Steve Hackett - Genesis Revisited II (2012)

Nee, dat niet. Ik zou het eens vergelijken met de Genesis Files van Hackett. Heeft meer interessante nummers dan Genesis Revisted I.

maar eh... Genesis files is niet meer dan dezelfde nummers als Genesis Revisited I aangevuld met
wat solo werk van Hackett???

Dat zijn idd gewoon dezelfde Genesis nummers

Jawel, het is een uitgebreidere sessie (2 cd's) met extra solowerk maar ook met o.a. .....In that quiet earth aangevuld. The Genesis Files is gewoon wat completer dan Genesis Revisited I. Prettiger uiteraard als je houdt van de nieuwe remakes van Hackett.

Genesis Revisited 2 vind ik toch echt veel prettiger hoor.

Ja, ik heb het dan ook over het vergelijk tussen de Files en Revisited I
Deel 2 moet ik nog binnen krijgen.

Dat is dan inmiddels gebeurd!
Cd 1 was alvast prachtig. Ik moet nog even namen van zangers e.d. er bij zoeken (wordt overigens prima gezongen) maar het is een album dat er mag zijn, dat is wel duidelijk.

Ik heb bewondering voor 'onze' Steve. Hij draait al jarenlang een hoge productie gekoppeld aan kwaliteit. Ik vind zijn solo cd's altijd goed of zeer goed. Onlangs zijn samenwerking met Chris Squire in Squakett. Ook een Prima album. Ook deze Genesis Revisited II is in mijn ogen echt meer dan het uitmelken van het Genesis werk. Het klinkt gewoon goed, fris en uitermate verzorgd. Met respect voor het origineel. De line Up van muzikanten is indrukwekkend. Prima en goed in in de collectie te hebben.

Dit kan in principe natuurlijk ook totaal de verkeerde kant op gaan. Experimenteren met nummers van legendarische Genesis albums die allemaal in de buurt van de 5***** komen, is tricky.

Dan moet er voor een goede afloop een exercitie zijn waarbij de uitvoerder verwant is met de muziek. Het moet smaakvol worden gedaan, het moet een meerwaarde hebben en geen nietszeggende herhaling van zetten.

Het moet geen groteske opera worden met orkesten en artiesten van het niveau "hoor mij eens leuk die oude Genesis nummers zingen en zingt u maar allemaal mee". Enige gepaste eerbied voor de klasse van de tientallen jaren oude werkjes is dan ook aan te bevelen.

Geen gemakkelijke opgave, Steve Hackett was in zijn dagen bij Genesis al in topvorm, wat valt er nog te verbeteren?

Belangwekkende vragen, die een rol gaan spelen als Steve Hackett diep adem heeft gehaald en zo'n project gaat opstarten. Zou hij op deze wijze de oude Genesis muziek weer eens nieuw leven in willen blazen?

Kant 2 begint met een ijzingwekkende sessie van ongehoorde Genesis klassiekers, met name van A trick of the Tail en Wind & Wuthering. Menigeen zou daar zwaar door het ijs zakken maar Steve Hackett blijft behoorlijk overeind. Alleen vocaal kan er niet worden getipt aan Collins ten tijde van ATOTT en W&W maar dat wordt sterk gecompenseerd door de muzikale uitvoeringen.

Genesis heeft natuurlijk nog niet zo lang geleden huiveringwekkend goede versies uitgegeven van hun oude werk en geluidstechnisch klinken die net zo goed als een nieuw album dat is uitgebracht in 2012.

Op een dergelijke aanbeveling hoeft dit album ook niet te worden gekocht. Toch, en dat is wel de reden de cd te kopen, weet Hackett er nog voldoende spirit en muziek aan toe te voegen waardoor Genesis Revisted II aanbevelenswaardig is.

Ik denk niet dat veel anderen daar eveneens in zouden zijn geslaagd, de valkuilen zijn talrijk. Maar zoals al eerder opgemerkt, Steve Hackett toont zich als geen ander van de oude band waardig in zijn omgang met de erfenis die is overgebleven.

Dat is dan ook een reden om verguld te zijn met kaarten voor zijn concert in april 2013 in Paradiso. Ik heb er twee en mevrouw musician, die zich vertwijfeld afvroeg wat is dit in Godsnaam? toen ik Shadow of the Hierophant luid had opstaan zal waarschijnlijk afhaken, zelfs al is Paradiso haar favoriete poppodium.

Tegen die tijd kom ik er nog wel een keertje op terug

Zal je helpen en zojuist de vocals als gastartiesten toegevoegd op MuMe. Zie ook wat uitgebreide info op Genesis-news

Gaaf! Mag ik meedoen? Ik zit hier al wat langer dan de heren in kwestie!

Hoe vergelijkt deze cd zich tot bv. die cd van Squackett en Hackett's debuut? Ik ben sinds kort bekend met beiden en ze bevallen me zeer.

