menu

Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012)

mijn stem
4,21 (744)
744 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Aftermath (II)

  1. Sherane a.k.a. Master Splinter's Daughter (4:33)
  2. Bitch, Don't Kill My Vibe (5:10)
  3. Backseat Freestyle (3:32)
  4. The Art of Peer Pressure (5:24)
  5. Money Trees (6:26)

    met Jay Rock

  6. Poetic Justice (5:00)

    met Drake

  7. good kid (3:34)
  8. m.A.A.d city (5:50)

    met MC Eiht

  9. Swimming Pools (Drank) [Extended Version] (5:13)
  10. Sing About Me, I'm Dying of Thirst (12:03)
  11. Real (7:23)

    met Anna Wise

  12. Compton (4:08)

    met Dr. Dre

  13. The Recipe * (5:52)

    met Dr. Dre

  14. Black Boy Fly * (4:38)
  15. Now or Never * (4:17)

    met Mary J. Blige

  16. Collect Calls * (3:57)
  17. Swimming Pools (Drank) * (4:07)
  18. County Building Blues * (4:18)
  19. Swimming Pools [Black Hippy Remix] * (5:14)

    met Black Hippy

  20. The Recipe [Black Hippy Remix] * (4:23)

    met Black Hippy

toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 1:08:16 (1:45:02)
zoeken in:
avatar van Maartenn
4,5
geplaatst:
Deze plaat is schitterend puur document van het leven in een lastige wijk in L.A.. Kendrick Lamar weet door het toevoegen van voicemailberichten van zijn ouders en fragmenten die op straat zijn opgenomen, een sfeer neer te zetten waarbij je jezelf onderdeel van Compton waant.

De geanonimiseerde hoes van een jonge Kendrick op schoot bij zijn oom als inleiding, nog voor een noot heeft geklonken. 'Een korte film door Kendrick Lamar' waar wij alleen de soundtrack van te horen krijgen. Onderwerp: het opgroeien in Compton. De hoofdstukken: de strijd van ouders om hun kinderen ervan te weerhouden onderdeel te worden van bendegeweld. De invloed van hormonen op de onverschrokken (domme) keuzes die tieners maken. De onvermijdelijke terugval die leidt tot inkeer. De trots. Saamhorigheid.

Zijn unieke stijl maakt dat je als luisteraar geboeid bent; een uur lang volg je het levensverhaal van Kendrick. Als blanke Hollander mag je meekijken in het leven op straat. Compton, ik ben er wel geweest, heb er nachtje in een motel gezeten. Je weet niet wat er zich achter de deur van de buren afspeelt; Kendrick licht een tipje van de sluier.

De ode aan Compton, het gelijknamig nummer, is eigenlijk een vreemde eend in de bijt. Alsof je als luisteraar nog bevestigd moet krijgen waar je naar hebt zitten luisteren. Het bezoekje van Dr. Dre bijna ongepast. Alsof hij moet benadrukken hoe belangrijk hij wel niet was bij de totstandkoming van deze plaat. Bescheidenheid siert de mens. Andre zou dat moeten weten. Een inbreuk op Kendrick zijn verhaal. Maar wat een ijzersterk verhaal.

4,5*

avatar van ArthurDZ
4,5
ArthurDZ (moderator)
Trollbericht + reacties verwijderd.

avatar van Nr.4
4,5
Blijft een fantastische plaat waarbij ik het geheel echt veel sterker vind dan de losse tracks. Weinig nummers die ik apart vaak draai, daarvoor is het net niet helemaal mn stijl ofzo. Maar geniaal album. En ik vind MC Eiht stiekem keihard hierop.

avatar van Johnny Marr
5,0
Nr.4 schreef:
En ik vind MC Eiht stiekem keihard hierop.

Hoef je niet stiekem te vinden hoor. MC Eiht is met grote afstand de eindbaas der gastartiesten hier, al doen de anderen het natuurlijk ook uitstekend.

avatar van Murdoc023
4,5
Wat een fantastische plaat. Qua productie veel smoother dan TPAB die rauwer klinkt. Hier zijn meer drumcomputers waardoor de productie smoother is en wat zweveriger wat precies past bij het religieuze thema van de lyrics. Hier wordt duidelijk dat Kendrick Lamar storytelling naar een hoger niveau brengt met als apotheose Sing About Me, I'm Dying of Thirst. Op dat nummer wordt wat mij betreft rap tot kunst verheven, zowel qua rhymeskill, flow, delivery als tekstueel, verschillende perspectieven en mensen die spreken, de schoten waardoor de mond gesnoerd word van zijn homie, het uitfaden van de tweede verse waar een hoertje overlijdt. En dan het einde van de derde verse: "Am I worth it? Dit I put enough work in?" geven me elke keer kippenvel.

Het enige minpuntje van de plaat vind ik Poetic Justice en Compton. Twee nummers die me soms wel pakken maar meestal niet echt. De verse van Drake vind ik niet zo passen bij de rest van het album ofzo. Dat zou je ook kunnen zeggen van Backseat Freestyle maar die vind ik dan weer heerlijk. Qua lyrics ook geniaal nummer, prachtige hyperbool als een kritiek op de lyrics van de meeste rappers. Het beschrijft dat de droom van Martin Luther King is verruild voor de droom van zoveel mogelijk bitches en money. De natte droom van rappers: Fack the world. En in feite is dit nummer ook weer een introspectie van Lamar over zijn jeugd en periode als K-Dot, waardoor dit nummer perfect in de verhaallijn van het album past.

Poetic Justice snap ik alleen niet helemaal. Wellicht zijn transformatie van K-Dot naar Kendrick Lamar waarbij hij de poezie recht doet. "If a flower bloomed in a dark room would you trust it?" Over zijn poetische bloem in een hiphopscene die donker is? Over zijn geloof in een ongelovige omgeving? Een lovesong over real lyrics? Ik weet het niet. Iemand suggesties wat dat nummer op dit album doet? Gewoon een liefdesliedje voor Sherane?

Gast
geplaatst: vandaag om 10:03 uur

geplaatst: vandaag om 10:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.