The English Beat - The Complete Beat (2012)

Mooi verhaal in de Mojo deze maand over de band die had moeten uitgroeien tot de grote bands van de jaren 80.

Dat hoor je vooral op hun debuut, maar ook de rest van deze box mag er zijn.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: The Beat - I Just Can't Stop It - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Mooi stukje Erwin. Ik was indertijd helemaal gek van hun debuutplaat, en ook de tweede en de derde kon ik goed hebben, dus die staan nu al alledrie in de kast (de eerste gelukkig met de oorspronkelijke 14 i.p.v. de versie met de latere 12 tracks), en om dan de zaak met deze box helemaal opnieuw te gaan kopen, daar heb ik vooralsnog wel wat moeite mee. Maar dat vooral I just can't stop it "een van de kroonjuwelen uit de ska revival van de jaren 70 en 80" is, is wat mij betreft nu inderdaad wel lang genoeg geheim gebleven.
 

Van de EP Four More from van Toyah naar een liedje dat niet op de reguliere elpee stond.

Non-albumsingles. Dat je een single leuk vond en dat die níet op de elpee stond. Het gebeurde vaak in de goede (?) oude tijd en misschien dat een fan van The Beat (de Engelse met die naam) dat overkwam met Hit It. Dat uptempo, vrolijke liedje met een verhullende tekst over "autoerotic" haalde in december 1981 bescheiden #70, maar stond niet op het eerder dat jaar verschenen Wha'ppen?
Sterker nog, het duurde lang voordat het nummer op een verzamelaar verscheen, uitgezonderd de Amerikaanse editie van compilatieplaat What Is Beat? uit 1983. Maar op de Europese versie stond ie niet.

Alleen al daarom is verzamelbox The Complete Beat van - hier met de Amerikaanse naam genoemde - The English Beat een fijn overzicht. Het nummer is overigens in hetzelfde 2012 eveneens verschenen als bonus bij cd + dvd Wha'ppen?
The Complete Beat biedt een zeer compleet overzicht van het reguliere werk, aangevuld met sessies opgenomen bij BBC-dj John Peel en ten slotte liveopnamen. Je proeft er iets van de sociale onrust in het Verenigd Koninkrijk van begin jaren '80 en de rol die muziek daarbij kon innemen als spiegel of zelfs katalysator hiervan.

Het volgende nummer op mijn lijst met new wave landde in diezelfde week in de Britse hitlijst als Hit It, maar Don't You Want Me van The Human League en het bijbehorende album Dare besprak ik al eerder. Hetzelfde geldt voor album Grauzone van Grauzone, ook in november 1981 verschenen. En dus kom ik bij muziek met een heel ander karakter: het theatrale debuut van Klaus Nomi.