Mark Knopfler - Privateering (2012)

Begrijp dat geklaag rondom extra tracks wel/ niet, deluxe toch weer teleurstellend enz. enz. niet. Als je gewoon de normale versie koopt of hebt gekocht, wacht je toch ff tot het moment dat de extra tracks zijn te downloaden?
Misschien zie ik het allemaal te simpel .

Nou ik kan je zeggen dat het derde bonusnummer Follow The Ribbon momenteel mijn favo nummer is en is helemaal in de stijl van Brothers In Arms .Prachtig nummer dat vanzelfsprekend op de normale uitgave had moeten staan , pracht nummer
En dat een dikke 8 minuten.

Geweldige album bespreking .
nee je hebt helemaal gelijk met die 0,5 waardering , dit is nog slechter dan Manke Nelis , Tante leen en Malle Pietje bijelkaar .
Maar goed dit soort verdwaalde personen kom je bij elk album tegen .
Zelfs de slechtste band die ik vind dat er is is altijd nog meer dan 0,5 waard , bij 2,5 had ik jou serieus genomen maar als je Scatman met 5 sterren waardeert , whahaha dat zegt genoeg.

Ben het wel met je eens. Hoewel wat ik er van op de radio hoor van deze cd val ik ook niet om van enthousiasme. Maar die Steven MO durft zelfs Signals van Rush een 0.5 te geven. Nou ja zeg....

De digitale download card die in de box zit is om precies te zijn van 29-7-2010 live in Madrid .
Dit zijn 13 nummers van de Get Lucky tour in uitstekende kwaliteit .

Tja je kon er op wachten. Echt een lulverhaal. Het verhaal zegt meer over jou dan over deze plaat.

Ja 8 minuten en BIA stijl, ik was er al bang voor. Morgen ben ik even in Utrecht, even kijken wat de box moet kosten bij Mediamarkt. Ik wil hem ook wel eens op CD door de speakers horen spatten in plaats van via iTunes.

Van de laatste tour heb ik al een stuk of 6 officiele downloads dus hiervoor zal ik hem niet aanschaffen.

Denk het wel. De meeste fans willen gewoon alles op originele CD, niet op de PC.

....en de reacties op je recensie zijn ook niet mals...
Het gaat om wat je van een album verwacht en er zijn een paar zekerheiden bij Mark Knopfler:
-hij heeft maar één stem en hij is geen heldentenor
-puike gitarist, maar geen Steve Vai
-de ballads zijn een mix van Folk, Country en volksmuziek
-de vlottere nummers zijn de bekende blues-/shuffle-/boogieklanken
-de emoties liggen er nooit dik bovenop, het gaat om verhalen en sfeertekeningen
En dat doet deze man al een dikke dertig jaar. Ik vind het soms ook saai, maar af en toe in losse tracks (The Man's Too Strong) of albums (Local Hero) is de mix precies op smaak. En op dit album is er een fijne balans tussen al die elementen, wat mij betreft.

Dus ik ben wel benieuwd waaróm het een zware tegenvaller voor je was....

Grappig dat ook fans toegeven dat Mark Knopfler saaie muziek maakt. Dat is inderdaad het geval. Maar ook daarbinnen bestaan gradaties. Op deze plaat horen we vooral onverschilligheid. Hij speelt een hoop nummers aan elkaar, volgens het boekje, doet geen moeite om een schifting te maken en zadelt ons met deze eindeloze rit van anderhalf uur op. Met erg weinig variatie, verrassing, levenslust.

Wie geld uitgeeft aan Privateering betaalt Money For Nothing.

Tja, je roept maar wat in 't luchtledige. Dat je het kut vindt moet je zelf weten, maar kom niet met kulargumenten als "doet geen moeite om een schifting te maken" en "horen we vooral onverschilligheid".

