Tame Impala - Lonerism (2012)

Jackson 5 - Can you feel it. En Vanessa Paradis - Be my baby

Jouw eerste antwoord was inderdaad wat ik in mijn hoofd had.

Ik vind dit verschrikkelijk mooi, maar kan aan niemand uitleggen waarom. Wat. Een. Plaat. Lonerism is vuig.

Op papier zou dit echt een plaat voor mij moeten zijn maar het doet me echt helemaal niks. Ik erger me bij het eerste nummer al helemaal kapot aan het veel te overdreven gebruik aan effecten. Ik weet dat dit bedoeld is om die psychedelische en trippy sfeer op te wekken maar ik vind het alleen maar irritant. Ik hoor nergens waarom dit zo'n geweldige plaat is. Een gevalletje Alt-J: Ik vind de plaat niks maar zo'n beetje iedereen prijst hem de hemel in. 2,5 ster.

gebakken lucht: 2

Hij moet nog even vallen, ben misschien wat gekleurd in mijn mening door het lezen van recensies hier en daar maar ik moet die in sommige gevallen helaas gelijk geven.

Waar innerspeaker catchy was met lekkere organische gitaren, klinkt lonerism wat anoniem in een waas van effecten. Normaal ben ik de eerste die om synths staat te springen, maar dit is wat over de top. Qua teksten en moord springen er ook weinig nummers bovenuit.

Eerste luisterbeurten, ik start met een 3.5

Halfje omhoog, wat is dit album vet!

De berichten hierover zijn overal zo positief dat ik erg nieuwsgierig ben geraakt. Ik ben nieuw met 'Tame Impala' en zojuist eerst maar eens 'InnerSpeaker' geluisterd en heb nu 'Lonerism' opstaan.

Voor mij geen gemakkelijke kost. Absoluut geen muziek die ik ten alle tijden kan waarderen en dus erg afhankelijk in welke bui ik het opzet! Feit is wel dat ik in ieder geval niet wordt gegrepen door het album. Redelijk psychedelisch. Hierin ben ik het met 'Don Cappuccino' eens dat er alles aan gedaan wordt om deze sfeer (dwangmatig) neer te zetten. In mijn beleving is het genre ook niet plain 'Rock'. Gemis aan structuur. Te weinig dynamisch. Ik waardeer een scala van instrumentaria in muziek (van strijkkwartetten tot synthesizers), maar dit is voor mij niet de juiste combinatie of inderdaad een overkill aan zwevende effecten. Bij dit alles spreekt het stemgeluid van de zanger me niet aan beluister ik nu ineens... Ja, dat is het!! Dat houdt het ook enigzins vlak; het stemgeluid. Het nummer 'Elephant' bijvoorbeeld. Muzikaal erg fraai en zou met een wat rauwere/ zwaardere stem echt geweldig zijn. (waarom krijg ik nu ineens 'Them Crooked Vultures' in m'n kop! ) .. Ook 'Mind Mischief', 'Apocalypse Dreams' en 'Feels Like We Only Go Backwards' zijn muzikaal beluisterd best aardige nummers.

Kom Jan, zo gemakkelijk kom je er niet vanaf.

Had hetzelfde idee op basis van wat ik gehoord heb. Had ook nooit verwacht dat deze band het nog ver zou schoppen na hun eerste ep'tje. Aardig, maar meer niet.

Heb deze cd een aantal keren op de meest uiteenlopende tijdstippen van de dag proberen te beluisteren, maar iedere keer zet ik het na een paar nummers af. Ik word hier erg nerveus van. Ligt dat aan mij, of hebben meer mensen daar last van?

Ik heb daar ook last van. En ik luister soms echt naar hele drukke muziek. Ik heb echt het gevoel dat er zoveel effecten zijn gebruikt om het middelmatige songmateriaal te maskeren. Voor mij gaat het de omgedraaide kant op en vind ik het nog minder worden.

Jullie zijn samen natuurlijk wel een zeer geringe minderheid als ik zo naar het gemiddelde kijk

Ik vind het eigenlijk nergens 'overdone', het klopt allemaal precies. Hoe vaker ik er naar luister hoe fantastischer ik het vind. Vandaag nog even een ster veranderd. Elephant weggehaald en veranderd in Keep On Lying.

Ook hier Keep on Lying als een voorlopige favoriet.
Ondertussen heeft het album voor mij het niveau van Innerspeaker bereikt, al kwam daar de waardering veel sneller. Ongelofelijk hoe ze binnen dat psychedelische genre twee zo'n verschillende albums hebben gemaakt!

Feels Like We're Only Going Backwards is toch wel bovenmatig songmateriaal? Of te zoet? En Apocalypse Dreams? En Mind Mischief?

Voor alle duidelijkheid, ik geef alleen aan dat de muziek mij niet ligt en geen waardeoordeel.

Wouter snapt het!

