Queensrÿche - Empire (1990)

floydisch?

queensryche?

huh?

Goed lezen ; enkel het nummer Silent Lucidity vind ik enorm Floydish, daarom valt de rest van deze plaat, en uitgebreid van deze band me nogal tegen. Maar smaken verschillen nu eenmaal, toch?

ja, maar ook silent lucidity is niet floydish

ik zie iig erg weinig overeenkomst

leg eens uit wat er zo floydish aan is?

Héél dat nummer gewoon, hoor je dat niet ????

Maar nu stop ik met hier terug te komen, want behalve dat ene nu al voldoende vernoemde nummer, heb ik echt weinig vandoen met deze band.
Voor elk wat wils, zeker ?? Bye!

Waar ik in mn vorige post nog liet weten dat ik Della Brown en Thin line slechte nummer vond is die mening inmiddels helemaal omgedraaid. Ik vind vooral de tweede ijzersterk. Dit album blijft maar beter en beter worden. Okee, dit niet is het progressieve Queensryche van Mindcrime of Rage for Order maar dit album is een aanrader voor iedere hardrock/heavy metal fan. Ik ga m verhogen naar 4,5*.

nu aant draaien sind slange tijd

toch een redelijk saaie plaat, het spetterende begint pas bij het titelnummer, houd even aan met resistance, dan volgt het uitermate geslaagde silien lucidity,topper van het album,maar daarna zakt het toch weer wat in

allemaal wel aardig, maar tis voor queensryche begrippen standaard, tegen popmusic aan

nee, niet te zien als opvolger van operation mindcrime ook niet te vergelijken

3

Erhm.... Queensrÿche is bij mijn weten géén AOR of FM rock hoor... ik zou het eerder onder Metal en ProgMetal catalogeren/catalogiseren ...

Maar AOR... nee, dat gaat me wat ver...

Laten we het erop houden dat het niet je ding is, Patrick

geen id wat typische aor is eigenlijk

raar labeltje

Je zit echter in een uur al een punt hoger qua waardering.

Overigens was, als ik het wel heb, AOR geen afkorting voor Adult Oriented Rock, maar voor Album Oriented Rock... wat overigens naar de letter een nog nietszeggender aanduiding is.

Als je het echter zou interpreteren als America Oriented Rock, klinkt het ineens een stuk beter.

Overigens, waar het ook de afkorting van is, dit is een Queensrÿche album met een relatief hoog AOR-gehalte, in elk geval indien vergeleken met de omringende platen Operation: Mindcrime en Promised Land.

en die bonusmeuk staat er bij mij nie op, mis ik niks an

Ik hoor hier van alles in, behalve AOR, waarschijnljk weten sommige niet hoe AOR klinkt? Queensrÿche staat mijlenver van AOR. Bij AOR denk ik toch aan bands als Survivor, Night Ranger, Journey, Foreigner, etc.....

Ik vind Empire juist de meest Symphonische plaat die ze hebben gemaakt.

Ik heb ook de versie zonder bonustracks, maar als losse nummers ken ik ze wel. Last Time in Paris vind ik wel aardig, maar van Scarborough Fair hadden ze beter af kunnen blijven.

Natuurlijk klinkt deze plaat niet naar Survivor of Journey maar nummers als Resistance, Hand on Heart en Best I Can vormen wel het dichtst wat Queensrÿche daar in de buurt gekomen is. Wat mij betreft is dat geen bezwaar; Best I Can vind ik het beste nummer van deze plaat (een aantal van de nummers in het midden komen me juist wat doelloos voor), maar als je wilt duiden wat het verschil is tussen deze plaat en de omringende albums, kun je toch bijna niet om de term 'AOR' heen.

als je nou de scheurende gitaren zou weglaten, houd je wat standaard popnummers over, das de kern waarom ik dit niet heel erg meer kan waarderen

Hoe volg je een "monster" als "Operation Mindcrime" op? Ofwel maak je meer van hetzelfde ofwel doe je iets volledig anders.
Met "Empire" hebben ze voor iets volledig anders gekozen: het was de eerste keer niet en ook niet de laatste keer. In feite - vind ik - gelijkt geen enkel album van die mannen op elkaar, met uitzondering van OM II die ik niet echt kon waarderen: niet slecht maar een onbegonnen taak om te overtreffen.
Meerdere groepen hebben hier last van gehad: een debuut, een tweede als waardige opvolger en een derde album als knaller.
En wat doe je dan? Om eerlijk te blijven tegenover jezelf, probeer je iets anders en soms lukt het en soms valt het tegen.
Queensrÿche heeft me met "Empire" verder kunnen overtuigen dat het een topgroep is/was (kies zelf maar uit), want hier staan opnieuw een aantal prachtsongs op (kies zelf maar uit) en de productie is af!
Bonustracks vind ik overbodig (en meestal een vorm van geldklopperij - schuld van de platenfirma en niet van de groep).