De vraag zou eerder moeten zijn hoe bekend je bent met Genesis tot 1977. Als je die positief kunt beantwoorden weet je meteen wat je van dit album mag verwachten

Ha ! Ik heb ook kaarten. 4 stuks voor een delegatie uit Zeeland. Iemand nog geïnteresseerd om van te voren eens wat te discussiëren over dit album in een goed café te Amsterdam voor het concert begint ? Kaztor natuurlijk van harte welkom omdat je er zo graag bij wilt zijn.. ?

Ik kan lullen vanaf het moment dat Gabriel en Banks elkaar hebben ontmoet op Charterhouse School in het plaatsje Godalming, Surrey,1963.

Ja, aan praatjes in ieder geval geen gebrek .
Had je al een mooi aantal sterren in gedachten, bij beoordeling van dit album? Je hebt per slot van rekening het al meermalen beluisterd, als ik je posts goed heb gelezen...

Op zich heb ik wel een 4 sterren in gedachten. Minimaal, maar ik ben er nog niet uit. Waarom niet ? Persoonlijk tintje : vind het heerlijk om muziek te luisteren, maar lid van Spotify en er komt zoveel leuks, interessants uit. Dan heb ik een aantal keren echt genoten van ' Revisited II ', zit er volop in, maar dan komt er weer wat uit van Kodaline, Marillion, ontdek weer de Bach Tribute van Hackett.

Het is zoveel aanbod, met ook veel moois er tussen, dat ik van de hak-op-de-tak luister en geniet, maar het is meer een soort 'fast-food' luisteren geworden, consumeren..

Verschil, voor mij, in de tijd dat ik lp's kocht en beluisterde, is dat ik toen langer luisterde, er meer de tijd voor kon nemen, de hoes (echt ouwe mannenpraat nu) uren bewonderde en gewoon nog thuis woonde. Geen gezin, geen werkdruk, geen hypotheek, geen 24-uurs economie.Maar gewoon de tijd had..

Ik nam maanden de tijd voor de Genesis albums om tot me te nemen. Nu zou ik al recenseren na een week uitkomst ? Ik wil er de tijd voor nemen. Naast het andere werk (bovengenoemd) wat ik beluister is dit een album waar ik echt voor wil gaan zitten. Deze is het waard om weer eens ouderwets een tijdje te gaan beluisteren..

Nou, voel me nu wat Freudiaans.. . Maar euh, de recensie komt voor 17 april.. En anders in dat café in Amsterdam..

Ondergetekende is ook aanwezig in Paradiso.

@meneer: hoe waar wat je schrijft... Er is te veel goede muziek en te weinig tijd. Ik merk ook dat ik vaak na een paar luisterbeurten oordeel, terwijl ik dat later niet meer kan begrijpen. Of de muziek bleek toch minder eeuwigheidswaarde, of de muziek bleek nog steeds te groeien. Misschien deze keer ook te snel gereageerd. Maar ik kan me toch niet voorstellen dat ik hier ooit op terugkijk en onder de vier sterren ga komen. Daar is de muziek gewoon te goed voor. En deze versies te fris en geïnspireerd. Kan niet wachten tot het april is... Duurt eigenlijk veel te lang. Vandaag ook weer eens naar aanleiding van deze cd de versie van ' back in NYC'. Van Kevin Gilbert opgezet. Over goede interpretaties van klassiekers gesproken.... Staat op tribute cd die ooit door Magna Carta label is uitgebracht.

Wat een heerlijkheid om weer Genesis uit de oude voorbij te horen komen. Naast het altijd machtige gitaarwerk van Steve, is inderdaad de zang ook op de meeste nummers goed verzorgd. Soms vind ik het de plank misslaan zoals op Blood on the Rooftops wat door O'Toole op een bijna Moody Blues-achtige wijze wordt vertolkt. Voor dat nummer is de combinatie niet echt geslaagd...

Verder is de songkeuze erg goed te noemen en krijg je na bijna 2,5 uur een goed beeld van het genre van Genesis en ook zeker de krachtige songs van Hackett.

Ook ik vind deze Revisited beter als deel 1 uit '97, maar is met recht een mooie aanvulling.

Ik mis een nummer, ook door het verhaal erachter. ' Inside and Out' van 'Spot the Pigeon'. Had een mooie plaats gehad in deze set.

En, het is dat het een nummer is after Hackett, een mooie bewerking van ' You Might Recall ' van 'Three Sides Live' had ik ook erg leuk gevonden. Dat kan natuurlijk niet, want... Maar als ik " Only the fool learns to get through " uit 'Camino Royale' hoor gezongen worden dan komt ' You Might Recall ' bij mij naar boven..

Maar vooral ' Inside and Out '.. Daar had ie wat mee recht kunnen zetten...

