Queensrÿche - Empire (1990)

Queensrÿche , nog niet eens het allerbeste album vind ik maar toch een mijlpaal in de muziekgeschiedenis

Silent Lucidity is een topplaat.

Gelukkig geen poging tot een 2e Operation: mindcrime. Empire is meer song-georiënteerd en poppier dan zijn voorganger (en toch ontegenzeglijk (primitieve) progmetal). Sterk instrumentwerk en sterke composities maken het tot een gelijkwaardig album. Mijn favorieten: Best I can, Della brown, Silent lucidity en Anybody listening. 4*

Een van mijn absolute all time favorite albums!!! En wat mij betreft zeker de beste van Queensrÿche!!

Erg sterke plaat van Queensryche, ik heb 'm gisteren aangeschaft en ben onder de indruk, hoewel hij m.i. nergens Operation Mindcrime evenaart, laat staan verbetert. Misschien zijn er wel meerdere luisterbeurten voor nodig om daar een objectief oordeel over te geven. Persoonlijk hoogtepunten: Best I Can, The Thin Line en Another Rainy Night.

Dit plaatje wordt steeds beter nu ik 'm vaker luister, zoals zo vaak bij Queensryche. Krijg Hand on Heart niet meer uit mijn kop, wat een geweldige solo en wat een geslaagd nummer. Sowieso geen zwakke momenten op dit album, of het zou Silent Lucidity moeten zijn (te vaak gehoord denk ik ).

Monsterlijk goede cd dit, de remaster klinkt zelfs een nog ietsje beter. Goed geschikt om je installatie eens even te testen, een van de beste productie's ooit gehoord.

Jammer dat er maar weinig posts zijn over zo'n goede plaat. kennelijk overschaduwt Operation: Mindcrime alles bij Queensryche, maar deze is echt maar een fractie minder, en qua sound wellicht zelfs beter...

helaas werd het na dit plaatje snel minder

Daar moet ik het helaas mee eens zijn. Zonde van zo'n geweldige band.

Ik mag anders nog graag naar Promised Land luisteren...

gelukkig is de lijn weer omhoog gezet, kon ook niet anders na Tribe maar goed

Jeetje, om te zeggen dat het na Mindcrime minder werd vind ik persoonlijk nog al een statement. Empire is toegankelijker maar ook diverser, warmer. En Promised Land is een benijdenswaardig en geslaagd experiment van de heren om de bakens te verzetten. Het is zo jammer dat die plaat het juist niet zo goed gedaan heeft in de VS en daar buiten, want toen voelden ze zich gedwongen om met de muzikale wind mee te waaien op Here In The Now Frontier (yuck, blegh..)

na empire zei ik

enkele nummers nog wel te verteren

maar algemene gezien totaal niet boeiend meer

1 aspect: vergelijk voor de grap eens teksten van platen tot en met empire, en het spul daarna

Tekstueel gezien is Promised Land het hoogtepunt van hun cariere. En muzikaal gezien wat mij betreft ook.

Ok , ok, Promised Land is nog goed te doen, maar vergeleken met Operation: Mindcrime en Empire wel een grote stap terug. Daarna ben ik het onctact met de band helaas verloren hoor... Heb Operation: Mindcrime II nog niet eens beluisterd.

kheb operation II een kans gegeven

belabberd slecht

werkelijk waar

mensen die het goed vinden kennen het andere materiaal niet

tekstueel gezien, promise land kannog

daarna?

1 voorbeeld

q2k:falling down

Today is just the same as any other day to me.
Walking wall to wall to pass the time, I picture what it's
like on the other side.
Because I'm here on the inside of blue, without you.

Day in day out on and on ... I'm missing you.

Nothing seems to work as well, my face in the mirror looks
like hell. I think I need to see a doctor.
I watch the slow hand move line by line. I can't even
think of the words that rhyme.

Day in day out on and on ... I'm missing you.

Some days it feels, just like falling down.
Some days it's easy, just like falling down.

Some days it's real, just like falling down.
Some days it's easy, just like falling down.

Day in day out on and on ... I'm missing you

en dat van heer tate die pareltjes schreef in verleden

oh, kheb net ontdekt dat Jet City Woman reetegaaf klinkt uit 4 speakers (khad e voorheen maar 2)

queensryche is toch de muziek van emotie, heldere produktie, en vet geluid

kga het hele ouvre tot aan empire vanavond draaien, met 4 boxen

Met deze plaat vond ik het toch wat minder worden. Zeker een goede plaat (3,5*) maar die voorganger hè, die was briljant.

sjah, hoe overtref je OM

Niet dus

hoeft ook niet als je queensryche heet en al zoveel moois hebt afgeleverd

Dat is zo en de meeste bands leveren ook maar een paar topplaten af. Queensryche heeft wat mij betreft nooit troep afgeleverd, maar medio jaren negentig werd het toch echt wat minder. Deze kan ik nog prima waarderen.
Mijn muzieksmaak is ook veranderd, dus enigzins objectief zijn blijft lastig. Zo vind ik die eerste twee platen geweldig, maar daar zijn de meningen ook enigzins over verdeeld.