Waarschijnlijk omdat 'fans' eerder geneigd zijn (hoger) te stemmen dan mensen die minder bekend zijn met deze muziek/ specifieke band. Ik vind het soms lastig om een stem uit te brengen bij iets wat ik slechts oppervlakkig heb geluisterd (= minder dan 10 luisterbeurten). Ik kan meestal al wel snel een persoonlijke mening vormen over een album en ook best voor mezelf punten geven. Ik zou hier - op dit moment - uitkomen op 2,5 ster. Maar uit soort van respect stem ik niet bij bands/ genres die ik niet (goed) ken of me qua smaak minder liggen. Je vraagt aan iemand die spruitjes hekelt na het eten ervan ook niet of hij het lekker vond Is soms wel een dilemma; 'breng ik een stem uit of niet'. Immers, het idee achter MuMe is om je mening in punten uit te drukken. Maar ik stem in feite alleen bij bands waarvan ik het repertoire redelijk tot goed ken.

Dat had ik dan in ieder geval wel goed beluisterd

Ben jij zijn tweelingbroer of zo?

Helaas is de dynamiek van het sterke debuut Innerspeaker deels verdwenen. Er is duidelijk minder afwisseling tussen rock en elektronica. Het levert een vlakkere plaat op, die regelmatig wat saai overkomt. Goede songs met bijvoorbeeld een mooie sfeertekening zouden het album nog naar een hoger niveau hebben kunnen tillen, maar er staat weinig bijzonders op. Wel is het tweede gedeelte wat dat aangaat sterker dan het eerste toch wel erg saaie deel. Ik vind het een tegenvaller dit Lonerism, zeker als je 'm afzet tegen Innerspeaker. Feels Like We're Only Going Backwards klopt dus volgens mij. Overigens vind ik juist dat nummer samen met Elephant wel echt goed.

Tame Impala is voor mij een nieuwe ontdekking.
Ik beluister de CD nu voor de derde keer en ben verkocht. Hier ga ik denk ik nog lang van genieten. Beste nummer vind ik Apocalypse Dreams.

Van deze band wil ik meer horen, dus ben nu ook benieuwd naar Innerspeaker.
Die staat nu ook hoog op de lijst "nog te luisteren"

Jij snapt het niet!

Je onderschat me, denk ik!

Voor het eerst enkele nummers beluisterd op Youtube. Ik dacht aan Beatles meets Guided By Voices meets Flaming Lips. Klinkt wel goed.

Wel merkwaardig dat Tame Impala zo vaak een band wordt genoemd, zelfs op een recensie van Pitchfork, een site waar je toch een beetje kennis van mag verwachten. Maar álles op deze plaat is, evenals op de vorige, ingespeeld en geproduceerd door enkel Kevin Parker (alleen het mixwerk is van Dave Fridmann, bekend van zijn werk met ondermeer Mercury Rev, The Flaming Lips en MGMT) . Die Parker is natuurlijk een ongelooflijk wonderkind.

Live laat hij zich wel bijstaan door een band, te weten
Pond. Deze band komt net als Parker uit Australië en is ook zonder hem actief. Hun eigen werk is minder geniaal dan Tame Impala, maar wel gewoon fijne psychedelische rock.

Mag ik liefhebbers van Tame Impala ook even wijzen op deze plaat? Is Parker's Franse geliefde (hij woont tegenwoordig in Parijs met haar, vandaar ook de albumhoes van Lonerism) en deze plaat heeft hij geproduceerd en grotendeels ingespeeld, al zijn het haar songs. Klinkt eigenlijk als een soort kruising tussen Broadcast, Stereolab en Tame Impala, bijzonder sfeervol en fijn!

Ik wist dat eigenlijk ook niet, maar het verklaart wel wat. Gisteren had ik de plaat weer opstaan en het drumwerk is af en toe wel wat veel van hetzelfde en had soms wel wat geraffineerder gemogen.

Ik krijg hierbij toch een beetje een deja-vu gevoel

Maar stond gewoon in het boekje bij de cd hoor. Apocalypse Dreams en Elephant zijn trouwens mede geschreven door Jay Watson die op die nummers ook de toetsen partijen speelde.

Nooit geweten dat die Parker zo'n beetje alles doet namens Tame Impala. Indrukwekkend

Zal binnenkort Pond ook maar eens checken dan. Z'n Franse vriendin stond al op het lijstje, las daar eens over in een interview.

Jay Watson heeft met de twee genoemde composities toch een mooie bijdrage geleverd aan deze plaat. Dit maakt Tame Impala tot net iets meer dan alleen een soloproject.
Ik durf zelfs te stellen dat het songmateriaal van hem van het niveau Kevin Parker is.

Binnenkort (eind 2012/begin 2013) brengt Watson zijn (solo?) album onder de naam Gum uit.
GUM | Spinning Top Music - spinningtopmusic.com (eerste nummer 'Delorean Highway' mag er zijn!