Ik mis hier eigenlijk One For The Vine nog het meest. Inside and Out had ik eigenlijk nooit aan gedacht maar achteraf idd een heel mooi idee.

Maarja daarentegen staan hier toch plaatjes als Musical Box en het geweldige Supper's Ready . Sowieso een veel sterkere tracklist als volume 1.

Och, daar heb je dan weer Watcher Of The Skies, The Fountain Of Salmacis, Firth Of Fifth, Dance On A Volcano en Los Endos voor in de plaats

Steve Hackett zou sowieso al die officieel nooit op een album gezette tracks eens kunnen proberen om er iets moois van te maken.

Veel van die tracks zijn natuurlijk later in de 1970-1975 en 1976-1982 boxen terecht gekomen. Maar hij zal zich contractueel natuurlijk moeten beperken tot de nummers waar hij ook aan heeft meegeschreven of op meespeelde.

Zowel van A trick of the Tail als Wind & Wuthering ontbreken er nog 3 nummers, o.a. Squonk.
Daarmee ligt een Genesis Revisted III nog geheel in de lijn der verwachting...

Er is idd nog genoeg materiaal over.... Seven Stones, Get 'em Out By Friday, Cinema Show, After The Ordeal, The Carpet Crawlers, Hairless Heart, In The Cage, The Colony Of Slippermen, Mad Man Moon (hoewel een typisch Banks nummer), Robbery, Assault & Battery, All In A Mouse's Night........ maar ik denk dat Hackett het beste al wel heeft uitgekozen, in ieder geval waar hijzelf het meest in schitterde.

Wel, simpel, gewoon alle albums, waaraan hij heeft meegewerkt, dus overdoen..

Vraag me nu weleens af, en hoe,de andere oud-leden van Genesis ook naar dit album luisteren. Toch ook een stuk van hun muzikale geschiedenis. Ik denk toch dat een Banks en een Rutherford nu een jeukend gevoel hebben.. Aanschuiven in Paradiso ofzo..

Please don't touch hiertussen zetten was natuurlijk ook al een beetje genoegdoening... Immers ook ooit door de collega's afgewezen voor een genesis album. Wat dat betreft is het idee van meneer een leuke suggestie. Hopelijk leest Steve music meter..... Kan ie het live alsnog doen.

Heb ik het nu goed gelezen dat er in1999 bijna een reunie plaats zou hebben gevonden??
( ik had dat graag gezien)

De waardering voor dit album, is meer dan de zoete geur van de herinnering aan het verleden en Genesis in z'n hoogtijdagen.

Er blijkt volgens mij toch een behoorlijke voedingsbodem voor dit soort muziek. Dus laten we zeggen Genesis & Steve Hackett solo in de jaren '70.

Marillion leek een beoogd opvolger. Het laatste album is ook beresterk maar voldoet toch niet aan de criteria die Hackett op Genesis Revisited II neerlegd. Marillion heeft anno 2012, geheel terecht overigens, meer een eigen stijl dan ten tijde van Misplaced childhood.

Steven Wilson komt met Grace for drowning ook een heel eind maar is eigenlijk de belichaming van Porcupine tree.

Toch blijft de behoefte aan Genesis-achtige muziek uit de jaren '70 groot. Het is jammer dat Steve Hackett de enige is die daar wat mee is blijven doen. Met het toevoegen van zijn eigen klassiekers Shadow of a Hierophant en Please don't touch aan dit album, geeft hij aan dat zijn solo muziek vanaf halverwege de jaren '70 behoorlijk aansluit bij dat van Genesis.

Lijkt mij geen slechte conclusie voor de oude Genesis fans om je ook eens te storten op het solowerk van Hackett. Voor zover nog niet gedaan, uiteraard.
En voor de rest blijft het bidden voor eindelijk weer eens de juiste inspiratie voor Banks, Rutherford, Collins en toch ook Peter Gabriel.

Welke vocalisten zou Steve Hackett meenemen, gedurende zijn toer?
Ik wil toch niet veel zeggen, maar er klinkt toch een zanger met een beroemde naam heel erg naar zijn vader.....
Heeft hij even goed op zitten letten als zijn oude heer stond te oefenen voor de spiegel.

Alsof we 35 jaar terug zijn.
Maar eerlijk: van mij mag Hackett in zijn geheel leunen op de diensten van de zanger Simon Collins. Zo'n versie van Supper's ready! Van alles en iedereen die ik voorbij hoor komen, is hij degene die wat mij betreft met vlag en wimpel is geslaagd. Alsof het in z'n genen zit ingebakken.

Zijn stem past ook volledig bij het werk van Hackett. Uiteraard, zou ik haast zeggen.

Als er van allerlei reünies toch niets komt: neem zo'n onbeschreven groen blaadje als Simon Collins, je kunt hem de manoeuvres van vader Phil toch ook niet in z'n schoenen schuiven. Muziek van Genesis weer als nieuw....