Waar dit album eigenlijk wel erg AOR in is (ja kom maar mensen) is in het vooraan zetten van een pakkend nummer.

Na Operation: Mindcrime wilde Queensryche een gewoon album met sterke op zichzelf staande songs maken. Dat is ze wat mij betreft aardig gelukt. Het openingsnummer Best I can had wat luisterbeurten nodig bij mij maar ik kan m nu goed waarderen. The Thin line is wat mij betreft het slechtste nummer van deze CD. Heel matig refrein en weinig opwindend. Jet City Woman is dan weer best aardig (maar niet denderend) en Della Brown is zo'n nummer waarvan je vergeet dat ie erop staat.

Nee, dit album begint wat mij betreft pas echt bij Another Rainy Night. Een heel mooi nummer. Dan volgt de titeltrack Empire, die wat mij betreft tot het beste nummer nummer van Queensryche mag worden gerekend. Hij doet ook weer een beetje denken aan Operation Mindcrime. Resistance is lekker snel en heeft een pakkend refrein. Een van de underdogs op dit album. Silent Lucidity is het nummer waar Queensryche het meest bekend is geworden. En niet onterecht; een mooie ballad en mooi ingezongen door Tate.
De laatste 3 nummers zijn stuk voor stuk prachtig al hadden ze wat mij betreft iets harder mogen zijn.

Conclusie: lekker album met goeie nummers. Haalt het echter niet bij Operation:mindcrime, maar dat maakt voor de rest ook niet uit. 4*

welke rest?

dit is de laatste relevante plaat van de heren vind ik

Ik bedoel met de rest niet de latere CD's, maar het maakt (voor de rest) gewoon niet uit dat empire minder is als OM, omdat dit gewoon een briljante plaat was. Verkeerd begrepen denk ik

Hoorde ooit op de radio een machtig nummer.
Hoopte dat men dat ook ging afkondigen...
en jawel ; "Dit was Queensryche met Silent Lucidity", ik had titel en uitvoerders goed onthouden.

Nooit van die groep gehoord, toen.

Ik kocht het plaatje waar dit wereldnummer op stond... en pfft...

Dit nummer - dat voor mij zowat heel die mysterieuze Pink Floydsfeer uitademt - vind ik gewoon de MAX, echt waar.

Ik blijf gewoon een fan van dat ene nummer.
Want de rest van deze plaat doet me eigenlijk niet veel.
Het is echt mijn ding niet, ik zie geen grootse melodiën zoals dat ene schitterende SILENT LUCIDITY ( )

Het is bij die ene plaat van dit bandje gebleven.

Voor dat ene schitterende nummer!
Daarom ; het spijt me voor de echte fans van deze band :
slechts 3 sterren ***

Je zult vast niet de enige zijn die er zo tegenaan kijkt. Silent Lucidity is zo anders dan de rest van de plaat, dat het totaal geen goed beeld van de groep geeft. Extreme had hier ook last van met More than Words.

Zelf vind ik het een uiterst sterke plaat met een paar mindere tracks. The Thin Line, One and Only en Hand on Heart hebben niet echt de meest memorabele melodiëen. Maar tracks als het melodieuze Jet City Woman, de beuker Resistance, het geniale titelnummer en het al eerder genoemde bloedmooie Silent Lucidity zijn vier tracks waar elke hardrockband jaloers op zou moeten zijn.

4 sterren want een stukje minder dan Operation Mindcrime en aardig wat beter dan Promised Land. De rest ken ik niet.

gewoon nog een aantal keren beluisteren en je ontdekt echt meer dan alleen 'silent'

tenzij je van uitsluitend ballades houd en dan koop je alle iets in de trant van:

alle 13 ballades mierzoet, of weetikveel wat voor uitgemolken zoetsappige flutceedee

Neen, je begrijpt me volledig verkeerd; Dat ene nummer springt eruit omdat het zo Floydish is en ik een enorme Pink FLoydfan ben.

Maar de stijl van deze band is gewoon de mijne niet, dit is van die typische AOR (Adult Oriented Rock, wat op zich een totaal nietszeggende belachelijke benaming is voor een genre wat niet eens bestaat ; Op Volwassenen gerichte rockmuziek, pfffft, alle muziek is toch, tenzij het uitsluitend kindermuziek is die duidelijk voor die doelgroep gemaakt is, toch muziek voor volwassenen ,)

Maar de muziek van deze band is echt gewoon mijn stijl, mijn ding niet, ik voel, behalve in dat ene nummer gewoon geen warmte, die drums klinken zelfs artificieel.
Neen, ik ben bijlange geen balladman, het mag best hard zijn, maar dan in blues gedrenkte hardrock : vandaar mijn liefde voor Led Zeppelin, maatje, ik ben lang geen "knuffelrock"-adept, absoluut niet!

.. .. ..( )