Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012)

Nouja Oortrommel, als je de reacties leest zie je dat er vele mensen deze CD pas na een tijdje goed gingen vinden. Hond racisme bedoelt enkel dat hij een herkenning heeft in de manier waarop bennerd de plaat goed is gaan vinden. Zo is het bij mij ook gegaan, geen kwade intenties bedoelt bij zijn reactie dus snap niet dat je nou zo sarcastisch doet tegenover hem.

Ik lees dit soort reacties vaker (overigens komt dit gedrag ook veel voor op tv in programma's als DWDD) en ik stoor me er telkens aan. De manier waarop zo'n statement gebracht wordt, geeft aan dat je het betreffende album (of film, game, etc.) pas echt waardeert als je het een 'kans' geeft. Maar het album kan voor sommige mensen ook géén classic (of goed album) zijn, ook na meerdere luisterbeurten. Ik proef toch een soort van disrespect (of onbegrip) naar mensen die dit album minder waarderen dan 4,0 sterren. Dat was destijds ook zo erg met My Beautiful Dark Twisted Fantasy van Kanye West.

Er wordt een bepaald item als classic bestempeld en wee degenen die daar aan twijfelen. Naar de brandstapel met deze ketters!

Hmm, ik denk niet dat de reactie van hond racisme het zo bedoelt. De mijne overigens ook niet, zoals je hierboven leest was er iemand die het album een keer of 10 geluisterd heeft en hem nog steeds niets vond, ben blij dat die hem een kans geeft, jammer dat het voor diegene niet gewerkt heeft maar heb respect voor hem dat hij het niet zomaar afkraakt zonder echt veel te luisteren.

Ik denk dat jij dit album ook veel geluisterd hebt en het gewoon niets vond, heb er respect voor dat je het een kans gaf en daarom waardeer ik je reactie ook gewoon. Maar als mensen een ander gaan afkraken omdat ze het album niet zo goed vinden als zij zelf, dan denk ik dat het meer over die mensen zegt dan over jou bijvoorbeeld toch .

Klopt, maar voor alles 'ik vind dat...' of 'naar mijn mening...' zetten wordt ook zo verdomde saai.


Je drijft een beetje over, he?

Achja, Bennerd, wat zijn je favo nummers van deze plaat ?

Momenteel Backseat Freestyle (alles klopt aan die track), M.A.A.D. city (beatswitch) en Compton (Dre). De eerste track en Bitch, Don't Kill My Vibe zijn ook knallers. Enkel track 10 en 11 vallen wat uit de boot, maar die zullen vast wel nog groeien.

Maar track 10 is juist zo'n beetje het hoogtepunt...

Ik wil iets roepen in de trant van 'geneuzel!!!1!!111', maar ik ga het gewoon laten. Ik verander later toch van gedachten.

Ahh ik deelde je mening tot voor kort ook bennerd, 11 vind ik nog altijd het zwakste nummer voor mij persoonlijk maar 10 zie ik al als een hoogtepunt terwijl Backseat Freestyle wat is afgezwakt nu ten opzichte van 1 en met name 2

Ach, het zijn natuurlijk eigenlijk gewoon twee losse nummers die achter elkaar geplakt zijn (zoals overigens wel vaker op deze cd gebeurt, maar dan niet met twee van zulke lange). Wat er 'geneuzel' aan zou zijn, weet ik niet zo goed. Gewoon twee heerlijke, rustige beats (met name die van Dying of Thirst), een fijn refrein in het eerste deel en een heerlijke flow in het tweede.

De reden dat dit overigens niet op 4* staat is omdat ik enkele tracks ook niet zo heel sterk vind (m.A.A.d city bijvoorbeeld). Maar ik zal het geheel binnenkort nog eens beluisteren, misschien is het nu beter

Zo hebben we allemaal verschillende meningen gelukkig. Welke vind je nog meer niet zo sterk Niels?

Ik kijk geen De Wereld Draait Door, maar bij Letterman heb ik dat gevoel ook. Bv. met de interviews van Harmony Korine eind jaren 90', prachtig hoe Letterman zijn banale gasten met de meest flauwe grapjes kan meekrijgen, als een hond die blinde schapen leidt. Maar daar gaat het niet om, ik geef vaak dingen geen kans en vind het kut. Ik had dezelfde mening als bennerd, en herkende me er gewoon in. Zelf heb ik niets tegen mensen die een album slecht vinden, vind je iets slecht, vind je het slecht, je hoeft het dan geen kans te geven. Ik vond het gewoon 'grappig' dat bennerd hetzelfde 'voorhad' als mij. Ik heb geen disrespect voor mensen die een album slecht vinden als ik het goed vind, ben ik dat, niet iemand anders. Ik vind wel dat je erover mag discussiëren. Ik heb ook al zo'n situaties meegemaakt op sites als deze, dat er op mij werd neergekeken als ik iets niet goed vond, ik ben dan ook de laatste om zo'n dingen de zeggen.

Ik snap niet dat KL er juist zo uitspringt. Het is hoogstens irritant. Geef mij maar Kanye West of Frank Ocean en dan houd er wel mee op.

Wat is Swimming Pools toch een bazentrack :O 1.5 stem vanwege dat nummer.

Instant klassieker. Dus toch een 5.. Gewoon, om toch!

De Black Hippy tracks bevallen me ook erg goed, met name Swimming Pools met dat epic einde:

''More, more, bless me more
We gon drink this mothafucka down, more
Bottoms up then we pass it round, more
Fill it up more, not enough, more!!!''

