Nas - Life Is Good (2012)

ik ook
Stillmatic is overrated, iedereen was gewoon veel te blij toen dat Nas toch nog mooie tracks bleek te kunnen maken
One Mic was kapot hard, Ether, 2nd Childhood... maar verder?

God's Son was die echte come back shit

Oh ja, What Goes Around was ook wel tof, en de intro van die plaat

En You're Da Man dan? Das toch wel een van mijn favorieten

Ether zoog joh. Allemaal kinderachtig gescheld. Ben sowieso niet van de diss-songs.
Dit album is sowieso stukken beter.

Sowieso ben ik meer een Jay-Z dan een NaS man..

Zo het gemiddelde is wel enorm veranderd hahaha

Heb hem net binnen gekregen. Vanavond even in de auto rammen.

Nou na een prima luisterbeurt kom ik tot de volgende + en - punten die voor mij een 3.5 rechtvaardigen

+ Nas zijn flow, delivery en themathiek
+ Salaam Remi
+ Anthony Hamilton

- Sterke tracks die alleen maar op de deluxe staan
- Een matige NO ID
- SWIZZ BEATS MET !!!!
- Nas die blijkbaar een album met Remi had moeten maken en NO ID en Swizz achterweg had kunnen laten had dit album zwaar ten goede gekomen.

Ook sinds gisteren binnen. Ben nog niet geheel overtuigd, toch weer een aantal beats die ofwel te slapjes ofwel irritant zijn. Omdat het Nas is, is het sowieso de luisterbeurten waard, dat wel, en hij is qua raps wel in vorm.

@ Rene1979

Dus als ik het goed begrijp vind je dat Daughters en Accident Murderers tegenvallen/matig?

Loco Motive is ook van No ID

Ja idd, die drie zijn toch wel 1 van de betere van dit album naar mijn mening

Ik vind No ID idd matig produceren. Dat vond ik ook al op Common zijn album. Toegegeven dat die tracks wel tof zijn maar dat is meer aan Nas te danken dan aan No ID

Alhoewel het duidelijk de zwakste track van het album is betrap ik me er zelf wel op dat ik "Summer on Smash" het meeste op repeat zet. Met vol volume uiteraard. Gek genoeg vind ik hem met de luisterbeurt beter worden en kan ik hem nu steeds beter 'plaatsen' op het album.

Ik raad iedereen trouwens aan om op een of andere manier Trust bij dit album te krijgen. Het is helaas alleen een bonustrack als je LIG via Itunes hebt gekocht, maar het is echt één van de beste liedjes van het album. Raar trouwens dat Nas Nasty en Roses ook Deluxe version-exclusive maakt, want die tracks zijn ook geweldig.

Ik heb het album een paar keer beluisterd.
Wow ik had niet verwacht dat Nas na al die jaren met zo'n sterk album zou komen!
Hij spit alsof zn leven ervan af hangt.

De beats klinken mij stukken beter in de oren dan die van zijn laatste paar albums, die van Hot Day en Buckwild springen er uit voor mij, maar de rest is ook vrij goed.

Trust is een mooi nummer en had echt op het album moeten staan. Toen ik het door de speackers hoorde vond ik de vocals van Nas te hard in gemixt (en de prachtige beat wat te zacht).

Een van Nas betere albums.

wow, ik vind de No ID tracks veelal de hoogtepunten van dit album!
Loco Motive is echt viessss

Damn mn harddisk was gecrasht en nu ben ik "Trust" kwijt..

Heeft iemand misschien een link voor me?

Ik heb hem eventueel op hoge kwaliteit voor je. pm me maar mocht je hem nog zoeken.

@ MJ yeah I tried that ofcourse maar het schiet niet echt op, probeer maar eens een 256kbs versie te vinden.

Ik zal deze post starten met te zeggen dat ik weinig heb met hip-hop. Ik ken wel wat klassiekers en ik kan ze soms wel waarderen, maar hip-hop is en zal nooit mijn favoriet genre worden. Maar het is niet omdat het niet mijn favoriet genre is dat ik geen pogingen zal wagen om dit genre toch beter te kennen. Ik heb al wat platen hoog kunnen beoordelen op deze site en Life Is Good is de volgende hip-hop plaat die ik wil beoordelen. Het is al van Illmatic, die ik trouwens niet op dag één heb beluisterd, geleden dat ik nog iets van Nas heb gehoord. Af en toe een los nummertje van één van zijn andere platen, maar daar bleef het ook bij.

Enkele maanden geleden kwam deze uit en er was wel genoeg aandacht aanwezig om er voor te zorgen dat ik de releasedatum onthouden heb. Maar aangezien hip-hop niet mijn hoofdgenre is, heb ik deze plaat maar ergens verplaatst op mijn computer om hem later te beluisteren. Nu ben ik bezig met wat platen punten te geven en heb deze dan ook zijn kans gegeven. En ik vind het vreselijk om te zeggen, maar dit is mijn ding niet. Dat komt vooral door de sfeer en aan welke soort hip-hop Nas zich blootlegt. Tel daarbij de teleurstellende tot hele slechte gastartiesten op en dan kan ik niet anders dan concluderen dat Life Is Good nooit mijn ding zal worden.

Ik hoor heel veel positieve geluiden over deze plaat, dus zal ik toch proberen wat dingen uit te klaren. Nas had al velen malen uitgelicht dat dit zijn volwassen plaat zou moeten worden die zijn groei, voor mij meer zijn laattijdige adolescentie, als mens moet laten zien aan het publiek. Dat vond Nas grondig tijd, zeker na al die problemen met onder andere zijn ondertussen ex-vrouw en moeder van zijn tweede kind. Problemen die er voor zorgde dat hij door het oog van de naald kroop, zeker op financieel gebied. Nu is dat gelukkig voorbij en kan Nas de schade opmeten door daarover te spreken op dit album en genoeg te relativeren.

