Mark Knopfler - Privateering (2012)

DS is niet meer en zal ook nooit meer komen ook , de vergelijking met DS is volkomen onterecht .
Wil je DS horen moet je geen Knopfler opzetten en andersom ook niet alhoewel sommige solo nummers aardig in de buurt komen .

Mooie uitspraak Rudiger. Maar toch... Wellicht dat veel luisteraars de overtuiging hebben dat Mark Knopfler en DS onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, wat natuurlijk ook zo is. vandaar het vergelijk. Daar is, op zich, niks mis mee. Ik respecteer enkel het gegeven dat Mark tijdens zijn lange carrière andere keuzes heeft gemaakt. Daar zit m het verschil en meteen het vergelijk. Dat Mark het beste uit zijn carrière blijft combineren blijkt wel uit zijn live optredens. De man is (en terecht) nog steeds trots op zijn DS periode en weet dat het merendeel van de toeschouwers niet komt om Privateering live te horen.

Idd daar kan en mag hij ook trots op zijn .
Ik hoor persoonlijk tijdens zijn optredens liever het complete nieuwe album dan die ouwe meuk .
Goed `n Sultans Of Swing er tussendoor is niet erg maar wat mij opviel tijdens de KTGC en Get Lucky tour was dat die ouwe meuk de boventoon voert , wat ik dan weer jammer vind .
Ik vrees dat het volgend jaar niet anders zal zijn. Kortom luister ik al jaren liever naar zn solo albums dan naar de DS periode itt Chevy die de Straits periode nog niet is ontlopen.

Voor het eerst een solo CD (notabene een dubbel CD) waarop geen één nummer mij kan bekoren. Op elk vorig solo album stonden wel een paar nummers die ik de moeite waard vond. Tuurlijk, verwacht geen DS vergelijking, DS is over en uit, maar deze dubbel CD is een te lange zit voor mij. Ik heb sinds het eerste album van DS alles in huis van Mark Knopfler, maar moet nu toch echt afhaken. Jammer. Als ik de andere meningen lees zou dit album juist één van zijn beste moeten zijn. Gelukkig verschillen smaken nou eenmaal. Mark... het gaat je goed.

Nou nou wat een drama. Ik denk dat Mark geen oog meer dicht doet vannacht.

Ik fietste zojuist nog naar huis op Communiqué.

Hopend op mijn eerste Knopfler-concert (en hopelijk niet de laatste?) verwacht ik wel dat hij nummers als Sultans of Swing speelt en ook zal blijven stenen. Dergelijke cornerstones, daar komt men toch wel voor. Als ik Privateering wil horen, zet ik de plaat wel op. Niet dat hij niet een paar nummers daarvan moet spelen, absoluut. Het is toch die combinatie Dire Straits-solowerk die de bootlegs zo leuk maken om te luisteren. En uiteraard dat de nummers zoals Sultans of Swing bij iedere tour weer anders zijn en anders aangekleed.

De drie beste nummers vind ik toch nog toe .

1 Follow The Ribbon
2 Dream Of The Drowned Submariner
3 Go, Love

Ja ik had het erover dat ik met het trio Redbud Tree, Privateering en Haul Away in mijn achterhoofd niet tot aanschaf zou overgaan, maar na het horen van Dream of the drowned submariner maakt het bijna niet meer uit hoe de rest klinkt, zo goed is dat nummer.

Voor mij
1. Dream of the drowned Submariner
2. Miss you Blues
3. Today is ok

het blijft een groeier van formaat een album waar
je ik denk elke dag weer een nieuwe favo tegenkomt

De dvd van A life in songs vrijdagavond eens rustig bekeken
ik had wel wat fragmenten op Youtube gezien maar het jammere
van die hele dvd is dat er veel word stilgestaan bij de eerste jaren
en helemaal dat Communique word gezien als een misser wat het
absoluut niet is een van zijn mooiste (ja wat niet)
En niet elk album wordt belicht maak er dan een 2 uur durige dvd van
het is niet compleet

Love Over Gold wordt zelfs compleet genegeerd. Van zijn solowerk worden alleen Get Lucky en zijn nieuwe Privateering echt genoemd. Aan de andere kant, het gaat vooral om Mark als persoon en niet alleen zijn werk.

Nee zeker niet maar de verwachtingen waren na het debuut veel te hoog .
Ik vind ze gelijkwaardig.

Communique, de wat luchtigere opvolger van de eerste plaat. Voor mij gevoel horen ze bij elkaar als een tweeluik zeg maar. Ik weet nooit welke het beste.

Zijn zelfs stukken uitgeknipt vergeleken met de originele die op youtube staat en al paar keer is uitgezonden op tv. Schandalig gedoe weer. Aan het einde is er een stukje over Privateering bij gezet.