Beste chevy93. Je hebt 2 Dire Straits-platen in de top 3 beste platen ooit. Je avatar is een foto van Mark Knopfler. Oftewel: je bent fan. Een grote fan. Dat gaat vaak gepaard met blindheid: je vindt alles van je held(en) klakkeloos goed, en kunt/wilt niet horen dat het zwaar kan tegenvallen. Wat op Privateering overduidelijk het geval is. Ik durf dat eerlijk te zeggen en dan heb ik opeens 'kulargumenten' geuit. Terwijl ik goed naar de plaat heb geluisterd. Wat best moeilijk was, want Knopfler maakt slaapliedjes. In plaats van op mij te schelden, beste chevy93, zou ik als ik jou was de plaat nog een keer opzetten en er kritisch naar luisteren. Het inzicht zal ooit komen.

Lees je dat in mijn respons? Nee toch?
De sfeer van The Dream of the Drowned Submariner spreekt me meer aan dan veel oppervlakkig getoeter en gekweel. Soms is muziek een kwestie van echt goed luisteren. Het verschil tussen een maaltijd bij de MacDonalds met schreeuwende smaken en een diner in een Michelin-sterren-restaurant.
En ik vermoed dat je Mark Knopfler en/of de Dire Straits nooit wat hebt gevonden en hebt bij dezen dan je 0,5* gedropt. Nou fijn. Ik zou nooit een recensie achterlaten bij Grace Jones of The Manic Street Preachers omdat ik hun muziek niks vind, dus mijn stijl is het niet.

En aanhakend op dit antwoord: je slaat nu wat mij betreft aan het zieken en aan het trollen....

Vandaar dat ik Local Hero op een 2,5* heb staan, Sailing op 'slechts' een 3,0* en verder nooit hoger heb gegeven dan een 4,0* aan zijn solo-albums. Wederom weer roepen in het luchtledige.

Zoals al eerder aangegeven zit de diepgang en/of emotie niet in zijn stem. Net zoals bij artiesten als Leonard Cohen en Johnny Cash gaat het toch vooral om de teksten. Die heb je op zeker niet gelezen, want anders had je dergelijk commentaar niet gegeven. Schiften heeft hij genoeg gedaan, iets wat je ook had geweten als je niet zomaar wat zou hebben geroepen, want Mark heeft voor dit album veel meer dan de op de plaat verschenen 30 nummers gemaakt.

Verder doe je net alsof het een objectief feit is dat dit album slecht is. Kijk nog eens naar het gemiddelde zou ik zeggen.

Ik heb de nummers Redbud Tree, Haul Away en het titelnummer gehoord en dat zijn leuke nummers, maar geen nummers die mij doen besluiten de CD te kopen. Ik vind, als ik puur kijk naar deze nummers een halve ster zwaar overdreven. Aan de andere kant: 5 sterren vind ik ook nergens op slaan. Ik hoop langs andere weg nog meer te kunnen horen, want hem blind aanschaffen vind ik onverantwoord voorlopig. Ik ben overigens iemand die de vroege Dire Straits geweldig vond. Vanaf Brothers in Arms vond ik er niet veel meer aan. Solo kan hij mij matig bekoren over het algemeen. Het is me allemaal wat te vlak, maar zeker niet slecht.

Wil deze cd absoluut beluisteren want ik denk dat er een paar pareltjes op staan. Maar ik kijk er toch een beetje tegenop. Zo lang weer. Jongens toch...

Chevy93: dit bevestigt juist precies mijn oordeel over je. Elders op deze site had ik een soortgelijke discussie. Die fans zeiden: je mag onze band niet lager dan een 2,5* geven. Dat is de ondergrens. Het werd me dus verboden om een beoordeling tussen 0,5* en 2,0* te geven. Jij neemt mijn 0,5* ook niet serieus. En je wordt meteen agressief. Je begint woedend om je heen te slaan en te roepen in het luchtledige. Uiteindelijk kom je met argumenten waarvan in hardop in de lach schoot. Komen ze:


Als ik goede teksten wil, lees ik een boek. Van J.D. Salinger bijvoorbeeld, die doet alleen maar aan goede teksten. Er zit niet eens muziek onder. Dit argument van jou, beste Chevy93, is een zwaktebod. Omdat Knopfler qua muziek, melodie, zang, originaliteit, gedrevenheid zwaar tekort schiet, moeten we naar de teksten luisteren. Ja, want je telt pas mee als je z'n cd-boekje door en door hebt bestudeerd. Kul.