En al mag het verhaal van het totstandkoming van deze plaat enorm clichématig klinken, het heeft er voor gezorgd dat Nas de lijn van zijn samenwerking met Damian Marley niet verder zet en terug zijn geluid waar hij om bekend staat oppakt. Daarvoor werkt hij samen met veteraan producer Buckwild en wünderkind van de nieuwe generatie No I.D. Ook andere producers worden gestrikt, de één wat meer de favoriet dan de ander. Ook werd een tijd gedacht dat er een andere veteraan producer deel nam, maar hij beperkte zich maar tot een gastbijdrage en bleef ver weg van de knoppen. Al vraag ik me af welke bijdrage hij nu precies deed op dat nummer.

Nu betekent het niets dat er kwalitatieve producers meewerken, want de nummers die zij hebben geproduceerd zullen voor mij nooit tot hun magnum opus horen. Een paar klinken er goed, Loco-Motive en The Don, maar het merendeel van deze plaat beslaat uit middelmatige tot slechte nummers. Dat komt niet enkel door hoe de nummers instrumentaal klinken, maar ook door hoe de vocalen klinken. Om eerlijk te zijn vind ik Nas helemaal niet zo goed flowen. Dat komt vaak doordat Nas geen coherentie kent in zijn flow en hij soms te hard van stapel loopt met zijn stem. Ik vind trouwens dat de instrumentatie hem niet uitdaagt om het poëtisch niveau van zijn debuut te hanteren. Maar dan vraag ik me af of hij het nog zou aankunnen een kleine achttien jaar na zijn vroegtijdige magnum opus.

Maar Nas is niet de enige die zijn vocalen niet meer honderd procent weet te gebruiken. Ook de gastartiesten weten hun vocalen niet optimaal te gebruiken. Van al die gastartiesten kan ik geen enkele opnoemen die weet te presteren. Een beetje jammer, maar ook te verwachten. En allesbehalve een goede keuze van Nas om op zijn adult only album mensen te gebruiken die zelf nog niet uit hun puberteit zijn. De verdere oorlog tegen zulke hip-hop types laat ik over aan de soldaten van de underground.

Met andere woorden, Life Is Good zal voor mij niet de award krijgen van beste hip-hop plaat uit het jaar 2012. Het uiteindelijke doel en de uiteindelijke boodschap is totaal tegenstrijdig met wat het doel en de boodschap oorspronkelijk zou moeten zijn. Dat niet alleen, maar ook het gebrek aan kwalitatieve muzikaliteit zorgt er voor dat ik niets goeds over deze plaat kan schrijven en het mijn stem daarom niet krijgt als het gaat om positieve awards.

wünderkind van de nieuwe generatie No I.D. ?

is niet echt een juiste typering voor No I.D. he, man draait al lang mee.

Toch is dit album gaan groeien bij me.

Waarbij ik Accident Murderers misschien het beste nummer ben gaan vinden

Vandaag sinds tijdje weer opgezet en hij valt me erg goed! Verhoog met een halfje, staan genoeg heerlijke tracks op. Loco-motive zeker weten me favoriet! En weet niet waarom maar Summer On Smash vind ik niet eens zo heel erg, vind bijv Reach Out met Mary J Blige slechter persoonlijk.

Ik verwachtte veel van dit album, zeker na het horen van "Nasty" (uiteindelijk een bonustrack, helaas) en "The Don". Uiteindelijk is het zeker een goed en sterk album geworden, maar te commercieel wat mij betreft. Desondanks Nas' beste album sinds God's Son en eigenlijk zijn er ook geen zwakke nummers te vinden hierop (nee, zelfs Summer on Smash weet ik te waarderen!!). Bovendien klinkt Nas' echt hongerig met zijn raps en is de storytelling weer sterk als vanouds.

Je hebt sterke en typische Nas nummers die gewoonweg geweldig zijn. Favoriete tracks zijn:

Loco-Motive
A Queens Story
Accident Murderers
You Wouldn't Understand
Back When
The Don
Bye Baby
Nasty
Where's The Love

De tracks die wel te doen zijn maar niet veel toevoegen:

Reach Out
World's an Addiction
Summer on Smash
Cherry Wine

En dan nog de tracks die ik te mainstream vind oftewel skip:

Daughters
Stay

4* voor dit hip hop meesterwerkje anno 2012! Knap dat Nas 20 jaar lang zo consistent kan blijven!

"20 years in this game,
looking like 17"

Hier flowt Nas echt zoals hij al jaren niet meer geflowed had:

"The other night, just in the emergency room
A patient said she needs to see a doctor soon
Doctor busy operating on a lady who's sedated
He can barely concentrate, cause he's newly separated
His estranged wife likes entertainin her acquaintance
In the house they were married in, mad people waitin
Some young some old, heads and stomachs achin
Fillin out an application cause they all need medication
But the doctor need love or a quick, vacation
Callin up his travel agent
Same time, premedidating murdering his ex-wife
Life, savage ain't it?
Some need Xanax just to maintain it"

big up to Nas for deze!

Stillmatic is wellicht een tikkeltje overrated (niet de grote classic als sommigen het noemen), maar staan echt wel meer harde tracks op dan die vier. Stillmatic (The Intro), Got Ur Self A Gun, You're da Man, Rewind, The Flyest. Allen tracks van enorm hoog niveau.

Got Ur Self A Gun vind ik eigenlijk maar een vreselijk nummer. Deze plaat vind ik veel beter, ik skip enkel Reach Out en Summer on Smash.

begin en einde vind ik erg goed, middenstuk is wat minder helaas...

maar die vier blijft toch wel staan

Nas