Pet Shop Boys - Discography (1991)

Ah, dat was hem!

Als je 'Discography' van Pet Shop Boys een van je favoriete cd's aller tijden noemt, is hoongelach je deel. Zeker als je muzieksmaak zich, zoals bij mij, situeert tussen bands als The Cure, The Sound en andere Echo & The Bunnymens.

Nochtans hebben de heren Tennant en Lowe een goddelijke status in hun thuisland, ook bij de zelfverklaarde muziekkenners. En terecht. Die status danken ze aan hun jaren '80-platen, die als grote inspiratiebron gelden voor jongere artiesten zoals The Killers en Years And Years.

Pet Shop Boys waren destijds ook mijn eerste bewuste kennismaking met muziek. 'Suburbia', 'It's A Sin', 'Domino Dancing'. Perfecter dan die nummers kan een popsong niet zijn. De dierenwinkeljongens besteedden ook altijd veel aandacht aan hun videoclips: ik krijg nog altijd nachtmerries van de vampier in de videoclip van 'Heart'

'Discography' biedt een prima overzicht van de schat die Pet Shop Boys tijdens de jaren '80 bij elkaar gepend hebben. De studioplaat hierna, 'Very', catapulteerde hen in één klap naar de gay scene, met nummers als 'Can You Forgive Her' en de Village People-cover 'Go West'. Voor mij (en voor heel wat andere fans) werden Pet Shop Boys toen te campy, zowel qua muziek als qua styling. Toch ben ik hen nog een tijdje vanop afstand blijven volgen. Latere singles als 'Se A Vida E' en 'Hello Spaceboy' (van en met David Bowie) hadden zeker niet op deze verzamelaar misstaan.

En toch krijgt 'Discography' geen maximumscore, want de tracks 'DJ Culture' en 'Was It Worth It' zijn te duidelijke vullertjes. Had die songs eraf gezwierd en vervangen door de originele Bobby O'-versie van 'West End Girls', dan was dit de perfecte popplaat geweest.

Deze plaat was destijds samen met UB40 de soundtrack van mijn krantenwijk, elke keer als ik in die buurt kom denk ik aan dit album:)

Dit mag met recht een perfecte compilatie heten, want hierop staan alle top-40-hits die dit duo tussen 1985 en 1991 in Engeland had, dus inclusief hun vier nummer-1-hits, en alles keurig in de juiste chronologische volgorde. Bijzonder Engels vanwege Tennants accent en zijn ironische teksten, zou ik hebben gezegd, maar ze waren indertijd toch ook behoorlijk succesvol in Nederland (12 top-40 hits) en zelfs ook in Amerika (6 top-40-hits, inclusief een nummer-1-notering voor West End girls). (Fijne bijkomstigheid: deze verzameling stopt dus gelukkig vóór Go west uit 1993.)
        Eigenlijk had het mij in 1985 al duidelijk moeten zijn dat West End girls niet een produkt van een doorsnee-top-40-bandje was, maar dat hier iemand met een unieke visie aan het werk is had ik zelf eigenlijk pas door ten tijde van hun vijfde hit It's a sin, want in 1987 was het niet zo gangbaar om iemand uit de top-40 zo openlijk te horen zingen over een abstract zondebesef. Niet dat ik zelf zo veel op heb met dat begrip, maar dat iemand uit de top-40 zo kon uitweiden over een leven dat getekend is door – het besef van erfzonde? een schuldcomplex dat hem door de Kerk is aangepraat? een gevoel van tekortschieten alsof niets wat hij kan doen ooit goed genoeg is? Hoe dan ook ging het hier om een niet-tastbaar en bijna metafysisch schuldgevoel dat desalniettemin de top van de Engelse hitlijsten haalde, en dat vind ik toch wel iets heel bijzonders in een jaar dat (verder) werd gedomineerd door namen als Madonna, Mel & Kim, Whitney Houston en Rick Astley.
        Jammer dat de tweede helft van deze verzameling een stuk minder is, anders had dit toch wel dicht tegen de 5* aangezeten.