Bijna alle bands/artiesten hebben 30 nummers voordat ze aan een plaat beginnen. De meesten nog een stuk meer. Daar houden ze de beste van over. Vaak rond de 11 nummers. Omdat ze kritisch zijn, alleen het ultieme willen bieden. Maar wat doet Knopfler? 20 langdradige nummers die in totaal anderhalf uur duren. Dat is niet alleen luisteraartje pesten, het geeft ook aan dat hij de weg volledig kwijt is. Deze plaat uitzitten is een straf.

Dat zeg ik niet, nochtans vind ik de muziek (die bestaat uit o.a. melodie en zang, waardoor je opsomming nogal scheef loopt) zelf ook zeer de moeite waard. Maar dat is een kwestie van smaak. Ik noem de tekst, omdat jij aangeeft dat er geen diepte in zit. Begrijpend lezen is een vak, dat weet ik.

Ik zeg verder ook nergens dat je geen 0,5* mag geven. Echter vind ik het zeker knap dat je een album van 1,5 uur helemaal uitgezeten hebt als je het zo ruk vindt. Maar dat is iets wat je zelf moet weten. Feit blijft wel dat je of met een degelijke argumentatie moet komen (en geen kulargumenten als "geen diepgang" of "doet geen moeite een schifting te maken"). Waarmee "Ja, want je telt pas mee als je z'n cd-boekje door en door hebt bestudeerd. Kul." ook gelijk beantwoord is. Nee, dat hoeft absoluut niet, maar wel als je daadwerkelijk wilt discussiëren. Dan moet je gewoon die 0,5* stemmen en verder gewoon je mond houden. Of in ieder geval geen persoonlijke aanvallen doen, omdat men, zeer terecht, een beetje gefrustreerd op jouw bericht(en) reageert.

Dat is jouw mening. Een 0,5* betekent dat alles kut is, dus of er nou 11 of 55 nummers op hadden gestaan, die 0,5* van jou had er sowieso gestaan. De liefhebbers (niet per se blinde fans die standaard 5,0* stemmen) krijgen nu 20 (24 incl. bonus) nummers ipv 11 nummers. Ik snap niet hoe je dat als slecht ding kunt zien.

En agressief? , ik lach er eerder om, vandaar ook de smiley.

Chevy dat jij de moeite nog neemt om hier op in te gaan , laat het toch links liggen .

Rudiger, wees niet zo kinderachtig om andere gebruikers uit te lachen om hun muzieksmaak. Je gedraagt je op deze pagina als een soort muziekdeskundige terwijl je niks anders kent dan mark knopfler en wat andere rock muziek. Ik houd zelf ook van de muziek van Mark Knopfler hoewel dit album mij tegenvalt. Maar ik weet wel dat er betere songwriters of gitaristen zijn. Je lacht mensen uit die niet dezelfde muziek als jij luisteren terwijl Scatman en Mark Knopfler beide muziek maken zonder veel diepgang. Het blijft popmuziek.

Een voorbeeld: Vader tegen zoon: Luister jij Kanye West? Haha wij luisterden vroeger The Beatles dat was pas muziek!

Hier wordt vergeten dat zowel The Beatles als Kanye West pop muziek maken. En als artiesten of songwriters compleet in het niets vallen naast de muzikale talenten van bijvoorbeeld Mahler of Charlie Parker. Wat hier speelt is een generatie verschil.

Rudiger doet lacherig tegen andere gebruikers die zijn grote idool niet de hemel in prijzen terwijl hij zelf juist degene is met een zeer beperkte muzikale kennis.

Rudiger, zolang je nooit in iets anders verdiept hebt dan rock zou ik je deskundige mening voor je houden en vooral terughoudend zijn in je oordeel over wat jij slechte muziek vindt. Er zijn namelijk grotere mensen in de muziekgeschiedenis geweest dan Mark Knopfler.