Operation Mindcrime heb ik al in mijn bezit ,maar verder ken ik van Queensryche geen albums,zijn er nog users hier die mij nog een goede tip kunnen geven of dit een goede aanvulling op Operation Mindcrime zou zijn,of een ander album van Queensryche.

begin met het debuut, de ep, en beluister dat men int achterhoofd dat het omenabij 1980 was, dan the warning, die al wat meer duidelijk maakte dat de band veel in zijn mars had,het vervolg rage for order is de voorbode voor operation mindcrime

het debuut en the warning lijken in niets op operation mindcrime, rage for order wel

over later werk ben ik alleen te spreken over empire

dus, aan jou de keus;)

Ik heb deze plaat gedeeltelijk beluisterd nu,maar ik vind het maar doorsnee klinken dit album van Queensryche,het klinkt een beetje popmuziekachtig.Nee,dan had ik na een superplaat als OM wel wat meer verwacht dan een doorsneealbum als dit is geworden.Ik vind hem niet de moeite waard om origineel aan te schaffen.

Luister naar Rage for Order en Tribe.

en eem paar luisterbeurten meer geven

een plaat als om was niet te overtreffen, het werd wat luchtger en meer catchy, maar naarmate je meer beluistert valtie alsnog wel

Zo denk ik nu ook over dit album,en zou hem om die reden dan ook nooit origineel gaan aanschaffen.

Veel meer songgericht dan haar voorganger waar het draaide om het concept. Deze eigenzinnige band wilde dit concept van zich afwerpen en dit album is daar een reactie op. Ik mag deze plaat graag horen omdat het in de vorm van 'Della Brown' en 'Anybody Listening?' een paar van mijn favorieten bevat. Maar ook met de rest van de songs is weinig mis. Enkel, One and Only vind ik een beetje gezichtsloos maar enkel dat voorvalletje kan dit album nooit breken.

tois ook geen slechte plaat

het roer ging 180 graden om en dat leverde een werkje op dat niet te vergelijken was met OM

zit wel goed in elkaar

Aan de ene kant zjjn Silent Lucidity, het titelnummer, Best I Can en Anybody Listening best goede nummers, maar aan de andere kant erger ik me hopeloos aan een draken als Jet City Woman, Resistance en Hand On Heart. Queensryche heeft er veel succes mee gehad en dat gun ik ze van harte. Voor mij betekent het dat ik Empire voor Queensryche begrippen een gemiddeld album vind. Gelukkig hervond men zich met het artistieke Promised Land nog één keer, maar daarna was het echt over.

Beluister dit album eens met een hoofdtelefoon/koptelefoon (hoe heet dat ding al weer) en zeg dan nog eens je gedacht: die albums van Queensrÿche zijn al altijd meesterlijk geproduceerd geweest. Dit album heeft hen stinkend rijk gemaakt en terecht, volgens mijn bescheiden mening.

Ik raad in dat geval aan om 'Della Brown' met extra aandacht te beluisteren, met die hoofdtelefoon op je oren uiteraard. Die afsluiting met de subtiele gitaarsolo en de neerdwarrelende regen is schitterend. Datzelfde is natuurlijk ook aan te raden bij ‘Anybody Listening?’.

Queensryche ging hier na het megasucces van Operation Mindcrime de commerciele toer op. Op zich niets mis mee. Het album klinkt heel Queensryche en is oerdegelijk, maar verveelt daarentegen ook snel. Het is iig een plaat die ik minder draai dan pak em beet Promised Land. In deze periode heb ik van ze MTV een unplugged sessie gezien, helaas maar voor de helft op VHS vastgelegd, thank god voor youtube. Die unplugged sessie kan mij meer bekoren dan Empire, wanneer zal die op cd verschijnen?

waarom wordt commercieel toch altijd verward met toegankelijk

deze is idd een stuk toegankelijker dan OM, daardoor niet slechter
je kan een meesterwrk als OM moeilijk overtreffen dus koos men begrijpelijk koerswijziging, toch vind ik het nog altijd zeer herkenbaar als zijnde queensryche

mag ik even terugkomen op deze post?
leg aub het nummer comfortably numb naast silent lucidity.
het nummer zou zo weggelopen kunnen zijn van het album The Wall. Die 'oooooooohh', die meerdere keren wordt ingezet is typisch floyds, het orkest, de riffjes, zang...
nouja, ik heb mijn punt wel gemaakt .

maar verder kan queensrÿche me niet bekoren.
ik vind silent lucidity prachtig (alhoewel gejat (?)), maar de rest is niet aan mij besteed.

krijg bijna het id dat je het over hele andere nummers hebt

silent lucidity lijkt op comfortly numb ..

nou ok, songstructuur zit wel op dezelfde lijn, maar verder ontdek ik weinig raakvlak

zal ze zometeen nog een keer na elkaar draaien

edit, ok, het lijkt er wat op, maar das dan ook alles

queensryche heeft een totaal ander en eigen geluid dan floyd

amen

Ik bedoel met commercieel niet alleen toegankelijk, waar op zich niets mis mee is, maar dat het geluid op Empire aan de tijdgeest is aangepast. En daardoor is Empire minder uniek en voor mij minder fijn om vaker te draaien dan pak em beet OM of Promised Land.