Balthazar - Rats (2012)

Heerlijk album, erg laidback, maar met genoeg diepgang om telkens weer bijzonder gevonden te worden. Vooral het geluid van de bas door deze plaat heen is erg aangenaam. Ik neig zelfs naar de 5*.

Hun eerste heeft het bij mij nooit kunnen waarmaken ondanks de vele kansen. Op aanraden van een goede vriend/muziekliefhebber deze met veel tegenzin toch maar eens opgezet.Ondertussen aan luisterbeurt 10 toe en dit zou best wel eens heel hoog kunnen scoren.... Thanks mate!

Deze cd zweeft gewoon constant tussen meeslepend en slaapverwekkend, soms zelfs binnen hetzelfde een nummer. Echt heel vreemd. Hoe dan ook, hier staan maar een handjevol songs op die me helemaal overtuigen.

Toch maar met een halfje verhoogd. Het is zelden dat ik zo enthousiast ben van een plaat uit eigen land (en stad). Ik durf zelfs te zeggen dat dit tot heden de beste belpop plaat is die ik ooit heb gehoord. De toekomst van deze band is in ieder geval door deze tweede plaat bezegeld.

De eerste twee en laatste drie nummers zijn super,het middenstuk kabbelt jammer genoeg een beetje door. De zanger intrigeert soms met zijn zeurderige timbre,maar bij momenten zingt hij je ook in slaap. Al bij al zijn 4 sterren wel gerechtvaardigd.

Het middenstuk heeft zich intussen toch al ferm tussen de oren genesteld, al vind ik The man Who ... een minder nummer. Doorheen de hele plaat kreeg ik -door het bas en drumgeluid-flashbacks naar Young Folks van Peter,Bjorn,John,Frits,Freddy en Dikke Roger, en ja hoor,in het laatste nummer is het zover:gefluit.

Halfje erbovenop.

Verhip, in track 5 wordt ook al gefloten Lion's Mouth dat er op volgt is intussen favoriet.

Mee eens / Balthazar is een band met veel potentieel !!

Nog steeds die lekker slappende en ploekende bas, nog steeds de verschuivende arrangementen. Ze hebben wel een lekker eigen geluid, deze mannen van Balthazar. Maar ik had stiekem op net iets meer gehoopt. En ik mis een song als 'Fifteen Floors'. Neemt niet weg dat het een prima album is.

ik heb ze live moeten horen op best kept secret om te beseffen dat dit grote klasse is. de band stond op de main. het was een overwinning te zien aan het erg enthousiaste publiek.

Wat een groeiplaat! Leek eerst niet zo veel te gaan doen maar... WOW!

Ik heb Balthazar altijd links laten liggen. Het was één van de vele Belgische bandjes die we vooral vanuit chauvinistisch oogpunt goed moesten vinden, een overroepen hype. En eerlijk: this is a flirt is gewoon een slecht nummer, dat vind ik nog altijd.

Maar het kan verkeren, en het besef komt soms tergend traag. In mijn geval zelfs onopgemerkt. Oldest of Sisters vond ik stiekem goed, Do Not Claim Them Anymore bevestigde en Sinking Ship is gewoon hét nummer van de zomer van 2013.

Nee, Balthazar schiet recht in de roos met dit album, en ik ga toch maar eens hun eerdere albums (her)beluisteren, zonder vooroordelen deze keer.

Ik heb het waarschijnlijk al honderd keer gezegd, maar dit is ongetwijfeld de beste Belpop plaat ooit gemaakt. Ik draai het als sinds de release en het weet me nog steeds te boeien en zelfs te ontroeren. Het biedt dezelfde melancholische sfeer dat een stad als Kortrijk herbergt en dat zeg ik niet omdat ik zelf een Kortrijkzaan ben.

Inderdaad, zeer sterke plaat. Dat mag je gerust honderd keer zeggen.

Live vind ik dit verschrikkelijk saai, maar in de auto of thuis is dit een echt lekkere plaat.