Niet vernieuwend, maar van een bijna ongeëvenaarde klasse. Topalbum!!!

ik heb het nu een weekje geprobeerd en vind er werkelijk niks aan...
maar als ik hier ales even doorlees mag je dit niet zeggen zonder echt gefundeerd te werk te gaan! Muziek is voor mij echter puur gevoel...ofwel is het goed ofwel niet. Is een beetje zoals een fles wijn, ofwel vind ik de lekker ofwel niet, het kan me niet schelen hoeveel die kost of van welk wijnhuis hij komt.
Deze plaat vind ik zwaar tegenvallen...en ik denk dat hij bij de meesten binnen een paar maanden ergens onderaan in de kast ligt.

Waarom mag jij dat niet zeggen , als je er niks aan vindt mag dat rustig gezegd worden hoor .
Er is geen 1 album en of artiest in de wereld waar iedereen van houdt.

Nee hoor , deze blijft bovenaan liggen .
Bij mij liggen de flessen wijn onderaan .

hahaha, de combi "drank en muziek" is nochtans een aanrader

Vandaag maar ff meegepikt samen met de nieuwe Marillion........ met die 2 cd versie krijg ik al genoeg voor mn kiezen, laat staan dat ik de bonusmeuk ga trekken. Knop blijft in ieder geval altijd de moeite waard, dus wat ik er van ga vinden leest u hier t.z.t. wel.......... zodra ik weer wakker ben natuurlijk.

Ik lees hier meningen die beide uitersten benaderen dus ik ben benieuwd. Een onvoldoende zal het wel niet worden, Knopfler blijft een muzikant van wereldklasse en met de blues ben ik nou eenmaal opgegeroeid. En met DS.

Degelijk uitgevoerde maar wat stoffig overkomende verzameling blues- en folkdeuntjes met enige ware pareltjes ertussen. Kwalitatief als vanouds echter weer dik in orde dus goed voor 4 sterren.

Ik denk overigens niet dat ie hier overdag veel gedraaid gaat worden. Iets voor de late uurtjes met een flinke fles drank op tafel.

Ik ben zelf vooral bekend met Sailing to Philadelphia, en in dat straatje past dit eigenlijk ook wel.
heerlijk rustige folk achtige muziek. Lekker voor op de achtergrond of als je gewoon ff wat rustigs wilt horen.

Speciaal is het zeker niet, maar het luistert wel lekker weg.
En zoals Bluebird zegt, is dit iets voor de late uurtjes met een lekkere fles drank erbij
3.5*

Track 16 .

Dat zeg ik. Knop is een uitstekende borrel(ge)noot. Als het maar blauw is.

Maar prima collectie verder. Slechts 1 keer oppervlakkig beluisterd en ik weet nou eenmaal dat die nummers de tijd nodig hebben om wortel te schieten. Aangezien dat bij al die vorige soloalbums uitstekend gelukt is, de eerste indruk beslist positief was en ik hier verder geen dramatische koersverandering heb geconstateerd zal dat allemaal zeker goed komen.

Idd , sommige nummers vallen meteen op zn plek en bij andere duurt het een paar luisterbeurten .
Ik vind het onbegrijpelijk dat hij het schitterende Follow The Ribbon niet op het album heeft gezet maar dat je daarvoor de dure box moet aanschaffen .
Verreweg 1 van de mooiste Knopfler songs ala Brothers In Arms .

Ja, die marketingtechnieken blijven een crime, en al helemaal in deze crisistijden. Maar bedankt, ik ga dat nummer in ieder geval in mn achterhoofd houden, hopelijk duikt ie nog eens ergens op.

Ah, al gevonden ook:

YouTube - Mark Knopfler - Follow The Ribbon [Privateering, Bonus Tracks]

Wowww........

Wel heel mooi, geen Brothers In Arms

Nee jongen dat kan ook niet maar ik bedoel een beetje in de stijl van .
1 van zijn mooiste songs ooit , dat wel , ik zou alleen voor dat nummer die box aanschaffen.

En daarom zit dat nummer dus in de box

Ik heb van een zeer aardig persoon op dit forum de 4 bonustracks reeds ontvangen en die draaien lekker in iTunes. De live tracks van de 3CD versie zijn ook binnen. Deze box is nog erger dan de Get Lucky box, echt totale uitmelkerij. Voor dat geld een schandalig karig aanbod. Hij gaat er bij mij niet komen of Bol moet hem ineens flink in de uitverkoop gooien. Voorlopig staat hier de 2CD versie.

Als je dit dan bijvoorbeeld vergelijkt met de komende box van Peter Gabriel (So), dan is het verschil echt enorm. Kan Mark een voorbeeld aan nemen.