Therapy? - Troublegum (1994)

Geweldige CD vol gemene pakkende songs, helaas nooit meer geëvenaard door Therapy?.

inderdaad klassieker ik denk wel mijn favoriet van therapy?

Hierna werd het een beetje te veel van het zelfde (maar dan wel een niveautje lager): ik raakte de aandacht al snel kwijt moet ik zeggen.

Ik ook. Al blijft dit geniaal. Zelden een cd gehoord die zo boos, grappig èn gevoelig tegelijk is.

veel gedraaid dit album, het latere werk kon mij ook niet zo boeien, dit blijft een meesterlijk album, elke song is raak. wat me ook opviel aan dit album is dat mensen die niet zo van harde muziek houden dit album toch vaak kunnen waarderen

Grappig. Ik luisterde dit vroeger best wel vaak, maar kwam er pas jaren later achter dat Isolation een cover is van Joy Division (ik kocht Closer in ' 99 ofzo).

zeker en vast mijn favoriet van Therapy? dit album rockt!

Ik had ongeveer het zelfde. Ik leerde therapy? kennen in 2000 of 2001 met dit album en Infernal Love en vond Isolation altijd het beste nummer. Kocht ik in 2004 Closer en kwam ik er achter dat het van Joy Division was. Maar net zoals jullie allemaal zeggen dit is een meesterlijk album. Super sterke riffs en refreinen en het rockt als een gek! Dikke 4!

Dat had ik nou andersom. Isolation kende ik al een paar dagen (van Joy), vond Die Laughing spannend genoeg om het album van Therapy? te kopen, en was blij verrast met een prima cover.

Ge-wel-dig!

Alles klopt aan deze plaat. Wat een energie, maar het ontspoort nergens door de heldere produktie.
Isolation is fantastisch, echt veel beter dan het origineel door die heerlijke gitaarlijnen.

Nu ga ik toch even bellen!!
Isolation veel beter dan het origineel? Niet bij mij. De versie van Joy Division vind ik veel beter. Dit is wel een hele fijne interpretatie, maar Joy blijft Joy. (en bij mij dus beter)

Smaken verschillen. Isolation vind ik een van de minder nummers van Closer.

Zo zie je maar.

M'n favoriete Therapy? album. Alles klopt gewoon, 5*

Mijn eerste en voorlopig ook laatste kennismaking met Therapy?

maar wel 1 die je niet snel vergeet.

4,5 sterren

Zelfde geldt voor mij!
ik had dit album op tape staan en heb het echt grijs gedraait op mn fietsie naar school. Op een gegeven moment liep mn tape vast en heb t toen een beetje links laten liggen. In mn herinnering was dit wel voor mij echt een baanbrekend top album dus ik kocht m een paar jaar geleden toen ik m voor 9.95 euro in de grabbelbakken vond. Wat kan een plaat dan tegenvallen zeg! 2.5*...ach... 3* vanwege mn goede herinneringen.

Ik merk toch dat dit album de tand de tijds niet bij me doorstaan heeft. Daar ik het vroeger geweldig vond, vind ik het nu nog steeds wel goed, maar grijpt het me niet meer zo bij de strot als het toen deed. Nog steeds een mooie score, maar toch iets lager dan het was: 3,5*

Duidelijk een plaat die het van woede, frustratie en een fikse dosis metal moet hebben om het geheel kracht bij te zetten. In de tijd dat ik nog veel naar metal luisterde vond ik dit ook een fijne plaat, maar nu doet ie toch wat simpeltjes aan..
3* wegens jeugdsentiment.

Man die gasten kunnen spelen op het rockweekend in America heb ik hun gezien zal ik nooit meer vergeten ROCK MONKEYS!!!!!!!!!!

Dit was dus echt een festivalband; ik had toendertijd een vriendin die naar zoetsappige country luisterde maar hierbij helemaal los ging. En live inderdaad zeer zeker de moeite waard. Wat kwam daar een energie vanaf.
Super......

Zeg eens weet iemand op welke plaat 'Diane' staat?

Op Infernal Love.

Potjandikkie nou zie ik het pas thnx

oh ja...de vuilnisvatband

live alsook op cd een feestje....geloof niet dat hun andere cd's nog echt iets toevoegen...this is the one!

M'n oren suizen nog na van een legendarisch concert in de Oosterpoort in Groningen. Moet ergens eind jaren negentig zijn geweest. Stagediving was schering en inslag, ondanks verwoede pogingen van het Oosterpoortpersoneel. Koste me me een broek en een shirt, maar was een fantastische herinnering waard.

De boze lelijke dikke man

mwah... ik weet niet wat therapy? nu zo bijzonder moet maken. van die cliche one-liners achterelkaar plakken in al veel te vaak gebruikte schema's. echt slecht vind ik t niet, maar tis zon simpel truukje. het enige wat ze voor mij nog doen uitsteken boven de middelmaat is dat het net wat meer energie in zich heeft. neem bijvoorbeeld Screamager... daarvan knalt het begin er toch zeker aardig in. maarja dan volgt direct weer die ronduit lelijke stem interessant te doen over zijn hoofdpijn na een avond drank en drugs... ik denk dat ie iets te geforceerd een rauwe rocker wil zijn maar daar helaas niet creatief genoeg voor is.

T? is wel degelijk ontzettend creatief en zeker niet clichematig... misschien moet je ook andere platen eens checken...

Wat Therapy? bijzonder maakt, zijn de intelligente composities. De structuur van Knives is bijvoorbeeld heel bijzonder. Je maakt niet vaak mee, dat er zoveel ideeën in minder dan twee minuten zijn geperst.
Ik vind Troublegum minder dan Infernal Love. Weliswaar staan Therapy?'s beste liedjes op Troublegum, maar Isolation (dat simpele deuntje dreint maar door), Unrequited en Brainsaw mag je van me houden. Het afsluitende Sunshine daarentegen is een prachtig staaltje van zwarte humor in muziek.