Hèhè, ik begin dit eindelijk wat meer te voelen. Op Poetic Justice na is er hier geen slechte track te vinden. De skits, met name de voicemails, worden wel naar mate de plaat vordert irritanter.

Ze vertellen het verhaal juist, dat is waarom een track als Poetic Justice ook perfect past op die plek. Mooi in elk geval dat je het begint te voelen, welke tracks zijn je favo's?

Het verhaal maakt mij helaas heel weinig uit. Het idee van het plaatje schilderen van iemand die zo 'morally conflicted' is door zijn milieu, zeker in Compton, waar de hele gangstercultuur in de hiphop de meest extreme vormen aannam. Zo'n point of view is nog niet eerder zo duidelijk voorkomen, en het was anno 2012 wel eens tijd ervoor. Het verhaal zelf echter zou me veel meer boeien als tracks niet zouden eindigen met 2 minuten voicemail geklets. Ik wijs voor de honderdste keer hier naar [iundun][/i], die voor mij aantoont dat skits helemaal niet nodig zijn om een verhaal te vertellen. Bottom line: ik ben geen fan van skits. Daarom ben ik geen fan van het verhaal. Daarom boeit het me niet of Poetic Justice wel of niet in het verhaal past. Ik blijf het een slecht nummer vinden.

Om dan maar iets positiever af te sluiten: Money Trees blijft de favoriet, maar daarnaast zit alles eigenlijk op eenzelfde niveau van constante kwaliteit. Compton is ook een heerlijke hommage aan de hometown van Kendrick en Dre, maar ik sluit me bij de mening van Big Ghost aan:

Only problem I had wit that track was that Dre use to have the sense to get niggas to write shit for him that sounded like he coulda maybe wrote it hisself. Seems like ever since Em penned a couple bars for him he started believin in his own imaginary ability to write rhymes a little too much tho. Now he jus gettin greedy. Like cmon son... You sound like Kendrick witta tranquilizer dart stuck in his neck. Other than that I love this joint.
(bron: www.bigghostnahmean.blogspot.com)

Dit citaat gaat eigenlijk over The Recipe, maar naar mijn mening gaat het ook op voor Compton.

Hmm true, dat gevoel had ik met name dus bij The Recipe. Zo overduidelijk Kendrick die dat geschreven heeft, terwijl je idd vroeger het idee had dat iets erg ''Dre'' klonk.

Maar over de skits, ieder zijn mening natuurlijk, al vind ik Undun dan weer een zwak album.
Money Trees is een heerlijk nummer, vind vooral Jay Rock erg verfrissend zo op het einde van het nummer

Iedereen z'n eigen smaak, maar als je van storytellende hiphop houdt en conceptalbums dan lijkt Undun een perfect album voor je.
Ben het wel met je eens op Money Trees, om nog een keer Big Ghost te citeren (ik ben te lui om het exacte citaat op te zoeken): Jay transforms into the ghost of a nigga that can really REALLY rap. Dat hij niet de Tony Yayo van de groep wil worden. Is zeker waar. Maar ja, nog eens: skits zijn bah, de kous is nu wel af.

Precies, de beste man Jay Rock kan zeker wel rappen en doet niet onder voor Kendrick.
Ja ik weet niet wat dat is met dat album, men roemt dat album sinds het uit kwam en ik heb het toch vrij veel kansen gegeven. Het raakt me gewoon nergens.

Mijn favo van de week is weer The Art of Peer Pressure, van dat duistere stuk en het duistere stuk in het openingsnummer kan ik enorm genieten.

Wat ik trouwens ook nog wel kwijt wil: of dit nu een instant classic is of niet, lekker belangrijk allemaal, maar ik draai deze na maanden nog altijd geregeld. Dat heb ik niet heel vaak met hiphopalbums (hoewel ik naar Atmosphere en The Roots kan blijven luisteren en die nooit moe word), of überhaupt albums in wat voor een genre dan ook, maar als ik zo'n album maar blijf draaien, dan weet ik zeker dat-ie gewoon ontzettend sterk is.

Heerlijke remix met Jay-z van Bitch Don't Kill My Vibe, al ben ik wel blijer met het origineel. Overigens wordt Bitch Don't Kill My Vibe meteen de 5de single is bevestigd! Mijn favoriete nummer

Zit eraan te denken het album te verlagen. Het klinkt simpelweg gewoon te gelikt, waar geen passie aan te pas komt. Te doorgedacht, elke seconden lijkt gepland. Hoewel ik denk dat dat bijna altijd het geval is met projecten waar Dr. Dre zijn stempel op drukt, is dat nog nooit zo duidelijk naar voren gekomen op het album zelf.

Allemachtig wat een beest van een plaat is dit zeg. Kan hem helaas niet afluisteren, omdat ik zo weg moet, maar bijna alles is raak. Mooi ook die duistere en soms bijna industriele (Backseat Freestyle) ondertonen.

Ja hè, Herman? Goed bezig.

Heerlijke plaat! The Art of Peer Pressure vind ik persoonlijk erg briljant, de jongen die zelf ook inziet dat hij gewoon anders is wanneer hij bij zijn homies is. De jongen die slechte dingen doet wanneer anderen dit ook doen, productie is perfect voor die robbery die ze plegen in dat nummer.

Die verse van MC Eiht

Ik beluister de plaat nog eens, eerst vond ik het zoals section 80, allemaal wel nice en goed gedaan maar niet uitzonderlijk goed (op een 3tal tracks na). Waar ik dit bij section 80 nog altijd vind, begon deze plaat me steeds beter te liggen en verhoog ik em naar vier. Nu overweeg ik zelfs naar 4.5, al was het maar voor die verse van MC Eiht, wat een baas