffen.

Het hoogst beoordeelde Knopfler album tot nu toe van allemaal.

Heb mij nog nooit laten leiden door het aantal sterretjes op MuMe. Is al vaker gebleken dat ik een album links heb laten liggen, maar wat ik uiteindelijk geweldig vond.
Tip: luister 'm gewoon eens en wie weet vindt je het wel 5 sterren waard of rijp voor 2 onderzetters...

Dit album maakt een zeer sterke indruk. De laatste tijd ben ik wat rustiger aan gaan doen met het beoordelen van nieuwe albums, ook omdat ik de eerste indruk vaak niet positief (genoeg) vond. Hier is dat zeker niet het geval! Mooi, gevarieerd en lekker lang zonder dat het verveelt.

Erg vreemd dat die 5 live nummers die in de 3 disc deluxe uitvoering zitten weer niet in de drie keer zo duurdere Super Deluxe Box zitten .Pffffff , denk je dat je alles hebt .
Dus moeten we twee versies gaan aanschaffen , wel een download van een concert uit Spanje .

Ja vervelend staaltje marketing net als bij de Get Lucky Box. Je moet om alles te hebben inderdaad 2 versies aanschaffen en dan zit je nog met online bonusdownloads die je er niet bij hebt.

Waar lijken de 3 extra tracks in de box een beetje op? Ballads? Honky Tonk?

Ik vraag of mijn neef de 3 cd uitvoering koopt en dan kopieer ik het wel van hem
om nou voor 5 nummers waarvan ik 4 van de 5 al tig keer heb staan op bootlegs weer zoveel geld neer te leggen is overdreven.

Ik ben idolaat van de man maar dit is overdreven

Dit noemen ze misbruik maken van


Toch 4 sterren voor standaard cd

na alle positieve feedback over dit album te hebben gelezen, ben ik maar snel naar de platenzaak gegaan en de 2cd gekocht.
Met hoge verwachtingen in de cd speler gestopt maar helaas....ik vind er niet zo veel aan.
Ik vind het een vrij saaie bedoening. Het album is veel te langdradig naar mijn mening.
Sailing to Philadelphia staat bij mij bvb véél hoger aangeschreven.

Ik ga nog geen score geven, ik wacht nog even af, de beste albums zijn tenslotte de groeiers, maar ik heb momenteel wel mijn twijfels...Jammer.

Wat een zware tegenvaller. Dire Straits was nooit een spannende band, maar soms wist de band de juiste noot te raken. Maar wat Mark Knopfler hier in deze anderhalf uur doet, is zo saai dat het pijnlijk is. Ja, hij is kundig, maar deze plaat drijft alleen maar op die kundigheid. Nergens een greintje emotie, nergens een teken van geldingsdrang. Drie dagen op een bus wachten is nog enerverender dan dit zielloze werkje. Jammer.

Ik ben bereid om de bonustracks en livesongs te sturen hoor. Als de geïnteresseerden mij even een PM sturen met hun emailadres. Dan regel ik de rest.

LOL, 0,5 sterren? Geen emotie? Vraag ik me toch af wat jij daar onder verstaat. Zielloos? Totaal niet van toepassing op dit album juist. Waarom zou Mark in hemelsnaam nog geldingsdrang hebben?

Wat een flutrecensie dit. Jammer

Geen typische bluesnummers, ook geen honky tonk. Ik vind het 4 goede tracks. Vooral follow the ribbon en occupation blues. (mooie gitaarriffjes)