Ga eens een keer naar een klassiek concert of koop een blue note plaat van voor de jaren 70. Of verdiep je eens in de zwarte blues waar de hele blanke rockgeschiedenis uit voort is gekomen. Of misschien Afrikaanse Clave muziek? Pas dan kun je je wellicht voordoen als alwetende muziekkenner die elke tegenstander van Dire Straits of Mark Knopfler naar beneden probeert te halen

Toch een 4,0* van mijn kant. Inderdaad, er staan zeker prachtige nummers op (o.a. Redbud Tree, Kingdom of Gold en Radio City Serenade), maar tegelijkertijd zijn de country/hillbilly-nummers, zoals wel verwacht, de wat mindere nummers. De saloon-sfeer is af en toe leuk, waarbij vooral de oubollige piano (soms ook orgel?) een sterke toevoeging is. Evenals de paar teruggrepen naar Get Lucky en de Ierse/Schotse volksmuziek.

De folk-achtige nummers zijn zoals gewoonlijk erg sterk, met af en toe wat subtiel (elektrisch) gitaarwerk, maar soms ook gewoon akoestisch. Vooral qua productie wordt dit perfect in de nummers gewoven.
Over de hele linie constanter dan de andere solo-platen (deels ook door de variatie), maar gezien de hoeveelheid nummers is het aantal echte uitschieters wat schaars. Shangri-La blijft dus mijn favoriet!

Misschien dat een betere (lees: grotere) schifting inderdaad een hoger cijfer op zou hebben geleverd, maar een 4,0* lijkt me nog altijd een prima cijfer.

Oef wat een betweter ben jij. Met wat je zegt in je uitgebreide tirade ben je zelf nog een veel grotere betweter dan Rudiger of wie dan ook wellicht is. Je hoeft echt geen Knopfler liefhebber te zijn om te zien dat Steven Mo hier maar ook elders alleen maar loopt te provoceren in plaat van een oordeel over een album te geven met al zijn 0,5 stemmetjes. Lees zijn recensie dan eens goed, slaat echt helemaal nergens op.

Wat mij betreft ook niet Knopfler zijn beste maar daar heb ik wel mijn redenen voor gegeven en geen slap gelul als wachten op de bus is spannender.

Wat een artiest op leeftijd nog allemaal teweeg kan brengen

Heavy stuff hierzo.

Mark Knoflook staat voor Chevy gelijk aan een plak Peijnenburg en dus hapt hij maar al te graag toe

Wacht maar op zijn berichten bij de Rush-discografie die hij vrijwel unaniem met hetzelfde cijfer heeft beloond.

Ik zeg ook niet dat ik het met hem wel eens ben maar met zo iemand als Steven Mo wil geneens de discussie aangaan. In tegenstelling tot Steven Mo wil niet provoceren maar juist een goede discussie voeren. Bovendien heb ik Rudiger nergens een betweter genoemd. Dat zijn jouw woorden. In plaats van mij gelijk neer te zetten als een betweter zou je mijn bericht misschien nog eens kunnen lezen en begrijpen dat er misschien een kern van waarheid in zit?

Dat is vaak bij artiesten op leeftijd met een heel trouwe fangroep geloof ik. Ik heb bijna al zijn solo albums geluisterd waarvaan Sailing To Philedelphia de enige is die ik nog regelmatig met plezier opzet. Dit album met ook veel amerikaanse invloeden lijkt naar mijn mening iets teveel op zijn voorgangers.

Dit is toch anders behoorlijk betweterig:Probeer niet te doen alsof je alle wijsheid in pacht hebt, omdat je toevallig naar meer stijlen luistert. Dat is onzin, want ook jij kan nooit alles gehoord heb.

Zeker aangezien je zelf nog de moraalridder speelt bij Adele en dingen zegt als Het is nogal dubbelop. Daar wou ik het eigenlijk ook bij laten, want dit album verdient beter dan een paar domme discussies.