Mark Knopfler - Privateering (2012)

Stuk rustiger geworden hier. Moet je voor de gein eens bij de nieuwe Marillion gaan kijken.

Nog steeds niet gehoord. Staat nog steeds in de planning.

Bikkel................. geen slapende honden wakker maken.

Ik wilde de chaos wel even delen. Was een vergelijkbare discussie gaande hier.

Ja maar die was al vrij snel uitgedoofd gelukkig. Die jongen gaat maar door daar aan de andere kant zeg, hij reageert op elke scheet. Je kan er maar beter niet meer op ingaan.

Steven Mo weer in actie pfffff.

Ja en hij is op de motor

Ho, ho... Vinyl is zwaar in opkomst, in tegenstelling tot de compact disc... Toevallig ben ik zelf zo'n gek die bij voorkeur nieuwe albums op vinyl koopt, maar ik ken d'r nog wel een paar... Ik heb in het geheel niet de bedoeling je 'te bekeren' tot vinyl, maar dat geen hond het meer luistert, is ernstig overdreven. De oude CBS-fabriek in Haarlem draait letterlijk overuren... Heb dit album dus ook op LP en vind vooral de ballads erg mooi. Blues is erg Clapton-achtig en van de single 'Redbuck Tree' begrijp ik niets. Zwakste track van het album...

Ja dat klopt, Het lijkt wel of de LP weer aan een comeback bezig is. Moet wel zeggen dat ik het nostalgische gevoel en de huiselijke aanblik van die prachtige imposante draaitafel ook mis maar ik zou toch om redenen van technische perfectie en onderhoudsvriendelijkheid niet terug willen. En dan nog eens de ruimte die al die platen opeisen. Maar op zich is het toch weer een alleraardigste ontwikkeling en een bewijs dat perfectie het zeker niet altijd wint van de beleving. En wat dit album betreft komt dat wel heel goed tot zn recht Inclusief de whisky bij het knappende haardvuur dat het vinyl vanzelf wel prijs gaat geven.

[quote]bikkel2 schreef:
Stuk rustiger geworden hier. Moet je voor de gein eens bij de nieuwe Marillion gaan kijken.

Ik zal er waarschijnlijk geen vrienden mee maken maar ik vind Steven Mo op zijn minst zeer vermakelijk.

Iemand die zn eigen graf graaft is nooit grappig...

Gaan jullie het hier ook al over hem hebben, t word nu toch wel erg triest.

Ook bij dit album is deze persoon behoorlijk actief geweest, op dezelfde wijze als bij Sounds That Can't Be Made, legian. Maar ik ben het met je eens dat we dit onderwerp moeten laten rusten.

Met alle plezier. Hij heeft tabee gezegd. Hopelijk houdt ie zich er aan.

dat geloof ik...tis zelfs niet eens juist geschreven...

Deze heb ik vanmiddag gescoord voor maar een tientje. Geen geld voor een dubbelaar die net uit is. Moet zeggen het klinkt gelijk super, heerlijke rustige luistermuziek. Vind het een beetje bluesy klinken en dat ligt mij juist ook het beste. Dit is voor het eerst dat ik sinds het nieuwe Eagles album uitkwam, weer een keer een laidback album heb gekocht, en de eerste cd bevalt me alvast erg goed.

Het Ierse volksmuzieksfeertje wat er soms inzit vind ik ook erg lekker klinken.

Mark Knopfler - Get Lucky (2009) gemist?

Eigenlijk heb ik alles van Knopfler solo gemist.

Ken alleen een paar nummers van Sailing To Philadelphia, maar ken Knopfler vooral uit zijn Dire Straits tijd.

Dit 2 cd album valt me zeker niet tegen, prachtige sfeer en hij is weer afgelopen voor je er erg in hebt. Heb hem gisteravond al 2 keer in zijn geheel afgespeeld.

Waar?

Mediamarkt Groningen ligt hij voor 9.99 euro.

Er lag ook nog een grotere cd boxset, een soort van digipack, volgens mij zaten daar wel 3 of 4 cd's in, maar die koste gelijk 30 euro.