Is dit een bijzondere plaat? Nee, niet echt. Is dit een plaat die mij emotioneert? Nee, ook niet echt. Wat dit wel is? Gewoon een plaat die van begin tot eind 'klopt'. Dit is in mijn ogen een nagenoeg perfecte poplaat. De zanger heeft een fijne stem, de refreintjes zijn pakkend en de melodieen zijn mooi en klinken enorm prettig in de oren. Meer kan ik er niet over zeggen, luistert weg als een trein en kan geen enkel nummer vinden dat ik minder vind.

Geweldige band, die een geweldige 1ste overtreft met een nog veel meer geweldige 2de. Live kan ik iedereen de band zeker aanraden. Zag ze op Werchter afgelopen zomer en is nog steeds 1 van de beste optredens die ik tot nog toe zag. Verdomme wat is dit een goede live band die hun uitstekende repertoire kunnen vertalen naar het podium.

IJzersterke opvolger, nog een stuk beter dan het debuut. Wat ik zo'n sterke prestatie vind van deze band, is dat ze hun schijnbaar luchtige songs altijd een donker, scherp randje meegeven. En de songs zijn op zich al heel erg goed. Later hopelijk meer, want ik moet deze absoluut in huis hebben!

4,5 sterren krijgen ze alvast!

Na hun concert voor Music For Life op de Tv al 3 keer gezien te hebben (opgenomen ) merk ik toch dat Balthazar Live nog véél beter is dan op plaat. Neem nu bv. Sinking Ship waarbij ze live enkel zang en akoestische gitaar gebruiken en op de plaat al direct, drums, gitaren en bass te horen zijn. Verder vind ik het toch nog wat intenser. Al blijft dit natuurlijk ijzersterk op plaat!

Weinig bands die voor al hun albums dezelfde gemiddelde scoren krijgen op Musicmeter.
In het geval van Balthazar: 3,97 voor zowel "Applause" als "Rats"

Jaren terug was ik verkocht door Absynthe Minded, de creatieve opvolger misschien wel van dEUS. Maar snel vond ik toch dat het live qua verdere originaliteit niet zo sterk was. En toen kwam Balthazar. Met Applause kwamen ze via de achterdeur de muzikale wereld binnen. En het album Rats toont aan dat ze snel gegroeid zijn en zich hebben genesteld als sterke band. Ook live blijven ze overtuigen op diverse festivals. Hun hits werden wel gedraaid, maar dat kwam vooral door de kwaliteit. Sommige groepen worden gewoon meer gehypet en hoor je hun muziek bijgevolg gewoon wat meer. Balthazar is een groep met nog meer potentie.

Het heeft misschien niet de wissende creativiteit van dEUS of Absynthe Minded, maar is over de hele lijn dan weer heel goed. En kan steeds z'n klankkleur bewaren en goeie nummers neerzetten. Bij veel groepen moet je als luisteraar zelf nog het kaf van het koren scheiden. Balthazar gebruikt geen trukjes en is een band die zelf alles in handen heeft. Dit is een blijvertje waar we nog veel van gaan horen.

Balthazar is in staat om in de eerste 3 seconden van een nummer al meteen zo'n goede sfeer en spanning neer te zetten dat je het nummer wel móét afluisteren, zoals bij The Man Who Owns The Place en Lion's Mouth. Bij het instarten van laatstgenoemde krijg ik meteen kippenvel, dat zich tot het eind toe vasthoudt. De spanning lost zich vervolgens heerlijk met Do Not Claim Them Anymore. Dit album bevat stuk voor stuk topnummers, die ook nog in de juiste volgorde zijn geplaatst.

Listen Up is nu even mijn favoriet.. Lekker laidback schoonmoeder verantwoord nummertje, maar wel met die typische Balthazar semi-melancholie plus kwaliteit. Soms lijkt het wel alsof deze band een spelletje aan het doen is om zo veel mogelijk akkoorden in een popnummer te stoppen, maar zeker bij Listen up pakt dat gewoon goed uit.. Getalenteerd zootje! Groetjes.