Ook opmerkelijk was dat er tientallen van de 'gewone' dubbel cd set lagen, maar er was er geeneen afgeseald. Ik zou afrekenen, zei het meisje nog voordat ik had betaald van: Als je hem ruilen wilt dan kan dat bij de service balie. Maar zei tegen haar dat ik hem nog moest kopen, en als ik er geen belang bij had gehad dat ik hem dan niet had meegenomen om af te rekenen. Misschien dat er bij de servicebalie wel afgesealde exemplaren lagen. Maar heb beide cd's ff goed bekeken, maar waren nog als nieuw. Tja dat kan ook moeilijk anders met iets wat net op de markt gebracht is niet.

Met bonustracks?

Nope, heb de versie zonder de 4 bonustracks.

Gelukkig maar, want kep een hekel aan bonustracks.

Ik las al eerder dat op dit album alle stijlen van Knopfler voorbijkomen, dat betekend dus dat dit album van al zijn albums het meest af is, of zit ik nu mis?

Stevige stukken ontbreken dan wel weer op dit album.

Hoezo al zijn stijlen komen hierop voorbij.

YouTube - Mark Knopfler - Follow The Ribbon [Privateering, Bonus Tracks]

De live (bonus) trackers die op Spotify staan (weet niet bji welke uitvoering ze horen) mogen er ook zijn. "Hill Farmer's Blues"

Ja, je ziet hier mis. Wat mij betreft is Shangri-La het meest compleet. Dit album is een beetje een mix van al zijn eerdere (reguliere) solowerk.

Hoe bedoel je? Solo heeft hij nooit stevig geklonken.

Ok: Dit album is een beetje een mix van al zijn eerdere (reguliere) solowerk.

Dan had ik het dus toch goed gelezen.

Ben ik niet met jou eens .
Op zijn eerste 5 solo albums is wel degelijk wat stevigs te horen .

Golden Heart : Darling Pretty , Imelda , Don`t You get It
Sailing To Ph : What It Is , Silvertown Blues , Speedway .
Ragpickers Dream : Why Aye Man
Shangri La ; Boom Like That
Crimson : We Can Get Wild
Get Lucky : Border Reiver , Cleaning My Gun.

Dus volgens mij luister jij zn solo albums niet goed .
je hebt totaal 6 berichten geplaatst bij zn eerste 6 solo albums .
Jouw intresse gaat dus niet naar zn solo werk uit , vreemd als je de Straits periode hoog inschat .

Ja, als je Boom Like That en Why Aye Man al als "stevige nummers" gaat zien...

Als je dat vergelijkt met Money for Nothing, Heavy Fuel en The Bug.

En dat ik geen berichten plaats bij de albums wil niet zeggen dat ik ze niet luister. Ik vind zijn solowerk doorgaans een stuk minder interessant. Mag dat?

Nou ik vind Don`t You Get It een beetje hetzelfde als The Bug.
En op de Straits albums is nou ook bepaald niet veel stevigs te vinden , het is maar wat je stevig noemt en vindt.
Zijn solo albums liggen helemaal in de lijn van de Straits tijd , probeer zijn solo albums eens wat intensiever te beluisteren dan zal je dat met me eens zijn .

Deze privateering vind ik lekker Blues achtig wat ik heerlijk vind klinken met toch de zo bekende Knopfler sound erdoor .
Dat jij zijn solo werk minder vindt , ja dat mag , alleen zoveel verschil zit er niet in zijn solo en Straits albums , dus dat vind ik dan weer vreemd , Mag dat ?

Dat vind ik ook het mooiste aan dit album, de heerlijk relaxte bluesy sound, met een apart sfeertje erin. Stevige nummers ben ik op dit album gelukkig niet tegengekomen.

En Sjeffie jij als fervent Dire Straits liefhebber meer posten bij de Knopfler solo albums

Ja, dat zit er wat mij betreft. Dire Straits is meer dan de Knopfler-show. Het verschil tussen Dire Straits en Mark Knopfler is goed te horen in de live-optredens. Vergelijk een Sultans uit de jaren '80 (met DS dus) maar eens met een versie van pak 'm beet 20 jaar later (solo dus). Het verschil is rock tegenover blues.

Dire Straits was toch heel wat meer rock dan Knopfler solo.